ارزیابی سوآپ های نرخ بهره دلار آمریکا

سوآپ توافقی است بین دو طرف مقابل برای مبادله جریان های نقدی مرتبط با دو شاخص مختلف در یک یا چند تاریخ در آینده. سوآپ در ارتباط با شاخص های مربوط به نرخ بهره و ارز و همچنین قیمت کالا و حقوق صاحبان سهام استفاده شده است. با سوآپ نرخ بهره، معمولاً جریان های نقدی مبادله شده شامل پرداخت های بهره ای است که ویژگی های متفاوتی دارند اما بر اساس یک اصل اساسی مشترک یا فرضی که به طور کلی مبادله نمی شود. رایج ترین سوآپ نرخ بهره («وانیل ساده») شامل پرداخت هایی است که یک طرف به یک شاخص نرخ بهره شناور کوتاه مدت مانند LlBOR و دریافت جریانی از پرداخت های بهره ثابت می پردازد. طرف مقابل دیگر مجموعه معاملات مخالف را انجام می دهد. با سوآپ ارز و سوآپ کالا، جریان های نقدی مبادله شده شامل پرداخت هایی است که به ترتیب به نرخ های بهره (ثابت یا شناور) به ارزهای مختلف (و معمولاً شامل مبادله مبالغ اصلی پایه در سررسید) و به قیمت کالاها نمایه سازی می شوند.

از زمان شروع آنها در اوایل دهه 1980، انواع مختلف سوآپ بر بازارهای ابزارهای مشتقه خارج از بورس تسلط یافتند و از نظر اندازه و عمق با قراردادهای آتی معامله شده در بورس های سازمان یافته رقابت کردند. طرف های کلیدی در معاملات سوآپ، بانک های تجاری و سرمایه گذاری هستند، اگرچه احتمالاً همه شرکت کنندگان عمده بازار مالی طرف مقابل نوعی از مبادله بوده اند. سوآپ ها از ارتباط اولیه با فعالیت انتشار جدید در بازارهای سرمایه، به ویژه بازار اوراق قرضه یورو، به ابزاری عمومی تر برای مدیریت ریسک مالی تبدیل شده اند. این تکامل با پیچیدگی فزاینده در تکنیک های مورد استفاده و با توسعه ابزارهای مالی مرتبط جدید، مانند کلاه، کف و مبادله همراه شده است. در همان زمان، معاملات سوآپ پایه به طور فزاینده ای استاندارد شده است، به طوری که قیمت های دو طرفه برای سوآپ با سررسیدهای مختلف توسط بانک های تجاری و سرمایه گذاری بزرگ نقل شده و توسط کارگزاران ارسال می شود.

هدف این مقاله بررسی ارزش گذاری یا قیمت گذاری سوآپ های نرخ بهره، به ویژه در بازار دلار آمریکا است. بخش اول مروری کوتاه بر ساختار بازار سوآپ نرخ بهره ارائه می کند و برخی از توضیحاتی را که برای رشد آن ارائه شده است، خلاصه می کند.

بخش دوم ویژگی های اصلی مبادلات استاندارد نرخ بهره ، کنوانسیون های اصلی بازار و روابط قیمت گذاری با سایر ابزارهای مالی از نزدیک جایگزین را شرح می دهد. مبادله ها ابزارهای مشتق هستند و قیمت گذاری آنها با سایر معاملات مالی محدود می شود. به طور خاص ، آینده های یورو دلاری و موضوعات جدید اوراق بهادار نرخ بهره ثابت می تواند برای به دست آوردن ساختار پرداخت نرخ بهره مشابه آنچه که توسط مبادله ها ارائه می شود استفاده شود. با این حال ، مانند بسیاری از ابزارهای مشتق دیگر ، قیمت گذاری داوری ممکن است دشوار یا ناقص باشد ، با این نتیجه که عناصر خطر وارد قیمت مبادلات می شوند. بخش سوم چندین عامل توضیحی بالقوه را برای قیمت مبادله در نظر می گیرد که داوری کامل نیست.

باقیمانده این مطالعه به بررسی رابطه بین قیمت گذاری مبادلات نرخ بهره دلار آمریکا و سایر متغیرهای مالی می پردازد. بخش چهارم خصوصیات آماری نمونه ای از مبادله نرخ بهره را با سررسیدهای مختلف به منظور مقایسه آنها با سایر ابزارهای مالی متداول که معمولاً معامله می شود ، شرح می دهد. بخش پنجم الگویی را برای قیمت گذاری مبادلات از نظر سایر متغیرهای اقتصادی تشریح می کند و شواهدی در مورد عوامل مختلفی که بر قیمت گذاری مبادلات با بلوغ مختلف تأثیر می گذارد ، ارائه می دهد.