بلاک چین درباره دموکراسی و تمرکززدایی نیست، بلکه در مورد طمع است

از آنجایی که ارزش بیت کوین از اوج خود در اواخر سال گذشته حدود 70 درصد کاهش یافته است، مادر تمام حباب ها اکنون از بین رفته است. به طور کلی تر، ارزهای دیجیتال وارد یک آخرالزمان نه چندان رمزآلود شده اند. ارزش سکه های پیشرو مانند اتر، EOS، لایت کوین و XRP همگی بیش از 80 درصد کاهش یافته است، هزاران ارز دیجیتال دیگر 90 تا 99 درصد کاهش یافته اند و بقیه به عنوان تقلب های آشکار افشا شده اند. هیچ کس نباید از این موضوع تعجب کند: چهار مورد از پنج عرضه اولیه سکه (ICO) در ابتدا کلاهبرداری بودند.

در مواجهه با منظره عمومی حمام خون بازار، تقویت کنندگان به آخرین پناهگاه شرور رمزارز گریخته اند: دفاع از «بلاک چین»، نرم افزار دفتر کل توزیع شده که زیربنای همه ارزهای دیجیتال است. بلاک چین به عنوان یک داروی بالقوه برای همه چیز از فقر و قحطی گرفته تا سرطان اعلام شده است. در واقع، این تکنولوژی بیش از حد و کم فایده ترین تکنولوژی در تاریخ بشر است.

در عمل، بلاک چین چیزی بیش از یک صفحه گسترده تجلیل شده نیست. اما این همچنین به عنوان کلمه ای برای یک ایدئولوژی آزادی خواهانه تبدیل شده است که همه دولت ها، بانک های مرکزی، موسسات مالی سنتی و ارزهای واقعی را به عنوان تمرکز قدرت شیطانی می داند که باید نابود شوند. دنیای ایده آل بنیادگرایان بلاک چین، دنیایی است که در آن تمام فعالیت های اقتصادی و تعاملات انسانی در معرض تمرکززدایی آنارشیستی یا آزادی خواهانه قرار می گیرد. آنها مایلند که کل زندگی اجتماعی و سیاسی به دفاتر عمومی ختم شود که ظاهراً «غیرمجاز» (قابل دسترس برای همه) و «بی اعتماد» (متکی به یک واسطه معتبر مانند بانک نیستند).

با این حال، بلاک چین به دور از راه اندازی یک مدینه فاضله، شکلی آشنا از جهنم اقتصادی را به وجود آورده است. چند مرد سفیدپوست خودخواه (به ندرت هیچ زن یا اقلیتی در جهان بلاک چین وجود دارد) که برای توده های فقیر، به حاشیه رانده و بدون بانک جهانی وانمود می کنند که مسیحی هستند، ادعا می کنند که میلیاردها دلار ثروت از هیچ ایجاد کرده اند. اما فقط باید تمرکز گسترده قدرت را در میان «ماینرها»، صرافی ها، توسعه دهندگان و صاحبان ثروت در نظر گرفت تا متوجه شد که بلاک چین به تمرکززدایی و دموکراسی نیست. این در مورد طمع است.

به عنوان مثال ، گروه کوچکی از شرکت ها-که بیشتر در سنگرهای دموکراسی مانند روسیه ، جورجیا و چین قرار دارند-کنترل بین دو سوم و سه چهارم از همه فعالیت های کریپتو را کنترل می کنند و همه به طور معمول هزینه های معامله را افزایش می دهند تا سود چربی خود را افزایش دهندحاشیهظاهراً ، متعصبان blockchain ما را به ما اینكه ایمان خود را به یك كارتل ناشناس مشروط بر اینكه به هیچ قاعده ای از قانون بپردازند ، قرار می دهند ، نه اعتماد به بانک های مرکزی و تنظیم واسطه های مالی.

یک الگوی مشابه در معاملات cryptocurrency پدید آمده است. به طور کامل 99 ٪ از کل معاملات در مبادلات متمرکز که به طور مرتب هک می شوند انجام می شود. و برخلاف پول واقعی ، هنگامی که ثروت رمزنگاری شما هک شد ، برای همیشه از بین می رود.

علاوه بر این ، تمرکز توسعه رمزنگاری - به عنوان مثال ، اصولگرایان از ویتامیک باترین خالق اتریوم را "دیکتاتور خیرخواهانه برای زندگی" نامگذاری کرده اند - قبلاً این ادعا را دروغ گفته است که "کد قانون است" ، گویی نرم افزاری که برنامه های کاربردی blockchain را زیر پا می گذارد ، تغییر ناپذیر است. حقیقت این است که توسعه دهندگان قدرت کاملی دارند که به عنوان قاضی و هیئت منصفه عمل کنند. هنگامی که در یکی از شبه های شبه "هوشمند" و هک شدن عظیم ، چیزی اشتباه پیش می رود ، آنها به سادگی کد و "چنگال" یک سکه ناکامی را با فیات دلخواه تغییر می دهند و کل شرکت "بی اعتماد" را نشان می دهند که غیرقابل اعتماد بوده انداز ابتدا.

سرانجام ، ثروت در جهان رمزنگاری حتی بیشتر از آنچه در کره شمالی وجود دارد متمرکز است. در حالی که ضریب جینی 1. 0 به این معنی است که یک فرد مجرد 100 ٪ از درآمد/ثروت یک کشور را کنترل می کند ، کره شمالی 0. 86 امتیاز دارد ، ایالات متحده نسبتاً نابرابر 0. 41 و بیت کوین 0. 88 حیرت انگیز است.

همانطور که باید واضح باشد ، ادعای "عدم تمرکز" اسطوره ای است که توسط شبه بیلیونرها که کنترل این شبه صنعت را کنترل می کنند ، منتشر شده است. اکنون که سرمایه گذاران خرده فروشی که در بازار رمزنگاری مکیده شده اند ، همه پیراهن های خود را از دست داده اند ، فروشندگان روغن مار که باقی مانده اند روی شمع ثروت جعلی نشسته اند که در صورت تلاش برای نقدینگی "دارایی" خود ، بلافاصله ناپدید می شوند.

در مورد Blockchain ، هیچ موسسه ای تحت SUN وجود ندارد-بانک ، شرکت ، سازمان غیر دولتی یا آژانس دولتی-که ترازنامه خود را یا ثبت معاملات ، معاملات و تعامل با مشتریان و تأمین کنندگان در مورد همسالان غیر متمرکز عمومی قرار می دهددفترچه های بدون اجازه همسالان. هیچ دلیل خوبی وجود ندارد که چنین اطلاعات اختصاصی و بسیار با ارزش باید به صورت عمومی ثبت شود.

علاوه بر این ، در مواردی که فن آوری های توزیع شده به رهبری-به اصطلاح شرکت DLT-در واقع مورد استفاده قرار می گیرند ، هیچ ارتباطی با blockchain ندارند. آنها خصوصی ، متمرکز و فقط در چند دفتر کنترل شده ضبط شده اند. آنها نیاز به مجوز برای دسترسی دارند ، که به افراد واجد شرایط اعطا می شود. و ، شاید مهمترین آنها ، آنها مبتنی بر مقامات قابل اعتماد هستند که اعتبار خود را با گذشت زمان برقرار کرده اند. همه اینها این است که این موارد فقط "blockchains" به نام هستند.

این می گوید که تمام blockchain های "غیرمتمرکز" در صورت استفاده در واقع به پایگاه داده های متمرکز و مجوز داده می شوند. به همین ترتیب ، blockchain حتی در صفحه گسترده الکترونیکی استاندارد که در سال 1979 اختراع شد ، بهبود نیافته است.

هیچ مؤسسه ای جدی هرگز اجازه نمی دهد معاملات آن توسط یک کارتل ناشناس که از سایه های Kleptocracracy های اقتدارگرا جهان کار می کند ، تأیید شود. بنابراین جای تعجب نیست که هر زمان که "blockchain" در یک محیط سنتی خلبان شود ، یا در سطل زباله پرتاب شده است یا به یک پایگاه داده مجوز خصوصی تبدیل شده است که چیزی بیش از صفحه گسترده اکسل یا یک پایگاه داده با نام گمراه کننده نیست.

نوریل روبینی ، استاد دانشکده تجارت استرن NYU و مدیرعامل همکاران کلان روبینی ، اقتصاددان ارشد امور بین الملل در شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید در دوره دولت کلینتون بود. وی برای صندوق بین المللی پول ، فدرال رزرو ایالات متحده و بانک جهانی کار کرده است.

Brunello Rosa بنیانگذار و مدیرعامل در Rosa & Roubini Associates و همکار تحقیقاتی در مرکز ریسک سیستمیک در دانشکده اقتصاد لندن است.