قراردادهای هوشمند بیت کوین چیست؟

یک قرارداد هوشمند یک توافق دیجیتالی است که به طور خودکار اجرا می شود و بر اساس معیارهای از پیش تعریف شده انجام می شود. به عنوان مثال ، یک قرارداد هوشمند ممکن است مشخص کند که بیت کوین پس از تأخیر زمانی خاص باید به طور خودکار از یک کاربر به کاربر دیگر ارسال شود.

قراردادهای هوشمند می توانند بسیار پیچیده باشند و شامل چندین معیار مشروط باشند ، یا می توانند به سادگی نیاز به امضای دیجیتالی برای خرج کردن داشته باشند.

چگونه بیت کوین قراردادهای هوشمند را انجام می دهد

شبکه بیت کوین با استفاده از زبان اسکریپت قدرتمند خود ، به نام اسکریپت ، طیف گسترده ای از قراردادهای هوشمند را پشتیبانی می کند. اسکریپت به کاربران امکان می دهد معیارهایی را برای صرف بیت کوین خود تعیین کنند و معاملات بیت کوین مقدار خاصی از بیت کوین را به این اسکریپت ها قفل می کند. یک کاربر باید این معیارها را برآورده کند تا بیت کوین را به اسکریپت بپردازد. به این ترتیب ، تمام معاملات بیت کوین قراردادهای هوشمند هستند.

معیارهای هزینه را به عنوان اسکریپت ScriptPubkey یا Locking Script نامیده می شود ، و داده ها و اسکریپت هایی که معیارها را برآورده می کند ، بسته به اینکه ورودی از Segwit استفاده می کند یا نه ، Scriptsig یا ScriptWitness نامیده می شود.

اسکریپت بیت کوین و تورینگ کامل

اسکریپت بیش از یک دهه برای نیرو دادن به شبکه بیت کوین مفید بوده است ، اما تورینگ کامل نیست ، به این معنی که این امکان را برای حلقه های منطقی فراهم نمی کند. این ویژگی شبکه بیت کوین را از حملات انکار سرویس (DOS) که سایر شبکه های رمزنگاری شده را به ستوه آورده اند ، در امان نگه می دارد.

انواع قراردادهای هوشمند بیت کوین

محبوب ترین نوع اسکریپت بیت کوین Pay-to-Public-Key-Hash (P2PKH) است. اسکریپت های P2PKH اجازه می دهد تا بیت کوین به آدرس بیت کوین ارسال شود ، به گونه ای که فقط صاحب کلید خصوصی مربوطه می تواند بیت کوین را خرج کند.

در سطح فنی ، اسکریپت های P2PKH این شرط خاص را تعیین می کنند که برای صرف هزینه بیت کوین ، کاربر باید امضای ECDSA را ارائه دهد که با کلید عمومی که هش که توسط اسکریپت مشخص شده است مطابقت داشته باشد. از آنجا که یک امضای معتبر فقط توسط صاحب کلید خصوصی متناسب با هش کلید عمومی ایجاد می شود ، بیت کوین منحصراً متعلق به صاحب کلید خصوصی است.

قراردادهای هوشمند بیت کوین پیشرفته

Pay-to-Public-Key-Hash یکی از قراردادهای هوشمند بیت کوین ساده تر است ، اما ابزار و سادگی آن محبوب ترین آن را می کند. قراردادهای هوشمند پیچیده تر نیز با استفاده از اسکریپت بیت کوین امکان پذیر است و بی نهایت بسیاری از آنها در لایه های اضافی امکان پذیر است.

اسکریپت های چند امضاء

در حالی که اسکریپت های P2PKH فقط به یک امضا نیاز دارند، اسکریپت های Multisig می توانند به هر تعداد امضا نیاز داشته باشند که به صورت اختیاری متعلق به هر تعداد کاربر است. اسکریپت های چند امضایی به شرح زیر عمل می کنند. لیستی از n کلید عمومی و یک عدد m که کمتر یا مساوی n است مشخص می شود. بیت کوین قفل شده روی این اسکریپت تنها در صورتی می تواند خرج شود که m امضا ارائه شود که هر کدام از آنها با یکی از n کلید عمومی فهرست شده مطابقت دارد. این طرح m-of-n multisig نامیده می شود.

یکی از راه اندازی های متداول Multisig 2-از-3 است که به دو امضا از یک گروه از سه کلید عمومی نیاز دارد. این به سه حزب اجازه می دهد تا پول را به صورت مشارکتی نگهداری کنند، در حالی که تضمین می کند که هیچ حزبی نمی تواند وجوه را بدزدد یا اکثریت را از خرج کردن آن ها به دلخواه خود باز دارد. مولتی سیگ 2 از 3 توسط سرویس های غیرمتمرکز مانند Bisq و Hodl Hodl برای سپرده گذاری با حداقل اعتماد استفاده می شود.

معاملات بیت کوین قفل شده در زمان

تراکنش های بیت کوین می توانند زمان قفل شوند، به این معنی که فقط پس از یک زمان خاص معتبر هستند. قفل زمان همچنین می تواند به عنوان بخشی از اسکریپت های قفل برای تغییر نیازهای هزینه بیت کوین استفاده شود. به عنوان مثال، یک اسکریپت می تواند به 3 امضا نیاز داشته باشد تا بیت کوین را قبل از زمان مشخصی خرج کند و پس از آن فقط 1 امضا لازم است. این گزینه های بازگشتی را ممکن می سازد و به طور ایده آل از هدر رفتن سرمایه جلوگیری می کند.

هش پرداخت به اسکریپت (P2SH)

اسکریپت های پیچیده دلخواه توسط استاندارد Pay-to-Script-Hash (P2SH) امکان پذیر شده است که به عنوان بخشی از ارتقاء SegWit برای گنجاندن P2WSH گسترش یافته است. قراردادهای هوشمند P2SH و P2WSH به بیت کوین اجازه می دهد تا به هش هر اسکریپت از جمله هر یک از نمونه های بالا ارسال شود. این طراحی هزینه ارسال بیت کوین به یک قرارداد هوشمند پیچیده را به حداقل می رساند و تا زمانی که بیت کوین خرج شود، حریم خصوصی بیشتری را حفظ می کند.

قراردادهای هوشمند Taproot و Bitcoin

ارتقای Taproot بیت کوین یک نوع اسکریپت جدید به نام Pay-to-Taproot (P2TR) را معرفی می کند که عملکرد اسکریپت های P2PKH و P2SH را یکی می کند و به بیت کوین اجازه می دهد هم به کلید عمومی و هم به اسکریپت های دلخواه ارسال شود. با این حال، در حالی که P2SH و P2WSH به بیت کوین اجازه ارسال به یک اسکریپت واحد را می دادند، P2TR از درختان اسکریپت جایگزین Merkelized (MAST) استفاده می کند تا امکان ارسال بیت کوین به حداکثر 2^128 اسکریپت دلخواه را فراهم کند. هر یک از این اسکریپت ها را می توان برای خرج بیت کوین راضی کرد.

ارتقای Taproot بیت کوین به کاربران بیت کوین انعطاف قابل توجهی در ساخت قراردادهای هوشمند پیچیده در زنجیره بیت کوین می دهد. همچنین بهره وری و حفظ حریم خصوصی را برای کانال های لایتنینگ، که خود نوعی قرارداد هوشمند هستند، ممکن می سازد.

لایه های قرارداد هوشمند در بالای بیت کوین

تمام قراردادهای هوشمند ذکر شده در بالا به عنوان معاملات معمولی بیت کوین در blockchain بیت کوین اجرا می شوند. با این حال ، بیت کوین همچنین می تواند برای برقراری قراردادهای هوشمند در لایه های اضافی مانند شبکه روشنایی هزینه و استفاده شود.

شبکه رعد و برق

شبکه رعد و برق به معاملات چندگوش به نام قراردادهای قفل شده زمان هش (HTLC) متکی است تا بتواند پرداخت های فوری و تقریباً رایگان بیت کوین را فعال کند. HTLC اجازه می دهد تا پرداخت های بیت کوین بین احزاب مختلف به روشی بی اعتماد انجام شود ، ضمن اینکه تضمین می کند که هر کاربر که در مسیریابی پرداخت کمک می کند ، هزینه کمی پرداخت می شود.

لایه های اضافی بیت کوین

شبکه روشنایی تنها یکی از پروتکل های بسیاری است که باعث می شود بیت کوین از زنجیره ای منتقل شود. برخی دیگر ، مانند شبکه مایع ، زنجیره های جانبی و زنجیره های دولتی ، همچنین به توانایی پیمانکاری هوشمند بیت کوین برای فعال کردن موارد استفاده بیشتر متکی هستند. با ادامه توسعه بیت کوین ، ما تعداد فزاینده ای از روش های استفاده از بیت کوین ، دارایی را در شبکه های دیگری غیر از شبکه blockchain بیت کوین مشاهده خواهیم کرد. با این حال ، همه این راه حل ها به امنیت blockchain بیت کوین لنگر خواهند ماند ، و بیشتر آنها همچنان به زبان قدرتمند اسکریپتینگ بیت کوین متکی هستند.