تجارت بین المللی برای خوب یا بد؟

این که آیا تجارت برای جوامع ما "خوب" یا "بد" است و محیط زیست موضوع بحث در حال انجام بوده است. این خلاصه یک مرور کلی از برخی از هزینه ها و مزایای مرتبط با تجارت و اینکه چرا موضوع مهمی است.

مکانیک تجارت: یک آغازگر سریع

تجارت ، همانطور که در اینجا کشف می کنیم ، جریان کالا یا خدمات به یک کشور (واردات) و جریان کالاها یا خدمات (صادرات) است. این جریان تحت تأثیر مجموعه ای از مقررات و مشوق ها قرار دارد و اغلب در مرزها ، که در آن بازرسی ها انجام می شود ، کنترل می شود تا از انطباق اطمینان حاصل شود. مالیات مرزی تعرفه نامیده می شود و بر قیمت کالا تأثیر می گذارد. مقررات گمرک می تواند بر قیمت ها نیز تأثیر بگذارد-به اصطلاح "موانع غیر تعرفه ای" (NTBS) برای تجارت. هرچه حلقه های بازرسی بیشتری که باید از آن عبور کنند - پر کردن فرم ، بازرسی فیزیکی ، آزمایش - جریان کالاها بیشتر کاهش می یابد و هزینه های حمل و نقل افزایش می یابد.

زیربنای ایدئولوژیک گسترش تجارت این است که بازارها باید تا حد امکان رایگان باشند ، بدون این که موانعی مانع از ورود یک کشور برای محافظت از منافع محلی خود شود ، به منظور ارتقاء کارآیی بازار. هدف سازمان تجارت جهانی (WTO) آزاد کردن تجارت از طریق توافق متقابل بین کشورها و ضمن اطمینان از رعایت قوانین موجود است. به این معنا ، انتظار می رود که امضا کنندگان از محدود کردن تجارت خودداری کنند ، مگر در شرایط کمی از قبیل غذای ناامن یا کالاهایی که با سایر معاهدات مغایرت دارند ، برای محافظت از اهداف سیاسی مشروع. 1 در عین حال ، کشورها متعهد هستند که با یک محصول از کشور A رفتار کنند که همان کشور B است ، به همین روش. با این حال ، این که آیا چنین محصولاتی در گذشته "یکسان" هستند ، صرفاً بر اساس ویژگی هایی که خود محصول نهایی را متمایز می کند ، ارزیابی شده است ، نه اینکه فرآیند و روش های تولید آن محصول ، بنابراین آنها به طور معمول برای محیط زیست "نابینا" هستندتأثیرات ناشی از تولید.

فراتر از قوانین عمومی WTO ، توافق نامه های تجارت آزاد بین کشورها ، که براساس اصول توافق شده متقابل ساخته شده اند ، می توانند نوار را بالا ببرند ، به عنوان مثال موافقت با استانداردهای سختگیرانه محیط زیست ، اجتماعی و حاکمیتی در ازای کاهش تعرفه ها.

تجارت می تواند "چیز خوب" باشد

تجارت به دلایل بسیار خوبی اتفاق می افتد. در یک دنیای پایدار و عادلانه ، کشورها می توانند با استفاده از "مزیت مقایسه ای" خود در تولید آنچه می توانند به خوبی انجام دهند ، تخصص داشته باشند و آن را به کشورها صادر کنند تا درآمد کسب کنند که پول برای خرید در چیزهایی را که در تولید آنها کمتر است ، فراهم می کند. علاوه بر این ، هرچه تجارت جهانی بیشتر وجود داشته باشد ، رقابت بیشتری نیز وجود دارد: تجارت خود فشار رو به پایین بر قیمت ها ایجاد می کند. در نتیجه ، تجارت امکان افزایش بهره وری اقتصادی جهانی را فراهم می کند و مردم با هزینه کمتری به محصولات بهتر دسترسی دارند. در عین حال ، با در دسترس بودن آخرین تکنیک های تولید ، تجارت همچنین می تواند نوآوری را ارتقا بخشد.

از طرف صادرات ، تجارت به این معنی است که تولید کنندگان می توانند به بازارهای جدید بفروشند ، حتی اگر هیچ بازاری برای آن محصول در خانه وجود نداشته باشد. به طور کلی ، انتظار این است که صادرات با غنی سازی تولیدکنندگان ، ارائه شغل و معیشت و درآمد مالیاتی برای جامعه ، تأثیر مثبت کلی در مسیر توسعه یک کشور داشته باشد.

تجارت همچنین می تواند به عنوان یک شبکه ایمنی یا یک ابزار کاهش ریسک برای ایجاد مقاومت اقتصادی محلی تلقی شود: اگر تولید کالا از سال به سال متفاوت باشد ، تجارت به کشورها اجازه می دهد کالاهایی را که خودشان در آن کسری دارند وارد کنند. به عنوان مثال، اگر شرایط نامساعد آب و هوا منجر به تولید کمتر مواد غذایی داخلی از حد معمول شود ، می توان کمبود را با تجارت انجام داد.

از سیاست تجارت همچنین می توان برای تولید مزایای نامشهود تر استفاده کرد: این می تواند به عنوان هویج و در روابط بین الملل باشد: "اگر شما x ، y یا z را انجام دهید ، بازارهای خود را برای شما باز خواهیم کرد - جایی که x ، y یا z ممکن استبه حقوق بشر ، رفاه حیوانات احترام بگذارید ، جنگل زدایی را متوقف کنید یا اشکال پاسخگو از مدیریت را اتخاذ کنید.

به طور خلاصه ، تجارت به طور معمول برای مصرف کنندگان مناسب است و قیمت ها را کاهش می دهد تا بتوانید هزینه کمتری را خرج کنید و بیشتر بخرید. این گزینه ها را افزایش می دهد. از طرف صادرات ، تجارت باعث ایجاد تولید و رشد اقتصادی می شود: یک عنصر مهم از اهداف توسعه پایدار ، که در حال حاضر توسط سازمان ملل تنظیم شده است.

تجارت دارای نزولی است

خطرات نزولی ناشی از تجارت بسیاری از مزایای ذکر شده در بالا.

با افزایش ثروت ، انتخاب مصرف کننده و کاهش قیمت ها ، مصرف درایو تجارت. با این حال ، افزایش مصرف منابع به طور فزاینده ای با پایداری محیط زیست که به حفظ منابع طبیعی بستگی دارد ، مغایرت دارد ، مگر اینکه مصرف از فرسایش سرمایه طبیعی جدا شود. کالاهای ارزان تر و در دسترس تر نیز باعث ایجاد مصرف بیشتر - مانند مد روزه - می شود که در آن موارد به طور خلاصه مورد استفاده قرار می گیرد و سپس دور می شوند. هرچه قیمت ها پایین تر شود ، ایجاد زباله از نظر اقتصادی بیشتر می شود.

رقابت جهانی ، که از طریق تجارت امکان پذیر است ، مقیاس و کارآیی تولید را هدایت می کند ، اما در صورت عدم حفاظت از محیط زیست و اجتماعی ، فشارهای اقتصادی ممکن است تولید کنندگان را به سمت کاهش استانداردهای زیست محیطی یا کارگری به عنوان راهی برای کاهش هزینه ها سوق دهد و در نتیجه سوءاستفاده از محیط و مردمبه منظور یارانه تولید. 2 اگر هزینه های زیست محیطی و اجتماعی این اقدامات صرفه جویی در هزینه های اقتصادی در نظر گرفته نشود ، این منجر به آلودگی (زمین ، آب ، هوا و) ، تغییرات آب و هوا از طریق انتشار گازهای گلخانه ای ، تأثیر بر تنوع زیستی از طریق از دست دادن زیستگاه و تخریب و کاهش رفاه می شود. برای مردم یا دام.

زیستگاه های غنی از تنوع زیستی - مانند جنگل های گرمسیری - کمی به تابوت های ملی پرداخت می کنند ، در حالی که مزارع سویا یا روغن نخل انجام می دهند. بدون مقررات قوی و اجرای قانون ، مشوق های تجارت می تواند منجر به تبدیل قابل توجه زیستگاه طبیعی به تولید شود که ممکن است - فراتر از تأثیرات آن بر محیط طبیعی - ممکن است بر مردم بومی ، دهقانان و جوامع محلی تأثیر منفی بگذارد. در حالی که ممکن است کشور تولید کننده از نظر اقتصادی رشد کند ، اثرات توزیع ناشی از افزایش تجارت بیشترین تأثیر را بر فقرا و حاشیه نشین تأثیر می گذارد: توسعه اقتصادی ممکن است سودمند باشد ، اما توسعه پایدار ممکن است.

بازارهای جهانی دارای قابلیت تجارت مشمول رقابت جهانی هستند ، که به طور بالقوه منجر به "مسابقه به پایین" می شود: اگر کشورها "در حال" بیرونی "هزینه واقعی تولید بر روی محیط زیست و مردم هستند-به عنوان مثال. از طریق آلودگی و نقض حقوق بشر - این امر باعث می شود کشورهایی که دارای استانداردهای عادلانه هستند ، رقابت کنند. آنها یا برای کاهش استانداردهای خود تحت فشار قرار می گیرند یا با فشار روبرو می شوند.

در حالی که تجارت در مواجهه با برخی از اختلالات ، انعطاف پذیری به تجارت کالاها - مانند مواد غذایی - که برای عملکرد جامعه کاملاً لازم است ، مقاومت می کند ، همچنین در مواجهه با سایر اختلالات خطرات ایجاد می کند. وقایع غیر طبیعی از نظر تاریخی - مانند تأثیرات تغییرات آب و هوایی که ممکن است در شدت و فرکانس افزایش یابد - می تواند بازار را مختل کرده و مشکلات مرتبط با عرضه را تقویت کند و منجر به پتانسیل اثرات اجتماعی اجتماعی شود. سنبله های قیمت غذا از یک دهه پیش زمانی ایجاد شد که یک سری از رویدادها و سیاست ها برای ایجاد یک اجرای در بازارها توطئه کردند ، زیرا عرضه برای تقاضای زیر نظر گرفته می شد. این تقویت قیمت توسط برخی از کشورها انباشته شده و تجارت را محدود کرده است. در سراسر جهان قیمت مواد غذایی به تناسب کمبود تقاضا افزایش یافته است ، و بسیاری از مردم رنج می برند - باید با کیفیت تجارت کنند و بدون غذا بروند. افزایش قیمت مواد غذایی در بسیاری از کشورها ، مانند بهار عربی ، شورش ها را برانگیخت و منجر به پیامدهای وسیع و سیاسی و سیاسی شد که امروزه بر حرکت مردم و ثبات خاورمیانه تأثیر می گذارد.

نتیجه گیری

تجارت بین المللی برای رونق اقتصادی و به عنوان یک عامل رشد ، از بین رفته است ، اما در ایجاد الگوهای مصرف ناپایدار و بهره برداری بیش از حد از سیاره و جوامع ، به ویژه برای جوامعی که ضمن جذب بار جمعی ، مزایای کمی از تجارت بین المللی دارند ، از بین بردن الگوهای مصرف ناپایدار و بهره برداری بیش از حد از سیاره و جوامع برخوردار است. این تأثیرات کلیدی در توزیع ، هم در کشورهای تولیدکننده (از جمله تضعیف حقوق مردم بومی برای مدیریت زمین یا دهقانان 2 UNEP و IRP (2020).، کنیا برای انتخاب چه چیزی برای رشد) و کشورهای مصرف کننده (به عنوان مثال ، افزایش در دسترس بودن و کاهش قیمت مواد غذایی غنی از کالری به هزینه غذای مهم تغذیه ای برای یک رژیم غذایی سالم ، تضعیف کیفیت رژیم غذایی فقیرترین). این چالش به طور فزاینده ای برای اطمینان از اینکه تجارت عادلانه و پایدار می شود ، فزاینده است.

بخشی از این چالش به دلیل عدم شفافیت در تجارت ، حاکمیت و تأثیرات آن دشوارتر می شود. اشکال مقررات موجود در WTO و توافق نامه های تجاری منطقه ای غالباً به طور پنهانی و به دور از نظارت شدید دموکراتیک صورت می گیرد. مذاکرات تجاری نیز این است که ، مذاکره: استانداردها مشمول مذاکره هستند و قدرت اغلب با بزرگترین اقتصاد (و قوی ترین لابی های تجاری) نهفته است. وعده های انجام شده در هنگام مذاکره توافق نامه تجاری ، اغلب اجباری نیست و در برابر تأثیر آنها بر معیشت مردم متنوع و محیط زیست اندازه گیری نمی شود. استانداردها همچنین در طیف وسیعی از FORA جهانی مورد مذاکره قرار می گیرند (به عنوان مثال استانداردهای مربوط به مواد غذایی در کمیسیون Codex Alimentarius توسعه یافته اند) ، که همچنین قدرت را بیشتر پراکنده می کند و برای هر کشور یا حوزه انتخابیه ، به ویژه از نظر اقتصادی قدرتمند ، دشوار می کند تا بر نتایج تأثیر بگذارد. بشر

تجارت خوب و بد است. همه جوامع با مشکلات مرتبط با تغییرات آب و هوا ، از دست دادن تنوع زیستی ، بهزیستی و نابرابری روبرو هستند ، تجارت می تواند به حل این مشکلات کمک کند ، یا می تواند آنها را بدتر کند ، یا هر دو. ما باید اطمینان حاصل کنیم که تجارت نه تنها توسعه اقتصادی بلکه توسعه پایدار است.

مقاله کامل را اینجا بخوانید.

این مقاله بحث بخشی از یک سری است که بینش ها و یافته های تحقیقات در حال انجام در سراسر مرکز تجارت GCRF را برجسته می کند. این هدف برای تشویق گفتگو است. این مقاله بحث توسط تیم بنتون (خانه چتام) هدایت می شود ، و در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر ، لطفاً با [email protected] تماس بگیرید.