تفاوت بین حدس و گمان و پرچین

گمانه زنی ها و محافظت از تمرینات کلیدی در ارتباط با کمک یا سرمایه گذاری ، و پرچین ها و دلالان فروشندگان و پشتیبانان مالی را از یک نوع خاص به تصویر می کشند. علاوه بر این ، هر دو روش واقعاً پیچیده هستند ، با این حال ، پرچین و حدس و گمان بسیار منحصر به فرد است.

قراردادهای آینده در درجه اول توسط دلالان ، داوران و پرچین ها مورد استفاده قرار می گیرند که نقش مهمی در بازار دارند. در این شرایط خاص ، افراد به طور مرتب اصطلاحات حدس و گمان و محافظت از آن را مقایسه می کنند ، زیرا در ارتباط با تحولات هزینه پیش بینی نشده است ، اما به دلایل مختلف متفاوت هستند. Hedging توسط Hedgers انجام می شود تا از خود در برابر خطر محافظت کنند یا می گویند خطر پیشرفت در هزینه های اساسی یا کالای اساسی را کاهش می دهد.

در مقابل هنجار ، دلالان گمانه زنی ها را انجام می دهند و سعی می کنند از پیشرفت در تمایز بین هزینه نقطه و هزینه های آینده بهره مند شوند ، زیرا آنها از تمایز خود شرط می گیرند. بنابراین ، خطر به عمد برای برداشت مزایا در نظر گرفته می شود.

Hedging در تلاش است تا میزان خطر یا غیرقابل پیش بینی بودن مربوط به تغییر هزینه امنیت را کاهش دهد. گمانه زنی ها شامل تلاش برای ایجاد سود یا سود از تغییر هزینه امنیت است.

Hedging در تلاش است تا با استفاده از مواضع متعادل در IT-علی رغم آنچه که پشتیبان مالی در حال حاضر دارد ، غیرقابل پیش بینی بودن مربوط به هزینه یک منبع را بکشد. دلیل اصلی حدس و گمان ، دوباره ، بهره مندی از شرط بندی در عنوان است که در آن یک منبع حرکت خواهد کرد.

معنی حدس و گمان:

دلالان با توجه به کسر معقول خود مبادله می کنند که در آنجا که بازار را می پذیرند ، می روند. به عنوان مثال ، با فرض اینکه یک امتحان کننده یا یک دلال احساس می کند که سهام بیش از حد یا گران قیمت است ، ممکن است سهام را زیر پا بگذارند و تا زمانی که هزینه کاهش یابد ، عقب نگه داشته شوند ، بنابراین ، در کل ، خیلی خوب ممکن است برای یک مزیت خریداری شود.

دلالان هم در معرض اشکال و هم سود بالقوه بازار قرار دارند ، در این خطوط ، حدس و گمان می تواند بسیار خطرناک باشد. در هر صورت ، هنگامی که آنها پیروز می شوند ، می توانند به هیچ وجه مانند پرچین ها ، که بیشتر برای محافظت یا بیمه به نفع خود می پردازند ، پیروز شوند.

با فرض اینکه Hedgers را می توان به عنوان اجتناب از خطر ، امتحان کنندگان یا دلالان به عنوان ریسک دهنده به تصویر کشید. Hedgers تلاش می کند خطرات مربوط به آسیب پذیری را کاهش دهد ، در حالی که امتحان کنندگان یا دلالان در برابر تحولات بازار برای تلاش برای بهره مندی از تخلیه در هزینه اوراق بهادار شرط می بندند. هر دو ممکن است مخالف جریان نظر بازار باشند ، اما آنها به این ترتیب از اهداف کاملاً متفاوت عمل می کنند.

معنی حصار:

محافظت از این امر شامل گرفتن موقعیت متعادل (یعنی برعکس) در سرمایه گذاری برای تنظیم هرگونه ضرر و دستاورد در منبع اصلی یا دارایی اساسی (موردی است که مشتق را پشت سر می گذارد). با استفاده از موضع متضاد ، پرچین ها در تلاش هستند تا بدون در نظر گرفتن موقعیت های بازار ، خود را در برابر موقعیت های بازار محافظت کنند ، با استفاده از منابع در نظر گرفتن هر احتمالی ، به روشی صحبت کردن.

شرایط ایده آل در محافظت از این است که یک تعادل یک اثر دیگر را ایجاد کنید. این یک سیستم ضد انعطاف پذیر است.

به عنوان مثال ، فرض کنید که یک سازمان در ایجاد سنگهای قیمتی کار می کند و در نیم سال درخواست قابل توجهی دارد ، یکی که از طلای زیادی استفاده می کند. این سازمان بر بی ثباتی بازار طلا تأکید می کند و می پذیرد که هزینه های طلا ممکن است زودتر از موعد افزایش یابد. برای محافظت از خود از این آسیب پذیری ، این سازمان می تواند یک قرارداد آینده شش ماهه را در طلا خریداری کند. بنابراین ، با فرض برخورد طلا 10 ٪ افزایش هزینه ، توافق نامه چشم انداز مقداری را تضمین می کند که این افزودنی را متعادل می کند.

همانطور که ممکن است آشکار باشد ، علیرغم این واقعیت که پرچین ها از هرگونه بدبختی محافظت می شوند ، به همین ترتیب از هرگونه افزایش محدود می شوند. این نمونه کارها در عین حال به طور همزمان با ریسک دقیق یا سیستماتیک ارائه شده است. با توجه به رویکردهای یک سازمان و نوع شغلی که در آن انجام می شود ، ممکن است تصمیم بگیرد که در برابر کارهای خاص تجاری پشتیبانی کند تا تغییرات در سود خود را کاهش دهد و خود را از هرگونه خطر ضرر محافظت کند.

برای تعدیل این ریسک ، حصارهای پشتیبان مالی یا با کاهش قراردادهای آتی در دسترس و خرید ، گزینه های خود را در برابر شرایط طولانی در نمونه کارها قرار می دهد. سپس دوباره ، با فرض اینکه یک کنکور یا دلال می بیند که چه اتفاقی می افتد ، ممکن است آنها امیدوار باشند که صندوق مبادله ای (ETF) و یک قرارداد آینده را در دسترس قرار دهند تا یک سود احتمالی را در یک حرکت ضرر ایجاد کنند.

تفاوت بین حدس و گمان و محافظت:

حدس و گمان

پرچین

حدس و گمان چرخه ای است که در آن پشتیبان مالی شامل تبادل منابع پولی ریسک بحرانی ، در انتظار دریافت مزایا است.

تظاهرات پیش زمینه گمانه زنی در برابر تغییرات غیر منتظره هزینه به عنوان پرچین شناخته می شود.

سرمایه گذاران تمایل به ریسک دارند

فرصتی برای ایجاد سود حاصل از تغییرات هزینه ایجاد می کند.

اطمینان در برابر تغییرات هزینه.

این بستگی به عامل خطر دارد ، در فرض دریافت بازده.

راهی برای کنترل خطر هزینه.

نتیجه:

از نظر اساسی ، حصار به معنای تأمین امنیت است ، به همین ترتیب به حساب یک قرارداد آتی. این بدان معنی است که به زودی حدس و گمان یا سرمایه گذاری را از سقوط غیر منتظره در هزینه ها دریافت می کنیم. این پشتیبان مالی را از ریسک پایدار باز می دارد ، اما علاوه بر این ، امکانات سود مورد انتظار را نیز محدود می کند.

در گمانه زنی ها ، امتحان کنندگان یا دلالان به طور مداوم در جستجوی درب باز یا فرصتی هستند ، جایی که امکانات سود تا حدودی زیاد است ، در کنار شانس زیادی برای از دست دادن هزینه های اساسی. آنها بخش مهمی در تعادل بازار پولی به گونه ای فرض می کنند که وقتی یک پشتیبان مالی معمولی سعی می کند در یک مبادله پولی خطرناک تر شرکت نکند ، امتحان کنندگان این همه را رها می کنند. به این ترتیب ، آنها در حفظ نقدینگی در اقتصاد کمک می کنند.