زمستان در راه است! و با آن ، تن نمک در جاده های ما

برف در اوایل سال جاری آمد و با آن نگهداری برف/جاده یخ. در نیو انگلستان ، نمکی جاده برای ایمن نگه داشتن مردم در هنگام برف یا هوای سرد یک ضرورت است زیرا آنها به سمت کار می روند یا بچه های خود را به مدرسه می برند. میزان نمک مورد استفاده برای دیسیک کردن جاده ها و بزرگراه ها در طول سالها به همراه حمل و نقل در طول سال کالاها و خدمات افزایش یافته است. فواید بسیاری که نمکی جاده فراهم می کند ، با برخی از فرصت ها برای بهبود مطابقت دارد. نمک جاده می تواند آب آشامیدنی را آلوده کند ، حیات وحش را بکشد یا به خطر بیندازد ، فرسایش خاک را افزایش داده و به اموال خصوصی و عمومی آسیب برساند. روشهای جایگزین برای کاهش این اشکالات مورد نیاز است.

شایع ترین ماده ای که برای استفاده از جاده ها و بزرگراه ها مورد استفاده قرار می گیرد ، کلرید سدیم (NaCl) یا نمک میز است که به دلیل گرانول های بسیار بزرگتر در جاده به عنوان نمک سنگ شناخته می شود. تقریباً نیم میلیون تن سالانه در ماساچوست به تنهایی برای نگهداری جاده های زمستانی استفاده می شود. نمک سنگ در ذوب برف و یخ بسیار مؤثر است و بسیار ارزان در نظر گرفته می شود. اما هزینه کم Rock Salt شامل خسارت احتمالی املاک ، زیرساخت ها یا محیط زیست نیست. اگرچه برای ما به ظاهر بی ضرر است ، اما نمک سنگ می تواند در مقادیر زیادی اثرات فاسد کننده ای داشته باشد که بر اتومبیل ها ، کامیون ها ، پل ها و جاده ها تأثیر می گذارد و منجر به تقریباً 5 میلیارد دلار در سالانه تعمیرات سالانه در ایالات متحده می شود. علاوه بر این ، نمک جاده همچنین می تواند به آبهای سطح و سطح زمین در این نزدیکی نفوذ کند و می تواند مخازن و چاه های آب آشامیدنی را آلوده کند. سطح سدیم زیاد در آب آشامیدنی افراد مبتلا به فشار خون بالا را تحت تأثیر قرار می دهد و سطح کلرید زیاد در آبهای سطحی برای برخی از ماهی ها ، اشکالات و دوزیستان سمی است. علاوه بر این ، نمک جاده اضافی در مناطق کنار جاده ای که باعث کشته شدن گیاهان کنار جاده می شود و به حیوانات وحشی آسیب می رساند که کریستال های نمکی را می خورند. جاده های شور همچنین حیواناتی مانند گوزن و گوزن (که عاشق لیسیدن نمک هستند) را به خود جلب می کند و احتمال تصادفات و جاده را افزایش می دهد.

عوارض محیط زیست و هزینه های بلند مدت نمک سنگ برخی از ایالت ها را به جستجوی شیوه های مدیریت جایگزین الهام بخش کرده است. کلرید منیزیم (MGCL₂) از NaCl ایمن تر به نظر می رسد اما برای پوشاندن همان منطقه به دو برابر نیاز دارد و آن را گران تر می کند. کلرید کلسیم (CACL₂) برای محیط زیست ایمن تر است اما سه برابر گرانتر از NaCl است و بنابراین به طور معمول برای استفاده در مناطق آسیب پذیر محفوظ است. راه حل های نوآورانه که میزان نمک سنگ مورد نیاز را محدود می کند نیز مورد بررسی قرار می گیرد.

فن آوری های جدید ، مانند آسفالت متخلخل ، برای کاهش رواناب از جاده ها مهندسی شده اند و پیدا شده اند که باعث کاهش برف و یخ می شوند. آسفالت متخلخل یا نفوذ پذیر اجازه می دهد تا آب ایستاده از بین برود و آب را از جاده هایی که به طور معمول در دوره های یخ زده می شوند ، از بین ببرند ، بنابراین از تشکیل یخ در جاده ها جلوگیری می کند. یک مطالعه جدید نشان داد که پوشش سالانه برف/یخ سالانه در روسازی متخلخل سه برابر کمتر از روسازی منظم بود ، و این که مقادیر کم یخ/برف که در پیاده رو متخلخل جمع می شود منجر به کاهش 77 درصدی نمک سالانه مورد استفاده برای نگهداری شد. بشریکی دیگر از فناوری های دستیابی به کشش ، جاده های خورشیدی است که از پانل های خورشیدی مهندسی شده تشکیل شده است که می توان آنها را پیاده روی کرد و رانده شد. این فناوری پتانسیل تبدیل هر جاده را به منبع انرژی تجدید پذیر دارد. علاوه بر منبع انرژی اضافه شده ، این فناوری همچنین می تواند با ذوب یخ یا برف از طریق آب گرم شده در لوله های تعبیه شده در جاده ، نیاز به نمک جاده را از بین ببرد.

رود آیلند اقدامات متعددی را برای کاهش میزان نمک مورد نیاز اتخاذ کرده است. از سال 2012 ، این ایالت قبل از یک واقعه برفی پیش بینی شده ، یک محلول آب نمک (23. 3 ٪ محلول آب نمک) را برای جاده ها استفاده کرده است. این عمل که به عنوان ضد یخبندان شناخته می شود ، مانع از تشکیل یخبندان در روسازی می شود و اجرای آن در سراسر نیو انگلستان افزایش یافته است. گزینه دیگر استفاده از مخلوط نمک و ماسه 50/50 است. ماسه به ذوب برف یا یخ کمک نمی کند اما باعث افزایش کشش می شود و میزان نمک جاده مورد نیاز را کاهش می دهد. با این حال ، پس از ذوب شدن برف یا یخ ، مخلوط ماسه ای باقیمانده شسته می شود ، حوضه های صید یا آب های مجاور را با رسوب پر می کند ، که پس از آن برای حفظ و نگه داشتن حوضچه ها به ساعات کار و پول اضافی نیاز دارد. در حال حاضر ، تنها یک بخش کوچک (5 ٪) از ماسه های پراکنده در Rhode Island برداشته می شود. بقیه در بدن های مجاور آب شسته می شوند: آب را پوشانده و برای گیاهان آبزی برای فتوسنتز دشوار می شود. سایر گزینه های دیگر شامل افزودن مواد تخریب پذیر مانند آب چغندر ، آب ترشی و ملاس به محلول نمک برای افزایش عملکرد است. این مواد افزودنی نمکی نقطه انجماد آب را کاهش می دهد و تشکیل یخ را کند می کند. آنها همچنین به کشش کمک می کنند و محلول را چسبیده می کنند تا نمک کمتری از جاده ها پاشیده شود و هدر می رود.

مضرات بسیاری از درمانهای فعلی منجر به علاقه به رویکردهای جدید مدیریتی شده است. نیوهمپشایر در کاهش استفاده از نمک جاده از طریق شیوه های مدیریت و سیاست های بهبود یافته موفق بوده است. در سال 2013 ، ایالت راه اندازی شد ، "طرح کاهش نمک جاده نیوهمپشایر" برای پرداختن به تعداد بالای آبهای مختل شده توسط کلرید (19 بدن آب در سال 2008 و 43 در سال 2012). علاوه بر آزمایش و استفاده از بسیاری از گزینه های دیگر که در این مقاله شرح داده شده است ، ابتکار عمل با استفاده از سایر شیوه ها و خط مشی های مدیریتی برای کاهش استفاده از نمک جاده توصیه می کند. این موارد شامل تجهیزات به روز شده است که نمک با استفاده از تنها "سیستم های حلقه بسته" پخش می شود که به اپراتورها امکان می دهد میزان دقیق نمک اعمال شده را به طور دقیق آزاد و نظارت کنند ، محدودیت سرعت را در طی حوادث برف/یخ کاهش دهند و استفاده اجباری از لاستیک های برفی در طول زمستان. به لطف این ابتکارات ، دولت 20 درصد استفاده از نمک جاده را کاهش داده و برای جلوگیری از افزایش آب های مختل شده به دلیل سطح بالای کلرید ، در مسیر است.

در حالی که هیچ راه حل کاملی برای روشن نگه داشتن جاده های ما در زمستان وجود ندارد ، تعداد ابزارهای موجود در بخش های کار عمومی همچنان در حال افزایش است و این امکان را فراهم می کند که یک رویکرد مناسب برای پاکسازی جاده ها به صورت آگاهانه از نظر محیط زیست و بدون خطر ایمنی راننده فراهم شود.

برای اطلاعات بیشتر ، لطفاً به صفحه وب EPA در مورد نمک در محیط مراجعه کنید.

• زمستان در راه است! و با آن ، تن نمک در جاده های ما (PDF) (369. 64 KB ، نوامبر 2020)

• خانه برنامه جنوب شرقی نیو انگلستان
• درباره برنامه
• اخبار و رویدادها
• اقدام جامعه
• بودجه و کمک فنی
• تحقیق و نوآوری
• شرکای برنامه