بهره وری

در اقتصاد ، بهره وری به میزان تولید می تواند با مجموعه ای از ورودی ها تولید شود. بهره وری هنگامی افزایش می یابد که خروجی بیشتری با همان مقدار ورودی تولید شود یا همان مقدار خروجی با ورودی های کمتری تولید شود.

دو مفهوم بهره وری گسترده وجود دارد.

1. بهره وری نیروی کار به عنوان خروجی برای هر کارگر یا در هر ساعت کار می شود. عواملی که می توانند بر بهره وری نیروی کار تأثیر بگذارند شامل مهارت های کارگران ، تغییر تکنولوژیکی ، شیوه های مدیریت و تغییر در سایر ورودی ها (مانند سرمایه) است.
2. بهره وری چند منظوره (MFP) به عنوان خروجی در واحد ورودی های ترکیبی تعریف می شود. ورودی های ترکیبی به طور معمول شامل نیروی کار و سرمایه هستند ، اما می توانند شامل انرژی ، مواد و خدمات شوند. تغییرات در MFP منعکس کننده تغییراتی در خروجی است که با تغییر در ورودی ها قابل توضیح نیست.

این توضیح دهنده چگونگی اندازه گیری بهره وری ، چه چیزی باعث رشد بهره وری و چگونگی رشد بهره وری در رونق اقتصادی و رفاه همه استرالیایی ها می شود.

چگونه بهره وری اندازه گیری می شود؟

در استرالیا ، دفتر آمار استرالیا (ABS) اقدامات خروجی و ورودی را برای صنایع مختلف ، بخش ها و اقتصاد به طور کلی انجام می دهد. بهره وری به طور مستقیم اندازه گیری نمی شود اما با تقسیم اندازه گیری خروجی با اندازه گیری ورودی ها محاسبه می شود.

خروجی

خروجی به مقدار کالا و خدمات تولید شده در یک دوره زمانی معین اشاره دارد. تولید برای یک صنعت یا بخش معمولاً با ارزش افزوده ناخالص (GVA) اندازه گیری می شود ، که ارزش کل کالاها و خدمات تولید شده کمتر از کالاها و خدمات مورد استفاده در فرآیند تولید (معروف به مصرف متوسط) است. بازده کل اقتصاد را می توان با جمع بندی GVA در صنایع محاسبه کرد. از طرف دیگر ، افزودن ارزش مالیات به GVA و کم کردن ارزش یارانه های محصولات به تولید ناخالص داخلی (تولید ناخالص داخلی) می دهد (به توضیح دهنده: رشد اقتصادی مراجعه کنید).

ورودی

نیروی کار و سرمایه دو نوع اصلی ورودی هستند.

• ورودی نیروی کار را می توان به عنوان تعداد افراد شاغل یا تعداد ساعات پرداخت شده توسط کارمندان اندازه گیری کرد. ساعات کار به طور معمول ترجیح داده می شود زیرا آنها در ساعات کار استاندارد ، مرخصی ، اضافه کاری و ترتیب کار انعطاف پذیر تغییر می کنند. ABS همچنین ساعاتی را که برای "کیفیت" تنظیم شده است ، گزارش می دهد ، به این معنی که آنها تغییرات در سطح آموزش و تجربه نیروی کار را در نظر می گیرند.

جعبه: محاسبه بهره وری نیروی کار - مثالی

بهره وری نیروی کار به عنوان خروجی تولید شده در واحد ورودی نیروی کار تعریف می شود.

فرض کنید یک شخص به مدت 40 ساعت در هفته در یک کارخانه اسباب بازی شاغل است. در یک هفته معین ، کارگر 120 عروسک تولید می کند. بهره وری کارگر در آن هفته 3 عروسک در ساعت است.

فرض کنید این کارخانه طیف وسیعی از اسباب بازی ها از جمله عروسک ها ، اتومبیل های مینیاتوری ، بازی های کارت و بازی های تخته را تولید می کند. در یک هفته معین ، ارزش افزوده ناخالص این کالاها 5 میلیون دلار است که از 125000 ساعت کار استفاده می کند. بهره وری نیروی کار برای کارخانه اسباب بازی در آن هفته 40 دلار در ساعت است.

جعبه: محاسبه بهره وری چند عاملی (MFP) - مثالی

بیشتر مشاغل با استفاده از ترکیبی از ورودی های نیروی کار و سرمایه ، تولید را تولید می کنند. MFP به عنوان معیار خروجی تقسیم شده توسط اندازه گیری ورودی های ترکیبی محاسبه می شود. هر دو مخرج و شمارنده معمولاً توسط شاخص ها نشان داده می شوند ، که یک روش مفید برای مقایسه تغییرات در سری زمانی اقتصادی نسبت به یک دوره پایه است. مقدار شاخص در دوره پایه معمولاً برابر با 100 برابر است.

به دلیل استفاده از شاخص ها ، MFP معمولاً از نظر نرخ رشد به جای سطح مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

فرض کنید که یک کارخانه از ترکیبی از نیروی کار و سرمایه برای تولید عروسک ها ، بازی های تخته و سایر اسباب بازی ها استفاده می کند. فرض کنید که سال 1 سال پایه ای است که یک شاخص خروجی و یک شاخص ورودی ترکیبی برای کارخانه اسباب بازی هر دو برابر با 100 تعیین شده است. در سال 2 ، شاخص خروجی به 107 افزایش می یابد در حالی که شاخص ورودی ترکیبی به 105 افزایش می یابد. شاخص MFPبرای کارخانه اسباب بازی در سال 1 100 و شاخص MFP در سال 2 101. 9 است.

سال 1	100	100	100
سال 2	107	105	101. 9

رشد MFP بین سال 1 و سال 2 1. 9 درصد است.

• ورودی سرمایه اندازه گیری خدمات سرمایه (یک جریان) است. این مزایای به دست آمده از دارایی های تولیدی را که توسط یک تجارت ، یک صنعت یا اقتصاد (یک سهام) نگهداری می شود ، توصیف می کند. این دارایی ها می توانند شامل سرمایه فیزیکی مانند تجهیزات ، ماشین آلات ، سازه ها و وسایل نقلیه و همچنین سرمایه نامشهود مانند مالکیت معنوی باشند. ارزش سهام دارایی های تولیدی تنظیم شده است تا سودمندی آنها را در طول زمان به حساب آورد.

MFP از معیاری از ورودی های کار و سرمایه های ترکیبی استفاده می کند ، جایی که هر ورودی وزنی را نشان می دهد که هزینه های خود را به مشاغل استرالیا منعکس می کند.

مشکلات اندازه گیری

تعدادی از چالش های مرتبط با اندازه گیری بهره وری وجود دارد. مثلا:

• اندازه گیری خروجی در صنایع غیر بازار دشوار است: ABS فقط MFP را برای 16 صنعت بازار تخمین می زند که در آن قیمت ها منعکس کننده تقاضای اساسی و عرضه تولید هستند. ABS تخمین MFP را برای صنایع غیر بازار ، یعنی مدیریت عمومی و ایمنی ، آموزش و آموزش و مراقبت های بهداشتی و کمک های اجتماعی ارائه نمی دهد.
• تخمین ها با دوره زمانی متفاوت است: در کوتاه مدت ، تغییر میزان ورودی های مورد استفاده در پاسخ به تغییرات تقاضا می تواند برای یک تجارت دشوار باشد. این بدان معنی است که بهره وری تمایل به کاهش رکود دارد زیرا خروجی بیش از ورودی ها کاهش می یابد ، در حالی که بهره وری تمایل به افزایش یک رونق دارد زیرا خروجی بیشتر از ورودی ها افزایش می یابد. با توجه به نوسانات بالقوه برآوردهای کوتاه مدت ، اقتصاددانان غالباً بهره وری را در مدت زمان طولانی تجزیه و تحلیل می کنند که شامل تعدادی چرخه اقتصادی است.
• برخی از ورودی ها و خروجی ها اندازه گیری نمی شوند: به عنوان مثال ، برخی از منابع طبیعی و ورودی های سرمایه ای نامشهود به ویژه اندازه گیری خوب هستند و برخی ممکن است به هیچ وجه اندازه گیری نشوند. جایی که ورودی های واقعی تغییر می کنند اما اندازه گیری نشده اند ، برآورد MFP تحریف می شود.

چه چیزی باعث رشد بهره وری می شود؟

در اقتصاد ، از مرز تولید (PPF) برای نشان دادن کلیه ترکیبات ممکن از کالاها و خدمات که می توان با مقدار مشخصی از ورودی ها و فناوری ها تولید کرد ، استفاده می شود ، در حالی که تمام ورودی ها به ظرفیت کامل آنها استفاده می شود. PPF می تواند در مورد هر تعداد کالا و خدمات تولید شده در اقتصاد اعمال شود. با این حال ، معمولاً در دو بعد برای دو کالا و خدمات نشان داده شده است و برای نشان دادن دو روش برای افزایش بهره وری - با کارآمدتر یا با گسترش ظرفیت تولیدی مفید است. بهبود بهره وری همچنین می تواند اثرات سرریز برای سایر شرکت ها داشته باشد.

بهبود کارآیی

در صورتی که امکان تولید بیشتر از یک کالای خوب یا خدمات بدون تولید کمتر از دیگری امکان پذیر نباشد ، یک تجارت در PPF خود تولید می کند. اقتصاددانان این را "کارآیی فنی" می نامند. اگر تولید در داخل PPF باشد ، نزدیک شدن به PPF نشان دهنده افزایش بهره وری است ، زیرا می توان با همان ورودی ها تولید بیشتری تولید کرد.

فرض کنید یک تجارت دو کالای ، X و Y را تولید می کند. تمام ترکیبات ممکن X و Y که به بازده فنی برای برخی از ورودی ها و فناوری دست می یابند توسط PPF1 در نمودار زیر داده می شود. اگر تجارت در ابتدا در نقطه A ، که در داخل PPF1 است ، تولید می شود ، از نظر فنی کارآمد نیست. اگر تولید از نقطه A به نقطه B ، که در PPF1 است حرکت کند ، تجارت می تواند به راندمان فنی و بهره وری بالاتر برسد ، زیرا می توان با همان ورودی ها تولید بیشتری تولید کرد.

یکی از راه های بهبود کارآیی فنی از طریق اصلاحات خرد اقتصادی است. سیاست های خرد اقتصادی استرالیا - مانند موارد مربوط به رقابت ، تجارت ، مالیات و تنظیم بازار - با ایجاد مشوق هایی برای مشاغل کارآمدتر ، نقش مهمی در حمایت از رشد بهره وری در طی چند دهه گذشته ایفا کرده است.

گسترش ظرفیت تولیدی

یک تجارت همچنین می تواند با گسترش تولید بالقوه خود ، با تغییر بیرونی در PPF ، بهره وری خود را بهبود بخشد. در نمودار فوق ، گسترش تولید بالقوه به تجارت اجازه می دهد تا از نقطه B در PPF1 به نقطه C در PPF2 حرکت کند و بیشتر از هر دو نوع کالا را تولید کند.

گسترش تولید بالقوه می تواند در نتیجه نوآوری و پیشرفت در فناوری ایجاد شود که به یک تجارت اجازه می دهد تا با سطح فعلی ورودی ها تولید بیشتری تولید کند. چنین پیشرفت فناوری اغلب در ورودی های سرمایه مانند رایانه های سریعتر یا ماشین های قدرتمند تر تجسم می یابد ، اما همچنین می تواند از طریق پیشرفت در دانش ایجاد شود که امکان تولید بیشتر بدون سرمایه گذاری در سرمایه جدید را فراهم می کند.

سرریز بهره وری

تأثیرات سرریز بین مشاغل می تواند سطح کلی بهره وری در اقتصاد را بیشتر کند. به عنوان مثال ، به اشتراک گذاری دانش بین مشاغل می تواند باعث افزایش بهره وری مثبت شود. به اشتراک گذاری دانش ممکن است از طریق کانال های مستقیم (مانند مراکز نوآوری در صنعت) یا کانال های غیرمستقیم (مانند کارگران در حال تغییر شغل) اتفاق بیفتد.

مزایای رشد بهره وری

رشد بهره وری برای حفظ رفاه اقتصادی و سعادت همه استرالیایی ها مهم است. رشد بهره وری می تواند به یک یا ترکیبی از موارد زیر کمک کند:

1. دستمزدهای بالاتر: رشد بهره وری بنگاه ها را قادر می سازد تا دستمزدها را برای کارگران افزایش دهد. هزینه های کار واحد (ULC) ، که هزینه های نیروی کار مرتبط با تولید یک واحد تولید را اندازه گیری می کند ، با افزایش بهره وری نیروی کار کاهش می یابد ، به این معنی که بنگاه ها می توانند اثر افزایش دستمزد را بر سود با پیشرفت بهره وری جبران کنند.
2. قیمت های پایین تر: مشاغل می توانند از طریق قیمت های پایین تر بدون کاهش سود یا دستمزد ، از طریق قیمت های پایین تر به مصرف کنندگان منتقل شوند. این امر همچنین باعث می شود مشاغل استرالیا در بازارهای جهانی رقابتی تر شود.
3. سود بالاتر: در پاسخ به بهبود بهره وری ، مشاغل می توانند سود خود را افزایش دهند زیرا اکنون برای تولید سطح معینی از تولید هزینه کمتری دارد. این سود را می توان به صاحبان مشاغل یا سهامداران توزیع کرد یا دوباره به شرکت سرمایه گذاری کرد.
4. رشد اقتصادی قوی تر: ورودی های کار و سرمایه تمایل به کاهش بازده حاشیه ای دارند. به عبارت دیگر ، نگه داشتن ورودی های دیگر ، افزودن یک واحد دیگر از نیروی کار یا سرمایه منجر به افزودن کوچکتر و کوچکتر برای خروجی خواهد شد. این رشد بهره وری را به عنوان محرک اصلی استانداردهای بالاتر زندگی در دراز مدت باقی می گذارد.

مطالب موجود در این صفحه منوط به حق چاپ است و استفاده از آنها منوط به شرایط و ضوابط مندرج در اخطار حق چاپ و سلب مسئولیت است.© بانک مرکزی استرالیا ، 2001-2023. کلیه حقوق محفوظ است. بانک ذخیره استرالیا از مردمان جزایر بومی و تورس تنگه استرالیا به عنوان متولیان سنتی این سرزمین اذعان می کند و ارتباط مداوم آنها با کشور را تشخیص می دهد. ما احترام خود را به بزرگان آنها ، گذشته ، حال و در حال ظهور می پردازیم.