به عنوان تنظیم کننده اصلی صندوق های متقابل بازار پول ایالات متحده (MMMFS) ، SEC وظیفه دارد تا تحریف بازار و خطر اخلاقی را که نجات های عمومی مکرر ایجاد می کنند ، پایان دهد. تاکنون دو وثیقه MMMF وجود داشته است. اولین مورد در اوج بحران بزرگ مالی سال 2008 به دست آمد ، در حالی که دوم در بحران Covid مارس 2020 دنبال شد. در حالی که خزانه داری فقط یک بار ضمانت می کرد ، فدرال رزرو هر دو بار کمک نقدینگی اضطراری را ارائه داد.

این مداخلات مکرر دولت ، مدیران MMMF را ترغیب می کند تا به روشهایی رفتار کنند که باعث می شود بحران نقدینگی آینده بیشتر شود. علاوه بر این ، هیچ روش معتبری برای فدرال رزرو وجود ندارد که قول دهد مداخله نکند در صورتی که دوباره یک اختلال سیستمیک در بازارهای بودجه کوتاه مدت وجود داشته باشد. تنها وسیله واقع بینانه برای پایان دادن به یارانه های ایجاد شده توسط وعده ضمنی وثیقه های آینده ، مجبور کردن MMMF ها به مراتب انعطاف پذیر تر از امروز است.

در برابر این پیشینه ، پیشنهادات اصلاحات در دسامبر 2021 MMMF SEC به طور جدی ناامید کننده است. در این پست ، ما با حقایق اساسی در مورد مقیاس و مخلوط MMMF امروز شروع می کنیم. ما قبل از تمرکز بر کاستی های کلیدی آنها ، پیشنهادات SEC را شرح می دهیم. ما امیدواریم که اظهارنظرهای عمومی که SEC دریافت می کند ، حداقل برای انجام یک ارزیابی کمی جدی از معرفی نیازهای سرمایه برای آسیب پذیرترین MMMF ها ، برای ارزیابی مجدد مقیاس دارایی های مایع اضافی مورد نیاز برای MMMF مقاومت در برابر MMMF ، انجام دهد. عدم وجود یک پشتی در پشت صحنه ، و پیشنهاد راه هایی برای تقویت اثربخشی و کاربرد تست های استرس MMMF….

دستور کار فوری برای اصلاحات مالی

به لطف مداخلات بی سابقه بانکهای مرکزی و مقامات مالی ، سویه های مالی ناشی از همه گیر مارس تا آوریل 2020 اکنون پشت سر ماست. متأسفانه ، به عنوان یک نتیجه از اقدامات رسمی لازم برای تثبیت سیستم مالی ، شرکت کنندگان در حال حاضر بر روی پشتیبان دولت حساب می کنند تا آنها را در برابر عواقب ناشی از اختلالات آینده تضمین کنند.

به طور طبیعی ، بانک های مرکزی باید برای مبارزه با شوک های شدید که ثبات مالی را تهدید می کند ، آماده باشند. با این حال ، برای محدود کردن اعتماد بیش از حد به بانکهای مرکزی ، ما باید اطمینان حاصل کنیم که موسسات مالی حتی در مواقع بد می توانند به تنهایی به کار خود ادامه دهند. این به معنای طراحی مجدد بخش هایی از معماری مالی است. در حالی که شرکت کنندگان در بازار نقش عمده ای دارند ، این مقامات هستند که باید به بررسی بیرونی ها-اثرات فراوان-بپردازند و انگیزه های بخش خصوصی را برای حفظ نقدینگی بازارها و دسترسی به بودجه کوتاه مدت در مواقع استرس متوسط بهبود بخشند.

با وجود اختلالات همه گیر ناشی از همه در حافظه ، این زمان مناسب برای شناسایی نواقص و اجرای اصلاحات با هدف بهبود مقاومت در سیستم مالی است. خوشبختانه ، گزارش ژوئن سال 2021 از کارگروه غرفه مرکز هاچینز-شیکاگو در زمینه ثبات مالی (H-B) به همه چالش های کلیدی پرداخته و یک برنامه گسترده برای اصلاحات مالی ایالات متحده ارائه می دهد. علاوه بر این ، ما گزارش G-30 ژوئیه 2021 را داریم که پیشنهادات مفصلی برای اصلاح بازار خزانه داری ایالات متحده ارائه می دهد.

در این پست ، ما در مورد این پیشنهادات اصلاحات بحث می کنیم ، مناطقی را که به شدت موافق هستیم و معتقدیم که اجرای فوری است ، برجسته می کنیم. به ویژه ، ما بر مزایایی که ناشی از تغییر در بازار خزانه داری (Cash و Repo) ، در همتایان مرکزی (CCP) است که به مهمترین پیوندها در سیستم مالی جهانی تبدیل شده اند ، تأکید می کنیم. دارایی های غیرقانونی. ما همچنین پیشنهادات حاکمیت را در گزارش H-B برجسته می کنیم. به نظر ما ، اجرای کامل برنامه های مندرج در این گزارش ها باعث می شود سیستم مالی ایالات متحده بسیار ایمن تر از امروز باشد ...

افکار در مورد بیمه سپرده

ضمانت های دولت در سیستم مالی به یک هنجار تبدیل شده است. براساس آخرین تخمین بانک مرکزی فدرال رزرو ریچموند (2017) ، خالص ایمنی دولت ایالات متحده 60 ٪ از بدهی های مالی خصوصی را در ایالات متحده پوشش می دهد. کمبود جدی ضمانت های دولت به واسطه ها انگیزه ای برای ریسک پذیری می دهد که می تواند کل سیستم مالی را تهدید کند: بحران بزرگ مالی 2007-09 بارزترین مورد در مورد است.

بیمه سپرده مطمئناً قدیمی ترین و گسترده ترین شکل ضمانت دولت در امور مالی است. در ایالات متحده ، کنگره شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) را در عمق رکود بزرگ در سال 1933 تأسیس کرد تا به جلوگیری از اجرای بانک کمک کند. امروزه بیش از 140 کشور جهان دارای نوعی طرح بیمه سپرده هستند.

در این پست ، ما به طور خلاصه تکامل قیمت گذاری بیمه سپرده FDIC را مرور می کنیم. ما شواهدی را برجسته می کنیم که ، عمدتا به دلیل دستورات کنگره ، ضمانت بیمه فدرال سالها کم ارزش بود. تا سال 2011 ، به دنبال بحران 2007-09 ، FDIC چارچوب فعلی هزینه های بیمه سپرده مبتنی بر ریسک را معرفی کرد و حق بیمه را به آنچه ناظران می دانند از نظر عادلانه عادلانه باشد ، نزدیکتر می کند.

پیشروی ، مانند هر رژیم بیمه ، ریسک های تکامل بانک (و سیستم مالی گسترده تر) نیاز به تمایل به به روزرسانی چارچوب قیمت گذاری سپرده هر از گاهی دارد. این بدان معناست که تنظیم قیمت گذاری برای منعکس کردن هر دو دامنه ریسک پذیری بانکی در یک مقطع زمانی و-برای اطمینان از پایداری صندوق بیمه سپرده بدون یارانه های مالیات دهندگان-تکامل ریسک کل….

فناوری بزرگ ، fintech و آینده اعتبار

وام دهندگان می خواهند بدانند که وام گیرندگان آنها را پس می دهند. این به معنای ارزیابی اعتبار اعتبار قبل از وام و سپس نظارت بر وام گیرندگان برای اطمینان از پرداخت به موقع به طور کامل است. وام دهندگان سه ابزار اصلی برای افزایش احتمال بازپرداخت شرکت ها دارند. اول ، آنها به دنبال وام گیرندگان با سهام شخصی به اندازه کافی بزرگ در شرکت خود هستند. دوم ، آنها به دنبال بنگاه هایی با وثیقه هستند که وام دهندگان می توانند در صورت پیش فرض تصرف کنند. سوم ، آنها اطلاعاتی را در مورد ترازنامه فعلی شرکت ، درآمد و سود تاریخی آن ، تجربه با وام های گذشته و موارد مشابه به دست می آورند.

متأسفانه ، این رویکرد متعارف برای غلبه بر چالش های اطلاعات نامتقارن برای بنگاه های جدید که دارای تاریخ اعتبار بسیار کوتاه هستند و هم در راه وثیقه فیزیکی بسیار کم است ، کمتر مؤثر است. در نتیجه ، این وام گیرندگان بالقوه در بدست آوردن بودجه از طریق کانال های استاندارد مشکل دارند. این یکی از دلایلی است که دولت ها یارانه وام های تجاری کوچک را یارانه می دهند و چرا کارآفرینان مجبور می شوند خانه های خود را به عنوان وثیقه تعهد کنند.

خوب ، راه حل های جدید برای غلبه بر این مشکل قدیمی پدید آمده است. در این پست بحث می کنیم که چگونه فناوری دسترسی بنگاه های کوچک به اعتبار را افزایش می دهد. با استفاده از مقادیر گسترده ای از داده ها برای بهبود ارزیابی های اعتباری و همچنین اطلاعات و مزایای پلتفرم در زمان واقعی برای اجرای شرایط بازپرداخت ، به نظر می رسد شرکت های فناوری کاری را انجام می دهند که وام دهندگان سنتی ندارند: وام به میلیون ها مشاغل کوچک با نرخ جذاب و تجربهنرخ پیش فرض قابل توجهی پایین است.

بزرگترین پیشرفت در مکانهایی است که سیستم های مالی نیازهای اجتماعی را برآورده نمی کنند ...

راهنمای بقاء زامبی اقتصادی

همه مطمئناً امیدوار هستند که زامبی ها در لیست رو به رشد فیلم های ترسناک محدود شوند. اما مگر اینکه آنها را تعطیل کنیم ، شرکتهای ورشکسته می توانند تبدیل به زامبی های اقتصادی شوند که نوآوری و رشد را خفه می کنند.

با ادامه همه گیر Covid ، سیاستگذاران با تصمیمات دشوار روبرو خواهند شد. بسیاری از مشاغل تحت استرس مالی به طور فزاینده ای شدید قرار می گیرند. برخی ، مانند مؤسسات تمیز کردن خشک که به لباس های شسته شده برای کارمندان دفتر متکی هستند ، حتی پس از فروکش همه گیر ، چشم انداز محدودی دارند. اما افراد دیگری نیز وجود دارند که اگر بتوانند به اندازه کافی طولانی ادامه دهند ، آینده ای پس از کاروز دارند. بدون راهی برای تمایز این دو گروه ، ما با انتخاب ناخوشایند یا ایجاد زامبی یا اجازه دادن به شرکتهای زنده برای هلاک شدن روبرو هستیم.

از نظر ما ، راه حل این مشکل تقویت و اصلاح روند ورشکستگی است. این به معنای اطمینان از وجود منابع کافی برای بازسازی بدهی های کسانی است که سود آینده آنها از ارزش انحلال آنها فراتر می رود ، در حالی که اجازه می دهد بقیه بسته شوند. در مورد شرکت های بزرگ ، می توانیم از فصل 11 استفاده کنیم. برای شرکت های کوچکتر ، اگر خیلی دیر نشده باشد ، ما به یک مکانیسم کم هزینه تر متناسب با نیازهای آنها نیاز داریم.

در بخش باقیمانده این پست ، ما در مورد این دو موضوع مرتبط بحث می کنیم: شرکت های زامبی و استفاده از مراحل ورشکستگی برای شناسایی و پایداری بنگاه های زنده.

چوب بزرگ فدرال اجازه می دهد تا با قدرت صحبت کند

تاثیر تثبیت کننده قوی واکنش فدرال رزرو به کووید در سراسر بازارهای مالی ایالات متحده قابل مشاهده است. آنچه در این مورد بسیار قابل توجه است این است که فدرال رزرو چقدر برای دستیابی به این نتایج کم کار کرده است. به طور قطع، بانک مرکزی اکنون ۷ تریلیون دلار دارایی دارد که نسبت به اوایل ماه مارس ۲. ۸ تریلیون دلار افزایش داشته است. با این حال، تقریباً تمام این افزایش منعکس کننده خریدهای گسترده ابزارهای تضمین شده توسط دولت است. چیزی که ما شگفت آور می یابیم این است که کسب بدهی غیرمالی پرخطر همچنان ناچیز است.

نکته واضح است: با حمایت مالی گسترده، صرف اعلام تمایل فدرال رزرو برای خرید اوراق قرضه شرکتی و شهرداری، و همچنین اوراق بهادار با پشتوانه دارایی، برای ثبات بازارها با وجود بدترین شوک اقتصادی از زمان جنگ جهانی دوم کافی است. به عبارت دیگر، تمایل فدرال رزرو برای توقف بازارها، نیاز به خدمت فعالانه به عنوان آخرین راه حل را از بین برده است.

در این پست، این تحولات را مستند می کنیم و سپس در مورد پیامدهای آنها حدس می زنیم. برای یک چیز، در یک بحران آینده که مقامات مالی و پولی ایالات متحده اهداف کلیدی مشترک دارند، مردم اکنون پیش بینی می کنند که بانک مرکزی بازارهای مالی را متوقف کند. از آنجایی که بانک مرکزی تقریباً مطمئن است که در صورت افزایش ریسک های سیستمی مداخله می کند، این قدرت های تثبیت کننده مورد استقبال قرار می گیرند.

در عین حال، پشتیبان بانک مرکزی منبع خطرات اخلاقی بالقوه جدی است. ما گمان می کنیم که سرمایه گذاران اکنون روی محرک های فدرال رزرو برای حمایت از قیمت سهام و اوراق قرضه (و احتمالاً وام های بانکی) حساب می کنند، حتی با افزایش ورشکستگی خانوارها و مشاغل. با این حال، در اقتصاد بازار، این سهامداران و طلبکاران هستند که در نهایت باید این ضررها را متحمل شوند. در واقع، اگر بازار سهام ایالات متحده 40 درصد در باقی مانده سال 2020 سقوط کند، به خودی خود تهدید کمی برای سیستم مالی خواهد بود و نباید باعث خرید اوراق قرضه شرکتی بزرگ (چه رسد به سهام) توسط بانک مرکزی شود.

بانک Runs and Panics: A Primer

یک بانک به مشتریان خود قول دسترسی فوری به پول نقد را می دهد. سپرده گذاران می توانند وجوه خود را بر حسب تقاضا به ارزش اسمی بازخرید کنند. سایر طلبکاران کوتاه مدت می توانند همین کار را انجام دهند، البته با سرعت های متفاوت، با عدم پرداخت وام های خود. و خانوارها و شرکت هایی که برای تعهد اعتباری کارمزد می پردازند، می توانند وام های خود را به دلخواه حذف کنند.

برای بانکهایی که دارایی های غیرقانونی دارند ، این وعده های نقدینگی در صورت تقاضا منبع اصلی آسیب پذیری است. همین مورد در مورد سایر موسسات مالی (بانکهای واقعی یا سایه) که خدمات مانند بانکی را نیز انجام می دهند ، استفاده می کند و از ترازنامه های خود برای تبدیل دارایی های غیرقانونی ، طولانی تر ، خطرناک به بدهی های مایع ، کوتاه مدت ، کم خطر استفاده می کند.

یک کار بانکی هنگامی اتفاق می افتد که سپرده گذاران مایل به ایجاد حجم زیادی از برداشت ها به یکباره هستند. بانکی که نمی تواند این تقاضای ناگهانی را برآورده کند ، شکست می خورد. حتی بانک های حلال - کسانی که دارایی های آنها از ارزش بدهی های خود فراتر می رود - اگر نتوانند دارایی های خود را به اندازه کافی سریع (و با حداقل ضرر) تبدیل کنند تا خواسته های مشتری خود را برآورده کنند. وحشت بانکی جمع یک بانک است: وقتی مشتریان در چندین بانک اداره می شوند. ما گسترش اجراها را از یک بانک به دیگران مسری می نامیم - همان اصطلاح استفاده شده برای توصیف گسترش یک پاتوژن بیولوژیکی.

در این آغازگر ، ما منابع منابع بانکی و وحشت و همچنین ابزاری را که برای جلوگیری یا کاهش آنها استفاده می کنیم ، توصیف می کنیم ...

FEMA برای امور مالی

سیستم های مالی مدرن ذاتاً آسیب پذیر هستند. تبدیل پس انداز به سرمایه گذاری - یک کارکرد اساسی از امور مالی - خطر قابل توجهی را ایجاد می کند. طلبکاران غالباً دارایی های مایع ، کوتاه مدت و کم خطر را می طلبند. و وام گیرندگان به طور معمول مایل به تأمین مالی پروژه هایی هستند که برای تولید بازده نامشخص خود وقت می گیرند. واسطه هایی که این شکاف را ایجاد می کنند-تغییر نقدینگی ، سررسید و اعتبار بین دارایی ها و بدهی های خود-در معرض اجرا هستند ، باید پس اندازهای ریسک پذیر در معرض خطر ارزش بازار دارایی های خود قرار بگیرند.

سیستم مالی مدرن در تعداد بیشماری از راه های دیگر نیز آسیب پذیر است. به عنوان مثال ، اگر هکرها به طور ناگهانی یک فناوری شناسایی کلیدی را غیرقابل اعتماد ارائه دهند ، می تواند سیستم پرداخت را غیرفعال کند و باعث ایجاد گسترده فعالیت اقتصادی شود. به همین ترتیب ، زیرساخت های مالی که بیشتر معاملات را انجام می دهد - از پرداخت خرده فروشی گرفته تا پاکسازی و تسویه اوراق بهادار و معاملات مشتقات - بطور معمول به چند قطب عظیم متکی است که در کوتاه مدت غیر قابل تعویض هستند. اقتصاد مقیاس و دامنه به این معنی است که چنین برنامه های بازار مالی (FMU) معاملات را ارزان می کنند ، اما آنها نیز ریسک را متمرکز می کنند: حتی اختلال موقتی آنها می تواند فاجعه بار باشد.(یکی از بدترین کابوس های ما ، حمله سایبری است که رایانه و شبکه برق را که سیستم مالی و اقتصاد ما در آن ساخته شده است غیرفعال می کند.)

با توجه به این نگرانی ها ، ما از پیشنهاد ابتکاری دوست ما کاترین قاضی برای "ضامن مالی آخرین راه حل" - سازمان ضمانت اضطراری (EGA) استقبال می کنیم - مکانیسمی برای حاوی بحران های مالی. در این پست ، ما در مورد وعده و مشکلات پیشنهاد قاضی بحث می کنیم. نتیجه گیری ما این است که EGA ابزاری عالی برای مدیریت عواقب ناشی از تهدیدهای شدید ناشی از سیستم مالی است-تروریسم یا جنگ آشکار به ذهن می رسد. در چنین شرایطی ، ما EGA را به عنوان مکمل تلاش های متعارف موجود در تقویت مقاومت در سیستم مالی می بینیم.

با این حال ، پتانسیل صنعت برای بازی EGA ، و همچنین این احتمال بسیار واقعی که سیاستمداران آن را به عنوان جایگزینی برای سرمایه سخت و نقدینگی می بینند ، ما را نسبت به کاربرد گسترده تر آن محتاط می کند. حداقل در ابتدا ، این ما را به این نتیجه می رساند که نوار فراخوانی EGA باید بسیار بلند باشد - بلندتر از آنچه قاضی پیشنهاد می کند ...

منابع مالی: داخلی در مقابل خارجی

جای تعجب ندارد که وام گرفتن می تواند دشوار باشد. در اوقات خوب ، خانوارها معمولاً می توانند برای خرید خانه یا ماشین تأمین مالی کنند. اما این وام ها با وثیقه ایمن هستند که فروش آن آسان است. با این وجود ، برخی از اقدامات حاکی از آن است که در حال حاضر در شرایط "عادی" برای به دست آوردن امور مالی وام مسکن دشوارتر است (به شاخص در دسترس بودن اعتبار مسکن موسسه شهری در صفحه 16 مراجعه کنید).

با شرکت ها ، اعتبار در سالهای اخیر به میزان قابل توجهی در حال افزایش است - اقتصادهای پیشرفته و نوظهور به طور یکسان (به اقدامات BIS تا سال 2017 مراجعه کنید). با این حال ، وام گیرندگان تجاری ، به ویژه شرکت های کوچک و متوسط ، وقتی احساس می کنند توانایی موفقیت آنها توسط وام دهندگان بیش از حد محتاط مانع می شود ، با صدای بلند شکایت می کنند. و از آنجا که وام دهندگان غالباً ارزیابی چشم انداز یک تجارت و نظارت بر تلاش را پس از انجام وام دشوار می دانند ، گذشته از دوره های وام سرخوش می تواند بسیار دشوار باشد.

همانطور که در آغازگرهای خود در مورد انتخاب نامطلوب و خطر اخلاقی بحث می کنیم ، عدم تقارن اطلاعات باعث می شود بودجه خارجی - چه از طریق حقوق صاحبان سهام و چه بدهی - پرقدرت باشد. و در حالی که کل سیستم مالی برای کاهش این هزینه ها طراحی شده است ، آنها هنوز هم بسیار زیاد هستند ...

بانک ها و پول ، یا مراقب آنچه می خواهید

در 10 ژوئن 2008، اکثریت زیادی از رای دهندگان در سوئیس پیشنهادی مبنی بر نگهداری تمام سپرده های تقاضای بانک های تجاری در بانک مرکزی را رد کردند. این رفراندوم فولگلد تجسم دیگری از انزجار عمومی موجه از بحران های مالی و کمک های مالی بود که ناگزیر با آنها همراه است. طرفداران وولگلد ادعا کردند که سیستمی که در آن بانک مرکزی تنها صادرکننده «پول» باشد، پایدارتر خواهد بود.

افراد جدی درباره حکمت این پیشنهاد بحث کردند. یکی از اقتصاددانان پولی برتر سوئیس، فیلیپ باکتا، با شور و شوق در مخالفت نوشت. مارتین وولف، مفسر ارشد اقتصادی در فایننشال تایمز، به نفع خود استدلال کرد. و توماس جردن، رئیس بانک ملی سوئیس، خطرات فراوان را به تفصیل مورد بحث قرار داد.

جای تعجب نیست که اگر ما در میان رای دهندگان سوئیسی بودیم، «نه» رای می دادیم. به نظر ما، ابتکار Vollgeld (پول مستقل) جنبه های بانکداری محدود را با ارز دیجیتال بانک مرکزی خرده فروشی ترکیب کرد. ما این موارد را نادرست می بینیم که مکانیسم تخصیص اعتبار را مخدوش می کنند و احتمال کاهش آن تا بهبود ثبات مالی را بیشتر می کند (اینجا و اینجا را ببینید). در ادامه این پست توضیح می دهیم که چرا….

صندوق های پول -- امپراتوری پاسخ می دهد؟

مدت کوتاهی پس از شکست لمان در سال 2008، سرمایه گذاران شروع به فرار از صندوق های سرمایه گذاری متقابل بازار پول (MMMF) کردند. خزانه داری ایالات متحده برای متوقف کردن این روند، تمام 3. 8 تریلیون دلار بدهی های معوق MMMF را تضمین کرد. این نجات یک خطر اخلاقی پایدار ایجاد کرد: این انتظار که یک بحران آینده منجر به کمک مالی دیگری شود.

جدای از شکل قانونی آنها به عنوان صندوق های سرمایه گذاری مشترک، MMMF ها بسیار شبیه بانک هایی بودند که درگیر تغییر نقدینگی، اعتبار و (تا حدی) سررسید هستند. مشابه بانک هایی که سپرده ها را به ارزش اسمی بازخرید می کنند، به سرمایه گذاران وعده ارزش سهام ثابت 1 دلار (یک دلار) در صورت تقاضا را دادند. با این حال، برخلاف سپرده گذاران، MMMF ها سرمایه، بیمه سپرده و حداقل به طور رسمی دسترسی به وام دهنده آخرین راه حل نداشتند. بنابراین، هنگامی که صندوق اصلی ذخیره در سپتامبر 2008 "با شکست" (با ناکامی در بازخرید به ارزش اسمی 1 دلار) در سپتامبر 2008، سرمایه گذاران MMMF وحشت کردند.

با کمال تعجب ، تا سال 2014 طول کشید تا کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) درگیری های سیاسی را حل کند و تغییرات قابل توجهی در قانون را برای MMMF ها معرفی کند (به پست های قبلی ما در اینجا و اینجا مراجعه کنید). SEC اکنون مستلزم آن است که MMMF های اصلی نهادی-که (مانند Reserve Primary) اغلب در بدهی های شرکت های کوتاه مدت سرمایه گذاری می کنند-مانند سایر صندوق های متقابل با ارزش دارایی خالص شناور (NAV). همین قانون در مورد MMMF های شهری نهادی اعمال می شود. MMMF های خرده فروشی ، و همچنین سرمایه گذاری در اوراق بهادار دولت فدرال (و آژانس) ، معاف هستند.

با توجه به یک پیشنهاد قانونگذاری اخیر برای کاهش آن ، در این پست تأثیر اصلاحات در سال 2014 SEC را مرور می کنیم. برای برجسته کردن نتیجه گیری های ما: (1) برای کاهش خطر اجرای به اندازه کافی پیش نرفت.(2) گذشته از جابجایی های موقت ، هزینه های تأمین مالی بخش غیر مالی را بیش از آنچه که با کاهش ضمانت ضمنی مالیات دهندگان برای MMMF ها به حساب می آید ، افزایش نداده است. و (3) معکوس کردن نیاز شناور-NAV ، امنیت سیستم مالی ایالات متحده را تضعیف می کند.

سوار شدن رایگان در امور مالی: آغازگر

بسیاری از ویژگی های سیستم مالی ما - که از راه هایی مانند بانک ها و شرکت های بیمه و همچنین پیکربندی بازارهای اوراق بهادار - نتیجه ای از کنوانسیون های حقوقی (قوانین مربوط به حقوق مالکیت و مالیات) و هزینه های مرتبط با به دست آوردن و تأیید اطلاعات است. هنگامی که ما پول و بانکداری را آموزش می دهیم ، سه مفهوم برای درک ساختار امور مالی مهم هستند: انتخاب نامطلوب ، خطر اخلاقی و سواری آزاد. دو مورد اول از اطلاعات نامتقارن ، قبل از (انتخاب نامطلوب) یا بعد از (خطر اخلاقی) ایجاد می شود (به آغازگرهای قبلی ما در اینجا و اینجا مراجعه کنید).

این آغازگر در مورد مفهوم سوم است: سواری رایگان. سواری رایگان با مفهوم یک کالای عمومی گره خورده است ، بنابراین ما از آنجا شروع می کنیم. سپس ، ما سه مثال را ارائه می دهیم که در آن سوار شدن رایگان نقش اساسی در سازمان امور مالی دارد: رتبه بندی اعتبار ؛طرح هایی مانند رسوایی مادوف ؛و تلاش برای تأمین گسترده تر ثبات مالی.

خطر اخلاقی: آغازگر

اصطلاح خطر اخلاقی در تجارت بیمه سرچشمه گرفته است. این یک اشاره به نیاز بیمه گذاران برای ارزیابی یکپارچگی مشتریان خود بود. وقتی اقتصاددانان مدرن از این اصطلاح مراقبت کردند ، معنی تغییر کرد. به جای قضاوت در مورد شخصیت شخص ، تمرکز به مشوق ها تغییر یافت. به عنوان مثال ، یک بیمه نامه آتش سوزی ممکن است انگیزه نصب آبپاش ها را محدود کند در حالی که یک بیمه نامه سخاوتمندانه خودرو ممکن است رانندگی بی پروا را تشویق کند. سپس نمونه اصلی کنت آروس از خطر اخلاقی وجود دارد: تقویت بیمه های درمانی توسط پزشکان. ترتیبات اشتغال از خطر اخلاقی رنج می برد: آیا اگر حتماً چک خود را دریافت می کنید ، کارهای ناخوشایند را در محل کار خود انجام می دهید؟

خطر اخلاقی هنگامی بوجود می آید که ما نمی توانیم بی هزینه اقدامات مردم را رعایت کنیم و بنابراین نمی توانیم قضاوت کنیم (بدون نظارت هزینه ای) آیا نتیجه ضعیف منعکس کننده ثروت ضعیف است یا تلاش ضعیف. مانند انتخاب نزدیک و نزدیک خود ، انتخاب نامطلوب ، خطر اخلاقی بوجود می آید زیرا دو طرف در یک معامله اطلاعات متفاوتی دارند. این عدم تقارن اطلاعات از دو طریق تجلی می یابد. در جایی که انتخاب نامطلوب در مورد ویژگی های پنهان است ، قبل از وقوع معامله ، بر معامله تأثیر می گذارد ، خطر اخلاقی مربوط به اقدامات پنهان است که پس از ایجاد یک ترتیب تأثیر دارد.

در این پست ، ما یک مقدمه مختصر در مورد مفهوم خطر اخلاقی ارائه می دهیم ، با تمرکز بر چگونگی طراحی جنبه های مختلف سیستم مالی برای کاهش چالش های ایجاد شده.

پایان دادن به شکست خیلی بزرگ: نسخه وضوح

عدم موفقیت لمان در 15 سپتامبر 2008 ، شدیدترین مرحله از بحران بزرگ مالی 2007-2009 را نشان داد و باعث شد تا در طیف وسیعی از واسطه ها به اجرا درآید. پس از تأیید کنگره از بودجه TARP که بیشتر برای استفاده مجدد از بنگاه های مالی ایالات متحده مورد استفاده قرار می گرفت ، مانترا تنظیم کننده های ایالات متحده "... ما یک لمان را نمی کشیم" (گزارش استعلام بحران مالی ، صفحه 380). پس از آن ، برای اطمینان از عدم موفقیت موسسه بزرگ دیگر ، سیاستگذاران برای مهار بحران ، وثیقه را انتخاب کردند. در نتیجه ، امروز ما هنوز واسطه هایی داریم که بسیار بزرگ هستند.

تجربه پاییز سال 2008 بسیاری از ناظران را در مورد نیاز به یک رژیم با وضوح قوی که در آن می توان به سرعت و بدون خطر مسری یا بحران دوباره سازماندهی مجدد کرد ، متقاعد کرد. سوال این بود که و باقی مانده است ، چگونه این کار را انجام دهیم. Dodd-Frank یک پاسخ دو جانبه ارائه داد: FDIC ابتدا به کد ورشکستگی (عنوان اول) تکیه می کند ، و دوم ، به قطعنامه ای که به طور موقت تأمین می شود (در صورت لزوم) توسط منابع دولتی (عنوان دوم). قطعه دوم معمولاً به عنوان مرخصی منظم (OLA) شناخته می شود که توسط صندوق انحلال منظم (OLF) تأمین می شود.

در پاسخ به نارضایتی از بخش هایی از این راه حل ، کنگره و رئیس جمهور در حال کار بر روی اصلاحات هستند. ماه گذشته ، خانه تجدید نظر دو حزبی از قانون ورشکستگی (قانون ورشکستگی موسسات مالی یا FIBA) را تصویب کرد که باعث تسریع در حل واسطه های ساختاری مناسب می شود. و در 21 آوریل ، رئیس جمهور ترامپ دستور داد كه خزانه داری OLA را بررسی كند و ابراز نگرانی كرد كه مجوز OLF برای استفاده از صندوق های دولت "ممکن است ریسک بیش از حد توسط طلبکاران ، همتایان و سهامداران شرکتهای مالی را تشویق کند."

در این پست FIBA و چگونگی مطابقت آن با مکانیسم وضوح موجود Dodd-Frank در نظر گرفته شده است.

بهبود مراقبت های بهداشتی و پوشش ایالات متحده

ما سلامت را به عنوان یک حق اساسی بشر می بینیم. هر جامعه باید از شهروندان خود در سطح خود که می تواند مراقبت کند ، ارائه دهد. و در حالی که ایالات متحده در بهبود دسترسی به مراقبت پیشرفت کرده است ، نتایج هزینه ها را توجیه نمی کند. بنابراین ، در حالی که ما با اظهارات رئیس جمهور ترامپ موافق هستیم که سیستم مراقبت های بهداشتی ایالات متحده باید ارزان تر ، بهتر و جهانی باشد ، سؤال این است که چگونه به آنجا برسیم.

در این پست ، ما با تنظیم مرحله شروع می کنیم: در کجا مسائل امروز ایستاده اند و چرا آنها غیرقابل قبول هستند. این ما را به سؤال واقعی سوق می دهد: کجا می توانیم و باید برویم؟ما به عنوان اقتصاددانان ، ما واقعاً جزئی از راه حل های مبتنی بر بازار هستیم که به افراد امکان می دهد تجارت را بین کیفیت و قیمت انجام دهند ، در حالی که رقابت باعث می شود تأمین کنندگان به هزینه های خود بپردازند. اما ، در مورد مراقبت های بهداشتی ، ما شک داریم که چنین راه حلی قابل اجرا است. این امر باعث می شود تا ضمن ارتقاء رقابت تأمین کننده ، کاهش تدریجی سنی را که در آن افراد واجد شرایط مدیکر هستند ، پیشنهاد کنیم.

بحث چین

گسترش سریع اعتبار چین نگران کننده است. آیا سیاست گذاران چینی قادر به رشد اعتبار بدون تضعیف رشد اقتصادی و بدون ایجاد بحران بانکی یا ارزی خواهند بود؟گذشته از پیامدهای Brexit ، این احتمالاً مهمترین مسئله ای است که امروزه سیاستگذاران و سرمایه گذاران جهانی با آن روبرو هستند.

همانطور که معلوم است ، هر دو طرف استدلال های قدرتمندی وجود دارد. مثبت - پس انداز ملی و بازده به سرمایه گذاری ، همراه با ابزارهای گسترده دولت برای مداخله - باید در برابر مجموعه ای از منفی ها اندازه گیری شود - در حال افزایش ضرر وام ، گسترش بانکداری سایه ، جریان بزرگ سرمایه ، کاهش بازده سرمایه گذاری و کاهش اعتماد به نفسدر مدیریت سیاست مالی دولت. در برابر این پیشینه پیچیده ، جای تعجب نیست که نگرانی ها و عدم اطمینان هر دو زیاد است. آنچه می توان با اطمینان گفت مشروط است: اگر اعتبار در میان کند شدن رشد اقتصادی ادامه یابد ، همه چیز به شدت بد خواهد شد.

خیلی بزرگ برای شکست: MetLife v. FSOC

هفته گذشته ، یک دادگاه ولسوالی فدرال تعیین شورای نظارت بر ثبات مالی (FSOC) MetLife - بزرگترین بیمه گر این کشور توسط دارایی ها - را به عنوان یک واسطه مالی مهم سیستماتیک (SIFI) واژگون کرد. تا زمانی که دادگاه این تصمیم را نادیده نگیرد ، ما نمی دانیم چرا. اگر این حكم مبتنی بر دلایل باریک باشد كه FSOC به راحتی می تواند به آن بپردازد ، تأثیر کمی در چشم اندازهای طولانی مدت برای ثبات مالی ایالات متحده خواهد داشت.

با این حال ، اگر دادگاه از نظر مادی مانع تعیین SIFI شود - و اگر حکم آن را به تجدید نظر برساند - "خیلی بزرگ برای شکست" می تواند دوباره در بحران های مالی آینده بزرگ شود ، و آنها را به احتمال زیاد و آسیب بیشتر تر می کند.