بازارهای طیف ثانویه

حرکت کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) برای استفاده از بازارها برای تخصیص حقوق طیف از طریق حراج ها در اواسط دهه 1990 موفقیت آمیز بوده است. با این حال ، صرف نظر از اینکه چگونه حقوق اولیه کارآمد تخصیص می یابد ، تغییر شرایط عرضه و تقاضا به این معنی است که تخصیص اولیه می تواند به سرعت ناکارآمد شود. بازارهای ثانویه با عملکرد خوب می توانند اطمینان حاصل کنند که طیف می تواند به سمت کاربردهای جدید و کارآمدتر تغییر کند.

توانایی بازارهای طیف ثانویه برای عملکرد خوب به طور فزاینده ای اهمیت پیدا کرده است زیرا تقاضا برای خدمات بی سیم همچنان در حال افزایش است. کمبود طیف منجر به تماس با مقدار کل طیف هایی شده است که هر مجوز داده شده می تواند تحت این عقیده باشد که دستیابی به طیف برای ورودی های جدید بسیار دشوار است. این بحث در مورد کلاه های طیف ، با این حال ، تا حد زیادی در صورت عدم وجود داده ها در بازارهای طیف ثانویه رخ می دهد.

بازارهای ثانویه در کل اقتصاد متداول است. به طور گسترده ، یک بازار ثانویه شخصی است که در آن یک فروشنده یک کالای خوب نیست ، کسی نیست که در ابتدا کالا را فروخته است ، اگرچه همیشه یک خط روشن بین معاملات بهتر به عنوان عمده فروشی و کسانی که بهتر به عنوان ثانویه توصیف می شوند وجود ندارد. هنگامی که حقوق مالکیت به وضوح تعریف می شود و اطلاعات می توانند آزادانه جریان پیدا کنند ، این بازارها به خوبی کار می کنند و به طور معمول قابل توجه نیستند - خانه ها و اتومبیل ها به طور معمول در معاملات ثانویه فروخته می شوند ، همانطور که بیشتر چیزهایی که در فروش گاراژ و در eBay فروخته می شوند.

با این وجود ، برخی از عوامل توسعه بازارهای طیف ثانویه را کند کرده اند. به ویژه ، حقوق مالکیت در طیف تا حدودی بحث برانگیز بوده است ، تا حدودی به دلیل دارندگان مجوز حق استفاده از طیف را دارند اما از نظر فنی خود طیف را ندارند. علاوه بر این ، این حقوق استفاده غالباً با طیف گسترده ای از محدودیت ها از جمله زمان استفاده ، منطقه جغرافیایی ، فناوری مجاز و حتی هدفی که از آن طیف استفاده می شود محدود می شود. گرچه این عوامل ، به علاوه مسائل مربوط به مداخله ، می توانند تعریف حقوق مالکیت را دشوار کنند ، اما آنها را غیرممکن نمی کنند.

با وجود این مشکلات ، بازارهای طیف ثانویه کاملاً فعال هستند. به عنوان مثال ، مقدار طیف رایانه های شخصی که هر سال از سال 2004 دست تغییر کرده است تقریباً به همان اندازه است که در حراج خدمات پیشرفته Advanced Services Advanced (AWS) تازه منتشر شده است.

بازارهای طیف ثانویه شامل بسیاری از فعالیت های اقتصادی است که از فعالیتهایی که ممکن است بهتر به عنوان معاملات عمده فروشی به فروش مجوز واقعی توصیف شود ، متغیر است. فروش به فروشندگان موبایل ، مانند Tracfone ، خط بین عمده فروشی و ثانویه را خط می کند. این فروشندگان ظرفیت شبکه را در شبکه های تلفن همراه اجاره داده و آن را تحت نام تجاری خود فروش می کنند. کاربر نهایی فقط با فروشنده ، نه با ارائه دهنده زیربنایی تعامل دارد. فروشندگان بیش از 18 میلیون مشتری در ایالات متحده خدمت می کنند.

یک بازار ثانویه مرتبط شامل طیف برای استفاده توسط صنعت به اصطلاح ماشین به ماشین (یا "M2M") است که از ارتباط داده بین ماشین های از راه دور و فرآیندها پشتیبانی می کند. اما بیشتر بازار M2M روی مشاغل متمرکز است ، که از دستگاه های M2M استفاده می کنند ، به عنوان مثال ، دارایی های تلفن همراه ، نظارت بر استفاده از برق و جمع آوری از راه دور از مناطق از راه دور. این برنامه ها به طور معمول به دستگاه های تخصصی متکی هستند که در شبکه هایی که در درجه اول توسط حامل های بی سیم سلولی مبتنی بر امکانات ساخته شده اند ، کار می کنند. اگرچه این بازار جدید است ، تحقیقات ABI تخمین می زند که آمریکای شمالی در سال 2008 22. 3 میلیون اتصال M2M داشته و درآمد M2M جمع آوری شده توسط حامل های سلولی در سال 2006 حدود 2 میلیارد دلار بوده است. علاوه بر این بازارها ، تجارت مستقیم طیف نیز وجود دارد.

FCC پیشرفت پایدار در تسهیل بهتر معاملات ثانویه داشته است. در سال 2000 این "عناصر اساسی خاص" را برای عملکرد بازارهای ثانویه مشخص کرد: "1) حقوق اقتصادی به وضوح تعریف شده. 2) اطلاعات کامل در مورد قیمت ها و محصولات موجود برای همه شرکت کنندگان. 3) مکانیسم های جمع آوری خریداران و فروشندگان برای انجام معاملات با حداقل هزینه و تأخیر اداری. 4) ورود و خروج آسان توسط خریداران و فروشندگان. و 5) رقابت مؤثر با بسیاری از خریداران و فروشندگان. "در حالی که FCC به طور کلی توانسته است این عناصر را ترویج کند ، برخی کارها باید انجام شود.

به عنوان مثال ، در حالی که در معاملات مستقیم طیف حقوق ، حداقل در این زمینه تعریف می شود و همچنین در مجوز مشخص می شود ، اطلاعات مربوط به چه کسی صاحب چه چیزی و در کجا برای دستیابی به آن دشوار است. FCC این اطلاعات را پیگیری می کند ، اما در یک پایگاه داده ، سیستم صدور مجوز جهانی (ULS) ، استفاده از آن بسیار دشوار است. علاوه بر این ، تعیین اینکه چه کسی مالکیت حق طیف را به دلیل توانایی دارندگان مجوز در تفکیک (تقسیم به بلوک های فرکانس کوچکتر) و پارتیشن (تقسیم به مناطق جغرافیایی کوچکتر) دشوارتر می کند. مسلماً ، مودب بودن این بانک اطلاعاتی یک مانع برای یک بازار طیف ثانویه قوی تر است.

با این وجود ، بررسی دقیق بانک اطلاعاتی ULS اطلاعات جالبی را به دست می آورد. داده ها نشان می دهد که هزاران مجوز هر سال دست را تغییر می دهد (شامل مجوزهایی که از نظر فنی دست تغییر کرده اند بلکه فقط به این دلیل است که شرکت ها ادغام شده اند یا به دست آمده اند) و صدها نفر دیگر نیز مورد تعقیب قرار می گیرند. این معاملات مقدار زیادی از طیف را نشان می دهد: بین سالهای 1999 و 2008 حدود 10 میلیارد مگاهرتز POPS (پهنای باند طیف بارها جمعیت تحت پوشش) از خدمات ارتباطات شخصی (PCS) هر سال دست تغییر می کند.

همانطور که از این نشان می دهد ، FCC میزان زمان تأیید انتقال مجوز را به میزان قابل توجهی کاهش داده است. در 6 ماه اول سال 2009 ، FCC بیش از 10 روز طول کشید تا انتقال مجوز را به طور متوسط در انواع مجوز تأیید کند. کاهش زمان تصویب نشان می دهد که این روند ممکن است بهتر به عنوان اطلاع رسانی توصیف شود ، نه تصویب ، اگرچه آژانس می تواند تحت شرایط خاصی درخواست را رد کند.

حجم قابل توجه فعالیت و مصوبات سریع نقل و انتقالات نشان می دهد که FCC در ارتقاء بازارهای طیف ثانویه پیشرفت کرده است. با این حال ، داده ها به خودی خود نشان نمی دهند که بازارهای ثانویه در حال کار هستند و همچنین می توانند باشند. به عنوان مثال ، همانطور که FCC خاطرنشان کرد ، این بازارها برای عملکرد خوب نیاز به اطلاعات کامل دارند. این اطلاعات به راحتی قابل دستیابی نیست. تا حدودی به دلیل سرمایه گذاری بالای مورد نیاز برای استفاده از پایگاه داده ULS ، یادگیری چه کسی صاحب کدام طیف است. علاوه بر این ، در حالی که مجوزها قابل معامله هستند ، هیچ بستر قوی برای تسهیل این معاملات وجود ندارد ، اگرچه حداقل یک شرکت ، Bridge Spectrum ، در تلاش است تا به این پلتفرم تبدیل شود.

درمجموع ، معاملات طیف ثانویه به مراتب رایج تر از آن است که بسیاری از آنها متوجه شوند ، اما برخی از موسسات خاص ، مانند موجودی مستحکم مالکیت و سیستم عامل های معاملاتی ، باید برای تسهیل بیشتر بازارهای پر رونق که بسیاری امیدوارند ببینند ، توسعه یابد.

اسکات جی والستن مشاور ویژه اقتصاددانان گنجانیده شده و معاون رئیس جمهور برای تحقیق و همکار ارشد در انستیتوی سیاست فناوری است. این مقاله از تحقیقاتی است که او به طور مشترک با جان مایو در دانشگاه جرج تاون انجام می دهد.