تفاوت بین تقسیم و هدف قرار دادن

در تقسیم بندی ، کل بازار مصرف کنندگان به تعدادی از گروه ها تقسیم می شود. این گروه ها بخش هایی هستند که مصرف کنندگان با خصوصیات مشابه را تشکیل می دهند. از بین تمام این بخش هایی که شرکت یک بخش را برای تمرکز بر روی محصولات خود انتخاب می کند. این روند هدف قرار دادن است.

همه ما می دانیم که وقتی همه مصرف کنندگان محصول با هم جمع می شوند ، بازار آن محصول را تشکیل می دهد. اما این نیز صادق است همه مصرف کنندگان یکسان نیستند. بنابراین ، مصرف کنندگان ممکن است در:

• نیاز دارد
• انگیزه
• مشخصات
• عادات خرید.

با این کار می توان نتیجه گرفت که بازار محصول از نظر ماهیت ناهمگن است. بنابراین ، بازاریابان می توانند کل بازار را به زیر مجموعه ها تقسیم کنند. این بازارهای فرعی همگن هستند.

در این نوشتن ، ما در مورد تفاوت بین تقسیم بندی و هدف گذاری بحث خواهیم کرد.

محتوا: تقسیم بندی در مقابل هدف قرار دادن

چارت مقایسه

تعریف تقسیم بندی

تقسیم بندی به معنای تقسیم بازار ناهمگن به زیر بازار همگن نسبتاً مجزا است. برای تقسیم بازار ، معیارهای خاص پایه را تشکیل می دهند.

این گروه ها دارای مصرف کننده هستند و دارای ویژگی های مشترک هستند. این ویژگی ها شامل سن ، درآمد ، جنس ، ویژگی های شخصیتی یا رفتار است. این هدف در تعیین گروه های مصرف کننده است که نیازهای آنها را می توان با یک محصول مشترک برآورده کرد. مهمتر از همه ، تمرکز تلاش های شرکت را به روشی مؤثر و اقتصادی تضمین می کند.

این به بهره برداری از بازار به روشی بهتر کمک می کند. علاوه بر این ، همچنین به بهینه سازی محصولات و تبلیغ آنها به گروه های مصرف کننده کمک می کند.

بخش بازار چیست؟

بخش بازار آن بخشی از کل بازار است که در آن مصرف کنندگان یک یا چند چیز مشترک دارند. و به همین دلیل ، نیازهای محصول آنها یکسان است.

این یک ابزار بازاریابی استراتژیک است. این برای تعیین بازار و همچنین تخصیص منابع استفاده می شود.

فرضیات تقسیم بازار

1. همه خریداران یکسان نیستند.
2. شناسایی مصرف کنندگان با خصوصیات مشابه. اینها می توانند زمینه ، نیاز ، ارزش ها ، رفتارها و غیره باشند.
3. در مقایسه با بازار ، زیر گروه های کوچک و غالباً از نظر طبیعت همگن وجود خواهند داشت.
4. رضایت از یک گروه کوچک با مشتریان مشابه نسبت به یک گروه بزرگ با مشتریان متنوع ، برای بازاریاب آسان تر است.

الزامات تقسیم مؤثر

• اندازه گیری: بخش ها باید قابل اندازه گیری باشند. به عبارت دیگر ، تعیین مقدار بخش باید امکان پذیر باشد تا اندازه آن تخمین زده شود.
• دسترسی: تقسیم بندی باید به گونه ای انجام شود که بازاریاب از طریق آن استفاده کند و به بخش ها خدمت کند.
• زنده ماندن: بخش ها باید مقرون به صرفه باشند و همچنین برای بازاریاب سودآور باشند.
• شدت: جذابیت بخش نیز با شدت آن با توجه به رقابت بین شرکت ها مشخص می شود. شدت بالاتر نشانگر رقابت بیشتر بین بنگاه ها است. بنابراین ، این بخش را برای بازاریاب غیر جذاب می کند.

تعریف هدف قرار دادن

پس از ایجاد بخش های مختلف ، مدیران تصمیم می گیرند که کدام بخش بهتر است هدف قرار دهد. به منظور هدف قرار دادن شرکت اهداف نهایی خود را در نظر می گیرد. در عمل ، مدیران به دنبال آن بخش می روند که بسیار سودآور است. اما ، این شرکت همچنین می تواند برای آن بخش که احتمال جذب رقبا کمتر است ، هدف قرار دهد.

به عبارت دیگر ، هدف قرار دادن روند انتخاب یک بخش ، از همه بخش ها ، برای هدف قرار دادن است. سه گزینه استراتژیک برای بازاریابان وجود دارد که عبارتند از:

1. بازاریابی متمرکز: در این مورد ، این شرکت به طور همزمان روی یک بخش واحد تمرکز می کند. اصطلاح دیگری که برای این کار استفاده می شود ، بازاریابی طاقچه است. در این مورد ، بازاریاب تلاش می کند تا به یک تراشه آبی در آن بخش تبدیل شود.
2. بازاریابی متمایز: در این استراتژی ، بازاریاب در بیش از یک بخش در یک زمان متمرکز است. همچنین ، این شرکت ترکیب بازاریابی متمایز را برای هر بخش ارائه می دهد. نام جایگزین این بازاریابی چند بخش است.
3. بازاریابی تمایز نیافته: در این ، بازاریاب از یک رویکرد "scattergun" استفاده می کند. بنابراین ، بازاریابان یک محصول اساسی را ارائه می دهند که نیازهای افراد متعلق به گروه های سنی مختلف و سبک زندگی را ارائه می دهد.

تصمیم بازاریاب در مورد اتخاذ استراتژی به این عوامل بستگی دارد:

• منابع شرکت
• ویژگی ها و مزایای محصول
• ویژگی های بخش

استراتژی های هدفمند

استاندارد سازی: در اینجا ، این شرکت محصول مشابهی را با بخش های مختلف ارائه می دهد. برای این کار ، از همان استراتژی ارتباطی ، توزیع و قیمت گذاری استفاده می شود.

تمایز: در این مورد ، این شرکت محصولات خود را متمایز می کند تا با نیازها و انتظارات بخشهای مختلف بازار مطابقت داشته باشد.

تمرکز: این یک استراتژی ترکیبی است. یعنی ، هم استراتژی های استاندارد سازی و هم استراتژی های تمایز را ترکیب می کند. همچنین ، "استراتژی اصلی" بدون تغییر باقی می ماند ، اما تمایز برای تحقق الزامات مصرف کنندگان خاص اجرا می شود.

تفاوت های کلیدی بین تقسیم و هدف قرار دادن

نکات ذکر شده در زیر تفاوت بین تقسیم بندی و هدف گذاری را توضیح می دهد:

1. تقسیم بندی عمل طبقه بندی پایگاه گسترده مشتری به چندین گروه زیر است. این ممکن است هم مشتری های موجود و هم آینده نگر را تشکیل دهد. در مقابل ، هدف قرار دادن عمل ارزیابی جذابیت بخش های مختلف و انتخاب یک بخش برای ورود است.
2. تقسیم بندی مربوط به تجزیه بازار ناهمگن به زیر واحد ها است. این زیر واحدها دارای مصرف کنندگان با نیازهای همگن هستند. با این حال ، در هدف قرار دادن ، شرکت با توجه به عوامل مختلف ، یک بخش خاص را هدف قرار می دهد.
3. برای تقسیم مخاطبان هدف به بخش هایی ، بازاریابان گروه هایی ایجاد می کنند. این گروه ها بر روی خصوصیات مشترک مانند نیازهای مشترک ، علایق ، سبک زندگی یا پروفایل قرار دارند. در مقابل ، جذابیت بخش اساس هدف قرار دادن است.
4. تقسیم بندی اولین مرحله از بازاریابی هدف است. در حالی که هدف قرار دادن مرحله دوم است.

پایه های تقسیم بازار

برای تقسیم بازار دو رویکرد وجود دارد:

رویکرد مردم گرا

در اینجا تقسیم بندی به خصوصیات مصرف کننده متکی است. پایه ها می توانند:

• تقسیم بندی جغرافیایی: در این مورد ، تقسیم مصرف کننده از نظر موقعیت مکانی است. این بخش طبق کشور ، ایالتی ، منطقه (شهری یا روستایی) ، شهرها (ردیف I ، ردیف II و ردیف III) است. این امر به این دلیل است که آب و هوا ، نیازها ، ترجیحات و خواسته های افرادی که در مکان های مختلف زندگی می کنند متفاوت است. با توجه به این موضوع ، این شرکت بازار خود را از نظر جغرافیایی به این بخش ها تقسیم می کند:
  • بازار محلی
  • بازار شهری
  • بازار روستایی
  • بازار منطقه ای
  • بازار جهانی
  • سن
  • ارتباط جنسی
  • سایز خانواده
  • چرخه زندگی خانوادگی
  • درآمد
  • تحصیلات
  • قلعه ها و طبقات اجتماعی
  • اشتغال
  • ملیت
  • دین
  • طبقه اجتماعی
  • شیوه زندگی
  • شخصیت
  • خرید انگیزه

  رویکرد محصول گرا

  در اینجا، تقسیم بندی بازار به ویژگی های محصول بستگی دارد. همچنین به عنوان بخش بندی پاسخ مصرف کننده یا تقسیم بندی رفتاری شناخته می شود. پایه ها عبارتند از:

  • مناسبت ها: محصولات خاصی وجود دارد که مصرف کنندگان در مناسبت های خاص خریداری می کنند. حتی، این شرکت محصولات خود را با مرتبط کردن استفاده خود با آن مناسبت تبلیغ می کند. این موارد باعث افزایش تقاضا برای آن محصول می شود. محصولات می توانند لباس، جواهرات، ترقه، کارت تبریک و غیره باشند
  • مزایا: مزایایی که مصرف کنندگان از محصولات به دست می آورند نیز مبنای تقسیم بندی هستند. این می تواند کیفیت، خدمات، صرفه جویی، سهولت استفاده، ایمنی، دوام، گارانتی و غیره باشد.
  • وضعیت کاربر: وضعیت کاربر همچنین به عنوان مبنایی برای تقسیم بازار عمل می کند. آن ها هستند:
    • غیر کاربر
    • کاربران سابق
    • کاربران بالقوه
    • خریداران بار اول
    • کاربران گاه به گاه
    • کاربران معمولیدر اینجا، این شرکت قصد دارد همه کاربران را به کاربران عادی تبدیل کند. و برای این کار شرکت ها از تکنیک های بازاریابی مختلف استفاده می کنند.
    • کاربران سبک: تعداد کاربران بیشتر است اما تعداد بسیار کمی خرید می کنند.
    • کاربران متوسط: تعداد کاربران بیشتر است و در مقایسه با کاربران سبک مقدار بیشتری مصرف می کنند.
    • کاربران سنگین: تعداد کاربران کم است اما مقدار بسیار بالایی از آن محصول را مصرف می کنند.
    • وفادار سخت هسته ای
    • نرم وفادار
    • تغییر وفادار
    • تعویض کننده های برندتلاش های بازاریابی این شرکت افزایش تعداد مصرف کنندگان سخت افزاری است.
    • غافل
    • آگاه
    • مطلع
    • علاقه مند
    • آرزومند
    • مورد نظر
    • مشتاق
    • مثبت
    • بي تفاوت
    • منفی
    • خصومت آمیز.

    نتیجه

    مهمتر از همه، تقسیم بندی بازار با تکه تکه کردن مصرف کنندگان بر اساس نیازهای آنها سروکار دارد. اما، هدف گذاری به معنای انتخاب بخشی از تمام بخش ها برای هدف گذاری است.