صندوق های سرمایه گذاری - چرا سرمایه گذاری در صندوق ها روشی هوشمندانه برای رشد پول شما است

منبع تصویر: RawPixel - Pixabay.com / مجوز: دامنه عمومی CC0

صندوق های سرمایه گذاری جایگزینی برای سرمایه گذاری مستقیم در سهام ، اوراق قرضه یا سایر کلاس های دارایی است. چندین مزیت برای سرمایه گذاری در وجوه و همچنین یک یا دو اشکال وجود دارد. در این پست ما رایج ترین انواع بودجه و جوانب مثبت و منفی سرمایه گذاری در آنها را بررسی می کنیم.

صندوق های سرمایه گذاری چیست؟

منبع تصویر: ویلیام پاتر / Shutterstock.com

انواع مختلفی از صندوق های سرمایه گذاری وجود دارد ، همه با ویژگی های منحصر به فرد خود. این ویژگی که آنها به اشتراک می گذارند ، این است که صندوق های سرمایه گذاری همیشه سرمایه را از چندین سرمایه گذار جمع می کنند و سرمایه طبق مجموعه ای از پیش تعیین شده از اهداف مدیریت می شود.

چندین مزیت فوری برای جمع آوری سرمایه از این طریق وجود دارد. در مرحله اول ، این امکان را برای خرید و فروش سرمایه گذاری به عهده دارد که مسئولیت یک مدیر صندوق با مجموعه مهارت خاصی باشد. ثانیا ، گسترش هزینه های مرتبط با مدیریت صندوق در چندین سرمایه گذاران ، مقرون به صرفه است. و سرانجام ، وجوه بزرگتر می تواند به طور مؤثرتری متنوع تر شود.

انواع خاصی از وجوه نیز برای اقتصاد یک کشور مفید است. آنها می توانند برای تشویق و تحریک پس انداز ساخته شوند. این به نوبه خود سرمایه را برای تأمین بودجه رشد اقتصادی و ایجاد شغل فراهم می کند. صندوق های سرمایه گذاری در چندین معیار تعریف شده است. اینها شامل ساختار حقوقی صندوق ، کلاسهای دارایی است که در آن سرمایه گذاری می کند ، اهداف آن و استراتژی سرمایه گذاری در زیر است.

شرایط مهم صندوق سرمایه گذاری

منبع تصویر: el Nariz / Shutterstock.com

قبل از بحث در مورد انواع مختلف صندوق های سرمایه گذاری ، ممکن است ارزشمند باشد که برخی از اصطلاحات مهم استفاده شده برای توصیف صندوق ها را برجسته کنیم.

• وجوه پایان باز و صندوق های پایان نزدیک - وجوه پایان باز به گونه ای ساخته شده است که سرمایه در هر زمان سرمایه گذاری یا بازپرداخت می شود. به طور معمول ، یک سرمایه گذار می تواند به طور روزانه سرمایه سرمایه گذاری یا بازپرداخت کند ، اگرچه برای برخی از صندوق ها این دوره می تواند ماهانه یا سه ماهه باشد. یک صندوق پایان بسته به طور معمول مانند یک سهم ، با تعداد ثابت سهام ذکر شده است. سرمایه گذاران فقط می توانند سرمایه خرید و خرید سرمایه را از سرمایه گذار دیگر سرمایه گذاری یا بازخرید کنند یا سهام خود را به یک سرمایه گذار دیگر بفروشند.
• صندوق های واحد - واحد سازی صندوق سرمایه گذاری روند حسابداری را برای ارزش و عملکرد سهم سرمایه گذار یک صندوق از یک صندوق ساده می کند. این سهام سرمایه گذار را به واحدها ، قیمت خرید و قیمت فروش ساده می کند. واحد سازی برای صندوق های سرمایه گذاری برای سرمایه گذاران خرده فروشی متداول است.
• مدیریت فعال و منفعل - مدیریت فعال صندوق دلالت بر این دارد که در صورت تغییر شرایط اقتصادی یا چشم انداز ابزارهای اساسی ، تصمیمات خرید و فروش به طور مرتب انجام می شود. یک صندوق منفعلانه مدیریت شده به سادگی یک شاخص را نشان می دهد ، و تنظیمات جزئی در فواصل خاص انجام می شود.
• صندوق های شاخص - صندوق های شاخص صندوق های منفعلانه مدیریت می شوند که یک فهرست را ردیابی می کنند. ساختار حقوقی و هزینه هر صندوق شاخص می تواند متفاوت باشد.
• ارزش دارایی خالص - ارزش خالص دارایی یا NAV یک صندوق ، ارزش کلیه دارایی هایی است که توسط صندوق در یک زمان معین نگهداری می شود. این معمولاً بر اساس یک واحد یا در هر سهم گزارش می شود. NAV یک صندوق قیمتی است که در آن واحدهای صندوق باز خریداری و فروخته می شوند. قیمت واحد صندوق پایان بسته با عرضه و تقاضا تعیین می شود ، اما قیمت آن معمولاً نزدیک به NAV است.

صندوق های سرمایه گذاری چگونه کار می کنند؟

منبع تصویر: rawpixel.com / Shutterstock.com

صندوق های سرمایه گذاری به طور معمول توسط گروهی از شرکت ها انجام می شود که هر کدام عملکردهای خاصی دارند. یک شرکت مدیریتی مسئولیت مدیریت و بازاریابی را بر عهده خواهد داشت ، در حالی که یک شرکت مدیریت صندوق مسئولیت تصمیمات واقعی سرمایه گذاری را بر عهده خواهد داشت. یک شرکت سوم غالباً مسئولیت حضانت ایمن دارایی ها را بر عهده دارد. تقسیم مسئولیت ها مانند این ، فرصت کلاهبرداری را کاهش می دهد و اجازه می دهد تا در صورت لزوم شرکت مدیریت سرمایه گذاری تغییر کند.

هر صندوق دارای یک ساختار قانونی است که قوانینی را که حاکم بر صندوق و همچنین بدهی های مالیاتی و قانونی است تعیین می کند. برخی از ساختارهای قانونی به طور خاص با سرمایه گذاران خرده فروشی در ذهن طراحی شده اند. این صندوق ها سطح شفافیت و محافظت بیشتری را برای سرمایه گذاران ارائه می دهند. ساختارهای حقوقی به نوبه خود توسط صلاحیت قضایی که در آن مجبور می شوند اداره می شوند. دستورالعمل یک صندوق اهداف خود و هرگونه محدودیتی را در مورد آنچه اوراق بهادار می تواند داشته باشد تعیین می کند. این دستورالعمل به طور معمول مجموعه ای از قوانین را برای مدیریت ریسک تشریح می کند.

فرآیند سرمایه گذاری یا برداشت سرمایه از یک نوع صندوق به صندوق دیگر متفاوت است. در بیشتر موارد ابتدا باید یک حساب باز شود. پس از این، سرمایه گذاران می توانند سرمایه خود را به یک حساب بانکی مرتبط با صندوق انتقال دهند. مدیر صندوق برای اطمینان از باقی ماندن موجودی نقدی زیر یک درصد معین، اوراق بهادار را خریداری و می فروشد. باقیمانده سبد به طور مداوم تنظیم می شود تا آن را در راستای استراتژی سرمایه گذاری مورد نظر حفظ کند.

هنگامی که سرمایه گذاری بازخرید می شود، سرمایه از موجودی نقدی صندوق به سرمایه گذار پرداخت می شود. اگر نقدینگی کافی برای پوشش برداشت وجود نداشته باشد، مدیر صندوق اوراق بهادار را برای جمع آوری وجه نقد می فروشد.

انواع مختلف صندوق های سرمایه گذاری چیست؟

منبع تصویر: Sittipong Phokawattana / Shutterstock.com

موارد زیر انواع وجوهی است که بیشتر سرمایه گذاران احتمالاً با آنها روبرو می شوند.

صندوق سرمایه گذاری مشترک

منبع تصویر: soul_studio / Shutterstock.com

صندوق های سرمایه گذاری مشترک به طور سنتی محبوب ترین شکل صندوق سرمایه گذاری برای سرمایه گذاران فردی بوده اند اگرچه ETF در سال های اخیر محبوب تر شده اند. صندوق های سرمایه گذاری متقابل گاهی اوقات به عنوان تراست واحد یا طرح های سرمایه گذاری جمعی شناخته می شوند. آنها باز و یکپارچه هستند، که به سرمایه گذاران اجازه می دهد هر روز واحدها را در NAV بخرند یا بفروشند.

برخی از صندوق های سرمایه گذاری مشترک صندوق هایی هستند که به صورت غیرفعال مدیریت می شوند. با این حال، اکثر صندوق های سرمایه گذاری به طور فعال مدیریت می شوند. بسیاری از این صندوق ها در طول دو دهه گذشته، معیارهای خود را ضعیف عمل کرده اند. این منجر به یکی از رایج ترین افسانه های سرمایه گذاری امروزی شده است - این ایده که سرمایه گذاری فعال مرده است. شرایط بازار در دهه گذشته به نفع استراتژی های سرمایه گذاری فعال نبوده است. با این حال، این احتمال وجود دارد که سرمایه گذاری فعال، و با همکاری صندوق های سرمایه گذاری مشترک، در آینده محبوبیت بیشتری کسب کند.

صندوق های قابل معامله در بورس (ETF)

منبع تصویر: Profit_Image / Shutterstock.com

ETFها ابزارهای سرمایه گذاری در فهرست عمومی هستند و با استفاده از استراتژی های سرمایه گذاری غیرفعال مدیریت می شوند. ETF ها شاخص های شناخته شده ای مانند S& P 500 و FTSE 100 و همچنین شاخص های سفارشی طراحی شده برای دستیابی به اهداف خاص را دنبال می کنند.

وجوه قابل معامله در بورس اوراق بهادار پایانی هستند و واحدها مانند هر سهام دیگری خرید و فروش می شوند. واحدها با NAV هر واحد مبادله نمی شوند، بلکه با قیمتی که بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می شود، مبادله می شود. سهام صندوق های جدید را می توان در صورت افزایش تقاضا ایجاد کرد یا زمانی که عرضه بیش از حد وجود داشت لغو شد.

سرمایه گذاری ETF نسبتاً جدید است و اولین صندوق فقط در سال 1993 راه اندازی شد. با این حال ، ETF به دلیل هزینه های پایین تر محبوبیت پیدا کرده است و این واقعیت که بیشتر صندوق های متقابل نتوانسته اند معیار خود را برآورده کنند.

بودجه پرچین

منبع تصویر: Standret / Shutterstock.com

صندوق های پرچین صندوق های سرمایه گذاری با دستورالعمل های انعطاف پذیر تر از ETF یا صندوق های متقابل هستند. صندوق های پرچین اغلب قادر به استفاده از اهرم ، مشتقات و استراتژی های فروش کوتاه برای ایجاد سود در هر نوع محیط بازار هستند. بر خلاف اکثر صندوق های سهام ، صندوق های تامینی می توانند بازده مثبتی را در بازارهای خرس و همچنین از حرکات کوتاه مدت قیمت ایجاد کنند. انواع مختلفی از صندوق های تامینی وجود دارد که همه آنها از استراتژی های مختلف و کلاس های دارایی و با اهداف مختلف استفاده می کنند. در بیشتر موارد ، صندوق های پرچین برای کاهش نوسانات و ریسک نمونه کارها طراحی شده اند.

صندوق های پرچین فقط از نظر تاریخی فقط در اختیار سرمایه های بزرگ و سرمایه گذاران بسیار ثروتمند قرار گرفته است ، اما آنها به طور فزاینده ای برای سرمایه گذاران خرده فروشی در دسترس هستند. صندوق اطلاعات اطلاعات Lehner Investments نمونه ای از صندوق است که در دسترس همه سرمایه گذاران است. این صندوق از یک استراتژی سرمایه گذاری نوآورانه برای تولید بازده واقعی با همبستگی کم با شاخص های سهام استفاده می کند. استراتژی صندوق از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل داده های تولید شده توسط کاربر و منابع جدید در زمان واقعی استفاده می کند. این داده ها برای ارزیابی احساسات بازار و تولید ایده های معاملاتی استفاده می شود.

اعتماد سرمایه گذاری

اعتماد سرمایه گذاری شبیه به ETF است زیرا اعتماد به نفس در لیست عمومی وجود دارد - اما آنها شاخص ها را ردیابی نمی کنند. در بیشتر موارد ، اعتماد سرمایه گذاری به یک استراتژی یا بخش خاص متمرکز است. این وجوه قبل از به دست آوردن صندوق های متقابل و ETF ها محبوب تر بود. آنها هنوز در صنایع خاصی وجود دارند که ساختار آن سودمند است.

ریس

منبع تصویر: ImageFlow / Shutterstock.com

REITS ، یا اعتماد سرمایه گذاری در املاک و مستغلات ، اعتماد سرمایه گذاری هستند که در املاک و مستغلات سرمایه گذاری می کنند. در بیشتر کشورها ، REIT ها نوع خاصی از نهاد با محدودیت های خاص خود و تعهدات مالیاتی هستند. REITS سود سهام را پرداخت می کند و به عنوان جایگزینی برای اوراق قرضه یا سهام ترجیحی در نظر گرفته می شود.

صندوق های سرمایه گذاری خصوصی و سرمایه گذاری

صندوق های سهام خصوصی در شرکت های مستقر که به صورت عمومی معامله نمی شوند ، سرمایه گذاری می کنند. صندوق های سرمایه گذاری سرمایه گذاری در شرکت های خصوصی جدیدتر و خصوصی که هنوز ممکن است سودآور نباشند ، سرمایه گذاری می کنند. بیشتر این وجوه فقط در دسترس سرمایه گذاران و موسسات با ارزش خالص بالا است. به طور فزاینده ، وجوه بازار خصوصی از طریق صندوق ساختارهای صندوق در اختیار سرمایه گذاران خرده فروشی قرار می گیرد.

صندوق های بازنشستگی و برنامه های بازنشستگی

منبع تصویر: Gearstd / Shutterstock.com

صندوق های بازنشستگی و بازنشستگی به اشکال مختلفی در سراسر جهان وجود دارند. آنها یک یا دو ویژگی قابل توجه دارند. اولاً، بسیاری از آنها توسط شرکت ها برای کارمندان حمایت یا اداره می شوند. به طور معمول، کارفرما و کارمند به صورت ماهانه کمک مالی می کنند.

ویژگی قابل توجه دیگر این است که مالیات ها اغلب در یک برنامه بازنشستگی به تعویق می افتد. این بدان معناست که بر درآمد و سود مشمول مالیات نمی شود، و مالیات تنها زمانی پرداخت می شود که در دوران بازنشستگی برداشت انجام شود. این اجازه می دهد تا دارایی های صندوق تا زمان بازنشستگی بدون مالیات ترکیب شود.

صندوق های سرمایه گذاری در مقابل سرمایه گذاری های مستقیم

منبع تصویر: ساشکین / Shutterstock.com

هنگام تصمیم گیری بین سرمایه گذاری مستقیم و صندوق، نکاتی را باید در نظر گرفت.

• کارمزد - کارمزدهای دریافت شده توسط صندوق می تواند تفاوت بزرگی در عملکرد نهایی ایجاد کند. در گذشته، هزینه های مدیریت بسیار بالا بود و سرمایه گذاران بلندمدت می توانستند از مدیریت پرتفوی خود سود ببرند. با این حال، کارمزدهای دریافت شده توسط بسیاری از ETF ها به قدری کم است که سود مدیریت سبد سهام شما در حال حاضر حاشیه ای است. به طور کلی، وجوه با نسبت هزینه کمتر از 0. 3٪ از نظر هزینه به سختی قابل شکست هستند.
• تنوع و اندازه پرتفولیو - دستیابی به تنوع با وجوه آسان تر و ارزان تر از اوراق بهادار منفرد است. با این حال، این همچنین به این معنی است که بعید است که یک صندوق یا یک سبد از وجوه از عملکرد هر یک از سهام منتفع شود.
• مهارت ها و زمان شاید مهم تر از همه این واقعیت است که بیشتر سرمایه گذاران مهارت یا زمان لازم برای مدیریت پرتفویی که به طور کامل از اوراق بهادار تشکیل شده است را ندارند. در بیشتر موارد سرمایه گذاران از ترکیبی از صندوق های سرمایه گذاری و اوراق بهادار منفرد بیشترین سود را می برند.

ویژگی های یک صندوق سرمایه گذاری خوب

منبع تصویر: OPOLJA / Shutterstock.com

همانطور که پیش بینی آینده غیرممکن است، دانستن اینکه یک صندوق در آینده چقدر خوب عمل خواهد کرد نیز غیرممکن است. با این حال، چند ویژگی وجود دارد که می تواند شانس انتخاب یک سرمایه گذاری خوب را کاهش دهد. صندوق های فعال باید در بلندمدت و به ویژه تحت شرایط مختلف بازار، سابقه خوبی داشته باشند. اگر صندوقی سابقه کوتاه تری دارد، سوابق مدیر صندوق باید مطالعه شود. بهترین صندوق ها تمرکز بلندمدتی دارند و موضوعات اصلی سرمایه گذاری را به تصویر می کشند و از مدهای کوتاه مدت اجتناب می کنند. کارمزدها باید مطابق با وجوه مشابه باشد.

وجوه منفعل باید شاخص ها را با یک جهان نسبتاً بزرگ ردیابی کند ، مانند S& P 500 و FTSE 100. برای بیشتر سرمایه گذاران ، صندوق های شاخص باید مبتنی بر گسترده باشند و بخش خاصی ندارند. نسبت هزینه زیر 0. 3 ٪ ارجح است ، و همچنین باید نقدینگی خوبی داشته باشد.

جوانب مثبت و منفی صندوق های سرمایه گذاری

منبع تصویر: Khakimullin Aleksandr / Shutterstock.com

مهمترین مزیت صندوق های سرمایه گذاری ، تنوع بخشی است که آنها به راحتی و ارزان ارائه می دهند. وجوه فردی از قبل متنوع است ، اما از وجوه سرمایه گذاری شده در کلاس های دارایی مختلف نیز می توان برای دستیابی به تخصیص دارایی گسترده استفاده کرد. در بیشتر کشورها مزایای مالیاتی برای سرمایه گذاری در انواع خاصی از بودجه وجود دارد. اگر در سرمایه گذاری مستقیم سود سرمایه کسب کنید ، احتمالاً هنگام فروش سهام باید مالیات آن دستاوردها را بپردازید. هنگامی که سرمایه گذاری های اساسی در صندوق های سرمایه گذاری فروخته می شود ، هیچ گونه مسئولیت مالیاتی وجود ندارد. مالیات بر سود سرمایه ممکن است در هنگام فروش صندوق موعد باشد ، اما سرمایه می تواند قبل از فروش ، با کارآمدتر در صندوق پیچیده شود.

مدیران صندوق خوب نسبت به بیشتر سرمایه گذاران فردی در پیمایش دوره های چالش برانگیز در بازار ماهرتر هستند. مدیران با تجربه صندوق ها اغلب قادر به مشاهده علائم هشدار دهنده سرمایه گذاری هستند که پیش از بازارهای خرس هستند. از نظر تاریخی ، روند نزولی وجوه هزینه های بالایی بود که به آن پرداخت می شد. هزینه های مدیریتی بسیار پایین تر از گذشته است و امروزه این کمتر از ضرر است. هرچند در محل هزینه ها ، تعداد زیادی از بودجه موجود در این روزها وجود دارد. این می تواند پیدا کردن مناسب ترین وجوه برای دستیابی به اهداف سرمایه گذاری ، چالش برانگیز باشد.

نقطه ضعف دیگر این واقعیت است که بعید است وجوه برای کسب بازده بالاتر یک سبد متمرکز و فعال مدیریت شده ، بعید به نظر می رسد. وجوه موفق تمایل به جذب مقادیر زیادی سرمایه دارد که در این صورت به عنوان عملکرد عملکرد عمل می کند. از طرف دیگر ، وجوه کوچکتر که ممکن است بهتر از آن باشد ، انتخاب بسیار خطرناک و دشوار است.

نتیجه گیری: سرمایه گذاری در صندوق های سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری ابزارهای بسیار مفیدی برای ساختن یک سبد سرمایه گذاری و دستیابی به اهداف بلند مدت هستند. با این حال ، آنها تنها راه حل نیستند و احتمالاً در کنار چند سرمایه گذاری مستقیم استفاده می شوند.