stablecoins چیست و چگونه کار می کنند؟

بیت کوین ، اتریوم و حتی Dogecoin همه نمونه هایی از ارزهای رمزپایه هستند.

و به عنوان ارزهای رمزنگاری شده ، منطقی است که انتظار داشته باشیم که آنها به طور مشابه با ارزهای سنتی عمل کنند و بتوانند به عنوان یک واسطه مبادله کار کنند.

با این حال ، یک مورد که در حال حاضر این و بسیاری از ارزهای رمزنگاری شده دیگر را از قادر به جایگزینی ارزهای سنتی باز می گرداند ، عدم ثبات قیمت آنها است.

این امر به این دلیل است که حتی اگر Stablecoins نوعی رمزنگاری باشد ، این ارزهای خاص رمزنگاری نیستند.

اگر اینگونه بودند ، آنها از نوسانات زیاد در ارزش خود رنج نمی برند.

برای درک اینکه StableCoin چیست و چگونه آنها از این مشکل ناپایداری قیمت جلوگیری می کنند ، ابتدا ببینیم که چرا ارزهای رمزنگاری شده به طور کلی مستعد ابتلا به نوسانات گسترده در قیمت هستند.

ارزهای رمزپایه و ثبات قیمت

از آنجا که بسیاری از ارزهای رمزنگاری شده از سرمایه نسبتاً کمی برخوردار هستند (تعداد سکه های موجود در گردش با قیمت فعلی بازار یک سکه منفرد ، که به عنوان کلاه بازار نیز شناخته می شود) ، قیمت آنها بیشتر تحت تأثیر افرادی است که Cryptocurrency را خریداری و می فروشند تا بگویند دلار آمریکابشر

برای کمک به تجسم این امر ، به ارزهای مختلف رمزنگاری به عنوان بدنهای مختلف آب فکر کنید.

رمزنگاری مانند Litecoin در مقایسه با ارزهای اصلی مانند دلار آمریکا و یورو ، بدن نسبتاً کوچکی از آب خواهد بود. بیایید آن را به عنوان یک حوضچه تصور کنیم.

حال تصور کنید افرادی که Litecoin را خریداری و می فروشند (به عبارت دیگر ، تجارت Litecoin را برای یک ارز دیگر) به عنوان پرتاب سنگ به داخل حوضچه. هر بار که این اتفاق می افتد ، آب را مختل می کند.

از آنجا که حوضچه بدن کوچکی از آب است ، اختلال در آب قابل توجه خواهد بود. به خصوص در مقایسه با اگر مردم صخره ها را به اقیانوس پرتاب می کردند که در این قیاس یک ارز بزرگ مانند دلار آمریکا را نشان می دهد.

نتیجه نهایی این است که ارزش ارزهای اصلی به ویژه در دوره های زمانی کوتاه تر پایدار است.

از طرف دیگر ، ارزهای رمزپایه می توانند نوسانات قابل توجهی در ارزش در فضای یک روز واحد را تجربه کنند.

حتی محبوب ترین ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین در گذشته نوسانات گسترده ای در قیمت را تجربه کرده اند و احتمالاً برای آینده قابل پیش بینی این کار را ادامه خواهند داد.

این ناپایداری در ارزش آنها تعدادی از موضوعات را برای ارزهای رمزنگاری ارائه می دهد و در حال حاضر آنها را از جایگزینی واقعی برای ارزهای سنتی باز می دارد.

فقط به این فکر کنید که انجام معاملات روزمره مانند خرید مواد غذایی در هنگام ارز که از آنها استفاده می کنید ، چه چیزی را به طور گسترده ای از نوسانات استفاده می کنید.

یا تصور کنید که مردی هستید که در سال 2010 10،000 بیت کوین را در دو پیتزا خرج کرده است و می داند امروز بیت کوین چقدر ارزش دارد.

چگونه stablecoins این مشکل را حل می کند

همانطور که از نام آنها پیداست ، stablecoins نوعی cryptocurrency است که به طور خاص برای رفع این مشکل بی ثباتی قیمت طراحی شده است.

آنها با توجه به ارزش خود به یک ارز سنتی که به عنوان پایدار و قابل اعتماد به نظر می رسد ، به این هدف می رسند.

Tether (USDT) نمونه ای از stablecoin است که ارزش آن را با نرخ 1 تا 1 به دلار آمریکا می رساند. به این معنی که 1 USDT 1 دلار ارزش دارد و انتظار می رود این ارزش را در آینده حفظ کند.

این به Stablecoins مزایای بسیاری می دهد.

به ویژه این بدان معنی است که آنها از ثبات قیمت ارزهای سنتی مانند دلار آمریکا و یورو برخوردار هستند و در عین حال بسیاری از مزایایی را که ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین دارند ، حفظ می کنند.

چگونه stablecoins پایدار باقی می مانند

به نظر می رسد که stablecoins در تلاشند کیک خود را نیز بخورند و آن را نیز بخورند ، بنابراین منطقی است که چگونه Stablecoins کار می کنند و چگونه می توانند PEG خود را حفظ کنند.

برای توضیح نحوه کار PEG ها ، مهم است که در مورد انواع مختلف PEG ها بدانید.

میخ های وثیقه

stablecoins با میخ های وثیقه برای حفظ ثبات آن توسط یک دارایی پشتیبانی می شوند.

به عنوان مثال ، Tether (USDT) دارای یک میخ وثیقه در قالب دلار آمریکا است که در آن هر یک از آنها توسط دلار یا معادل های واقعی ایالات متحده به شکل خزانه داری یا اوراق بهادار تجاری که Tether به عنوان وثیقه دارد پشتیبانی می شود.

اما لازم نیست دلار آمریکا یا ارز دیگری باشد که به عنوان وثیقه استفاده می شود.

Pax Gold (یا PaxG) یکی دیگر از stablecoin است که در آن هر سکه توسط یک اونس طلا پشتیبانی می شود. به این معنی که طلای فیزیکی به عنوان وثیقه نگهداری می شود.

برخی از stablecoins حتی از سایر ارزهای رمزنگاری شده به عنوان وثیقه خود استفاده می کنند.

DAI که توسط پروتکل سازنده صادر می شود ، نمونه ای از یکی از این استابله های رمزنگاری شده با رمزنگاری شده است که در آنجا به 1 دلار دلار می رسد اما توسط تعدادی از ارزهای رمزنگاری شده مختلف پشتیبانی می شود. وام گیرندگان در صورت واریز 1000 دلار ارزش رمزنگاری می توانند 500 دلار به ارزش DAI وام دهند. این امر به آنها اجازه می دهد تا صعود احتمالی افزایش ارزش آن را در دارایی خود حفظ کنند در حالی که DAI قادر به حفظ ثبات خود در 1 = 1 DAI به دلیل سپرده های موجود در پروتکل ارزش بیشتر از DAI است.

مزیت این نوع PEG این است که وثیقه بسیار ساده تر است زیرا می توان تعادل را در blockchain تأیید کرد.

میخ های الگوریتمی

Stablecoins با PEG های الگوریتمی با کنترل خودکار تعداد سکه های گردش خون (که به عنوان تنظیم عرضه سکه نیز شناخته می شود) از طریق مجموعه ای از قوانین شناخته شده به عنوان یک قرارداد هوشمند کار می کنند.

هنگامی که تقاضا برای سکه بالا می رود ، قرارداد هوشمند تأمین سکه بیشتر برای حفظ ارزش هر سکه جداگانه است.

به همین ترتیب ، هنگامی که تقاضا برای سکه کاهش می یابد ، قرارداد هوشمند عرضه را کاهش می دهد تا ارزش PEG حفظ شود.

این بدان معنی است که این stablecoins از هیچ وثیقه ای حمایت نمی شود بلکه در عوض برای حفظ ثبات خود به قرارداد هوشمند متکی هستند.

چه معنایی برای امور مالی معنی دارد

با پرداختن به مسئله نوسانات عمده در ارزش ، Stablecoins نه تنها به عنوان واسطه مبادله در هنگام خرید و فروش کالاهایی مانند ارزهای سنتی بهتر عمل می کند.

آنها همچنین امکانات جدیدی را برای امور مالی به طور کلی مانند سرمایه گذاری ، وام و وام گرفتن باز می کنند.

از این گذشته ، خرید کالا و خدمات تنها یک مورد برای ارزهای سنتی است که با ثبات قیمت نسبی آنها فعال می شود.

با دستیابی به این ثبات قیمت مشابه ، stablecoins به یک مؤلفه اصلی امور مالی غیر متمرکز (یا defi) تبدیل شده است.

در حقیقت ، از آنجا که تعداد کمی از مشاغل در حال حاضر مایل به پذیرش استبکوئین ها به عنوان پرداخت هستند ، stablecoins بیشتر در DEFI به عنوان راهی برای سرمایه گذاری و تولید بازده استفاده می شود و نه به عنوان یک واسطه مبادله.

چگونه stablecoins با سرمایه گذاری کار می کند

Stablecoins سرمایه گذاران را قادر می سازد تا بازده دارایی های رمزنگاری خود را تولید کنند زیرا آنها به طور مؤثر مسئله نوسانات در بازارهای رمزنگاری را کاهش می دهند.

این امر به همین دلیل است که به همان روشی که بی ثباتی قیمت باعث کاهش کاربری ارزهای رمزنگاری شده برای کار به عنوان واسطه مبادله می شود ، همچنین می تواند جذابیت آنها را برای سرمایه گذاران کاهش دهد.

به عنوان مثال ، اگر یک سرمایه گذار بخواهد به اتریوم خود علاقه کسب کند ، این احتمال بسیار واقعی وجود دارد که تمام علاقه هایی که کسب می کنند با کاهش ارزش اتریوم و در نتیجه ضرر خالص جبران شود.

از طرف دیگر ، اگر آنها از Stablecoin استفاده می کردند ، ثبات در قیمت Stablecoin به این معنی است که ارزش بهره ای که به دست می آورند ، تحت تأثیر نوسانات در بازار رمزنگاری وسیع تر قرار نمی گیرد.

با توجه به نرخ بهره بالاتر که افراد می توانند در مقایسه با موسسات مالی سنتی با DEFI کسب کنند ، شگفت آور نیست که Stablecoins به طور فزاینده ای در بین سرمایه گذاران از طیف وسیعی از پیشینه ها و سطح تجربه محبوب شده است.