تجزیه و تحلیل سناریو برای تعیین آینده های احتمالی و قابل قبول برای صنعت لبنیات نیوزیلند

نیوزیلند فقط 3 ٪ از تولید شیر جهانی را تشکیل می دهد ، اما این بزرگترین معامله گر جهانی شیر در مرزها است. برخلاف سایر کشورهای تولید کننده شیر ، کمتر از 5 ٪ شیر نیوزیلند در داخل کشور مصرف می شود تا تولید کنندگان باید دائماً از تغییر نیروهای جهانی با توجه به عرضه و تقاضای محصولات آنها آگاه باشند. این مطالعه شامل بسیاری از ذینفعان و تجزیه و تحلیل سناریو به عنوان ابزاری برای رسیدن به چهار سناریو آینده برای لبنیات در نیوزیلند بود. نشان داده شده است که با استفاده از این رویکرد ، می توان به توصیف قوی از آینده های احتمالی ، قابل قبول ، که می تواند طراحی سیستم های مزرعه آینده را راهنمایی کند ، درک و شناخت عواملی را که ممکن است آینده تجارت تجاری را شکل داده و ارائه دهد ، برساند. منبع غنی از مواد که می تواند برای اطلاع رسانی و احتمالاً قاب و تست استراتژی و سیاست استفاده شود.

مقدمه

صنعت لبنیات برای اقتصاد نیوزیلند قابل توجه است. در سال 2014 با کسب درآمد صادراتی نزدیک به 9. 5 میلیارد دلار آمریکا ، این بزرگترین بزرگترین صادرات نیوزیلند است. حتی در مقیاس جهانی ، نقش لبنیات نیوزیلند کاملاً قابل توجه است. در سال 2014 ، نیوزیلند بزرگترین صادرکننده لبنیات در جهان بود و تقریباً 30 ٪ از تجارت لبنیات جهانی را به خود اختصاص داد (IDF 2015). بخش اعظم قدرت صنعت لبنیات نیوزلند به سیستم های کشاورزی منحصر به فرد و انعطاف پذیر آن نسبت داده می شود ، که این امر را قادر می سازد در سطح جهانی رقابت کند. مزارع لبنی نیوزیلند به طور مداوم به عنوان تولید کنندگان کم هزینه شیر با کیفیت بالا شناخته می شوند (IFCN 2015). بنابراین ، اطمینان از اینکه سیستم های کشاورزی لبنیات نیوزیلند قوی و مقاوم به آینده است ، نه فقط برای صنعت لبنیات ، بلکه برای کل اقتصاد نیوزیلند نیز بسیار مهم است. یک قدم در جهت دستیابی به این امر شامل شناسایی سیستم های مزرعه ای است که برای آینده مناسب هستند. این به نوبه خود ، به عنوان اولین قدم ، نیاز به توصیف قوی در مورد تغییر نیروهای جهانی با توجه به عرضه و تقاضای محصولات نیوزیلند بر خلاف سایر کشورهای تولید کننده شیر دارد ، کمتر از 5 ٪ شیر نیوزیلند مصرف می شوددر داخل کشور (Shadbolt & Apprao 2016).

در اوایل سال 2014، مرکز تعالی مدیریت کسب و کار مزرعه، یک سرمایه گذاری مشترک بین دانشگاه های Massey (MU) و لینکلن (LU) در نیوزیلند، پروژه ای را آغاز کرد که توسط برنامه مشارکت رشد اولیه تغییر زنجیره ارزش لبنی برای تحقیق در مورد سیستم های مزرعه شیری تامین شده بود. برای آینده. هدف پروژه سیستم های مزرعه های شیری برای آینده 1 کشف چگونگی شناسایی و طراحی سیستم های کشاورزی مناسب برای تغییر محیط و شرایط کشاورز بود. مرحله اول پروژه ایجاد درک بهتر کشاورزان، صنعت و محققان از سناریوهای احتمالی و قابل قبول آینده برای لبنیات بود. برنامه این بود که پس از آن سیستم های مزرعه بالقوه برای هر یک از سناریوها طراحی و تجزیه و تحلیل شود.

منطق این مرحله از پروژه بر این واقعیت استوار است که افق های برنامه ریزی در سال های اخیر محدود شده است. سیستم های مزرعه حول یک باور مشترک از آینده و تفکر ساده لوحانه که گذشته ادامه خواهد داشت یا اینکه جهت آینده «مطمئن» است، توسعه یافته اند. تفسیر صنعت به اندازه کافی مورد چالش قرار نگرفته است، و از دیدگاه کوتاه مدت، پیش پا افتاده، و تمرکز قوی در مزرعه داشته و توجه کمی به روندهای نوظهور جهانی و تولید دستور العمل های ساده برای موفقیت داشته است. با توجه به نوسانات و عدم قطعیت فزاینده ای که صنعت لبنیات در زمان های اخیر با آن مواجه بوده است، بسیار مهم است که سر و صدای رویدادهای جاری را بررسی کنیم و مسائل اساسی را که آینده صنعت لبنیات نیوزیلند را شکل می دهد، درک کنیم و سپس سناریوهای قابل قبولی را توسعه دهیم کهممکن است در آینده آشکار شود.

هنگام برنامه ریزی در مواجهه با عدم قطعیت، روش انتخابی برای بسیاری از سازمان ها، برنامه ریزی سناریو است (Konno et al. 2014). ذهن انسان در مدیریت پیچیدگی محدود است و سناریوها با تجزیه پیچیدگی به حالت های متمایز و قابل درک تر، به رفع این محدودیت کمک می کنند (Schoemaker 1993). سناریوها همچنین راهی برای غلبه بر تعصبات انسانی مانند اعتماد بیش از حد و لنگر انداختن (محدود ماندن به آنچه در گذشته کار می کرد) فراهم می کند (پارمینتر و همکاران 2002). با توسعه و استفاده از سناریوهای جایگزین، سازمان ها می توانند خود را برای طیف وسیعی از آینده های احتمالی آماده کنند، بنابراین برنامه ریزی سناریو می تواند به عنوان یک بیمه نامه نسبتاً کم هزینه عمل کند. علاوه بر این، با تصور چیزی که در غیر این صورت کاملاً پیش بینی نشده باقی می ماند، احتمال کورکور بودن نیز کاهش می یابد. سناریوها همچنین می توانند برای تست استرس یک استراتژی استفاده شوند.

برنامه ریزی سناریو پدیده جدیدی نیست. در طول سنین مختلف ، مردم امروز با مطالعه امکانات فردا سعی در تصمیم گیری در تصمیم گیری دارند (رینگلند و شوارتز 1998). به عنوان یک رشته صریح ، برنامه ریزی سناریو برای اولین بار در سال 1967 پدیدار شد ، هنگامی که هرمان کان از شرکت رند (شرکتی که برای تحقیق در مورد اشکال جدید فناوری سلاح ایجاد شده است) پیشگام تکنیکی به نام "آینده-فکر" بود (Chermack & Lynham 2002). با این حال ، بخش اعظم دید و پذیرش برنامه ریزی سناریو به عنوان یک فرایند قوی و مفید به شرکت شل نسبت داده می شود. موفقیت شل در فرایند برنامه ریزی سناریو ، بسیاری از سازمان های دیگر را ترغیب کرد تا در مورد آینده فکر کنند. پس از رهبری شل ، در اواخر دهه 1970 اکثر شرکت های Fortune 1000 برنامه ریزی سناریویی را به یک شکل یا شکل دیگر اتخاذ کرده بودند (Ringland & Schwartz 1998).

از آنجا که آینده غیرقابل پیش بینی است ، هیچ سناریویی نمی تواند توضیحی دقیق از آینده ارائه دهد. با این حال ، آنها می توانند به مدیران کمک کنند تا در مورد عدم قطعیت هایی که احتمالاً با آنها روبرو هستند ، بشناسند ، در نظر بگیرند و تأمل کنند (Varum & Melo 2010). لازم به ذکر است که برنامه ریزی سناریو ابزاری برای پیش بینی نیست ، بلکه در عوض ابزاری برای امکان تصمیم گیری بهتر است (Ogilvy 2002). با شناسایی روندها و عدم قطعیت ها ، یک مدیر می تواند سناریوهایی را برای غلبه بر خطاهای معمول در تصمیم گیری ایجاد کند: اعتماد به نفس و چشم انداز تونل (Schoemaker 1995). هدف برنامه ریزی سناریو ، همانطور که توسط جرمی بنتام (معاون رئیس جمهور ، محیط جهانی کسب و کار ، سلطنتی هلندی پوسته) بیان شده است.

… پیش بینی آینده نیست بلکه این امکان را برای سیاست گذاران فراهم می کند تا تصمیمات آگاهانه و بهتری را در مورد آینده در نتیجه داشته باشند که نتیجه ای از درک عمیق تر رانندگان کلیدی و عدم قطعیت ها دارند. سناریوها لنزهایی را فراهم می کنند که به ما کمک می کند تا چشم اندازهای آینده را به وضوح ببینیم ، قضاوت های ثروتمندتری را انجام داده و نسبت به عدم قطعیت ها حساس تر باشند.(شل 2013)

همچنین توجه به این نکته حائز اهمیت است که برنامه ریزی سناریو به طور قابل توجهی با سایر اشکال برنامه ریزی استراتژیک متفاوت است که با یک پیش بینی تک نقطه ای از آینده-یک پیش بینی واحد-شروع می شود و سپس سعی می کنید چیزهای دیگری را به اندازه کافی خوب کنترل کنید تا بتوانید آن آینده را بدست آورید (اوگلیوی 2002).

استفاده از برنامه ریزی سناریو در صنعت لبنیات در سالهای اخیر به چشم می خورد. دیمتر و همکاران.(2009) سه سناریو را برای یک زنجیره لبنیات آینده در هلند ایجاد کرد. به طور خاص ، از طریق یک رویکرد مشارکتی ، شامل ذینفعان و کارشناسان بخش لبنیات هلند ، این مطالعه پتانسیل افزایش مؤلفه ارزش افزوده در زنجیره تولید لبنیات هلندی را بررسی کرده است. اخیراً ، یک تمرین برنامه ریزی سناریوی جامع و منظم برای صنعت لبنیات انگلیس انجام شد (OpenFutures 2012). درگیر بیش از 40 سازمان در سراسر زنجیره تأمین لبنیات ، از جمله کشاورزان ، خرده فروشان ، پردازنده ها ، سرمایه داران ، سازمان های مردم نهاد و مبتکران ، چهار سناریو مجزا (سوخت های جهانی ، مواد غذایی جهانی ، سوخت های محلی و غذاهای محلی) توسعه یافته است. به همین ترتیب ، پروژه Horizon 2020 از برنامه ریزی سناریو برای کشف سناریوهای احتمالی آینده برای صنعت لبنیات استرالیا در سال 2020 استفاده کرده و اولویت های شرکت کنندگان در صنعت را برای دستیابی به نتیجه مطلوب مشخص می کند (Dairy Australia 2013). یک گروه صنعت براساس میزان واگرا ادغام صنعت و نتایج مختلف از نظر اندازه و ارزش صنعت ، چهار سناریو (رانش ، انسجام ، انفجار و پرخاشگری) ایجاد کرد.

در مورد نیوزیلند ، تاکنون فقط یک مطالعه قوی انجام شده است که از برنامه ریزی سناریو برای توسعه سناریوهای آینده برای صنعت لبنیات نیوزیلند استفاده کرده است (پارمینتر و همکاران 2002). در این مطالعه از یک رویکرد دقیق مبتنی بر مشاوره با متخصصان کشاورزی (300 نفر) برای شناسایی اولویت های صنعت و حرفه های صنعت (30 نفر) برای ساختن سناریوها استفاده شده است و چهار سناریو احتمالی آینده برای صنعت لبنیات نیوزیلند تا سال 2012 ایجاد کرده است. دیگریمطالعه نیوزیلند (Wedderbu و همکاران 2011) همچنین سیستم های احتمالی مزرعه آینده در نیوزیلند را مورد بررسی قرار داد ، اگرچه در رویکرد و روش آن بسیار کامل بود ، اما نتوانست فراتر از سیستم های فعلی و آینده های احتمالی باشد. نتیجه گیری آنها این بود که در مدت زمان 10 سال ، کشاورز "متوسط" به موقعیتی شبیه به 10 ٪ برتر فعلی صنعت می رسد (Wedderbu و همکاران 2011).

بنابراین به موقع انجام یک مطالعه دیگر برای جستجوی فراتر از آینده احتمالی فعلی و سه یا چهار محیط آینده بسیار متفاوت اما قابل قبول است که در آن صنعت لبنیات نیوزیلند می تواند در مدت زمان 10 سال فعالیت کند. علاوه بر این که برای طراحی سیستم های کشاورزی انعطاف پذیر مورد استفاده قرار می گیرد ، از این سناریوها همچنین می توان برای افزایش آگاهی در مورد مسائل طولانی مدت که ممکن است نیاز به پرداختن به آنها داشته باشد و از نوآوری در صنعت و در بین ذینفعان آن الهام بگیرید ، استفاده شود.

بنابراین هدف از این مطالعه تعیین سناریوهای احتمالی ، قابل قبول و آینده برای صنعت لبنیات نیوزلند از طریق برنامه ریزی سناریو بود.

مواد و روش ها

روش برنامه ریزی سناریو مورد استفاده در این مطالعه بر اساس رویکرد منطق بصری ، که برای اولین بار توسط پیر واک در سال 1985 شرح داده شد و توسط SRI ، شبکه تجاری جهانی و شل تهیه شده است (Ratcliffe ، 2000). این یک رویکرد گسترده است و از منشأ نظامی آن گسترش یافته و توسعه یافته است تا به ابزاری محبوب برای برنامه ریزی سیاست تبدیل شود (گودوین و رایت 2010). به طور خلاصه ، این رویکرد با شناسایی عناصر از پیش تعیین شده و عدم قطعیت های بحرانی آغاز می شود. این به دنبال طبقه بندی آنها تحت عنوان (یعنی اجتماعی ، فناوری ، اقتصادی و سیاسی) است و سپس خوشه های بین رشته ای بین عناصر ساخته می شوند. سناریوهای دقیق سپس از ابعاد سناریوی خاص ایجاد می شوند که بر اساس میزان تأثیر و درجه عدم اطمینان از خوشه های شناسایی شده تولید می شوند (گودوین و رایت 2010).

یک تمرین برنامه ریزی سناریوی خوب به زمان نیاز دارد و به تعدادی از جلسات نیاز دارد (Konno et al. 2014). در مورد این مطالعه ، عناصر اصلی (کارگاه های آموزشی) روند برنامه ریزی سناریو شش ماه طول کشید ، از ژوئیه سال 2014 با شروع و به پایان رساندن در دسامبر 2014. این روند شامل 69 ذینفع صنعت (از 25 سازمان صنعت به علاوه کشاورزان/مشاوران مزرعه) و توسط سه گروه (1) گروه فرمان ، (2) کارگروه - ماساسی ، و (3) کارگروه - لینکلن هدایت شد.

گروه راهبری (SG) متشکل از افراد اصلی (6 = n) برگرفته از هر دو دانشگاه و تسهیل کننده از KPMG بود که در برنامه ریزی کلی، تحقیق و اجرای این پروژه مشارکت داشتند. گروه های کاری (WGs) از ترکیبی از متخصصان صنایع لبنی و کشاورزی تشکیل شده بودند. به طور خاص، هفت دسته از شرکت کنندگان شناسایی شدند که مرتبط با تمرین بودند و در WGs در هر دو MU و LU نمایندگی داشتند - (1) کشاورزان، (2) صنایع لبنی (پردازنده/تولیدکننده)، (3) شورای محلی، (4) نهادهای دولتی (وزارت صنایع اولیه)، (5) ارائه دهندگان خدمات صنایع لبنی (مزرعه)، (6) متخصصان/مشاوران روستایی، و (7) دانشگاهیان/محققان. پنج عضو SG نیز اعضای هر دو WG بودند.

WG در Massey (n = 34) همانطور که از نام نشان می دهد با کارگاه ها و تمرینات انجام شده در MU، واقع در Manawatu، جزیره شمالی، نیوزیلند مرتبط بود. در حالی که WG در لینکلن (تعداد = 40) با کارگاه ها و تمرین های انجام شده در LU، واقع در Canterbury، جزیره جنوبی، نیوزیلند همراه بود. دو WG مجزا مورد نیاز بود زیرا تمرین مدل سازی سیستم های مزرعه که مرحله برنامه ریزی سناریو را دنبال می کرد، قرار بود به عنوان واحد تجزیه و تحلیل خود از مزرعه شیری MU (به عنوان نماینده سیستم های مزرعه جزیره شمالی) و مزرعه لبنی LU (به عنوان نماینده جنوب) استفاده کند. سیستم های مزرعه جزیره). بنابراین ضروری است که سناریوها به طور مستقل توسط ذینفعان / کارشناسان با درک عمیق عوامل خاص و مرتبط با هر یک از مناطق مطلع شوند.

این پروژه در سه مرحله اجرا شد که به نوبه خود با سه کارگاه آموزشی نیم روزه که به طور موازی در MU و LU انجام شد، هماهنگ و هدایت شد. فاصله زمانی بین کارگاه ها بین 6 تا 8 هفته بود. این مطابق با توصیه ارائه شده توسط Konno و همکاران است.(2014) برای اطمینان از اینکه زمان کافی برای انجام مصاحبه های اضافی و انجام تحقیقات بیشتر قبل از کارگاه وجود دارد و برای نوشتن پیش نویس روایت های سناریو (Konno et al. 2014). توصیه می شود که سناریوهایی که توسعه می یابند ابتدا باید گوشه های طیفی از آینده های محتمل را مشخص کنند، و سپس با بسط/بزرگ کردن گوشه ها در سناریو برای نشان دادن محدودیت های بیرونی آنچه قابل قبول است (Jungermann & Thüring, 1987)). این رویکردی بود که مطالعه انجام داد همانطور که در سه مرحله که در شکل 1 نشان داده شده است.