تفاوت بین ارز سایبری و رمزنگاری

تفاوت اصلی بین ارز دیجیتال و cryptocurrency در این است که چه کسی کنترل ارزش سکه ها را دارد. با ارز دیجیتال ، این بانک مرکزی و دولت خواهد بود که می تواند بر ارزش ارز کنترل کند. با این حال ، با Cryptocurrency ، ارزش توسط بازار تعیین می شود و توسط هیچ مقام مرکزی کنترل نمی شود. به همین دلیل است که cryptocurrency غالباً از ارز دیجیتال بی ثبات تر می شود.

به عنوان مثال ، در سال 2021 ، لیر ترکیه بیش از 40 ٪ کاهش یافت. این امر به این دلیل است که بانک مرکزی کنترل ارز نبود. در مقابل ، ارزهای رمزپایه تحت تأثیر چنین مشکلاتی قرار نمی گیرند زیرا هر مقام مرکزی آنها را کنترل نمی کند.

2. رمزگذاری:

ارز دیجیتال از رمزگذاری متقارن برای محافظت از داده ها استفاده می کند. این بدان معنی است که از همان کلید برای رمزگذاری و رمزگشایی داده ها استفاده می شود. کلید به طور معمول بخشی از اطلاعات است که فقط به فرستنده و گیرنده داده ها شناخته می شود. به عنوان مثال ، هنگامی که ارز دیجیتال را به کسی ارسال می کنید ، معامله با یک کلید متقارن رمزگذاری می شود. دریافت کننده ارز دیجیتال می تواند از کلید برای رمزگشایی معامله و دسترسی به وجوه استفاده کند.

Cryptocurrency از رمزگذاری نامتقارن برای محافظت از داده ها استفاده می کند. این بدان معنی است که از دو کلید مختلف برای رمزگذاری و رمزگشایی داده ها استفاده می شود. یک کلید به طور معمول عمومی است ، در حالی که کلید دیگر خصوصی است. کلید عمومی را می توان توسط هر کسی برای رمزگذاری داده ها استفاده کرد. فقط صاحب کلید خصوصی می تواند داده هایی را که با کلید عمومی رمزگذاری شده است رمزگشایی کند. به عنوان مثال ، هنگامی که cryptocurrency را به شخصی می فرستید ، معامله با کلید عمومی گیرنده رمزگذاری می شود. سپس گیرنده می تواند از کلید خصوصی خود برای رمزگشایی معامله و دسترسی به وجوه استفاده کند.

3. شفافیت:

شفافیت یک ویژگی مهم ارزهای دیجیتال است. هنگامی که کاربران می توانند معاملات انجام شده در دفترچه blockchain را ببینند ، می توانند به سیستم اطمینان داشته باشند. این اعتماد به نفس مهم است زیرا به ایجاد اعتماد بین کاربران و سیستم کمک می کند.

4. ناشناس بودن:

ارزهای رمزپایه شفاف و در عین حال ناشناس هستند. ناشناس به این معنا که کاربران بدون آشکار کردن هویت خود می توانند معامله کنند. ناشناس بودن ارزهای رمزپایه می تواند یک شمشیر دو لبه باشد. از یک طرف ، می تواند سطح حریم خصوصی را فراهم کند که با ارزهای سنتی امکان پذیر نیست. از طرف دیگر ، می توان از آن برای فعالیت های غیرقانونی مانند پولشویی و فرار مالیاتی نیز استفاده کرد.

5. ثبات:

ارزهای رمزپایه نشانه های دیجیتالی یا مجازی هستند که از رمزنگاری برای اطمینان از معاملات خود و کنترل ایجاد واحدهای جدید استفاده می کنند. ارزهای رمزپایه غیر متمرکز هستند ، به این معنی که آنها مشمول هوی و هوس بانکهای مرکزی یا سایر مقامات مالی نیستند. بیت کوین ، اولین و شناخته شده ترین رمزنگاری ، در سال 2009 ایجاد شد.

ارزهای رمزپایه اغلب از ارزهای دیجیتال بی ثبات هستند. این بدان معنی است که ارزش آنها می تواند به طرز چشمگیری نوسان کند. به عنوان مثال ، ارزش بیت کوین شناخته شده است که در یک روز 30 ٪ کاهش می یابد. در مقابل ، ارزهای دیجیتال به طور معمول پایدارتر هستند. این باعث می شود آنها برای استفاده به عنوان یک ارز روزانه عملی تر شوند.

ارزهای دیجیتال در تعدادی از کشورها از جمله ایالات متحده ، کانادا و اتحادیه اروپا قانونی هستند. در این کشورها ، ارزهای دیجیتالی مناقصه قانونی محسوب می شوند و می توانند برای خرید ، فروش و تجارت کالاها و خدمات استفاده شوند. از طرف دیگر ، cryptocurrency منوط به مقررات مختلف در کشورهای مختلف است. در برخی از کشورها ، رمزنگاری کالایی محسوب می شود ، در حالی که در برخی دیگر ، این یک امنیت محسوب می شود.

مزایای ارزهای دیجیتال

1. ارسال و دریافت ارزهای دیجیتال:

ارزهای دیجیتال تقریباً فوراً می توانند در هر نقطه از جهان ارسال و دریافت شوند. این امر به این دلیل است که ارزهای دیجیتالی مشمول محدودیت های مشابه ارزهای سنتی فیات نیستند.

2. هزینه های پایین معامله:

هزینه های معامله ارزهای دیجیتال بسیار کم است. این امر به این دلیل است که هیچ واسطه ای یا پردازنده های شخص ثالث در معامله شرکت نمی کنند.

ارزهای دیجیتال تغییر یا ایجاد معاملات به صورت کلاهبرداری بسیار ایمن و دشوار است. این امر به این دلیل است که تمام معاملات در یک دفترچه عمومی تأیید و ضبط می شوند.

4- جایگزین برای ارزهای فیات:

ارزهای دیجیتال جایگزینی برای ارزهای سنتی فیات ارائه می دهند. این امر به این دلیل است که آنها مشمول شرایط اقتصادی مشابه ارزهای سنتی فیات نیستند.

5. خرید ، فروش و تجارت:

ارزهای دیجیتال نوعی دارایی هستند که می توانند در بازارهای مالی خریداری ، فروخته یا معامله شوند. این امر به این دلیل است که آنها توسط بسیاری از سرمایه گذاران به عنوان یک فرصت سرمایه گذاری مناسب دیده می شوند.

مضرات ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال توسط هکرها در معرض سرقت قرار دارند. این امر به این دلیل است که آنها به صورت الکترونیکی ذخیره می شوند و توسط هر کسی که دارای رایانه است قابل دسترسی است.

2. تورم:

ارزهای دیجیتال می توانند تحت فشارهای تورمی قرار بگیرند. این امر به این دلیل است که عرضه محدود ارز دیجیتال وجود دارد.

3. مقررات:

دولت ها ارزهای دیجیتالی را تنظیم می کنند. این امر به این دلیل است که آنها به عنوان تهدیدی برای ارزهای سنتی فیات دیده می شوند.

4. تمرکز:

ارزهای دیجیتال متمرکز هستند. این امر به این دلیل است که آنها مشمول عدم تمرکز همان ارزهای سنتی فیات نیستند.

5. پذیرش:

ارزهای دیجیتال به طور گسترده پذیرفته نمی شوند. این امر به این دلیل است که آنها توسط بسیاری از مشاغل و سازمان ها به عنوان یک خطر دیده می شوند.

مزایای ارزهای رمزنگاری شده

• نوسانات ارزهای رمزپایه آنها را به یک سرمایه گذاری جذاب برای کسانی که به دنبال سود سریع هستند ، می کند. اگرچه ، این یک شمشیر دو لبه است.
• فقدان مقررات به این معنی است که ارزهای رمزنگاری مشمول همان قوانین و محدودیت هایی با پول سنتی نیستند.
• ماهیت غیر متمرکز ارزهای رمزنگاری به این معنی است که آنها مشمول هوی و هوس بانک های مرکزی یا سایر مقامات مالی نیستند. این امر باعث می شود که آنها پایدار تر و کمتر تحت تأثیر آشفتگی سیاسی یا اقتصادی قرار بگیرند.
• استفاده از فناوری blockchain باعث می شود که ارزهای رمزنگاری شده از روشهای سنتی ایمن تر شوند. این امر به این دلیل است که blockchain یک دفترچه غیر متمرکز و توزیع شده است که هک یا دستکاری آن بسیار دشوار است.
• ماهیت ناشناس ارزهای رمزنگاری شده آنها را از روشهای سنتی خصوصی تر می کند. این بدان معنی است که کاربران می توانند بدون آشکار کردن هویت خود ، معامله کنند.

معایب ارزهای رمزنگاری شده

• ماهیت بی ثبات ارزهای رمزنگاری شده می تواند آنها را به یک سرمایه گذاری پرخطر تبدیل کند. ارزش یک رمزنگاری می تواند در مدت زمان کوتاهی به طرز چشمگیری نوسان کند و پیش بینی این که ارزش در آینده چقدر خواهد بود ، دشوار است.
• فقدان مقررات به این معنی است که هیچ گونه حمایت از سرمایه گذاران وجود ندارد. ارزهای رمزنگاری مشمول همان قوانین و مقررات مربوط به سرمایه گذاری های سنتی نیستند ، به این معنی که در صورت کاهش ارزش سرمایه گذاری شما هیچ حراست وجود ندارد.
• ماهیت غیرمتمرکز ارزهای رمزنگاری به این معنی است که هیچ مرجع واحد مسئول ارزش آنها وجود ندارد. این امر می تواند تعیین ارزش یک رمزنگاری در آینده را دشوار کند.
• استفاده از فناوری blockchain باعث می شود که ارزهای رمزپایه از روشهای سنتی ایمن تر شوند اما درک آن نیز دشوارتر است. blockchain یک سیستم پیچیده و فنی است که می توان سر شما را به اطراف خود دشوار کرد.
• ماهیت ناشناس ارزهای دیجیتال می تواند آنها را برای مجرمان و کسانی که به دنبال اجتناب از نظارت دولت هستند جذاب کند. تراکنش های انجام شده با ارزهای رمزنگاری شده به اندازه تراکنش های مالی سنتی مورد بررسی قرار نمی گیرند.

استفاده از ارز دیجیتال در سال های اخیر رو به افزایش بوده است و افراد بیشتری از آن به عنوان راهی برای ذخیره و تجارت ارزش استفاده می کنند. دلایل مختلفی برای این امر وجود دارد، از جمله این واقعیت که یک ارز دیجیتال شکل غیرمتمرکز ارز است، به این معنی که تحت کنترل دولت یا مؤسسه مالی نیست. علاوه بر این، ارز دیجیتال اغلب به عنوان یک شکل امن تر از سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود، زیرا در معرض نوسانات مشابه بازارهای سنتی نیست. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ارزهای دیجیتال، می توانید از وبلاگ های UNext در بلاک چین دیدن کنید.