IAS 36 - اختلال در دارایی

IAS 36 اختلال در دارایی ها به دنبال این است که اطمینان حاصل شود که دارایی های یک نهاد بیش از مبلغ قابل بازپرداخت خود حمل نمی شوند (یعنی بالاتر از ارزش منصفانه هزینه های دفع و ارزش استفاده). به استثنای حسن نیت و دارایی های نامشهود که برای آن یک آزمون اختلال سالانه لازم است ، اشخاص لازم است آزمایش های اختلال را انجام دهند که در آن نشانه ای از اختلال در یک دارایی وجود داشته باشد ، و آزمایش ممکن است برای "واحد تولید نقدی" انجام شود. جایی که یک دارایی جریان نقدی را تولید نمی کند که تا حد زیادی مستقل از سایر دارایی ها است.

IAS 36 در مارس 2004 مجدداً مورد بررسی قرار گرفت و در مورد حسن نیت و دارایی های نامشهود به دست آمده در ترکیبات تجاری که تاریخ توافق نامه در تاریخ یا بعد از 31 مارس 2004 است ، و برای سایر دارایی ها به صورت آینده نگر از ابتدای اولین دوره سالانه شروع شده از یا بعد از 31 اعمال می شود. مارس 2004.

تاریخچه IAS 36

تفسیرهای مرتبط

اصلاحات مورد بررسی توسط IASB

خلاصه IAS 36

هدف IAS 36

برای اطمینان از حمل دارایی ها بیش از مبلغ قابل بازپرداخت و تعریف میزان قابل بازیافت تعیین می شود.

محدوده

IAS 36 در مورد همه دارایی ها به جز: [IAS 36. 2] اعمال می شود

• موجودی (به IAS 2 مراجعه کنید)
• دارایی های ناشی از قراردادهای ساختمانی (به IAS 11 مراجعه کنید)
• دارایی های مالیاتی معوق (به IAS 12 مراجعه کنید)
• دارایی های ناشی از مزایای کارمندان (نگاه کنید به IAS 19)
• دارایی های مالی (نگاه کنید به IAS 39)
• دارایی سرمایه گذاری با ارزش منصفانه (نگاه کنید به IAS 40)
• دارایی های کشاورزی که با ارزش منصفانه حمل می شوند (نگاه کنید به IAS 41)
• دارایی های قرارداد بیمه (به IFRS 4 مراجعه کنید)
• دارایی های غیر جریان که برای فروش برگزار می شود (نگاه کنید به IFRS 5)

بنابراین ، IAS 36 در مورد (در میان دارایی های دیگر) اعمال می شود:

• زمین
• ساختمان
• دستگاه ها و تجهیزات
• دارایی سرمایه گذاری با هزینه
• دارایی های نامشهود
• حسن نیت
• سرمایه گذاری در شرکتهای تابعه ، همکاران و سرمایه گذاری های مشترک با هزینه
• دارایی های موجود در مبلغ تجدید نظر تحت IAS 16 و IAS 38

تعاریف کلیدی [IAS 36. 6]

ضرر اختلال: مبلغی که مبلغ آن مبلغ دارایی یا واحد تولید نقدی از مبلغ قابل بازپرداخت آن فراتر می رود

مبلغ حمل: مبلغی که دارایی در ترازنامه پس از کسر استهلاک انباشته شده و ضررهای اختلال انباشته شده در ترازنامه شناخته می شود

مبلغ قابل بازیافت: بالاتر از ارزش منصفانه دارایی هزینه های کمتر دفع* (که گاهی اوقات قیمت فروش خالص نامیده می شود) و ارزش آن در حال استفاده است

* قبل از اصلاحات متعاقب آن توسط IFRS 13 اندازه گیری ارزش منصفانه ، به این "ارزش منصفانه هزینه های کمتری برای فروش" گفته شد.

ارزش منصفانه: قیمتی که برای فروش دارایی دریافت می شود یا برای انتقال یک مسئولیت در یک معامله منظم بین شرکت کنندگان در بازار در تاریخ اندازه گیری دریافت می شود (به IFRS 13 اندازه گیری ارزش منصفانه مراجعه کنید)

ارزش استفاده: ارزش فعلی جریان نقدی آینده انتظار می رود از یک دارایی یا واحد تولید نقدی حاصل شود

شناسایی دارایی که ممکن است مختل شود

در پایان هر دوره گزارش ، یک نهاد موظف است ارزیابی کند که آیا ممکن است یک دارایی مختل شود (یعنی مقدار حمل آن ممکن است بالاتر از مقدار قابل بازیابی آن باشد). IAS 36 لیستی از شاخص های خارجی و داخلی اختلال در اختیار دارد. اگر نشانه ای از اختلال در دارایی وجود داشته باشد ، باید مبلغ قابل بازیابی دارایی محاسبه شود.[IAS 36. 9]

مقادیر قابل بازپرداخت انواع زیر دارایی های نامشهود سالانه اندازه گیری می شود که آیا هیچ نشانه ای از اختلال در آن وجود دارد یا خیر. در برخی موارد ، جدیدترین محاسبه دقیق از مقدار قابل بازیابی که در یک دوره قبل انجام شده است ممکن است در آزمون اختلال برای آن دارایی در دوره فعلی استفاده شود: [IAS 36. 10]

• یک دارایی نامشهود با یک عمر مفید نامشخص
• دارایی نامشهود هنوز برای استفاده در دسترس نیست
• حسن نیت در یک ترکیب تجاری به دست آورد

نشانه های اختلال [IAS 36. 12]

منابع خارجی:

• ارزش بازار کاهش می یابد
• تغییرات منفی در فناوری ، بازارها ، اقتصاد یا قوانین
• افزایش نرخ بهره بازار
• دارایی های خالص شرکت بالاتر از سرمایه گذاری در بازار

• منسوخ یا آسیب جسمی
• دارایی بیکار است ، بخشی از بازسازی یا برای دفع نگهداری می شود
• عملکرد اقتصادی بدتر از حد انتظار
• برای سرمایه گذاری در شرکتهای تابعه ، سرمایه گذاری های مشترک یا همکاران ، مبلغ حمل بالاتر از مبلغ حمل دارایی های سرمایه گذار است ، یا سود سهام بیش از کل درآمد جامع سرمایه گذار است

این لیست ها در نظر گرفته نشده است که جامع باشد.[IAS 36. 13] علاوه بر این ، نشانه ای مبنی بر اختلال در دارایی ممکن است نشان دهد که عمر مفید دارایی ، روش استهلاک یا ارزش باقیمانده ممکن است نیاز به بررسی و تنظیم داشته باشد.[IAS 36. 17]

تعیین مقدار قابل بازیابی

• اگر ارزش منصفانه هزینه های دفع یا ارزش استفاده بیشتر از مقدار حمل باشد ، لازم نیست مقدار دیگر را محاسبه کنید. دارایی مختل نمی شود.[IAS 36. 19]
• اگر ارزش منصفانه هزینه های دفع کمتر مشخص نشود ، مقدار قابل بازیابی ارزش در استفاده است.[IAS 36. 20]
• برای اینکه دارایی ها دفع شوند ، مبلغ قابل بازپرداخت ارزش منصفانه ای است که هزینه های دفع کمتر است.[IAS 36. 21]

ارزش منصفانه هزینه های دفع کمتر

• ارزش منصفانه مطابق با اندازه گیری ارزش IFRS 13 تعیین می شود
• هزینه های دفع فقط هزینه های مستقیم اضافه شده است (هزینه های موجود یا سربار موجود نیست).[IAS 36. 28]

مقدار استفاده

محاسبه مقدار در استفاده باید عناصر زیر را منعکس کند: [IAS 36. 30]

• برآوردی از پول نقد آینده ، نهاد انتظار دارد که از دارایی استخراج شود
• انتظارات در مورد تغییرات احتمالی در مبلغ یا زمان آن جریان های نقدی آینده
• ارزش زمان پول ، که با نرخ علاقه فعلی بدون ریسک در بازار نشان داده شده است
• قیمت تحمل عدم اطمینان ذاتی در دارایی
• عوامل دیگر ، مانند نقص ، این که شرکت کنندگان در بازار قیمت های نقدی آینده را منعکس می کنند ، جریان های نقدی آینده را که نهاد انتظار دارد از دارایی استخراج کند

پیش بینی های جریان نقدی باید مبتنی بر فرضیات معقول و قابل پشتیبانی ، جدیدترین بودجه ها و پیش بینی ها و برون یابی برای دوره های فراتر از پیش بینی های بودجه باشد.[IAS 36. 33] IAS 36 فرض می کند که بودجه و پیش بینی ها نباید فراتر از پنج سال باشد. برای دوره های بعد از پنج سال ، از بودجه های قبلی خارج شوید.[IAS 36. 35] مدیریت باید با بررسی دلایل اختلاف بین پیش بینی های جریان پول نقد گذشته و جریان نقدی واقعی ، استدلال فرضیات خود را ارزیابی کند.[IAS 36. 34]

پیش بینی های جریان نقدی باید در شرایط فعلی خود به دارایی مربوط باشد - بازسازی های آینده که نهاد متعهد نیست و هزینه های بهبود یا تقویت عملکرد دارایی را نباید پیش بینی کرد.[IAS 36. 44]

برآورد جریان نقدی آینده نباید شامل جریان نقدی یا جریان از فعالیت های تأمین مالی یا درآمدهای مالیات بر درآمد یا پرداخت باشد.[IAS 36. 50]

نرخ نزول

در اندازه گیری ارزش در استفاده ، نرخ تخفیف مورد استفاده باید نرخ پیش مالیات باشد که نشان دهنده ارزیابی فعلی بازار از ارزش زمان پول و خطرات خاص دارایی است.[IAS 36. 55]

نرخ تخفیف نباید ریسک هایی را که جریان نقدی آینده برای آنها تعدیل شده است منعکس کند و باید با نرخ بازده مورد نیاز سرمایه گذاران در صورت انتخاب سرمایه گذاری که می تواند جریان نقدی معادل آن را که از دارایی انتظار می رود ، برابر کند.[IAS 36. 56]

برای اختلال در دارایی فردی یا نمونه کارها دارایی ، نرخ تخفیف نرخی است که نهاد در یک معامله بازار فعلی برای وام گرفتن پول برای خرید آن دارایی یا نمونه کارها خاص پرداخت می کند.

اگر نرخ خاص دارایی تعیین شده در بازار در دسترس نباشد ، باید از یک جانشین استفاده شود که نشان دهنده ارزش زمان پول در طول زندگی دارایی و همچنین ریسک کشور ، ریسک ارز ، ریسک قیمت و ریسک جریان نقدی باشد. موارد زیر به طور معمول در نظر گرفته می شود: [IAS 36. 57]

• هزینه متوسط وزنی خود این نهاد سرمایه
• نرخ وام افزایشی نهاد
• سایر نرخ وام گرفتن بازار.

به رسمیت شناختن ضرر اختلال

• ضرر اختلال در هر زمان که مبلغ قابل بازپرداخت زیر مبلغ حمل باشد ، شناخته می شود.[IAS 36. 59]
• ضرر اختلال به عنوان یک هزینه شناخته می شود (مگر اینکه مربوط به یک دارایی قابل ارزیابی باشد که در آن ضرر اختلال به عنوان کاهش ارزیابی مجدد رفتار می شود).[IAS 36. 60]
• استهلاک را برای دوره های آینده تنظیم کنید.[IAS 36. 63]

واحدهای تولید نقدی

در صورت امکان مقدار قابل بازیابی باید برای دارایی فردی تعیین شود.[IAS 36. 66]

اگر تعیین مبلغ قابل بازپرداخت (یعنی بالاتر از ارزش منصفانه هزینه های دفع و ارزش استفاده کمتر) برای دارایی فردی امکان پذیر نیست ، سپس مبلغ قابل بازیافت واحد تولید نقدی دارایی (CGU) را تعیین کنید.[IAS 36. 66] CGU کوچکترین گروه دارایی قابل شناسایی است که جریان های نقدی را تولید می کند که تا حد زیادی مستقل از جریان نقدی از سایر دارایی ها یا گروه های دارایی هستند.[IAS 36. 6]

اختلال در حسن نیت

حسن نیت باید سالانه برای اختلال آزمایش شود.[IAS 36. 96]

برای آزمایش اختلال در اختلال ، حسن نیت باید به هر یک از واحدهای پول نقد خریدار یا گروههای واحدهای تولید کننده نقدی اختصاص یابد ، که انتظار می رود از هم افزایی این ترکیب بهره مند شوند ، صرف نظر از این که آیا سایر دارایی ها یا بدهی های خریدار هستندبه آن واحدها یا گروههای واحدها اختصاص داده شده است. هر واحد یا گروهی از واحدهایی که حسن نیت به آن اختصاص داده شده است: [IAS 36. 80]

• کمترین سطح را در موجودی که در آن حسن نیت برای اهداف مدیریت داخلی کنترل می شود ، نشان می دهد. وت
• بزرگتر از یک بخش عملیاتی نیست که مطابق با بخش های عملیاتی IFRS 8 تعیین شود.

واحد تولید نقدی که حسن نیت به آن اختصاص داده شده است ، حداقل سالانه با مقایسه میزان حمل واحد ، از جمله سرقفلی ، با مقدار قابل بازیابی واحد ، حداقل سالانه برای اختلال آزمایش می شود: [IAS 36. 90]

• اگر مقدار قابل بازیابی واحد از مقدار حمل واحد فراتر رود ، واحد و حسن نیت اختصاص یافته به آن واحد مختل نمی شود
• اگر مقدار حمل واحد از مقدار قابل بازیابی واحد فراتر رود ، نهاد باید ضرر اختلال را تشخیص دهد.

ضرر اختلال برای کاهش میزان حمل دارایی های واحد (گروه واحدها) به ترتیب زیر اختصاص یافته است: [IAS 36. 104]

• ابتدا میزان حامل هرگونه حسن نیت اختصاص یافته به واحد تولید نقدی (گروه واحدها) را کاهش دهید. وت
• سپس ، مبالغ حمل سایر دارایی های واحد (گروه واحدها) را به صورت پایه کاهش دهید.

مقدار حمل دارایی نباید زیر بالاترین میزان کاهش یابد: [IAS 36. 105]

• ارزش منصفانه آن هزینه های دفع کمتر (در صورت قابل اندازه گیری)
• مقدار آن در استفاده (در صورت قابل اندازه گیری)
• صفر

اگر قانون قبلی اعمال شود ، تخصیص بیشتر از بین رفتن اختلال در سایر دارایی های واحد (گروه واحدها) انجام می شود.

وارونگی از دست دادن اختلال

• رویکرد مشابه برای شناسایی دارایی های اختلال: در هر تاریخ ترازنامه ارزیابی کنید که آیا نشانه ای وجود دارد که ممکن است از دست دادن اختلال کاهش یافته باشد. در این صورت ، مقدار قابل بازیابی را محاسبه کنید.[IAS 36. 110]
• بدون وارونگی برای باز کردن تخفیف.[IAS 36. 116]
• افزایش مقدار حمل به دلیل وارونگی نباید بیش از آن باشد که در صورت عدم تشخیص این اختلال ، هزینه تاریخی کاهش یافته خواهد بود.[IAS 36. 117]
• واژگونی ضرر اختلال در سود یا ضرر به رسمیت شناخته می شود مگر اینکه مربوط به دارایی ارزشمند باشد [IAS 36. 119]
• استهلاک را برای دوره های آینده تنظیم کنید.[IAS 36. 121]
• واژگونی ضرر اختلال در حسن نیت ممنوع است.[IAS 36. 124]

افشای

افشای کلاس دارایی ها: [IAS 36. 126]

• ضررهای اختلال در سود یا ضرر شناخته شده است
• ضررهای اختلال در سود یا ضرر معکوس شد
• کدام مورد (های) خط از بیانیه درآمد جامع
• ضررهای اختلال در دارایی های قابل ارزیابی در سایر درآمد جامع به رسمیت شناخته شده است
• ضررهای اختلال در دارایی های قابل ارزیابی در سایر درآمد جامع معکوس شده است

افشای توسط بخش قابل گزارش: [IAS 36. 129]

• ضررهای اختلال به رسمیت شناخته شده است
• ضررهای نقص معکوس

اگر ضرر اختلال فردی (معکوس) افشای مواد باشد: [IAS 36. 130]

• حوادث و شرایط منجر به از بین رفتن اختلال
• مقدار ضرر یا وارونگی
• دارایی فردی: طبیعت و بخشی که به آن مربوط می شود
• واحد تولید نقدی: توضیحات ، میزان ضرر اختلال (معکوس) بر اساس کلاس دارایی ها و بخش
• اگر مبلغ قابل بازیابی ارزش منصفانه هزینه های دفع کمتر باشد ، سطح سلسله مراتب ارزش منصفانه (از IFRS 13 اندازه گیری ارزش منصفانه) که در آن اندازه گیری ارزش منصفانه طبقه بندی می شود ، تکنیک های ارزیابی برای اندازه گیری ارزش منصفانه کمتر هزینه های دفع و کلید استفاده می شود. فرضیات مورد استفاده در اندازه گیری اندازه گیری ارزش منصفانه طبقه بندی شده در "سطح 2" و "سطح 3" سلسله مراتب ارزش منصفانه*
• اگر مبلغ قابل بازیابی بر اساس ارزش مورد استفاده یا بر اساس ارزش منصفانه هزینه های دفع کمتر با استفاده از یک روش ارزش فعلی مشخص شده است ، نرخ تخفیف را فاش کنید

* اصلاحات معرفی شده توسط افشای مقدار قابل بازیابی برای دارایی های غیر مالی ، برای دوره های سالانه که از اول یا بعد از 1 ژانویه 2014 شروع می شود ، مؤثر است.

اگر ضررهای اختلال به رسمیت شناخته شده (معکوس) به طور کلی در صورتهای مالی به طور کلی مادی باشد ، افشا کنید: [IAS 36. 131]

• طبقات اصلی دارایی تحت تأثیر
• وقایع و شرایط اصلی

اطلاعات دقیق در مورد تخمین های مورد استفاده برای اندازه گیری مبلغ قابل بازیابی واحدهای تولید پول نقد حاوی سرقفلی یا دارایی های نامشهود با عمر مفید نامشخص را افشا کنید.[IAS 36. 134-35]