1 رفتار گله دار به عنوان تقلید یک سرمایه گذار از اقدامات دیگران به شکلی گسترده تعریف می شود. Devenow و Welch (1996) بر سه دلیل گله دار تأکید می کنند.[1] اولین دلیل بازپرداخت خارج از کشور است (نتیجه یک عمل در تعداد مأمورین انجام شده در حال افزایش است). به عنوان مثال ، سرمایه گذاران تمایل دارند همزمان تجارت کنند تا از نقدینگی عمیق تر بهره مند شوند (به Admati and Pfleiderer ، 1988 ؛ Dow ، 2004) مراجعه کنید. دلیل دوم نگرانی ها و موضوعات مربوط به نظریه اصلی عامل است (به شارفشتین و استین ، 1990 ؛ راجان ، 1994 ؛ گراهام ، 1999) مراجعه کنید. هنگامی که عملکرد یک مدیر نسبت به یک معیار ارزیابی می شود (یعنی با استفاده از میانگین عملکرد سایر مدیران یا عملکرد شاخص بازار/صنعت) ، تقلید از معیار برای او کاملاً وسوسه انگیز است. با این کار ، مدیر پتانسیل عملکرد بهتر از حد متوسط را فدا می کند اما خود را در برابر عملکرد نسبی ضعیف محافظت می کند. اغلب گفته می شود که مدیر در گله پنهان می شود. سرانجام ، توضیح سوم برای گله های منطقی ، بیرونی های اطلاعاتی است. در Bikhchandani ، Hirshleifer و Welch (1992) و Welch (1992) ، سرمایه گذاران با مشاهده اقدامات سایر عوامل اطلاعات (پر سر و صدا) را بدست می آورند. خارجی ها ممکن است به حدی قوی باشند که یک سرمایه گذار بتواند داوطلبانه تصمیم بگیرد که اطلاعات خود را نادیده بگیرد. در شدیدترین موارد ، اقدامات افراد دیگر اطلاعاتی ندارند زیرا آنها فقط ناشی از تقلید از اقدامات دیگران هستند. در این حالت ، یک آبشار اطلاعاتی رخ می دهد.

2 مطالعاتی مانند Lakonishok ، Shleifer و Vishny (1992) روشی را برای اندازه گیری تجربی معاملات همبسته در گروه های سرمایه گذاران بررسی می کنند. ایده اساسی برای اقدامات ارائه شده توسط نویسندگان (اندازه گیری LSV ، از این پس) تعیین کمیت فشار خرید بر روی دارایی معین برای یک زیر گروه همگن (صندوق های بازنشستگی ، صندوق های متقابل ، سرمایه گذاران فردی) است. برای کل بازار ، هر خرید با فروش متعادل می شود. با این حال ، برای یک زیر گروه خاص از سرمایه گذاران و یک دارایی معین ، می توان بیش از حد خریدها یا فروش ها را نیز نشان داد که نشان می دهد سرمایه گذاران در گله زیر گروه. پس از کار اصلی Lakonishok ، Shleifer و Vishny (1992) ، گله دار در بین سرمایه گذاران موضوع تعدادی از مطالعات تجربی بوده است که در دو دسته تقسیم می شوند. دسته اول در درجه اول به سرمایه گذاران نهادی می پردازد و دسته دوم به سرمایه گذاران انفرادی می پردازد. مقاله حاضر متعلق به این جریان دوم ادبیات است.

3 رفتار تقلید از صندوق های متقابل ایالات متحده و سرمایه گذاران نهادی مورد بررسی قرار گرفته است (لاکونیشوک ، شلیفر ، و ویشنی 1992 ؛ گرینبلات ، تیتمن ، و ورمرز ، 1995 ؛ ورمرز ، 1999). مطالعات مشابهی در خارج از ایالات متحده ، به ویژه در آلمان انجام شده است (اوللر ، 1998 ؛ فری ، هربست ، و والتر ، 2007) ، انگلستان (ویلی ، 2005) ، پرتغال (لوبوا و سررا ، 2007) و لهستان (ورونکوواو بول ، 2005).

4 در رده دوم مطالعات ، هدف قرار دادن سرمایه گذاران فردی ، تعداد مطالعات کمتر است. این مطالعات در ایالات متحده (باربر ، اودین ، و ژو ، 2009) ، آلمان (دورن ، هوبرمن ، و سنگمولر ، 2008) ، اسرائیل (ونزیا ، نشیککار ، و شاپیرا ، 2011) و چین (فنگ و فصلنامه ها ، 2004 ، 2004 انجام شده است.). همه این مطالعات نشان می دهد که معاملات افراد به طور قابل توجهی با هم ارتباط دارند. رفتار گله دار برای افراد به وضوح قوی تر از مدیران صندوق است و با گذشت زمان پایداری شدیدی را نشان می دهد (باربر ، اودین ، و زو ، 2009). این رفتار با نوسانات بازده بازار ارتباط مثبت و قابل توجهی دارد (ونزیا ، نشیککار و شاپیرا ، 2011). خطاب به رانندگان این یافته ها ، باربر ، اودین و زو (2009) نشان می دهد که تعصبات روانی به رفتار گله دار کمک می کند. به عنوان مثال ، این تعصبات سرمایه گذاران را به سمت خرید سهام با عملکرد شدید اخیر یا با حجم معاملات غیر طبیعی بالا سوق می دهد. به روشی اصلی ، فنگ و Seasholes (2004) رابطه مثبتی بین رفتار گله دار سرمایه گذاران چینی و محل تجارت آنها نشان می دهند.

با توجه به محبوبیت آن ، اندازه گیری LSV از برخی اشکالاتی رنج می برد. به طور خاص ، این امکان را برای ارزیابی سطح گله دار یک سرمایه گذار معین فراهم نمی کند ، و بنابراین ، نمی تواند پایداری گله را در طول زمان در سطح سرمایه گذار ارزیابی کند. علاوه بر این ، رانندگان رفتار گله دار فردی قابل بررسی نیست.

یک سهم کلیدی این مقاله ارائه معیار جدیدی از رفتار گله داری در سطح فردی است. اندازه گیری ما (معیار گله داری فردی، که از این به بعد IHM نشان داده می شود) گله داری فردی را برای یک چهارم معین به عنوان مجموع وزنی معیارهای LSV امضا شده از سهامی که برای آن تغییرات در دارایی ها، برای سه ماهه مورد بررسی، رخ می دهد، ارزیابی می کند. این اندازه گیری امکان ردیابی پویایی گله های فردی را فراهم می کند و بنابراین پتانسیل برجسته کردن منابع ناهمگونی فردی را دارد. ما با استفاده از یک پایگاه داده منحصر به فرد از سوابق معاملاتی 87373 سرمایه گذار برای دوره 1999-2006، یک تحلیل تجربی از رفتار گله ای سرمایه گذاران فردی انجام می دهیم. نتایج ما سطح بالایی از گله داری و تداوم قابل توجه این رفتار را در طول زمان در سطح سرمایه گذار نشان می دهد. تجزیه و تحلیل ما از ناهمگونی فردی رفتار گله داری نشان می دهد که عملکرد ضعیف گذشته تمایل به گله داری را در سه ماهه بعدی افزایش می دهد. با استفاده از معیارهای مستقیم و غیرمستقیم پیچیدگی (مثلاً معاملات مشتقات یا ارزش پرتفوی)، نشان می دهیم که سرمایه گذاران پیچیده پس از عملکرد ضعیف گذشته، کمتر مستعد جمع آوری هستند. با این حال، سهم اصلی مقاله نشان دادن این است که بر خلاف سایر سرمایه گذاران فردی، کسانی که در مقابل جمعیت معامله می کنند با انجام این کار بازده خود را بهبود می بخشند. متأسفانه، این حق بیمه برای جبران ریسک بالاتری که آنها متحمل می شوند کافی نیست. در نتیجه، در مقایسه با سرمایه گذاران متوسط، عملکرد ضعیفی دارند.

7 ساختار این مقاله به شرح زیر است. در بخش اول، چارچوب روش شناختی را شرح می دهیم و معیار گله داری فردی خود را معرفی می کنیم. در بخش دوم، داده های مورد استفاده در این مقاله را ارائه می دهیم. بخش سوم بر رفتار گله داری اندازه گیری شده در سطح سهام تمرکز دارد. در بخش چهارم، سطح و تداوم رفتار گله داری را در سطح سرمایه گذار بررسی می کنیم و عوامل مؤثر بر این رفتار را برجسته می کنیم. بخش آخر مقاله را به پایان می رساند.

2 - چارچوب

8 ما ابتدا نمادهایی را تعریف می کنیم که در همه معیارها مشترک هستند. با n نشان می دهیم_{i, j, t}، تعداد سهام (تعدیل شده برای تقسیم و اقدامات شرکتی) سهام j که توسط سرمایه گذار i در زمان t نگهداری می شود. جهان شامل سهام J است.

2. 1 - اندازه گیری گله داری در سطح دارایی: اندازه گیری و توسعه LSV

9 در لاکونیشوک، شلیفر و ویشنی (1992)، گله داری به عنوان تمایل معامله گران به انباشته شدن در همان سمت بازار برای یک سهام معین و در طول یک دوره معین تعریف می شود. برای اندازه گیری این تمایل، تفاوت بین تعداد سهام نگهداری شده در زمان t و در زمان t ? 1 را مشاهده می کنیم.[2] اگر تفاوت n_{i, j, t} ? n_{i, j, t ?1}مثبت است (به عبارت دیگر منفی)، سپس به این معنی است که سرمایه گذار i دارایی خود را از دارایی j در طول دوره [t ? 1t ]. گفته می شود که سرمایه گذار در سمت خرید قرار دارد (به عبارت دیگر طرف فروش). با b نشان می دهیم_{i, j, t}(مثلا s_{i, j, t}) یک متغیر باینری که مقدار 1 را می گیرد اگر سرمایه گذار i دارایی سهام خود را از سهام j بین t افزایش دهد (در مقابل کاهش دهد)؟1 و t و مقدار 0 در غیر این صورت. برای یک دارایی داده شده j، شدت خرید p_j,tبه عنوان تعداد سرمایه گذارانی که دارایی خود را افزایش داده اند تقسیم بر تعداد سرمایه گذارانی که دارایی را معامله کرده اند تعریف می شود. ما نوشتیم

11 جایی که من_j,tتعداد معامله گران فعال در طول دوره [ t ? 1; t ]. توجه داشته باشید که تعداد معامله گران I_j,tدر سهام و در طول زمان متفاوت است. شدت خرید (بنابراین اندازه گیری LSV) فقط برای یک زیر گروه از سرمایه گذاران محاسبه می شود. به طور رسمی، اندازه گیری LSV سهام j در زمان t به صورت نوشته می شود