چرا جریان اخیر سرمایه گذاری سرمایه برای هند

بر خلاف قسمت های قبلی توقف های ناگهانی و معکوس ، حجم اخیر جریان های خروجی بسیار بیشتر است و می تواند آسیب پذیری های مالی را در حالی که بدتر شدن بی ثباتی کلان اقتصادی است ، برجسته کند.

تصویر نماینده از یک پیشخوان نقدی در یک مغازه. عکس: ساشا هند/فلیکر (سی سی توسط 2. 0)

به این مقاله گوش دهید:

طی نه ماه گذشته ، سرمایه گذاران پرتفوی خارجی (FPI) در بازارهای مالی هند در حال فروش سنگین هستند.

براساس داده های گردآوری شده توسط National Securities Deporitory Limited ، FPI ها 255،879 روپیه (33. 5 میلیارد دلار) از سهام و 16،621 روپیه (2. 1 میلیارد دلار) از بخش بدهی بازارهای مالی هند را بیرون آورده اند ، برای کل خروجی خالص 2 روپیه 2 روپیه، 71. 950 کرور (35. 6 میلیارد دلار) در دوره اکتبر 2021 تا ژوئن 2022. در نیمه اول این سال تقویم ، کل خروجی خالص به اندازه کرور 2227290 روپیه (29. 7 میلیارد دلار) بود.

فروش خالص توسط FPIS به مدت 9 ماه متوالی طولانی ترین زمان فروش ماهانه در بازارهای سهام هند است و از فروش دیده شده در بحران مالی جهانی 2008 فراتر رفته است. در حقیقت ، این طولانی ترین زمان فروش ماهانه است زیرا هند در اوایل دهه 1990 بازارهای مالی خود را به سرمایه گذاران خارجی باز کرد. در بازارهای سهام ، فروش در خدمات مالی (بانکی و بیمه) ، فناوری اطلاعات و کالاهای سرمایه بیشتر برجسته تر است ، زیرا این بخش ها بخش عمده ای از دارایی های موجود در FPI ها را تشکیل می دهد.

اولی نیست

فروش فعلی توسط FPI ها در بازارهای هند پنجمین قسمت اصلی توقف های ناگهانی و وارونگی در جریان سرمایه های دیده شده در 15 سال گذشته ، پس از بحران مالی جهانی 2008 است."Taper Tantrum" 2013 ؛عادی سازی سیاست پولی ایالات متحده در سال 2018 ؛و شیوع همه گیر Covid-19 در اوایل سال 2020.

بر خلاف قسمت های قبلی توقف های ناگهانی و معکوس ها ، حجم خروجی در قسمت فعلی بسیار بیشتر است و می تواند آسیب پذیری های مالی را برجسته کند و بی ثباتی کلان اقتصادی را بدتر کند.

علاوه بر این ، چرخه شکوفایی این بار کوتاهتر از گذشته است. به لطف سیاست های کمکی و کمترین نرخ بهره بسیار پایین که در اقتصادهای پیشرفته در پی همه گیر Covid-19 اجرا شده است ، سرمایه گذاران خارجی مبلغ قابل توجهی پول را برای خیلی کم قرض داده و درآمد حاصل از آن را در دارایی های پرقدرت در هند و سایر افراد در حال ظهور قرار دادند. بازارهاافزایش گسترده در عرضه پول ارزان ، کوتاه مدت بود ، با این حال ، به عنوان بانک های مرکزی در ایالات متحده و سایر اقتصادهای پیشرفته ، افزایش نرخ بهره را برای افزایش تورم نشان دادند. انتظارات از افزایش نرخ در ایالات متحده در اواخر سال 2021 باعث شد تا سرمایه گذاران نمونه کارها خارجی در معرض دارایی های ریسک پذیر در هند (و سایر بازارهای نوظهور) قرار بگیرند و وجوه را به دارایی های پناهگاه ایمن مانند اوراق خزانه داری ایالات متحده و طلا تغییر دهند.

این خط فروش در اکتبر 2021 آغاز شد ، هنگامی که شاخص های بازار سهام 3. 2 تریلیون دلاری هند به بالاترین زمان رسید. فروش مداوم توسط FPI به شدت سرمایه گذاری در بازار سهام هند را از بین برد. با این حال ، این پنجمین بازار بزرگ جهان (از نظر کلاه بازار) پس از ایالات متحده ، چین ، ژاپن و هنگ کنگ است. بر خلاف بازارهای سهام آمریکا ، بازارهای هند به دلیل خرید خالص در مقیاس بزرگ توسط سرمایه گذاران نهادی داخلی و خرده فروشی هنوز وارد سرزمین خرس نشده اند. سرمایه گذاران خرده فروشی داخلی در درجه اول به عنوان یک بافر در برابر خروج قابل توجه توسط FPI ها عمل کرده اند و از این طریق ثبات در بازارهای سهام هند را حفظ می کنند. با این حال ، افزایش نرخ پس انداز و نرخ سپرده مدت در ماه های آینده باعث می شود سرمایه گذاران خرده فروشی از بازارهای سهام دور شوند و بنابراین می توانند حمایت جدی در برابر فروش بی امان توسط FPI ها را تضعیف کنند.

عکس پرونده: مشتریان در هنگام خرید نودل فوری در یک سوپر مارکت به دنبال شیوع یک کروناویروس ، در هنگ کنگ در اوایل سال 2020 می پوشند. عکس: رویترز/تیرون SIU/عکس پرونده

البته ، هند تنها در تجربه چرخه های رونق بخش از جریان سرمایه بی ثبات و چالش های ثبات کلان مرتبط نیست. سایر بازارهای نوظهور در آسیا ، به ویژه کره جنوبی ، اندونزی ، فیلیپین و تایوان نیز در ماه های اخیر جریان های بزرگی را تجربه کرده اند. در مورد کشورهای فقیر و در حال توسعه ، این مشکل با فضای محدود مالی و عدم توانایی وام گرفتن پول در بازارهای بین المللی با صدور بدهی که به ارز خودشان پرداخت می شود ، بیشتر بدتر می شود.

ادامه خروج سرمایه از هند و سایر بازارهای نوظهور عمدتاً به دلیل عوامل جهانی مانند افزایش چندگانه نرخ بهره توسط فدرال رزرو و سایر بانک های مرکزی AE، افزایش بازدهی خزانه داری ایالات متحده، افزایش قیمت کالاها و تشدید تنش های ژئوپلیتیکی ناشی از ادامه این روند است. جنگ بین روسیه و اوکرایندر مورد هند، ارزش گذاری های نسبتاً گران نسبت به همتایان خود نیز در هفته های اخیر به جریان خروج سرمایه دامن زده است.

روپیه هند: در رحمت وقایع جهانی

یکی از پیامدهای نامطلوب خروج سرمایه، تضعیف مداوم روپیه هند است. روپیه امسال در برابر دلار آمریکا بیش از 6 درصد از دست داده است. در 29 ژوئن، روپیه در برابر دلار آمریکا به پایین ترین سطح تاریخ خود یعنی 79. 03 رسید. دلایل متعدد کاهش ارزش روپیه شامل برداشت سرمایه گذاران خارجی از بازارهای مالی هند است. تقویت دلار آمریکا؛افزایش قیمت بین المللی نفت خام؛و بدتر شدن تراز تجاریبا وجود مداخلات منظم RBI در بازارهای ارز، روپیه همچنان یکی از بدترین ارزها در آسیا است.

وقتی FPIها در بازارهای سهام و اوراق قرضه هند سرمایه گذاری می کنند، بازده مالی را به دلار آمریکا و سایر ارزهای خارجی اندازه گیری می کنند. اگر ارزش روپیه در برابر دلار آمریکا کاهش یابد، ارزش سرمایه گذاری های آن ها بر حسب دلار کاهش می یابد و بنابراین، ممکن است درگیر فروش پرخطر وجوه باشند. کاهش سریع ارزش روپیه حتی تعداد بیشتری از FPIها را وادار می کند که پول خود را بیرون بکشند زیرا می ترسند که بیشتر سقوط کند. FPIهای ایالات متحده 34٪ از کل سرمایه گذاری FPI در هند را تشکیل می دهند. با تقویت دلار آمریکا و افزایش نرخ های بهره، فشار فروش از سوی FPI ها در هفته های اخیر افزایش یافته است و چشم انداز خروج سرمایه بسیار بیشتری را در ماه های آینده افزایش داده است.

در شرایط کنونی هند، زمانی که تورم در حال حاضر بالاست، کاهش ارزش روپیه فشارهای تورمی را تشدید می کند زیرا این کشور نزدیک به 85 درصد از نفت مورد نیاز خود را وارد می کند. قیمت های بالاتر نفت و کالاها برای میلیون ها هندی که زیر خط فقر زندگی می کنند فاجعه بار خواهد بود. کاهش روپیه همچنین باعث می شود که دولت بیشتر هزینه کند (از طریق یارانه ها) و پرداخت بدهی ارز خارجی خود را برای شرکت های هندی گران تر می کند.

با نزدیک به 600 میلیارد دلار ذخایر فارکس و موقعیت پیش رو 63 میلیارد دلار ، بانک ذخیره هند به طور مرتب در بازارهای ارزی ، آتی و به جلو (چه در ساحل و چه در خارج از کشور) مداخله کرده است تا کاهش شدید روپیه را دستگیر کند.

با این حال ، تأثیر مداخلات RBI در حاوی فشار رو به پایین بر روپیه تا حدودی محدود بوده است. بانک مرکزی باید در استفاده از قدرت شلیک خود برای جلوگیری از سقوط روپیه احتیاط کند. دلیل این امر این است که مداخلات بانک مرکزی در بازارهای ارزی هنگام انجام یک دوره کوتاه (کمتر از یک ماه) مؤثرتر تلقی می شود. در غیر این صورت ، بانک های مرکزی خطر کاهش ذخایر قابل توجه فارکس را بدون تأثیر قابل توجهی ، همانطور که در چین (2015) و ترکیه (2019-20) مشاهده می شود ، کاهش می دهد.

تانکرهای نفتی در حیاط خارج از یک انبار سوخت در حومه کلکته 3 فوریه 2015 پارک شده اند. عکس: رویترز/روپاک د چوودوری

با پیشروی ، دلار آمریکا احتمالاً قوی خواهد ماند. سخت گیری سیاست های پولی جهانی و ریسک پذیری نسبت به دارایی های EM همچنان بر روپیه وزن خود را ادامه می دهد.

گسترش کسری حساب جاری: جایی برای نارضایتی نیست

در حساب جاری ، لایحه واردات هند به دلیل افزایش بیشتر قیمت نفت خام و افزایش واضح تر واردات (که توسط هر دو روغن و غیر نفتی هدایت می شود) نسبت به صادرات در طول سال مالی فعلی (FY23) افزایش می یابد. از آنجا که نفت و سایر کالاها به دلار آمریکا در سطح جهان قیمت گذاری می شوند ، دلار قوی تر واردات هند را گرانتر می کند.

با وارد کردن تقریباً 85 درصد از نیازهای نفتی و واردات نفتی که بیش از 20 درصد از کل لایحه واردات را تشکیل می دهد ، سخت شدن قیمت نفت خام به دلیل جنگ مداوم روسیه و اوکراین ، کسری حساب جاری را بیشتر بدتر کرده است (CAD) چشم انداز.

با قیمت نفت خام بالاتر از 100 دلار در هر بشکه ، انتظار می رود CAD هند از 38 میلیارد دلار در FY22 به 100 میلیارد دلار (2. 9 درصد تولید ناخالص داخلی) در FY23 افزایش یابد.

گسترش کسری حساب جاری همراه با جریان مداوم نمونه کارها در حساب سرمایه می تواند مانده پرداخت هند را به کسری در FY23 سوق دهد. تحلیلگران بازار تخمین می زنند که تراز خالص کسری پرداخت می تواند بیش از 40 میلیارد دلار در FY23 باشد.

هیچ انکار وجود ندارد که شاخص های بخش خارجی هند اکنون نسبت به "Tastrum Tantrum" در سال 2013 قوی تر باشد و ذخایر FX 590 میلیارد دلاری آن یک بافر خوب را فراهم می کند ، اما یک دوره طولانی از گسترش سریع CAD همراه با خروجی های بزرگ نمونه کارها می تواند این آسایش را از بین ببرد و از بین می رود و این راحتی را از بین می برد. پایداری خارجی هند را تضعیف کنید. مقامات هندی برای جلوگیری از افزایش تعادل پرداختهای پرداخت ، باید از نزدیک تحولات حساب های فعلی و سرمایه را رصد کنند.

در مقاله اخیر با عنوان "جریان سرمایه در معرض خطر: تجربه هند" ، که در بولتن RBI ژوئن 2022 منتشر شده است ، اقتصاددانان RBI از رویکرد سرمایه در معرض خطر (CAR) برای ارزیابی خطرات مربوط به جریان سرمایه با بررسی آنچه جهانی فعلی فعلی استفاده کردو شرایط داخلی می تواند در مورد احتمال و بزرگی جریان سرمایه های آینده به ما بگوید.

در این مقاله تخمین زده می شود که ، در یک سناریوی نامطلوب ، جریان بالقوه نمونه کارها از هند می تواند به طور متوسط تا 3. 2 ٪ تولید ناخالص داخلی در یک سال باشد."نتایج ما نشان می دهد که 5 درصد احتمال خروج نمونه کارها از هند از سفارش 3. 2 ٪ تولید ناخالص داخلی یا 100. 6 میلیارد دلار در سال در پاسخ به:

(i) انقباض از نوع Covid در رشد تولید ناخالص داخلی واقعی ، یا (ب) از نوع GFC کاهش نرخ بهره در مقابل ایالات متحده ، یا (iii) افزایش نوع GFC در VIX.

در یک سناریوی خطر شدید یا یک رویداد قو سیاه که در آن ترکیبی از همه این شوک ها وجود دارد ، 5 ٪ احتمال خروج تحت سرمایه گذاری نمونه کارها 7. 7 ٪ از تولید ناخالص داخلی و بازپرداخت اعتبار تجاری کوتاه مدت 3. 9 ٪ از تولید ناخالص داخلی وجود دارد. این برآوردها هنگام ارزیابی در برابر کل سهام سرمایه گذاری نمونه کارها در هند 288 میلیارد دلار و اعتبار تجاری کوتاه مدت 110. 5 میلیارد دلار در پایان دسامبر 2021 ارزیابی می کنند. این نشانگر سطح ذخایر مایع است که به هیچ وجه باید حفظ شودبارها - علاوه بر معیارهای استاندارد پوشش واردات و بدهی - برای خنثی کردن دوره های بی ثباتی که جریان سرمایه بی ثبات می تواند در یک محیط جهانی پویا و بسیار نامشخص تحمیل کند که در آن همه گیر ، اختلال در زنجیره تأمین و افزایش قیمت کالاها و تانسیل های ژئوپلیتیکی تعامل دارندو در هم تنیده ، "می گوید مقاله.

در ادامه مقاله خاطرنشان می شود: "وقتی اتومبیل با احتمال 0. 1 ٪ اندازه گیری می شود (بسیار بعید به نظر می رسد) حتی می تواند حتی بیشتر باشد. این نتایج نشان می دهد که کل سهام سرمایه گذاری های نمونه کارها می تواند از هند در این سناریوی منفی شدید خارج شود. در مواجهه با یک رویداد شدید ، اشکال دیگر جریان سرمایه که به عنوان جریان پایدار در نظر گرفته می شوند نیز ممکن است از آن خارج شوند. "

ساختمان بورس بمبئی (BSE) در بمبئی ، 28 فوریه 2020. عکس: رویترز/همانشی کامانی/عکس پرونده

مدیریت سرریزهای سیاست پولی ایالات متحده

فدرال رزرو ایالات متحده به طرز تهاجمی سیاست های پولی را برای خنثی کردن تورم داخلی محکم می کند. با این حال ، اقدامات سیاست پولی آن پیامدهایی برای اقتصاد جهانی دارد ، با تأثیرات چشمگیر بر روی کل تولید ، تورم ، مانده تجارت و نرخ ارز در اقتصادهای نوظهور.

از نظر تاریخی ، سیاست پولی ایالات متحده تنها تأثیرگذارترین عنصر در تعیین جریان سرمایه و جریان در EME ها بوده است. در واقع ، بین سفت شدن پولی و انقباضات تولیدی و شوک های مالی در EME رابطه محکمی وجود دارد ، همانطور که در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 در بحران مالی در مخروط جنوبی آمریکای لاتین مشاهده شد ("شوک ولکر") ، ""بحران تکیلا در مکزیک در سالهای 1994-95 ، و "Taper Tantrum" 2013.

علیرغم افزایش همبستگی بازارهای مالی جهانی و استفاده گسترده از دلار آمریکا برای تجارت و جریان مالی ، فدرال رزرو از نظر جهانی از موضع سیاست پولی خود ، که در درجه اول توسط نگرانی های داخلی هدایت می شود ، نگرفته است. هیچ هماهنگی بین المللی سیاست برای مدیریت اثرات سرریز سیاست های پولی ایالات متحده و سایر اقتصادهای پیشرفته وجود ندارد. پس از بحران مالی آسیا در سال 1997 ، پیشنهادات سیاست های بیشماری برای اصلاح معماری بین المللی مالی در مجامع بین المللی سیاست مورد بحث قرار گرفت. با این حال ، تلاش های اصلاحات به زودی به دلیل عدم وجود اراده سیاسی در سراسر جهان ، حرکت خود را از دست داد.

در این شرایط جهانی ، بیشتر EME ها ذخایر بزرگ ارز را برای خود بیمه در برابر آشفتگی ارزهای آینده جمع می کنند. هند نیز از این قاعده مستثنی نیست. بانکهای مرکزی EM غالباً نرخ سیاست را برای حفظ دیفرانسیل نرخ بهره افزایش می دهند ، حتی اگر شرایط اقتصادی داخلی آنها ممکن است افزایش نرخ را تضمین نکند.

بر خلاف سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، جریان سرمایه گذاری نمونه کارها بیشتر توسط عوامل جهانی هدایت می شود و نسبت به اثرات سرریز مربوط به وقایع سیاست پولی ایالات متحده و تغییر در احساسات جهانی ریسک حساس تر است.

جریان نمونه کارها بی ثبات ترین مؤلفه جریان سرمایه جهانی خصوصی است. توقف ناگهانی یا واژگونی سریع جریان نمونه کارها می تواند تأثیرات مضر بر اقتصادهای نوظهور میزبان داشته باشد ، با پیامدهای ثبات مالی منفی بالقوه.

تأثیر جریان نمونه کارها بر نرخ ارز و نوسانات قیمت دارایی قابل توجه است ، به ویژه با توجه به حضور روزافزون صندوق های منفعل و شرکت های مدیریت دارایی. آنها در تعیین تراز کلی پرداخت در EME مهم هستند. این مسئله ما را به این سؤال می رساند: هند و سایر میزبان EME ها تا چه اندازه سرمایه گذاری های نمونه کارها را در بازارهای مالی داخلی خود مجاز می کنند؟

از آنجا که کشورهای میزبان هیچ کنترلی بر روی رویدادهای جهانی ندارند ، آنها باید جریان نمونه کارها را برای محافظت در برابر نوسانات سرمایه بیش از حد و شوک های مالی مرتبط تنظیم کنند.

برای هند و سایر EME ها ، باید بدیهی باشد که نسخه های سیاست صندوق بین المللی پول ، مانند تنظیم سیاست های پولی ، مالی و نرخ ارز ، به طور مؤثر باعث کاهش جریان بیش از حد سرمایه نمی شود ، که مدیریت آن دشوارتر است. آنها نباید به توصیه های صندوق بین المللی پول توجه کنند ، که در آخرین بررسی خود در مورد دیدگاه نهادی در مورد آزادسازی و مدیریت جریان سرمایه (2022) بیان شده است که "خطرات ناشی از نوسانات جریان سرمایه را می توان با سیاست های کلان اقتصادی و مالی که توسط نهادهای قوی پشتیبانی می شود ، مدیریت کرد. از طریق استفاده موقت از CFMS و CFM/MPM در شرایط خاص ".

در شرایط فعلی ، تحمیل کنترل سرمایه می تواند اولین خط دفاع برای مهار نوسانات بیش از حد سرمایه باشد. در همین راستا ، اصرار صندوق بین المللی پول بر سلسله مراتب و پیش شرط های استفاده از کنترل سرمایه منسوخ شده است. همچنین ، بررسی 2022 صندوق بین المللی پول استفاده از CFMS را بر روی جریان های خروجی به صورت پیشگیرانه و ماندگار توصیه نمی کند.

پالس ها برای فروش در داخل یک مغازه در یک بازار عمده فروشی در Guwahati ، 1 فوریه 2018 در معرض نمایش قرار می گیرند. عکس: رویترز/آنووار هازاریکا/عکس پرونده

مالیات خروجی؟

خوشبختانه ، حساب سرمایه هند کاملاً باز نیست و این کشور چارچوب حقوقی و اداری برای اجرای کنترل سرمایه دارد. این یک محیط توانمند برای استقرار کنترل سرمایه ایجاد می کند. مقامات هندی می توانند انواع مختلفی از کنترل های مبتنی بر قیمت و کمیت را در جریان خروجی های مرتبط با سرمایه گذاری FPI در بازارهای مالی انتخاب کنند.

یکی از کنترل های شناخته شده مبتنی بر قیمت ، مالیات خروج است. مقامات هندی ممکن است مالیات خروج متوسطی را که بر روی سرمایه گذاری های FPI هدف قرار گرفته است ، به عنوان یک سهم ثبات در نظر بگیرند ، تا حدودی مشابه آنچه ایسلند در سال 2015 پیشنهاد کرده و مالزی در سال 1998 معرفی شده است. پرواز سرمایه از هند. مالیات نباید به مدت طولانی در محل خود باقی بماند و پس از کاهش خطرات پرواز سریع سرمایه ، قابل برداشت است. مالیات خروج از جریان سرمایه دارای مزایای دیگری است ، مانند افزایش سریع درآمد بدون تغییر اساسی در سیستم مالیاتی داخلی و ایجاد فضایی برای انجام یک سیاست پولی مستقل.

برای نتیجه گیری ، سفت شدن سیاست های پولی در ایالات متحده ، سرریزهای جهانی قابل توجهی در اقتصادهای پیشرفته و نوظهور بازار دارد. در صورت عدم هماهنگی سیاست های بین المللی پولی ، وظیفه حفظ ثبات کلان اقتصادی و مالی صرفاً مربوط به مقامات ملی است.

بدون هیچ گونه نشانه ای از فروش فرسودگی و جریان های نمونه کارها احتمالاً در مدت زمان نزدیک بی ثبات باقی می ماند ، سیاست گذاران هندی باید نسبت به خطرات بالقوه ثبات کلان و مالی که توسط جریان بزرگ سرمایه ایجاد می شود ، هوشیار باشند.

آنچه برای سرمایه گذاران پرتفوی خارجی مفید است ممکن است برای ثبات اقتصاد کلان هند خوب نباشد.

زمان های بی سابقه ای خواستار اقدامات بی سابقه ای است. مقامات هندی باید زودتر عمل کنند و کلیه اقدامات موجود در ابزار گسترده تر سیاست را برای محافظت از ثبات کلان اقتصادی و مالی انجام دهند. بهتر است که در امن باشی تا در تاسف.

Kavaljit Singh با مادیم ، یک اندیشکده تحقیق سیاست مستقر در دهلی نو همکاری می کند.