نقدینگی ، توانایی سرمایه گذاری و ساختار صندوق متقابل

ما مدلی از صنعت صندوق های متقابل را تهیه می کنیم که در آن هزینه های مدیریت و بارهای شارژ شده توسط صندوق های باز فعال و متوسط بازده صندوق به طور درون زا در یک بازار رقابتی تعیین می شود. نشان داده شده است که ناهمگونی در مهارت های مدیریتی در سرمایه گذاری و به حداقل رساندن هزینه ها و وجود مشتری های سرمایه گذار با نقدینگی متفاوت و بازاریابی ، انواع ساختارهای صندوق باز را ایجاد می کند که در میانگین بازده تحویل شده به سرمایه گذاران متفاوت است. مدیران با در نظر گرفتن تأثیر در جریان سرمایه گذار ، ساختار صندوق را برای به حداکثر رساندن اجاره بها از توانایی خود انتخاب می کنند. در تعادل ، وجوهی که محدودیت نقدینگی را محدود می کند ممکن است مجبور به پرداخت هزینه های پایین تر و به اشتراک گذاشتن برخی از سود در قالب بازده سرمایه گذار بالاتر باشد ، در صورتی که کمبود نسبی سرمایه گذاران با نیاز کم نقدینگی وجود داشته باشد.

معرفی

سرمایه گذاران انفرادی که به دنبال نقدینگی ، تنوع نمونه کارها و تخصص سرمایه گذاری با هزینه کم هستند ، به طور فزاینده ای صندوق های متقابل را به عنوان وسیله نقلیه سرمایه گذاری خود انتخاب می کنند. 1 سرمایه گذاران در ترجیحات و نیازهای نقدینگی خود متفاوت هستند. برای هدف قرار دادن مشتری های سرمایه گذار خاص ، وجوه انواع ساختارها ، ترتیبات هزینه و کانال های توزیع را توسعه داده اند. هدف ما درک تنوع در ساختار و عملکرد صندوق های متقابل باز است. برای این منظور ، ما الگویی از صنعت صندوق های متقابل را تهیه می کنیم که در آن هزینه های مدیریت و بارهای شارژ شده توسط صندوق های باز فعال مدیریت شده به صورت درون زا در یک بازار رقابتی تعیین می شود. این مدل نشان می دهد که چگونه ناهمگونی ، از نظر توانایی مدیریتی و وجود مشتری های سرمایه گذار متعدد با نقدینگی متفاوت و بازاریابی ، انواع ساختارهای صندوق باز را ایجاد می کند که از نظر میانگین بازده تحویل شده به سرمایه گذاران متفاوت است.

فرضیه شروع مدل این است که برخی از مدیران در انتخاب سرمایه گذاری و مدیریت هزینه ها مهارت دارند و از این طریق قادر به تولید بازده اضافی در مقایسه با سرمایه گذاران فردی هستند. در این تنظیم ، مدیران با انتخاب بهینه ساختار بار صندوق و تعیین هزینه مدیریت به دنبال حداکثر اجاره از توانایی خود هستند. نکته مهم این است که وجوه در معرض تقاضای نقدینگی تصادفی سرمایه گذاران قرار دارد ، وضعیتی که بر عملکرد آنها تأثیر منفی می گذارد. تقاضای نقدینگی به طور غیر منتظره بالا یا پایین بر بازده صندوق تأثیر می گذارد زیرا مدیران باید در زمان های ناپایدار دارایی را نقدینگی یا به دست آورند. این تقاضا متوسط سود حاصل از صندوق را کاهش می دهد و از این رو ، اجاره ای که مدیر صندوق می تواند ضبط کند. به دلیل این وضعیت ، مدیرانی که صندوق های باز را تشکیل می دهند ، انگیزه ای برای جذب سرمایه گذاران با نیازهای نقدینگی پیش بینی شده کم دارند. مدیران می توانند با ساخت صندوق به عنوان صندوق بار برای جلوگیری از سرمایه گذاران با نیازهای نقدینگی بالا ، به این هدف برسند. با این حال ، ضرر این نوع صندوق بار این است که اگر سرمایه گذاران با نیازهای کم نقدینگی نسبتاً کمیاب باشند ، مدیر باید با ارائه هزینه های مدیریتی پایین تر و در تعادل بازده سرمایه گذار بالاتر ، برخی از اجاره ها را به اشتراک بگذارد. ما نشان می دهیم که مدیران توانایی بالاتر در جذب سرمایه گذاران با نیاز کم نقدینگی از مزیت مقایسه ای برخوردار هستند و بنابراین ، بیشتر احتمال دارد که بودجه بار را تشکیل دهند. تفسیر این نتیجه این است که شوک های نقدینگی بار نسبتاً بیشتری را بر مدیران با توانایی بالاتر تحمیل می کنند. از این رو ، در تعادل ، مدیران توانایی پایین به عنوان ارائه دهندگان نقدینگی ظاهر می شوند ، در حالی که مدیران توانایی بالاتر مایل به پرداخت حق بیمه برای کاهش شوک های نقدینگی هستند.

در حالی که مدل اساسی بر نقش احتمالی هزینه های خروج و سایر بارها در غربالگری سرمایه گذاران با نیازهای نقدینگی بالا تأکید دارد ، بارها به طور سنتی برای پرداخت هزینه های توزیع مانند هزینه کارگزار مورد استفاده قرار می گیرند. این عمل نشان می دهد که ، به منظور تفسیر شواهد در مورد عملکرد بار در مقابل انواع صندوق های بدون بار ، ممکن است در نظر گرفتن تأثیر روش ها و هزینه های توزیع مهم باشد. همانطور که بحث می کنیم ، برخی از وجوه به رویکرد مستقیم بازاریابی متکی هستند ، در حالی که برخی دیگر به روش پرهزینه تر استفاده از شرکت های کارگزاری و سایر واسطه های مالی برای فروش سهام به سرمایه گذاران متکی هستند. ما توضیح می دهیم که چگونه می توان این مدل را به روشی ساده گسترش داد تا مشتری های سرمایه گذار اضافی امکان پذیر شود. ما به راحتی به دنبال گروبر (1996) ، ما به سرمایه گذاران پیشرفته اجازه می دهیم ، که از طریق اطلاعات و تلاش های بازاریابی نسبتاً کمی نیاز دارند ، و کسانی که ناخوشایند هستند ، نسبتاً بی اطلاع هستند و نیاز به تلاش بازاریابی قابل توجهی دارند.

این مدل پیش بینی می کند که ، در بین صندوق های باز که سرمایه گذاران پیشرفته تر را هدف قرار می دهد ، میانگین بازده صندوق های بار بالاتر از صندوق های بدون بار خواهد بود. با این حال ، هنگامی که ما جهان همه صندوق های باز را در نظر می گیریم ، میانگین نرخ بازده وجوه بار دیگر نیازی به بیشتر از صندوق های بدون بار نیست. شواهد تجربی در مورد عملکرد انواع صندوق های مختلف ، به ویژه تفاوت عملکرد بین بار و صندوق های بدون بار ، با توجه به این پیش بینی مورد بحث قرار گرفته است. از نظر ما ، شواهد به طور کلی از پیش بینی های مدل پشتیبانی می کند.

این مدل همچنین پیش بینی می کند که اندازه هزینه مدیریت لزوماً مربوط به عملکرد صندوق نخواهد بود. این نتیجه منطقی را برای شواهد تجربی فراهم می کند ، و نتیجه این واقعیت است که بودجه پذیرایی از سرمایه گذاران با نیازهای کم نقدینگی با ارائه هزینه های مدیریتی پایین تر و بازده مورد انتظار بالاتر ، سرمایه گذاران را به خود جلب می کند. پیش بینی دیگر این است که حداقل بارهای شارژ شده توسط صندوق های باز با نرخ سرمایه گذاران بازده از چنین وجوهی مثبت خواهد بود. این وضعیت به وجود می آید زیرا هرچه نرخ بازده مورد انتظار به سرمایه گذاران بیشتر باشد ، هزینه خروج مورد نیاز برای دلسرد کردن سرمایه گذاران با نیازهای نقدینگی بالا از سرمایه گذاری در صندوق بیشتر می شود.

در حالی که این مقاله از صندوق های باز استفاده می کند ، یک روش جایگزین برای عایق بندی صندوق از شوک های نقدینگی ، ساختار آن به عنوان یک صندوق بسته است. در یک ساختار بسته ، سرمایه گذاران با فروش سهام در یک بازار ثانویه ، نیازهای نقدینگی خود را برآورده می کنند ، نه اینکه دارایی ها را مستقیماً از صندوق برداشت کنند. ما یک بحث شهودی در مورد هزینه ها و مزایای ساختار بسته ، نسبت به فرم باز است. شوک های نقدینگی بر دارایی های مدیریت شده توسط یک صندوق بسته تأثیر نمی گذارد و این مزیت را به یک مزیت ظاهری وام می دهد. با این حال ، فرم بسته بندی نیز دارای یک نقطه ضعف قابل توجه است ، به این دلیل که مکانیسم نظارت داخلی را ندارد که از این طریق به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا آزادانه پول خود را پس بگیرند یا بیشتر سرمایه گذاری کنند زیرا اطلاعات جدید در مورد توانایی مدیریتی وارد می شود.< Pan> در حالی که این مقاله از صندوق های باز و بازپرداخت استفاده می شود ، یک روش جایگزین برای عایق بندی صندوق از شوک های نقدینگی ، ساختار آن به عنوان یک صندوق بسته است. در یک ساختار بسته ، سرمایه گذاران با فروش سهام در یک بازار ثانویه ، نیازهای نقدینگی خود را برآورده می کنند ، نه اینکه دارایی ها را مستقیماً از صندوق برداشت کنند. ما یک بحث شهودی در مورد هزینه ها و مزایای ساختار بسته ، نسبت به فرم باز است. شوک های نقدینگی بر دارایی های مدیریت شده توسط یک صندوق بسته تأثیر نمی گذارد و این مزیت را به یک مزیت ظاهری وام می دهد. با این حال ، فرم بسته بسته نیز دارای یک نقطه ضعف قابل توجه است ، به این دلیل که مکانیسم نظارت داخلی را ندارد که از این طریق به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا آزادانه پول خود را پس بگیرند یا بیشتر سرمایه گذاری کنند زیرا اطلاعات جدید در مورد توانایی مدیریتی وارد می شود. مدلها صندوق های باز ، یک روش جایگزین برای عایق بندی صندوق از شوک های نقدینگی ، ساختار آن به عنوان یک صندوق بسته است. در یک ساختار بسته ، سرمایه گذاران با فروش سهام در یک بازار ثانویه ، نیازهای نقدینگی خود را برآورده می کنند ، نه اینکه دارایی ها را مستقیماً از صندوق برداشت کنند. ما یک بحث شهودی در مورد هزینه ها و مزایای ساختار بسته ، نسبت به فرم باز است. شوک های نقدینگی بر دارایی های مدیریت شده توسط یک صندوق بسته تأثیر نمی گذارد و این مزیت را به یک مزیت ظاهری وام می دهد. با این حال ، فرم بسته بندی نیز دارای یک نقطه ضعف قابل توجه است ، به این دلیل که مکانیسم نظارت داخلی را ندارد که از این طریق به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا آزادانه پول خود را پس بگیرند یا بیشتر سرمایه گذاری کنند زیرا اطلاعات جدید در مورد توانایی مدیریتی وارد می شود.

در ادبیات صندوق متقابل ، مقاله نزدیک به ما Chordia (1996) است که الگویی از سرمایه گذاران ریسک پذیر با نیازهای نقدینگی تصادفی را ایجاد می کند. نشان داده شده است که یک صندوق انحصار ، رفاه سرمایه گذار را افزایش می دهد زیرا این صندوق قادر به کاهش هزینه های نقدینگی با تنوع در بین سرمایه گذاران با نیازهای نقدینگی کمتر از همبستگی است. ویژگی اصلی که مقالات مشترک دارند این است که انواع بار می تواند در جدا کردن سرمایه گذاران با نیازهای مختلف نقدینگی مفید باشد. با این حال ، مقاله حاضر در رویکرد و پیامدهای اساسی با وتریا (1996) متفاوت است. تمرکز در مقاله ما روی یک صنعت صندوق متقابل رقابتی با سرمایه گذاران بی طرف ریسک و توانایی مدیریتی ناهمگن است. برخلاف اتری (1996) ، که در آن هزینه های مدیریتی به صورت اگزوژن تعیین می شود و اندازه صندوق انحصار فقط با در دسترس بودن صندوق های سرمایه گذار محدود می شود ، هزینه های موجود در مدل ما توسط مدیران رقابتی که پیش بینی اثرات هزینه های آن را پیش بینی می کنند ، تعیین می شود. اندازه ورود صندوق و درآمد آنها. این ساختار ما را قادر می سازد تا پیامدهای مقطعی را در مورد صنعت صندوق متقابل که سود صندوق ، بازده ، هزینه های مدیریتی ، هزینه های نقدینگی و بارها را نشان می دهد ، استخراج کنیم. همچنین ، بر خلاف Chordia (1996) ، هزینه ارائه نقدینگی منجر به اندازه بهینه صندوق می شود که با توانایی مدیریتی مرتبط است و ارتباط بین توانایی مدیریتی و اندازه صندوق را فراهم می کند. در مدل ما ، با اعمال مجازات های مستقیم بر روی سرمایه گذاران که زودتر بودجه را پس می گیرند ، انواع سرمایه گذار جداگانه را بار می کند. در مقابل ، در Chordia (1996) ، هزینه ها و هزینه های نقدینگی فرض می شود که توسط همه سرمایه گذاران در یک صندوق به همان اندازه تحمل می شود ، خواه آنها سرمایه گذاری خود را پس بگیرند یا نه. نتیجه این تفاوت این است که ، در الگوی ما ، مدیران با استعداد تر امکان تشکیل وجوه بار را فراهم می کند ، با ارائه هزینه های پایین تر و بازده بالاتر ، سرمایه گذاران با نیاز کم نقدینگی را به خود جلب می کند. این نتیجه عدم وجود رابطه یکنواخت بین عملکرد و هزینه ها را پیش بینی می کند ، پیش بینی ای که با استفاده از رویکرد در وتر (1996) نمی توان به دست آورد.

مقاله ما شواهد مربوط به مطالعات در مورد عملکرد وجوه متقابل را ترسیم و مورد بحث قرار می دهد. ادلن (1999) الگویی از رابطه بین تجارت نقدینگی و عملکرد صندوق را توسعه داده و آزمایش می کند. در این مقاله پشتیبانی تجربی از مفهوم اساسی تجزیه و تحلیل ما ارائه می شود ، که هزینه های نقدینگی می تواند برای وجوه متقابل قابل توجه باشد. به ویژه جالب است که این یافته که عملکرد صندوق بدون در نظر گرفتن جهت تجارت تحت تأثیر منفی قرار می گیرد.

مطالعات دیگری که از نظر پیش بینی های مدل ما مورد توجه هستند شامل Ippolito (1989) ، التون و همکاران است.(1993) ، گروبر (1996) ، کارارت (1997) و ژنگ (1999). این مقالات همچنین عملکرد صندوق های متقابل را بررسی کرده و عملکرد بار و صندوق های بدون بار را با یکدیگر مقایسه می کنند. شواهد حاصل از این مطالعات از نظر پیش بینی های مدل مورد بحث قرار گرفته است. تعدادی از مقالات جریان پول را به صندوق های متقابل بررسی کرده اند (به عنوان مثال ، Ippolito ، 1992 ؛ Sirri and Tufano ، 1998 ؛ Hendricks et al. ، 1994 ؛ Warther ، 1995 ؛ Gruber ، 1996 and Zheng ، 1999). مقاله ما با مدل سازی تعامل جریان ، عملکرد و ساختار بار به این ادبیات کمک می کند.

مقاله به صورت زیرادامه پیدا می کند. بخش 2 مدل اساسی را توسعه می دهد. بخش 3 مدل اساسی را گسترش می دهد تا مشتری های سرمایه گذار با نیازهای مختلف نقدینگی و ناهمگونی در توانایی مدیریتی امکان پذیر باشد. پیامدهای تجربی مدل در بخش 4 مورد بحث قرار گرفته است. استفاده از کانال های توزیع جایگزین در بخش 5 در نظر گرفته شده است. بخش 6 بحث مختصری در مورد سایر ساختارها ، مانند صندوق های بسته بسته ، ارائه می دهد که می تواند هزینه شوک های نقدینگی را کاهش دهد. بخش 7 نتیجه می گیرد.

قطعه قطعه

مدل اساسی یک صندوق متقابل باز

در این بخش ، ما یک مدل اساسی از یک صندوق متقابل با مدیریت آزاد فعال ایجاد می کنیم. این مدل تجزیه و تحلیل می کند که چگونه هزینه مدیریت بهینه و اندازه حاصل از صندوق تحت تأثیر وجود تقاضای نقدینگی تصادفی و توانایی مدیر صندوق است.

مشتری های سرمایه گذار و توانایی مدیریتی ناهمگن

مدل ارائه شده در بخش قبلی بینشی در مورد هزینه های تأمین نقدینگی ارائه می دهد. علاوه بر این ، این نشان می دهد که چگونه توانایی مدیریتی و نیازهای نقدینگی سرمایه گذاران بر اندازه صندوق و هزینه های مدیریتی تأثیر می گذارد. با توجه به اینکه هزینه های تأمین نقدینگی بی حد و حصر توسط مدیر تحمل می شود ، انتظار داریم بودجه به دنبال راه هایی برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض شوک های نقدینگی باشد. برای تجزیه و تحلیل روش هایی که ممکن است وجوه برای سرمایه گذاران با نیاز نقدینگی کم و تعادل حاصل از آن رقابت کنند

پیامدهای تجربی

در این بخش ، ما در مورد برخی از پیامدهای تجربی مدل و ارتباط آنها با ادبیات تجربی موجود بحث می کنیم. کار تجربی موجود ، وجوه را بر اساس اینکه آیا آنها بار شارژ می کنند طبقه بندی می کنند. برای ارتباط پیامدهای الگوی ما با ادبیات تجربی ، ما از این طبقه بندی بودجه در بحث زیر استفاده می کنیم.

دلالت 1

به طور متوسط ، وجوه بار تمایل به جذب سرمایه گذاران با نیاز کم نقدینگی خواهد داشت ، در حالی که صندوق های بدون بار تمایل به جذب سرمایه گذاران با نقدینگی بالا دارند

مشتری های سرمایه گذار بر اساس پیچیدگی و هزینه دسترسی

در حالی که ما بر نقش احتمالی هزینه های خروج و سایر بارها در غربالگری سرمایه گذاران با نیازهای نقدینگی بالا تأکید کرده ایم ، از بارها نیز برای پرداخت هزینه های توزیع مانند هزینه کارگزار استفاده می شود. این ساختار نشان می دهد که ، به منظور تفسیر شواهد در مورد عملکرد انواع صندوق های مختلف ، ممکن است در نظر گرفتن تأثیر روش ها و هزینه های توزیع مهم باشد. در این بخش ، ما در مورد گسترش مدل بحث می کنیم تا مشتری های سرمایه گذار را که از نظر متفاوت است

بحث مختصری در مورد صندوق های بسته و هزینه های انحلال

ما دیده ایم که می توان از هزینه های خروج برای غربالگری سرمایه گذاران و کاهش قرار گرفتن در معرض صندوق باز در برابر شوک های نقدینگی استفاده کرد. یک روش متفاوت از عایق بندی یک صندوق ممکن است ساخت آن به عنوان یک صندوق بسته باشد. در یک ساختار بسته ، سرمایه گذاران با فروش سهام خود در یک بازار ثانویه ، نیازهای نقدینگی خود را برآورده می کنند ، نه اینکه دارایی های خود را مستقیماً از صندوق برداشت کنند. با بیان برخی فرضیات اضافی ، مدل فعلی انتخاب ساختار صندوق باز می تواند باشد

نتیجه

ما مدلی از صنعت صندوق متقابل را توسعه داده ایم که در آن هزینه های مدیریت و بارهای شارژ شده توسط صندوق های باز فعال مدیریت شده به صورت درون زا در یک بازار رقابتی تعیین می شوند. در این مدل ، مدیران با در نظر گرفتن تأثیر تصمیمات خود در جریان سرمایه گذار ، ساختار صندوق را برای به حداکثر رساندن اجاره بها می توانند از توانایی خود انتخاب کنند. تنظیماتی است که در آن عملکرد صندوق تحت تأثیر هزینه های نقدینگی ناشی از تقاضای نقدینگی تصادفی است

منابع (27)

• v warther