تفاوت بین قیمت پیشنهاد و قیمت سؤال

عبارت "پیشنهاد و سؤال" ، همچنین به نام پیشنهاد و قیمت پیشنهاد ، مربوط به نقل قول هزینه دو طرفه است که تمام هزینه های مورد انتظار را که در آن می توان امنیت را می توان در یک زمان معین خریداری و فروخته کرد ، نشان دهد. قیمت سؤال به مقدار پایه ای که یک فروشنده برای آن امنیت معادل می گیرد ، می پردازد. قیمت پیشنهاد به بیشترین ارزش خریدار برای سهم سهام یا امنیت دیگر پرداخت می کند. مبادله ، معامله یا تجارت هنگامی اتفاق می افتد که یک خریدار در بازار بهترین پیشنهاد را در دسترس بپردازد یا با بالاترین پیشنهاد به فروش برسد.

ظرفیت های مبادله مالی مانند یک خانه حراج است که در آن پشتیبانان مالی ، چه افراد ، مشارکت و چه ایالت ها ، اوراق بهادار خرید و مبادله را خریداری می کنند.

تضاد بین قیمت و قیمت درخواست یا گسترش ، نشانه مهمی از نقدینگی منبع است. به عنوان یک قاعده کلی ، هرچه گسترش آن کوچکتر باشد ، نقدینگی بیشتر می شود.

دانستن گزینه های مختلفی که برای تجارت وجود دارد ، ضروری است که شامل درک پیشنهادات و درخواست قیمت ها نیز می شود. با اکثر چیزهایی که مشتریان خریداری می کنند ، قیمت سهام هم توسط فروشنده و هم خریدار تعیین می شود.

معنی قیمت پیشنهاد:

قیمت پیشنهادی هزینه ای است که خریدار مایل به خرید دارایی است ، خواه یک امنیت ، منبع ، محصول ، قرارداد یا کالا باشد. در بسیاری از بخش های تجاری و دیدگاه ها به طور اتفاقی به عنوان "پیشنهاد" شناخته می شود.

در بیشتر موارد ، پیشنهاد پایین تر از هزینه پیشنهادی یا ارزش سؤال است ، این هزینه ای است که افراد در آن می فروشند. تمایز بین دو هزینه به عنوان گسترش پیشنهادات شناخته شده است.

پیشنهادات توسط سازندگان بازار برای امنیت بی وقفه ارائه می شود و به همین ترتیب ممکن است در شرایطی که یک فروشنده درخواست می کند یا خواستار قیمتی است که می توانند بفروشند ، ارائه شود. گاهی اوقات ، یک خریدار بدون در نظر گرفتن اینکه آیا یک فروشنده به طور مؤثر امیدوار به فروش نیست ، پیشنهاد را معرفی می کند ، در این صورت به عنوان یک پیشنهاد ناخواسته تلقی می شود.

قیمت پیشنهاد این است که خریدار چقدر پول برای امنیت پرداخت می کند. این از ارزش فروش (سؤال یا پیشنهاد) جدا شده است ، که مبلغی است که یک فروشنده برای آن امنیت می فروشد. تضاد بین این دو هزینه به عنوان گسترش به آن اشاره شده است. گسترش روشی است که سازندگان بازار (MMS) استنباط می کنند. پس از آن ، هرچه گسترش بیشتر باشد ، سود برجسته تر خواهد بود.

قیمت مناقصه به طور صریح برای تصحیح نتیجه سودمند از یک نهاد که پیشنهاد را اصلاح می کند. به عنوان مثال ، اگر قیمت پیشنهاد از یک محصول چهل روپیه باشد و یک خریدار باید سی روپیه را برای یک محصول بپردازد ، می تواند بیست روپیه را پیشنهاد دهد و ممکن است دو بار در مورد چیزی که با رضایت برای سازش بین جایی که لازم است ، فکر کننددر هر صورت باشد.

هر زمان که خریداران مختلف پیشنهادات خود را ارائه دهند ، می توانند به یک جنگ مناقصه تبدیل شوند ، که در آن حداقل دو خریدار به تدریج پیشنهادات بالاتر را ارائه می دهند. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است قیمت پیشنهادی را از Rs تعیین کند. 5000 در یک محصول. پیشنهاد دهنده X می تواند پیشنهاد Rs کند. 3000پیشنهاد دهنده y ممکن است Rs را ارائه دهد. 3000 و روپیه. 500. پیشنهاد دهنده X ممکن است با Rs مقابله کند. 4000

در پایان ، هنگامی که یک خریدار معامله ای را انجام می دهد که مخالفانشان تمایلی به صدر ندارند ، هزینه ای تسویه می شود. این برای فروشنده بسیار ارزشمند است ، زیرا به خریداران می رسد که هزینه بیشتری را نسبت به اینکه یک خریدار آینده انفرادی وجود داشته باشد ، دنبال کنند.

با توجه به بورس اوراق بهادار ، ارزش پیشنهادی به بالاترین مقدار نقدی که یک خریدار مایل برای آن خرج می کند ، اشاره دارد. بیشترین تخمین هزینه های نقل قول ، همانطور که توسط خدمات نقل قول و در مورد سهام نشان داده شده است ، بالاترین هزینه پیشنهاد برای یک کالا ، سهام یا محصول خاص است. قیمت Ask یا پیشنهاد نشان داده شده توسط سرویس نقل قول مذکور به طور مستقیم به کاهش قیمت درخواست شده برای سهام یا کالای موجود مربوط می شود. در بازار گزینه ها ، هزینه های پیشنهاد نیز می تواند سازندگان بازار باشد ، با فرض اینکه بازار قرارداد گزینه ها غیرقانونی است یا به نقدینگی کافی نیاز دارد.

معنی قیمت سؤال:

از قیمت بپرسید ، همچنین پیشنهاد می شود ، هزینه درخواست ، قیمت پیشنهاد یا اساساً سؤال می کند ، ارزش یک فروشنده است که آنها را تصدیق می کنند.

فروشنده ممکن است قیمت درخواست شده را به عنوان قابل مذاکره یا محکم واجد شرایط کند. شرکت به این معنی است که فروشنده نشان می دهد که هزینه ثابت است و تغییر نخواهد کرد.

در پیشنهاد و سؤال ، از اصطلاح هزینه درخواست به جای اصطلاح هزینه پیشنهاد استفاده می شود. تضاد بین قیمت سؤال و قیمت پیشنهاد به عنوان گسترش شناخته می شود.

تفاوت بین قیمت پیشنهاد و قیمت سؤال:

قیمت مناقصه

از قیمت بپرسید

قیمت پیشنهاد بیشترین ارزش خریدار برای سهام یا هزینه امنیتی است.

قیمت سؤال ارزش پایه ای است که فروشنده سهام یا هزینه امنیتی را به فروش می رساند.

بگویید هزینه پیشنهاد Rs. 16 x 130 ، این بدان معنی است که خریداران بالقوه در Rs ارائه می دهند. 16 تا 130 سهام.

هزینه Rs را بپرسید. 28 x 109 واقعاً قصد دارد فروشندگان بالقوه آماده ارائه با این هزینه به 109 سهام باشند.

هزینه پیشنهاد هزینه فروش برای آنها است و بنابراین آنها سعی می کنند بیشترین خریداران را از بین ببرند.

بپرسید قیمت هزینه ای است که نمایندگان سهام آن را خریداری می کنند و به تبع آن ، آنها سعی می کنند هزینه را از سمت خود پایین بیاورند.

فروشندگان سهام از هزینه پیشنهاد استفاده می کنند.

خریداران هزینه سهام از هزینه درخواست استفاده می کنند.

اینها در حال حاضر بیشترین پیشنهادات یا پیشنهادات در حال حاضر خواهند بود و مطابق با پیشنهادات یا پیشنهادات پایین تر نیز وجود خواهد داشت.

این بالاترین سؤال از هم اکنون است و پیشنهادات یا پیشنهادات بالاتری در یک خط نیز وجود خواهد داشت.

کدام نرخ بالاتر است؟

نرخ پیشنهاد به طور کلی یک نقل قول چپ است و دقیقاً قیمت سؤال نیست.

هزینه سؤال بالاتر از هزینه پیشنهادی است و در نیمه سمت راست نقل قول است.

این نرخ به طور معمول بالاتر از هزینه بازار سهام خواهد بود.

هزینه درخواست در بیشتر موارد زیر هزینه بازار از سهام خواهد بود.

نتیجه:

گسترش پیشنهادات می تواند به طور گسترده ای نوسان داشته باشد ، مشروط بر سهام یا امنیت و بازار. سازمان های تراشه آبی که میانگین صنعتی داو جونز را تشکیل می دهند ، ممکن است یک پیشنهاد از پیشنهادات خود را نشان دهند ، در حالی که یک سهام کوچک ممکن است دارای پیشنهاد پیشنهادی به اندازه 50 سنت یا بیشتر باشد.

گسترش پیشنهادات می تواند در مواقع ناآرامی یا ناآرامی در بازار به طرز چشمگیری گسترش یابد زیرا فروشندگان نمی توانند با هزینه ای از آستانه خاص خریداری کنند ، و علاوه بر این ، بازرگانان یا فروشندگان نیز آماده تأیید هزینه ها تحت یک سطح خاص نیستند.