یک سرمایه گذاری در دانش بهترین علاقه را می پردازد: وضعیت مجلل آموزش مالی

"در حالی که بی سوادی زندگی فرد را ناراحت کننده می کند ، بی سوادی مالی باعث می شود بقای فرد غیرممکن شود."

توسط Vignesh Kamath 17 دقیقه 27 ژوئیه 2020

آنها می گویند که آموزش شما را برای زندگی بعدی آماده می کند. برای بسیاری از نوجوانان محروم از خواب که صبح روز دوشنبه از راهروها در راهروها غافلگیر می شوند ، این تنها انگیزه یادگیری است-این امید که پس از فارغ التحصیلی ، آنها به ابزار و خرد لازم برای حرکت در میدان مین مرعوب بزرگسالی مجهز شوند.

بنابراین انتظار می رود که سیستم آموزش و پرورش ، از کار معلمان انفرادی گرفته تا هماهنگی سیاست آموزش ملی ، تلاش کند تا با ایجاد برنامه های درسی که در واقع به این هدف برسند ، به دانش آموزان خدمات ارائه دهد.

با این حال ، در یکی از جنبه های اصلی آموزش مهارت های زندگی ، برخی از دولت ها ناکام هستند.

هنگامی که من در دبیرستان 1800 نفری در انگلستان که در حال حاضر در آن تحصیل می کنم ، شروع کردم ، فهمیدم که اکثریت همسالانم در کنار تحصیلات خود مشاغل پاره وقت دارند. لئون رایلی ، مدیر کالج جان لگوت ، انتظار دارد که تعداد جوانان شاغل به دلیل بیماری همه گیر Covid-19 افزایش یافته باشد: "او به من گفت:" تعداد زیادی دانش آموز (تعداد زیادی از دانشجویان که 40+ ساعت کار می کنند ، عمدتا در سوپر مارکت ها هستند. "

حتی اگر مسئولیت های استقلال مالی برای دانشجویان بدون مشاغل پاره وقت در کنار تحصیلات خود به تأخیر بیفتد ، اصول پس انداز ، بودجه و مدیریت بدهی به ناچار به یک واقعیت زندگی برای همه جوانان تبدیل می شود ، خواه به آنها مهارت های مدیریت آموزش داده شودآنها یا نه

در حالی که بی سوادی زندگی فرد را ناراحت کننده می کند ، بی سوادی مالی باعث می شود بقای فرد غیرممکن شود.

آلن گرینسپن ، رئیس سابق فدرال رزرو

با وجود ضرورت واضح این مهارت ها ، برنامه های درسی مدارس در اکثر کشورها از رویکرد جامع نسبت به آموزش مالی برخوردار نیستند. در تجربه من به عنوان یک دانش آموز ، درسهایی در مورد بودجه بندی و علاقه مرکب بین آنها بسیار زیاد است. تنها من نیستم؛شاخص پول جوانان سال 2019 (YPMI) ، گزارشی سالانه با بررسی توانایی مالی جوانان در ایالات متحده ، اظهار داشت که 82 ٪ از دانش آموزان می خواهند در مورد پول و امور مالی در مدرسه اطلاعات بیشتری کسب کنند.

در مورد آموزش اقتصادی نیز همین مسئله صادق است. اقتصاد موضوعی مهم است که بر زندگی روزمره ما تأثیر می گذارد و بر اخبار در انتخابات حاکم است. با وجود این ، راس کاتکارت ، مدیر سازماندهی و عضویت در Rethinking Economy ، یک شبکه بین المللی از دانشجویان و دانشگاهیان که در تلاش برای ارتقاء اقتصاد کثرت گرا در کلاس هستند ، اظهار می دارد که "اقتصاد در تجربیات واقعی افراد پایه گذاری نشده است.[در مدارس] این یک موضوع کاملاً ترسناک و منحصر به فرد است که بسیاری از دانش آموزان احساس اطمینان نمی کنند در مورد آنها صحبت کنند. "

این به هیچ وجه مشکلی برای جوانان انگلستان ویروس تحت تأثیر ویروس نیست. بی سوادی مالی تهدید می کند که مردم را در سراسر جهان مستعد وام درنده ، برنامه ریزی ضعیف بازنشستگی و بدهی فلج کننده می کند.

بی سوادی اقتصادی عدم تقارن اطلاعات قابل توجهی را ایجاد می کند که مانع از تصمیم گیری های آگاهانه در هنگام حرکت به صندوق های رأی می شود. این یک مشکل بین المللی است و دولت ها در سطح جهانی به روش های مختلف به آن نزدیک می شوند.

این مقاله با نگاهی به سیاست های آموزش مالی پنج کشور قبل از توجه به برخی از موارد مهم و مهم و سپس بحث در مورد موضوعات رو به رشد پیرامون آموزش اقتصادی آغاز می شود.

انگلستان

دولت ایالات متحده آمریكا آموزش و پرورش مالی را در سال 2014 به برنامه درسی ملی معرفی كرد. در نتیجه ، YPMI 2019 اظهار داشت كه دو برابر دانش آموزان سن دبیرستان اکنون دسترسی به آموزش مالی را گزارش می كنند (از 29 ٪ در سال 2015 تا 64 ٪ در سال 2019).

برای مدارس ابتدایی نیز نمی توان گفت (معادل ایالات متحده از دبستان و اوایل دبیرستان). مدارس ابتدایی در انگلستان مشمول همان برنامه درسی مدارس متوسطه نیستند ، که آموزش مالی به نوعی اجباری است.

آموزش مالی به ندرت مستقل از موضوعات دیگر در انگلستان آموزش می یابد. مطابق نظرسنجی خدمات مشاوره پول از مدارس و دانشکده های متوسطه انگلیسی ، 96 ٪ مدارس این مطالب را در دروس موضوعی موجود ، مانند ریاضی ، PSHE (شخصی ، اجتماعی ، بهداشت و آموزش اقتصادی) و مطالعات تجاری ادغام می کنند.

با این حال، دومینیک والیه، رئیس بخش مدیران ارتباط با قابلیت مالی در موسسه بانکداری و مالی لندن (LIBF)، ولز را با توجه به روشی که از اختیارات واگذار شده خود استفاده کرده است، به عنوان یک "موفقیت واقعی" برجسته می کند. بریتانیا، به آنها استقلال بیشتری می دهد) تا آموزش مالی اجباری را در برنامه درسی مدارس ابتدایی و متوسطه تعبیه کنند. حدود 9 درصد از دانش آموزان ولز، درس های اختصاصی مالی شخصی را دریافت می کنند که توسط انجمن ساختمان شاهزاده حمایت می شود.

اگرچه آموزش آموزش مالی به طور قطعی بخشی از استراتژی ملی در بریتانیا است، اما این امر به همه دانش آموزان منتفع نشده است. برنامه درسی ملی فقط برای مدارس دولتی که توسط شوراهای محلی اداره می شوند و آکادمی ها (مدارس مستقلی که بودجه خود را مستقیماً به جای شورای محلی از وست مینستر دریافت می کنند) که از نزدیک برنامه درسی ملی را دنبال می کنند، اعمال می شود. در نتیجه، کاترین وینتر، مدیر عامل LIBF گفت: «دانش آموزانی که در مدارس دولتی یا آکادمی ها شرکت نمی کنند، به احتمال بسیار کمتری به آموزش مالی در مدرسه دسترسی دارند (47 درصد می گویند که هنوز هیچ دسترسی ندارند)»..

ایالات متحده

وظیفه هماهنگی برنامه های درسی مدارس عمدتاً به ایالت های جداگانه در ایالات متحده واگذار می شود که منجر به تفاوت های منطقه ای قابل توجهی در نحوه اجرای آموزش مالی می شود. این به نابرابری در سواد مالی بین دانش آموزان دبیرستانی در سراسر کشور کمک می کند. در آزمون هایی که توسط PISA (برنامه ارزیابی بین المللی دانش آموزان) اجرا می شود، 45 درصد از دانش آموزان در مدارس با درآمد بالاتر در مقایسه با 3 درصد از دانش آموزان مدارس کم درآمد، بهترین عملکرد را داشتند.

هیئت ملی تنظیم برنامه درسی نقشی در این امر ایفا می کند، زیرا ایالت های سنتی فقیرتر مانند نیومکزیکو، که رتبه 48 را از نظر درآمد سرانه ایالت دارد، نیاز به ارائه دوره های آموزش مالی دارند - اما برای اطمینان از آموزش مالی در استانداردهای خود ندارند. تحویل مداوم در سراسر کشور

با توجه به تحولات فعلی ، نگران کننده است که تأمین جهانی نیست. در بررسی شورای آموزش اقتصادی در سال 2020 از گزارش ایالت ها ، ذکر شده است که "با افزایش بدهی وام دانشجویی ، این نگرانی وجود دارد که وام گیرندگان دانشجویی هنگام تصمیم گیری در مورد میزان وام گرفتن و از کجا" کاملاً آگاه نیستند. "بشرناامیدی روزافزون دانش آموزانی که در تلاش برای بازپرداخت هستند ، منجر به افزایش کلاهبرداری در وام دانشجویی شده است و نوید بازپرداخت کمتری را برای هزینه پیش فرض می کند. اینها در حال حاضر هزینه های 95 میلیون دلار هزینه را برای دانشجویان هزینه کرده است.

با این حال ، باید توجه داشت که در سالهای اخیر پیشرفت های چشمگیری در تأمین آموزش مالی وجود داشته است. در گزارش فوق الذکر آمده است که در تعداد کشورهایی که دانش آموزان موظف هستند دوره های مستقل یا یکپارچه مالی شخصی را پشت سر بگذارند ، "افزایش قابل توجهی" وجود داشته است (در کل ، 21 ایالت اکنون این کار را انجام می دهند.)

ایالات متحده همچنین آوریل را به عنوان "ماه ملی سواد مالی" در تلاش برای تشویق خانواده ها و جوانان برای ایجاد و حفظ مسئولیت مالی در زندگی خود می شناسد.

در بسیاری از موارد ، عدم اعتماد به نفس و پشتیبانی معلمان نسبت به آموزش این محتوا می تواند مانع از گسترش دسترسی به آموزش مالی شود - بسیاری از ابتکارات قانع کننده در جهت حل این مسئله وجود داشته است. به عنوان مثال ، در سال 2009 محققان مطالعه ای را در شرق کنتاکی انجام دادند که در آن به معلمان مبلغ 250 دلار در ازای تدریس دانش آموزان در دبیرستان های ابتدایی ، متوسط و دبیرستان ها یک برنامه درسی مالی شخصی از پیش تعیین شده شامل پس انداز ، هزینه و اعتبار و مدیریت پول داده شد. نتایج قطعی بود-از نظر آماری پیشرفت های معنی داری در دانش مالی شخصی در طیف K-12 وجود داشت.

همچنین ابتکارات غیرانتفاعی خصوصی مانند پرش $ تارت وجود دارد ، که برای ارائه دوره های توسعه حرفه ای برای معلمان برای افزایش اعتماد به نفس خود در زمینه آموزش مالی شخصی ، با هدف ایجاد تمایل بیشتر آنها به ارائه این آموزش در کلاس های خود وجود دارد. در صورت اجرای در مقیاس جهانی ، پروژه های موفق مانند اینها می توانند مزایای بیشتری داشته باشند.

چین

چین از لحاظ تاریخی در ارزیابی های سواد مالی بسیار به ثمر رسانده است. در ارزیابی PISA از سواد مالی 2015 ، دانشجویان 15 ساله در مناطق پکن ، شانگهای ، جیانگسو و گوانگدونگ (B-S-J-G) در چین در رتبه اول از 15 کشور شرکت کردند. دلایل زیادی برای این موفقیت وجود دارد.

از دهه 1990 ، دولت از آموزش مالی عقب مانده است و مباحث مدیریت پول از آن زمان در برنامه درسی ملی مدارس ابتدایی و متوسطه گنجانده شده است. با این حال ، از سال 2001 ، دولت چین استقلال بیشتری به مناطق ، ولسوالی ها و مدارس اختصاص داده است تا دانش آموزان برنامه های درسی را تغییر دهند. این تغییر با هدف در نظر گرفتن پیشینه های محلی ، درگیر کردن دانش آموزان از طریق برنامه درسی که به طور روزانه با چالش های مالی که با آنها روبرو می شوند ، انجام می شود.

چین همچنین ماه سپتامبر را به آموزش شهروندان در مورد این موضوع اختصاص می دهد. در این ماه ، آژانس های دولتی ، در کنار نهادهای خصوصی ، سواد مالی را به خانواده ها (شناخت اهمیت والدین در آموزش دانش آموزان) ترویج می کنند و مباحث مختلف را در حوزه آموزش مالی آموزش می دهند.

مانند ایالات متحده و ایالات متحده ، چین عمدتاً از طریق ادغام آن در سایر موضوعات ، آموزش مالی را آموزش می دهد. به عنوان مثال ، محاسبه درآمد یک شرکت و بهره پرداخت وام ، مفاهیمی است که در کلاس های ریاضی آموزش داده می شود.

چین بر ایجاد انتخاب سرمایه گذاری محتاطانه در آموزش مالی خود تأکید می کند. به عنوان مثال ، تمرکز زیادی بر ماه سواد مالی سال گذشته بر ساخت "سرمایه گذاری های منطقی" بود ، و کمیسیون ملی اوراق بهادار نظارتی چین (CSRC) اخیراً ارائه "آموزش سرمایه گذاری" اختیاری به کودکان مدرسه ابتدایی و متوسطه را آغاز کرده است. حتی انتظار می رود که کتابهای درسی مدرسه ابتدایی چین تعاریفی از اصطلاحاتی مانند "نسبت قیمت به درآمد" یا "خرید و نگه داشتن" را آموزش دهند.

این کمپین برای بهبود آگاهی در هنگام سرمایه گذاری تا حدودی با افزایش اخیر در مورد شیوع وام و کلاهبرداری سرمایه گذاری در کشور هدایت شده است ، در حالی که گفته می شود برخی از چینی ها پس از از دست دادن ده ها هزار دلار برای کلاهبرداران ، خودکشی کرده اند. امید این است که آموزش کودکان برای احتیاط از این خطرات ، به مهار چنین حوادثی کمک کند ، زیرا کودکان دانش جدید خود را به والدین و اقوام خانواده خود منتقل می کنند.

فرانسه

فرانسه از نظر تاریخی در امتحانات سوادآموزی مالی PISA ضعیف عمل کرده است - دانشجویان در فرانسه به طور متوسط از 13 کشور OECD و اقتصادهایی که در سال 2012 در سواد مالی ارزیابی شده اند ، نمره داده اند. از آن زمان ، مقامات موضع جسورانه ای برای بهبود سواد مالی در سراسر کشور دارند.

از سال 2016 ، بانك دو فرانسه ، بانک مرکزی فرانسه ، مسئولیت مهار قدرت مداخله بخش دولتی و خصوصی را برای هماهنگی استراتژی آموزش مالی فرانسه بر عهده داشته است.

نمونه هایی از کار آن شامل همکاری با وزارت آموزش و پرورش برای توسعه منابع آموزشی مشترک برای مدارس برای کمک به معلمان در برنامه ریزی و ارائه درس و همچنین دسترسی عمومی ، از نظر جسمی (از طریق "Cité de l'Conomie et de la Monnaie" ((Citéco) ، یک موزه تعاملی در پاریس با هدف بهبود آگاهی مالی و اقتصادی ، به ویژه در بین جوانان) و به صورت دیجیتالی ، از طریق وب سایت هایی مانند "ABC اقتصاد" که مفاهیم را ساده می کند و مواد آموزشی را برای کودکان و خانواده ها فراهم می کند.

بخش خصوصی همچنین نقش مهمی در برنامه های دسترسی ، مانند "ضیافت سازمان ملل متحد Dans Ma Classe" ("یک بانکدار در کلاس من) داشته است - ابتکاری که بانکداران را به مدارس دعوت می کند تا در مورد امور مالی صحبت کنند ، و" امور مالی و Pédagogie "(" ""امور مالی و آموزش ") - انجمن مستقر شده توسط Caisses d'Epargne (یک شرکت بانکی خرده فروشی) ، با هدف افزایش آگاهی و ارائه آموزش در مورد استفاده از پول.

برزیل

برزیل با توجه به اجرای آموزش مالی در مدارس ، با انجام خلبانان آزمایشی متعددی برای آزمایش اثربخشی برنامه های درسی مختلف در مرحله نسبتاً اولیه قرار دارد. از طریق این خلبانان ، مقامات برزیل ایده روشنی از نیازهای آموزش مالی آنها را توسعه داده اند. این کشور قصد دارد "تغییر رفتار نسلی" ایجاد کند و شهروندان را از مسائل مالی بیشتر آگاه کند. آنها قصد دارند این کار را با وارد کردن مفاهیم آموزش مالی در کلاسهای پرتغالی ، ریاضیات ، جامعه شناسی و تاریخ انجام دهند.

همچنین تأکید بر هر دو هدف "مربوط به فضا" (شامل بهبود آگاهی اجتماعی و تشویق مصرف و صرفه جویی در مصرف و صرفه جویی در مسئولیت) و اهداف "مربوط به زمان" ، به دانشجویان در مورد چگونگی برنامه ریزی و تصمیم گیری در کوتاه مدت ،اواسط و بلند مدت.