به روزرسانی در مورد روابط تجاری بین امارات/ایران و قطر/ایران

امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) یک شریک تجاری اصلی ایران است. براساس اعلام سازمان ارتقاء تجارت ایران ، صادرات غیر نفتی ایران در سال 2017 14. 4 ٪ از کل صادرات غیر نفتی را نشان می دهد (منبع: ITPO). البته ، اگر صادرات نفتی را شامل شود ، که تقریباً 70 ٪ از صادرات ایران را نشان می دهد ، صادرات ایران به امارات متحده عربی سهم کمتری از فروش صادرات ایران را نشان می دهد (نزدیک به 6 ٪ در سال 2017).(ITPO) ، امارات متحده عربی سومین بازار بزرگ صادرات ایران برای تجارت غیر نفتی در نیمه اول سال 2018 بود و همچنین دومین سهم بزرگ بازار در ایران داشت (به جدول 1 مراجعه کنید). در مقابل ، قطر تاکنون شریک تجاری کمتری برای ایران بوده است ، زیرا این تنها نوزدهمین بازار صادرات بزرگ ایران برای محصولات غیر نفتی در نیمه اول سال 2018 بود. در همین دوره ، قطر 70 مین سهم بازار در ایران داشتبشردر عین حال ، تجارت خارجی امارات متحده عربی بسیار کمتر به ایران نسبت به راه دیگر وابسته است. در سال 2017 ، واردات از ایران تنها 0. 7 ٪ از کل واردات امارات متحده عربی را به خود اختصاص داد ، در حالی که صادرات آن به ایران نزدیک به 4. 9 ٪ از کل صادرات منبع: مرکز تجارت بین المللی - سازمان ملل متحد بود. این آمار شامل صادرات نفت است.(می توان تخمین زد که صادرات به ایران فقط حدود 6 ٪ صادرات غیر نفتی امارات متحده عربی را نشان می دهد). برای قطر ، تجارت خارجی با ایران نیز از اهمیت کمی برخوردار است زیرا صادرات آن به ایران تنها 0. 9 ٪ از صادرات و واردات جهانی خود را از ایران ، 0. 9 ٪ از واردات جهانی خود در سال 2017 نشان می دهد. منبع: مرکز تجارت بین المللی - سازمان ملل. محصولات اصلی وارد شده از ایران توسط امارات متحده عربی سوخت های معدنی ، چدن ، فولاد و میوه است. محصولات اصلی صادر شده توسط امارات متحده عربی به ایران اتومبیل ، دستگاه های مکانیکی ، دستگاه های برقی ، مروارید و فلزات گرانبها است. منبع: مرکز تجارت بین المللی - سازمان ملل. محصولات اصلی وارد شده از ایران توسط قطر سوخت های معدنی ، گچ ، سیمان و سبزیجات است. محصولات اصلی صادر شده توسط قطر به ایران محصولات و اتومبیل های دارویی هستند. منبع: مرکز تجارت بین المللی - سازمان ملل.

این وزن قابل توجه امارات در تجارت خارجی ایران عمدتاً با موقعیت استراتژیک امارات و به ویژه امارت دبی به عنوان یک خوشه تجاری در خلیج فارس توضیح داده می شود. امارات متحده عربی به دلیل موقعیت جغرافیایی، زیرساخت های حمل و نقل با کیفیت (از جمله بندر جبل علی در دبی) و مشوق های مالیاتی (بدون مالیات مستقیم برای همه شرکت های خارجی خارج از بخش های نفتی، بانکی و بیمه)، خود را به عنوان دروازه ای کلیدی معرفی کرده است. تجارت در منطقهعلاوه بر این، در مورد ایران، ما با اقتصادی روبه رو هستیم که هنوز نسبتاً بسته است، به ویژه برای سرمایه گذاری خارجی، و بخشی از سازمان تجارت جهانی نیست. در نتیجه بسیاری از شرکت های خارجی ترجیح می دهند برای دسترسی به بازار ایران ابتدا به امارات صادرات داشته باشند. متعاقباً کالاها مجدداً به ایران صادر می شوند. به همین ترتیب، از طرف ایران، اغلب صادرات به امارات برای اولین بار آسان تر است. سپس کالاها مجدداً به مقصد دیگری صادر می شوند. می توان اشاره کرد که علاوه بر تجارت رسمی بین امارات و ایران، جریان های قاچاق قابل توجهی نیز وجود دارد: واردات غیرقانونی از دبی در ایران نزدیک به 40 درصد واردات رسمی برآورد شده است. مشرق نیوز، 27 شهریور 1395، هر سال واردات غیرقانونی از چین و امارات 15 میلیارد دلار است. در آن زمان امارات به شدت تحریم ها را علیه ایران اجرا می کرد. بنابراین می توان فرض کرد که این نسبت 40 درصدی بین واردات غیرقانونی و رسمی هنوز هم می تواند مربوط به امروز باشد. این ارتباطات تجاری بین ایران و امارات به طور طبیعی باعث شده تا بسیاری از تجار و شرکت های ایرانی در دبی مستقر شوند. تخمین زده می شود که امروزه نزدیک به 500000 ایرانی در امارات زندگی می کنند که عمدتاً در دبی هستند که تقریباً 5 درصد از جمعیت را تشکیل می دهد. قاسمیلی، س.، "سربازان امارات برای یادگیری فارسی"، اخبار ضروری، 11 آوریل 2011. در سال 2010 تخمین زده شد که نزدیک به 8000 شرکت ایرانی مستقر در دبی وجود دارد. رویترز، "تجار دبی از تاثیر تحریم ها بر تجارت ایران می ترسند"، 30 نوامبر 2011. بسیاری از ایرانیان به بازدید از دبی عادت کرده اند (نزدیک به 400000 نفر در سال 2017). با این حال، از سال 2016 به دلیل مشکلات اقتصادی فزاینده در ایران، تعداد بازدیدکنندگان از ایران کاهش یافته است.

نسخه کامل این نشریه فقط در قالب PDF موجود است. برای مطالعه این نسخه لطفا فایل زیر را دانلود کنید.