تعیین هزینه متوسط هزینه سرمایه

تأثیر مالی یک عمل آسیب پذیر معمولاً سالها به آینده می رسد. در واقع ، ممکن است بدون محدودیت ادامه یابد ، همانطور که وقتی یک شرکت خط تجارت را از دست می دهد که در غیر این صورت ممکن است به طور نامحدود ادامه داشته باشد. اگر محاسبه خسارت بر اساس جمع بندی حسابی ساده از خسارت تخمین زده شده برای هر سال آینده انجام شود ، مدعی می تواند تا حد زیادی بیش از حد جبران شود - برای مشاغل آسیب دیده دائمی ، جوایز بی نهایت نتیجه می گیرد.[2]

برای ارزیابی صحیح خسارات مالی ، لازم است یک عامل تبدیل را اعمال کنید که ضرر پیش بینی شده در یک سال آینده را به منظور جبران منطقی امروز تخفیف دهد. معیار استفاده شده برای تأثیر این تخفیف به عنوان متوسط هزینه وزنی سرمایه یا WACC شناخته می شود.

در این فصل اصول اساسی WACC همانطور که در ارزیابی خسارت اعمال می شود و بهترین روش فعلی را در تخمین خود ارائه می دهد.

اصول اساسی

یک جایزه خسارت غالباً پیشاپیش یک مدعی را جبران می کند: مدعی پرداخت می کند ، اکنون ، برای جایگزینی درآمدی که در صورت عدم وجود قانون آسیب دیده ، در آینده به دست می آید. پول دارای ارزش زمانی است ، و بدیهی است که یک جایزه باید یک تعدیل-یک تنظیم پایین یا تخفیف-را برای منعکس کننده هر مؤلفه قبلی جبران خسارت داشته باشد.

اولین قدم برای تأثیر این تعدیل ، تخفیف خسارات ارزیابی شده سالهای آینده با نرخ بهره غالب (به طور خاص توسط آنچه که به عنوان نرخ بهره بدون ریسک شناخته می شود ، تخفیف می یابد. [3] اعمال تخفیف بر اساس نرخ بهره این اطمینان را می دهدجایزه مالی تعدیل شده است تا منعکس کننده آنچه ممکن است عامل زمان خالص باشد - گذر زمان بین جایزه و هرگونه ضرر آینده ای که این جایزه برای جبران آن است. [4]

با این حال ، در حالی که تخفیف بر اساس نرخ بهره ، جایزه ای را برای این واقعیت تنظیم می کند که ضررهای آینده به تجارت از قبل پرداخت می شود ، این جایزه را برای واقعیت تنظیم نمی کند که ضررهای آینده در معرض عدم اطمینان است. بازپرداخت ، دلار برای دلار ، ضررهای نامشخص در آینده با پرداخت خاص امروز معقول یا عادلانه نیست. جبران خسارت منصفانه در مورد درآمد از دست رفته سالهای آینده باید تعدیل را شامل شود تا شخصیت نامشخص آن درآمد آینده را منعکس کند.

رشته اقتصاد مالی روشی را برای تبدیل پیش بینی جریان نقدی آینده یک تجارت به یک ارزش معادل امروزی ، ایجاد کرده است تا هم گذر زمان و هم عدم اطمینان آن جریان های نقدی آینده را منعکس کند. این روش محاسبه ، با تجزیه و تحلیل داده های بازار مالی ، هزینه سرمایه تجارت و به طور خاص تر WACC است. WACC ترکیبی از هزینه بدهی (بهره) و هزینه سهام شرکت است که میانگین وزن آن به نسبت (یا وزن) بدهی و تأمین اعتبار سهام در دسترس شرکت است.

WACC از تعدادی ورودی یا مؤلفه ها ساخته شده است. یکی از مؤلفه ها نرخ سود غالب (بدون ریسک) است. در محاسبه خسارت های مالی تکمیل شده ، گنجاندن این مؤلفه ارزش زمانی پول در اقتصاد را به خود اختصاص می دهد. سایر مؤلفه های WACC مربوط به نوسانات و ریسک پذیری سرمایه گذاری در تجارت است. گنجاندن این مؤلفه ها تضمین می کند که ارزیابی خسارت مالی تکمیل شده ، عدم اطمینان مربوط به درآمد آینده یک تجارت را به خود اختصاص می دهد. مؤلفه های WACC بعداً در این فصل به تفصیل مورد بحث قرار می گیرد.

WACC به طور موثری اجماع جامعه گسترده تجارت - سرمایه گذاران ، مدیران ، تحلیلگران - را در مورد تخفیف منصفانه برای اعمال در هنگام جایگزینی سود نامشخص آینده توسط یک فعلی و خاص ، از بین می برد. درست همانطور که اطلاعات مربوط به نرخ بهره غالب در یک اقتصاد ، ارزش زمان پول را برای شرکت کنندگان در آن اقتصاد نشان می دهد ، بنابراین داده های بازار اوراق بهادار (به عنوان مثال ، اطلاعات مربوط به قیمت سهم) می توانند تعدیل معقول را نشان دهند تا در مورد پیش بینی درآمد شرکت برای حساب برای حساب کاربری شرکت کند. عدم اطمینان و نوسانات مرتبط با آن درآمدها.

مانند نرخ بهره ، WACC به عنوان درصدی در سال بیان می شود. برای تصویرگری ، WACC 7 درصد در سال سالانه نشان می دهد که پول دریافت شده امسال 7 درصد بیشتر از پولی است که پیش بینی می کند سال آینده را دریافت کند. همچنین ، مانند نرخ بهره ، اثر آن در طول زمان ترکیب می شود. توجه داشته باشید که WACC ها به ناچار بسیار بالاتر از نرخ بهره غالب هستند ، به این معنی که - جای تعجب نیست - تعدیل منصفانه در مورد عدم اطمینان از درآمد در عمل به طور قابل توجهی بزرگتر از تعدیل در رابطه با عبور از زمان است.

WACC اکنون در عمل داوری تجاری به عنوان رقم صحیح قابل اعمال به عنوان نرخ تخفیف در مدل نقدی تخفیف مالی (DCF) که برای کمک به ارزیابی خسارت استفاده می شود ، پذیرفته شده است. خط کاری که WACC برای آن محاسبه می شود ، تجارت آسیب دیده مدعی است و رقم WACC حاصل به عنوان نرخ تخفیف در محاسبه خسارت های مالی وارد می شود.

به طور خلاصه ، هنگامی که WACC به یک مدل خسارت مالی اعمال می شود ، محاسبه خسارت ها به درستی تنظیم می شود - یا همچنین تئوری مالی مدرن اجازه می دهد - برای هر دو اثر خالص (که پول موجود اکنون با ارزش تر از پول دریافت شده بعداً است) ودر مورد ریسک و عدم اطمینان (یک جایزه خسارت باید با پرداخت قطعی در حال حاضر ، از دست دادن سود که ممکن است تجارت مدعیان در آینده متحمل شود ، عادلانه جبران کند.

تخمین WACC

WACC به طور خاص برای ارزیابی خسارت توسعه نیافته است. این یک ابزار تحلیلی بسیار گسترده است. مثلا:

• مدیریت یک شرکت WACC را برای کمک به تصمیم گیری در مورد ارائه پیشنهاد سرمایه گذاری ، مانند یک پروژه سرمایه جدید یا یک شرکت شرکت ، اعمال می کند.
• حسابرسان از WACC یک شرکت برای اهداف گزارشگری مالی استفاده می کنند.
• کارگزاران و بانکداران سرمایه گذاری از WACC در ارتباط با خرید ، فروش یا صدور سهام و در ارتباط با خرید ، ادغام یا اسپین آف استفاده می کنند. وت
• نهادهای دولتی از WACC برای ارزیابی قیمت ها و سودهای منصفانه و مجاز در صنایع تنظیم شده استفاده می کنند.

در ارزیابی خسارت ، این رقم که برای WACC به دست آمده است ، احتمالاً تأثیر بسیار مهمی در سطح ادعای مالی خواهد گذاشت-به ویژه اگر در اکثر ادعاهای مهم ، خسارات طولانی مدت ادعا شود.[5] به عنوان مثال ، با تمام ورودی های دیگر به تجزیه و تحلیل مالی خسارت که ثابت نگه داشته می شود ، حرکت برآورد WACC تنها با یک درصد امتیاز (مثلاً از 7 درصد در سال به 6 درصد در سال) می تواند افزایش یابد. ادعای نهایی با 15 درصد.[6] در دادرسی که شامل خسارت طولانی مدت است ، تقریباً هیچ رقم دیگری برای ورود به مدل مالی که ادعای نهایی به همان اندازه حساس است ، وجود نخواهد داشت.

به همین دلیل ، ارزیابی صحیح WACC در داوری های تجاری از اهمیت زیادی برخوردار است. تخصص حرفه ای مورد نیاز با مدل مورد نیاز برای ایجاد مدل مالی (DCF) که در آن شکل WACC درج شده است ، متفاوت است. ایجاد یک مدل DCF از یک شرکت به دانش بسیار مفصلی در مورد صنعت که در آن شرکت فعالیت می کند ، نیاز دارد تا اطمینان حاصل کند که این مدل حاوی داده های خط به خط با کیفیت بالا در مورد درآمد و هزینه ها است. در مقابل ، همانطور که در این فصل مشخص خواهد شد ، برآورد WACC نیاز به دانش بسیار مفصلی در مورد بازارهای مالی - از نوسانات بازار سهام ، بازده بازار اوراق بهادار و تجزیه و تحلیل کمی از آن دارد.[7]

WACC بر اساس شش مؤلفه یا ورودی تخمین زده می شود که هر یک از آنها در زیر مورد بحث قرار می گیرد.

نرخ عاری از ریسک

نقطه شروع برای ارزیابی WACC نرخ بدون ریسک است که نرخ غالب سود پرداخت شده به بدهی به وام دهنده ای است که کاملاً قابل اعتبار است. به طور گسترده ، ورودی های باقیمانده به قانون WACC یک شرکت برای افزایش هزینه سرمایه بالاتر از نرخ بدون ریسک.[8]

نرخ بدون ریسک وجود عینی ندارد-هیچ چیز به عنوان وام بدون خطر پیش فرض وجود ندارد. مانند سایر پارامترهای وارد شده به فرمول WACC ، نرخ بدون ریسک ساختاری از تئوری مالی است و باید با استفاده از پروکسی ها یا تقریب ها تخمین زده شود.

تقریب پذیرفته شده به نرخ بدون ریسک ، بازده اوراق قرضه دولتی است که به ارز مربوطه صادر می شود. در مورد ادعایی بر اساس دلار آمریکا ، این بازگشت اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده است. اگرچه نگه داشتن این اوراق کاملاً بدون ریسک نیست ، اما احتمال بازپرداخت بسیار زیاد در نظر گرفته می شود-یا به هر حال "به همان خوبی که می شود". هنگامی که ارز مدل مالی غیر از دلار آمریکا است ، نرخ بدون ریسک بر اساس بازده اوراق قرضه صادر شده در آن ارز تخمین زده می شود-معمولاً اوراق قرضه صادر شده توسط خزانه ملی مربوطه.[9]

فرآیند تخمین واقعی برای نرخ بدون ریسک به طور معمول شامل محاسبه متوسط عملکرد برای مناقصه های ارائه دهنده اولیه است که نزدیک به تاریخ مرجع خسارت صورت می گیرد ، برای سررسید اوراق بهادار ، مثلاً ، پنج ، 10 و 20 سال.[10]

حق بیمه ریسک بدهی

حق بیمه ریسک بدهی بازده اضافی است ، بالاتر از نرخ ریسک ، که یک شرکت باید به دارندگان بدهی خود بپردازد تا ریسکی را که از شرایط وام تجلیل نمی شود ، جبران کند.

حق بیمه ریسک بدهی ارزیابی نسبتاً آسان است که آیا شرکت مدعی اوراق قرضه صادر می کند: بازده آن اوراق با بازده اوراق با سررسید مشابه صادر شده توسط دولت مقایسه می شود. اگر خود بنگاه اوراق قرضه را صادر نکند - یا به عنوان ورودی بیشتر به روش تخمین حتی اگر این کار را انجام دهد - با تجزیه و تحلیل بازده اوراق بهادار بنگاههای دارای پروفایل ریسک درک شده مشابه ، مانند مشاغل رقیب با اندازه مشابه ، حق بیمه را می توان تخمین زد.

حق بیمه ریسک بدهی به طور گسترده توسط بانک های سرمایه گذاری ، کارگزاران سهام و سایر موسسات مورد مطالعه قرار می گیرد. کارشناسان اختصاص یافته به یک دادرسی می توانند با بررسی تخمین های منتشر شده توسط اشخاص ثالث معتبر ، تجزیه و تحلیل مستقیم این ورودی WACC را تکمیل کنند.

حق بیمه ریسک عدالت

حق بیمه ریسک سهام مبلغی است که در طی مدت طولانی ، بازده سهام بازده بالاتری را برای سرمایه گذاران نسبت به سهام در اوراق دولتی (تقریباً بدون ریسک) ایجاد می کند. همانطور که از نام آن پیداست ، این حق بیمه است که به سرمایه گذاران سهام عدالت پرداخت می شود تا آنها را برای ریسک - نوسانات ، عدم اطمینان - سرمایه گذاری در بورس سهام جبران کند. این رقمی است که به طور کلی در مورد بازارهای سهام اعمال می شود ، نه به طور خاص یک شرکت.

کارشناسان داوری ها سعی در محاسبه این پارامتر از منابع داده اولیه ندارند - این یک کار محاسباتی اساسی خواهد بود. این رقم در دوره های بسیار طولانی پایدار است ، و عمل عمومی به متخصص این امکان را می دهد تا ادبیات مالی و دانشگاهی را بررسی کرده و برآورد اجماع را اعمال کند. در حال حاضر ، حق بیمه ریسک سهام در حدود 5 درصد در سال برای بازارهای عمده سهام است.

اگرچه حق بیمه ریسک سهام (که بلافاصله در بالا مورد بحث قرار می گیرد) منعکس کننده بازدهی است که سرمایه گذاران انتظار دارند با سرمایه گذاری در سهام به طور کلی انجام دهند ، اما منعکس کننده بازدهی نیست که سرمایه گذاران انتظار دارند با سرمایه گذاری در سهام یک شرکت خاص انجام دهند. نظریه مالی معتقد است که بازده خاص شرکت با ضرب حق بیمه خطر سهام توسط "ضرب خطر" معروف به "بتا" (پس از نماد یونانی (β)) بدست می آید. بتا اندازه گیری نوسانات ارزش سهم شرکت نسبت به نوسانات در بورس به طور کلی است.[11]

تخمین بتا یک شرکت یکی از دشوارترین بخش های تخمین WACC است.[12] اگرچه متخصصان دارایی ذیصلاح می توانند خود محاسبات لازم را انجام دهند ، اما در یک شرایط داوری ، کارشناسان به طور معمول به برآوردهای شخص ثالث که در خدمات پایگاه داده تجاری مانند بلومبرگ منتشر شده اند ، تکیه می کنند. مقدار بتا به دست آمده با انتخاب دقیق و میانگین تخمین های شخص ثالث معتبر ممکن است قابل اطمینان تر و دفاع از آن باشد ، از مجموعه ای تازه از محاسبات تولید شده توسط متخصص.[13]

اگرچه تخمین بتا پیچیده است ، اما تفسیر آن نسبتاً ساده است. بتا یک شرکت نشانگر میزان تأثیرگذاری تجارت شرکت به شدت یا ضعیف توسط تلاطم عمومی اقتصادی است. به طور گسترده ، بنگاهی که مشاغل وی در مواجهه با چرخه های اقتصادی درجه مقاومت بالایی دارد ، بتا (یا ضرب خطر) کمتر از 1 خواهد داشت. نمونه هایی از شرکت هایی هستند که کالاهای اصلی یا ضروری را تهیه می کنند. بنگاهی که تجارت وی به شدت تحت تأثیر چرخه های اقتصادی قرار دارد ، بتا بیشتر از 1 خواهد داشت: نمونه هایی از شرکت هایی هستند که کالاهای اختیاری را تهیه می کنند. خوشبختانه ، کارشناس یک داوری نیازی به حدس و گمان ندارد که آیا خروجی شرکت ریسک بیشتری دارد یا کمتر - ارزیابی بتا یک فرآیند ریاضی است که فقط به تجزیه و تحلیل داده های نوسانات قیمت سهام متکی است.

نسبت سهام بدهی

نسبت بدهی سهام "وزن" را در هزینه متوسط وزنی سرمایه ایجاد می کند. همانطور که در مورد بتا ، برآورد آن چالش های قابل توجهی را برای متخصص در یک داوری ارائه می دهد: تعدادی از رویکردهای جایگزین برای ارزیابی آن وجود دارد که نتایج متفاوتی به همراه دارد. از طریق ارزیابی های منتشر شده به طور مستقیم قابل اجرا وجود دارد. و محاسبه نهایی WACC نسبت به شکل انتخاب شده کاملاً حساس است.

متخصص باید به دنبال شناسایی نسبت بدهی به عدالت باشد که ارزش بنگاه را به صاحبان خود بهینه می کند. درجه ای که یک شرکت سرمایه خود را از بدهی بر خلاف بازارهای سهام عدالت می کند (در حد محدود) یک موضوع مورد نظر خود است - می تواند بدهی بیشتری یا سهام بیشتری صادر کند. در نتیجه ، یک رویکرد برای تخمین صرفاً گرفتن نسبت بدهی به سهام موجود در بنگاه در زمان ارزیابی است. با این حال ، در عمل ، اندازه گیری مستقیم سطح بدهی واقعی و عدالت شرکت مورد نظر ممکن است تخمین خوبی از نسبت بهینه بدهی به سهام را که برای یک تخمین WACC لازم است ، ارائه ندهد.[14] تمرین نشان داده است که با استفاده از میانگین (مانند مدیان) نسبت بدهی به برابر یک گروه از شرکتها که توسط این متخصص قابل مقایسه برای هدف تخمین WACC قابل مقایسه است-تخمین بهتری حاصل می شود. در همان صنعت

سایر مشکلات اندازه گیری بوجود می آیند زیرا تعاریف متناقضی در مورد آنچه بدهی را تشکیل می دهد وجود دارد. عمل خوب نیاز به متخصص دارد تا از راهنمایی های کاملاً مفصلی پیروی کند که در هنگام محاسبه نسبت بدهی به سهام به منظور ارزیابی WACC ، دسته های بدهی را باید درج کنند.[15]

با این وجود ، این نسبت را می توان با دقت و با پیروی از تمرین خوب به یک استاندارد خوب از دقت ارزیابی کرد.

نرخ مالیات

حضور نرخ مالیات به عنوان ورودی به محاسبه WACC بوجود می آید زیرا پرداخت بهره به بدهی می تواند در برابر سود مشمول مالیات یک شرکت جبران شود. این کسر مالیاتی ، که به عنوان سپر مالیاتی شناخته می شود ، هزینه مؤثر سرمایه بدهی را در مقایسه با هزینه سرمایه سهام کاهش می دهد. هیچ جبران مشابهی از پرداخت سود سهام (یعنی پرداخت به سهامداران سهام) در برابر مالیات شرکت وجود ندارد.

به طور کلی ، تعیین نرخ مالیات برای تخمین WACC ساده است: متخصص نرخ حاشیه مالیات بر سود شرکت ها را اعمال می کند ، همانطور که در اساسنامه مالیاتی قابل استفاده در صلاحیت که در آن سودهای مربوطه مالیات می شود ، مشخص شده است.

با این وجود ، برخی از اقدامات احتیاطی مشاهده می شود: نرخ مالیات که وارد محاسبه WACC می شود ممکن است با نرخ مالیات استفاده شده برای تخمین جریان نقدی پس از مالیات در مدل DCF متفاوت باشد.[16] و اگر سود بنگاه در طی یک دوره مربوطه کافی نباشد ، نرخ مالیات را برای اهداف تخمین WACC به سمت پایین تنظیم می کند تا تمام پرداخت های بهره را پوشش دهد. در آن رویداد ، سپر مالیاتی کاملاً مؤثر نخواهد بود.

با شش ورودی فوق الذکر که به درستی تخمین زده می شود ، محاسبه خود WACC و درج آن در مدل DCF خسارت ها ساده است. شش ورودی به یک فرمول استاندارد وارد می شوند که شکل WACC را تولید می کند.[17] این به عنوان ورودی نرخ تخفیف به مدل مالی وارد می شود. مکانیک مدل اطمینان حاصل می کند که هرگونه جریان نقدی آینده با نرخ تخفیف به امروز (به شدت ، به تاریخ مرجع) ، سالانه مجدداً تخفیف می یابد.

نتیجه گیری بازتاب

توسعه یک تکنیک برای تعیین ارزش عادلانه امروزی جریان نقدی آینده (و نامشخص) با تجزیه و تحلیل داده های قابل اندازه گیری عینی ، مانند نوسانات قیمت سهم ، نقطه عطفی در اقتصاد مالی بود.[18] برای رسیدگی به خسارت ، توسعه به این معنی است که نرخ تخفیف - WACC - ورود به یک مدل مالی را می توان بر اساس داده های مشهود محاسبه کرد ، و وام را به وظیفه به ظاهر غیرقابل تحمل حسابداری برای پیش بینی عدم اطمینان محاسبه کرد.

آنچه تئوری و عمل تخمین WACC برای حل اختلاف انجام داده است ، معرفی عینیت (و برخی از دقت) در مورد آنچه در غیر این صورت می تواند یک جنبه بسیار سوداگرانه از ارزیابی ادعا باشد. هنگامی که یک دادرسی داوری با الگویی از نحوه عملکرد تجارت در یک وضعیت آسیب دیده ارائه می شود ، واضح است که سودهای پیش بینی شده ، به طور کلی ، باید تخفیف دهند تا به یک جبران خسارت منصفانه برسند - سود پیش بینی (یا ضرر) نیستبرابر با ارزش خاص (یا ضرر). روش WACC مستلزم آن است که کارشناسان با تجزیه و تحلیل بهترین داده های فعلی موجود (در معیارهایی مانند نوسانات قیمت سهام) این تخفیف را تخمین بزنند. کارشناسان هنوز هم می توانند در مورد تخفیف مخالف باشند ، اما اختلاف نظر را می توان با استناد به شواهد برطرف کرد.

با این حال ، ضروری است که افراد درگیر در داوری های تجاری ، وضوح مطلق داشته باشند که عدم قطعیت های پیش بینی شده در آن وجود دارد ، و کدام یک نیستند ، با توجه به درج مدل مالی تخفیف مبتنی بر WACC در نظر گرفته می شوند.

WACC تخفیف را که عموماً توسط پزشکان بازار - سرمایه گذاران ، مدیران و تحلیلگران - به ارزش پیش بینی جریان نقدی آینده اعمال می شود ، در نظر می گیرد تا سطح ریسک و عدم اطمینان را در یک شرکت و یک خط تجاری قابل مقایسه با آن منعکس کند. یکی در حال بررسی

WACC نمی تواند و نمی تواند این احتمال را در نظر بگیرد که پیش بینی (به طور معمول جریان نقدی آسیب دیده) ممکن است به سادگی مغرضانه باشد. به طور غیرقانونی ، پیش بینی ، در زمان ایجاد آن ، باید به همان اندازه احتمالاً خیلی پایین باشد.[19] WACC ادعای اثرات ریسک تجاری و تصادفی را تنظیم می کند ، نه برای این احتمال که پیش بینی بیش از حد بالا باشد ، شاید توسط یکی از طرفین. این قضاوت در مورد اینکه آیا یک پیش بینی متخصص به طور عمدی مغرضانه است ، نه صرفاً نامشخص ، برای روند داوری یکی است ، که بر روی آن WACC ساکت است.

سرانجام ، و بدیهی است ، تنظیم WACC در تخمین میزان تفاوت جریان های نقدی بدون آسیب و آسیب دیده ، ادعای خطاها یا تعصب را تنظیم نمی کند.

محدودیت های فوق که ذکر شده است ، WACC یک ابزار قدرتمند و در حال حاضر استاندارد در محاسبه DCF خسارت است و سطح بالایی از عینیت را برای حسابداری برای ارزش زمان پول و برای عدم قطعیت نتایج کسب و کار به ارمغان می آورد.

ضمیمه

نمونه کار

این ضمیمه شامل یک نمونه کار شده از مشتق WACC از ABC Inc (ABC) ، یک شرکت فرضی عمده محصولات غذایی است که در بورس اوراق بهادار نیویورک ذکر شده است. ارز ارزیابی دلار ایالات متحده و تاریخ ارزیابی 1 ژوئیه 2022 (تاریخ مرجع) است. همانطور که در متن اصلی این فصل ذکر شد ، ارزیابی یک WACC در زمینه اقدامات حل و فصل اختلافات نیاز به تجزیه و تحلیل کاملاً دقیق از اوراق بهادار مالی (بدهی و حقوق صاحبان سهام) دارد. در مقابل ، این مثال کار شده ساده شده است و هر مرحله را فقط در طرح کلی ارائه می دهد.

ما ابتدا مقادیر را برای هر یک از شش پارامتر ورودی معادله WACC بدست می آوریم.

نرخ عاری از ریسک

برای نرخ عاری از ریسک (RF) که برای این مثال کار شده اعمال می شود ، ما از میانگین بازده اوراق قرضه پنج ساله ، 10 ساله و 20 ساله خزانه داری ایالات متحده به عنوان تاریخ مرجع (یا بسیار نزدیک) استفاده می کنیم. بازده مربوطه 2. 88 درصد ، 2. 88 درصد و 3. 35 درصد بود. میانگین این مقادیر 3. 04 درصد است. از این رو RF ، که به عنوان کسری بیان شده است ، 0. 0304 است.

حق بیمه ریسک بدهی

حق بیمه ریسک بدهی ABC (DRP) در این مثال به عنوان حاشیه ای که بازده اوراق بهادار شرکت های آن از بازده اوراق خزانه داری مشابه ایالات متحده ، در تاریخ مرجع یا در اطراف مرجع ارزیابی می شود ، ارزیابی می شود. ما این حاشیه را با 2. 00 درصد تخمین می زنیم. از این رو DRP بیان شده به عنوان کسری 0. 02 است. برای تصویرگری و مقایسه ، اوراق قرضه 10 ساله منتخب صادر شده توسط شرکت های بزرگ محصولات غذایی ایالات متحده در 36 ماه قبل از تاریخ مرجع دارای حق بیمه زیر بیش از 10 سال اوراق خزانه داری ایالات متحده است: شرکت سوپ کمپبل ، 1. 75 درصد ؛جنرال میلز شرکت ، 2. 18 درصد ؛شرکت کرافت هاینز ، 2. 11 درصد ؛و مک کورمیک و شرکت ، 1. 74 درصد.

حق بیمه ریسک عدالت

همانطور که در متن اصلی این فصل ذکر شد ، کارشناسان مشغول ارزیابی WACC برای خسارت ، ارزش حق بیمه ریسک سهام (ERP) را انتخاب می کنند که از نظر آنها اجماع فعلی پزشکان مالی و محققان دانشگاهی را منعکس می کند. اجماع فعلی این تحقیق در مورد بازار سهام ایالات متحده این است که ERP بین 5. 3 درصد و 5. 7 درصد است. ما برای این ارزیابی مقدار 5. 5 درصد یا 0. 055 اعمال می کنیم.

مقدار بتا (β) با تجزیه و تحلیل محاسباتی از نوسانات قیمت سهام یک شرکت بدست می آید. همانطور که در مورد ERP ، طبیعی است که متخصصان در پرونده های خسارت به محاسبات شخص ثالث منتشر شده از β اعتماد کنند نه اینکه خودشان محاسبات را انجام دهند. برای تصویرگری ، شرکت های بزرگ مواد غذایی General Mills Inc ، Kellogg Co و Kraft Heinz Co به ترتیب شکل های بتا 0. 57 ، 0. 61 و 1. 01 را منتشر کرده اند. ما برای شرکت فرضی ABC اجماع منتشر شده β 0. 7 فرض می کنیم.

نسبت سهام بدهی

نسبت بدهی ارزش بدهی (DERS) شرکتهای بزرگ آمریکایی به طور گسترده ای منتشر می شود و در مورد صنعت محصولات غذایی ، متوسط نسبت تا حدودی بالاتر از وحدت است. با این حال ، قبل از استفاده صحیح از آنها به عنوان DER برای ارزیابی WACC ، باید تنظیمات قابل توجهی به این نسبت ها انجام شود. از همه مهمتر ، باید به جای ارزش کتاب (از بدهی و حقوق صاحبان سهام) استفاده شود ، که به طور عادی با نسبت بسیار کمتری نتیجه می گیرد. برای هدف از این مثال کار شده ، فرض می کنیم که DER ABC ، پس از تنظیمات لازم ، 0. 6 است.

نرخ مالیات

نرخ مالیات قانونی (T) در ایالات متحده در حال حاضر 21 درصد است. برای هدف فعلی ، فرض می کنیم که نرخ مالیات حاشیه ای مؤثر ABC برابر با نرخ قانونی (یک فرض مشترک) است. از این رو ، ما به فرمول WACC A T از 0. 21 می رویم.

سپس این شش مقدار پارامتر (RF = 0. 0304 ، DRP = 0. 02 ، ERP = 0. 055 ، β = 0. 7 ، DER = 0. 6 و T = 0. 21) را وارد فرمول استاندارد می کنیم:

نتیجه زیر به دست می آید:

به عنوان درصد بیان شده ، WACC 5. 8 درصد است. بنابراین ما WACC ABC را با 5. 8 درصد در سال ارزیابی می کنیم ، با تاریخ مرجع 1 ژوئیه 2022.

جدا کردن این نتیجه WACC در مؤلفه ها ، به شرح زیر آموزنده است:

• هزینه سهام [RF + (β × ERP)] برابر با 0. 0689 یا 6. 89 درصد است.
• هزینه پس از مالیات بدهی [(RF + DRP) × (1-T)] برابر با 0. 0398 یا 3. 98 درصد است.
• مقدار G ، که برابر با نسبت بدهی (دنده) در ساختار سرمایه است ، برابر با 0. 375 است.
• مقدار (1 - گرم) ، که برابر با نسبت سهام در ساختار سرمایه است ، برابر با 0. 625 است. وت
• WACC سپس میانگین وزنی هزینه حقوق صاحبان سهام (6. 89 درصد) و هزینه پس از مالیات بدهی (3. 98 درصد) است که دارای وزن های مربوطه (1-G) و گرم است.

یادداشت

[1] چارلز جونچر رئیس گروه شرکتهای CET است.

[2] اگر یک مدل جریان نقدی تخفیف (DCF) در تمام سالهای آینده آسیب به یک تجارت را نشان دهد و هیچ تخفیف زمانی اعمال نمی شود ، محاسبه ضرر شامل مبلغ نامتناهی از ضررهای آینده (نامشخص) خواهد بود. از نظر ریاضی احتمالاً این رقم جبران نامتناهی را به همراه خواهد داشت.

[3] نرخ بهره بدون ریسک بعداً در این فصل مورد بحث قرار می گیرد.

[4] مدعی موفق می تواند بخشی از این جایزه را که مربوط به هر ضررهای سال آینده است ، در سپرده قرار دهد. با فرا رسیدن آن سال ، سپرده با انباشت علاقه ، برابر با مبلغی است که تخمین زده می شود مدعی در آن سال از طریق اقدامات مضر از دست بدهد.

[5] اگر خسارت در کوتاه مدت به طور کامل قابل اصلاح باشد - اگر به عنوان مثال تجهیزات آسیب دیده و جایگزین شود - سطح WACC فقط در سطح نهایی ادعای مالی تأثیر متوسطی خواهد داشت. با این حال ، اگر این ادعا برای از دست دادن موقعیت تجاری یا فرصت تجاری باشد ، این ادعا برای خسارت دائمی یا حداقل طولانی مدت خواهد بود و سطح WACC تأثیر زیادی در سطح خواهد داشتدرخواست، طلب.

[6] اگر ادعا شود که از دست دادن طولانی مدت درآمدی کاملاً ثابت ، محاسبه نهایی خسارت ها ، تقریباً ، در رابطه معکوس با تغییر در درصد سالانه ارزیابی شده ، پاسخ می دهد. با این حال ، این فقط یک راهنمای تقریبی اکتشافی است. بسیاری از عوامل بر روابط دقیق ریاضی بین برآورد WACC و سطح ادعای نهایی تأثیر می گذارد. وزن بیشتر در تلفات نزدیک به مدت زمان تمایل به کاهش حساسیت ادعای نهایی به سطح WACC را کاهش می دهد ، در حالی که گنجاندن یک فاکتور رشد دائمی در مدل DCF تمایل به افزایش حساسیت خواهد داشت.

[7] برآورد WACC به بخش متفاوتی از تخصص در دادرسی خسارت تبدیل شده است (و در واقع ، یک فصل تخصصی در این کتاب را کسب می کند).

[8] استثناء نرخ مالیات است که به دلیل کسر مالیات بازپرداخت بدهی ، هزینه سرمایه شرکت را کاهش می دهد.

[9] اگر اوراق قرضه خزانه داری ملی در معرض خطر ضعیف محسوب شود ، عوارض بوجود می آیند. خوشبختانه برای اهداف تخمین ، خزانه داری ملی به طور معمول اوراق قرضه را به صورت ارز خود و در یک ارز ذخیره جهانی ، مانند دلار آمریکا یا یورو صادر می کند. حق بیمه ای که دولت مورد نظر می پردازد ، مثلاً اوراق قرضه دلار آمریکا بر روی نرخ دولت ایالات متحده به عنوان معیار خطر درک شده از پیش فرض دولت است ، بنابراین می تواند برای تنظیم نرخ اوراق قرضه ارز محلی خود برای رسیدن به آن استفاده شودیک تخمین خوب از نرخ بدون ریسک ارز محلی.

[10] انتخاب سررسید اوراق قرضه مهم است ، زیرا پیوندهای سررسید مختلف به طور معمول بازده های قابل توجهی دارند ، و انتخاب نادرست از سررسید می تواند خطاهای قابل توجهی را به WACC وارد کند. به طور گسترده ، سبد سررسید اوراق قرضه باید انتخاب شود که به بهترین وجه ، در قضاوت یک متخصص واجد شرایط ، الگوی زمانی آینده خسارت در مدل مالی را منعکس می کند.

[11] از نظر ریاضی ، بتا سهام یک شرکت کواریانس بازده سهام شرکت و بازده بورس سهام است که با واریانس بازده به بازار سهام تقسیم می شود.

[12] تخمین بتا به انتخاب داده های مورد تجزیه و تحلیل حساس است. برای افزایش اندازه نمونه ، توصیه می شود که تخمین با گنجاندن شرکتهایی که در معرض خطر در معرض خطر خود با شرکت مورد نظر قرار می گیرند - تا حد امکان ، شرکتها در همان خط تجارت و مقیاس مشابهی تکمیل شود. استفاده از مقادیر بتا از یک گروه شرکت قابل مقایسه ساده نیست (حتی اگر بتا از منابع شخص ثالث گرفته شود). عمل خوب مستلزم این است که مقایسه ها به طور مستقیم بر اساس بتای بنگاهها انجام شود بلکه بر اساس یک پارامتر مرتبط با نام بتا دارایی انجام می شود. بحث در مورد تبدیل بتا به دارایی بتاس و بالعکس فراتر از محدوده این فصل است.

[13] باید هنگام تفسیر برآوردهای بتا طرفین (و در واقع ، در کار با پارامتر بتا) مراقب باشید تا بین آنچه به عنوان بتا بی نظیر و بتا لور شناخته می شود ، تمایز قائل شود. باز هم ، بحث در مورد این انواع پارامتر بتا فراتر از محدوده این فصل است.

[14] بنگاهها ، به عنوان یک موضوع عملی ، به طور مداوم نسبت بدهی خود را به عدالت تنظیم می کنند تا سطح بهینه ای را که توسط تئوری مالی دلالت دارد حفظ کنند. از جمله مشکلات دیگر ، آنها باید هر بار که قیمت سهم آنها حرکت می کند ، بدهی را صادر یا بازنشسته کنند.

[15] بدهی به طور معمول باید شامل کلیه وام ها ، اجاره سرمایه ، بدهی هزینه های مجوز و بدهی های تعبیه شده در ابزارهای مالی باشد و باید با سطح دارایی های نقدی ، اوراق بهادار قابل فروش ، سرمایه گذاری های موجود برای فروش و مطالبات از ابزارهای مالی کاهش یابد.

[16] نرخ مالیات که وارد محاسبه WACC می شود باید نرخ حاشیه مالیات در هر واحد سود اضافی تولید شده باشد. نرخ مالیات مورد استفاده برای محاسبه جریان نقدی پس از مالیات در همان مدل DCF ، میانگین نرخ مالیات بر کل سود (برای یک دوره معین) خواهد بود.

[17] فرمول: WACC = [RF + (β × ERP)] × (1 - G) + [(RF + DRP) × (1 - T)] × G ، که در آن G = der/(1 + der) و نمادهای باقیمانده معانی زیر را دارند: RF نرخ بدون ریسک است. β بتا است. ERP حق بیمه ریسک سهام است. DRP حق بیمه ریسک بدهی است. Der نسبت بدهی برابر است. و T نرخ مالیات است.

[18] این تئوری ، که در دهه 1960 توسعه یافت ، نویسندگان خود را جایزه نوبل اقتصاد به دست آورد.

[19] از نظر ریاضی ، پیش بینی باید در مرکز توزیع احتمال نتایج آینده قرار گیرد.