موقعیت های طولانی و کوتاه

کاملاً ساده ، شما می توانید در بازار سهام طولانی یا کوتاه باشید. اگر طولانی باشید ، صعودی هستید ، به این معنی که انتظار دارید بازار بالا برود. اگر کوتاه باشید ، نزولی هستید ، به این معنی که انتظار دارید بازار پایین بیاید.

موقعیت های طولانی

اگر در بازار طولانی هستید ، به طور معمول سهام خریداری می کنید. شما صاحب آن سهام هستید و معتقدید سهام بالا می رود. اگر سهام بالا برود ، درآمد کسب می کنید و اگر سهام پایین بیاید ، پول خود را از دست می دهید.

همچنین می توانید از طریق مشتقات ، در درجه اول گزینه ها ، در بورس سهام طولانی باشید. اگر گزینه های تماس را در بازار آزاد برای حق بیمه خریداری می کنید ، به طور مؤثر شرط می بندید که یک سهام در قیمت اعتصاب از پیش تعیین شده یا بالاتر از آن قرار خواهد گرفت. همچنین می توانید Puts را بفروشید ، به گونه ای که کسی را در برابر ضرر بیمه می کنید و حق بیمه هر قراردادی را که در بازار آزاد می فروشید دریافت می کنید.

مواضع کوتاه

اگر در بازار کوتاه باشید ، به طور معمول سهام کوتاه فروش می کنید. برای فروش کوتاه سهام ، ابتدا باید یک سهام یا امنیت دیگر (معمولاً از کارگزاری ، مانند چارلز شواب ، وفاداری و غیره) وام بگیرید ، سپس آن را با قیمت بازار بفروشید و سپس پس از سقوط آن را دوباره خریداری کنیدو آن را به هر کسی که از ابتدا وام گرفته اید برگردانید. سود شما به عنوان یک فروشنده کوتاه تفاوت بین ارزش کل سهمی که وام گرفته اید و فروخته اید و ارزش کل سهام خریداری شده برای بازگشت به وام گیرنده است.

همچنین می توان از طریق گزینه ها بازار کوتاه بود. می توان گزینه های تماس را در بازار آزاد فروش کرد و برای هر یک حق بیمه دریافت کرد. بنابراین ، سرمایه گذار شرط بندی می کند که سهام موجود در آن گزینه های تماس را به قیمت اعتصاب نرسد و گزینه ها بی ارزش منقضی می شوند. همچنین می توان گزینه های Put را به عنوان محافظت در برابر هرگونه ضرر خریداری کرد. سرمایه گذار حق بیمه ای را پرداخت می کند تا ضررهای خود را بیمه کند.

ریسک ذاتی در معاملات طولانی در مقابل کوتاه

اگر با دقت بیشتری بررسی کنید ، پتانسیل ضرر با موقعیت کوتاه بسیار بیشتر است. حداکثر که می توانید با موقعیت طولانی از دست بدهید ، قیمت سهام در زمان خرید آن است. با این حال ، این در مورد موقعیت های کوتاه صحیح نیست.

فرض کنید من سهام A را با قیمت 20 دلار خریداری می کنم. اگر سهام به 0 دلار کاهش یابد ، حداکثر مقدار ممکن را از دست داده ام ، 20 دلار برای هر سهم که خریداری کرده ام. حال فرض کنید ، من سهام B را در هنگام 20 دلار کوتاه می کنم. حال ، فرض کنید سهام B صعودی می شود و به 100 دلار می رسد. من اکنون 80 دلار برای هر سهم از دست داده ام ، زیرا اگر بالاتر از قیمتی باشد که من آن را کوتاه کردم ، سهام خود را از دست می دهم. تصور کنید که آیا سهام تا 1000 دلار افزایش یافته است. این یک ضرر 980 دلار خواهد بود. از لحاظ تئوریکی ، پتانسیل ضرر برای یک موقعیت کوتاه بی نهایت است.

علاوه بر این ، همانطور که قبلاً توضیح دادم ، شما باید سهام خود را از یک نهاد مانند کارگزار خود برای کوتاه کردن سهام وام بگیرید. این شامل استفاده از یک حساب حاشیه است و شما اغلب مجبور خواهید بود که به سهام بپردازید. بنابراین ، هنگامی که کوتاه هستید ، باید تقریباً مطمئن باشید که سهام پایین خواهد آمد ، به خصوص اگر موقعیت کوتاه بزرگی را بدست آورید.

پرچین در برابر خطر

موقعیت کوتاه کاملاً بی فایده نیست. یک سرمایه گذار با ریسک پذیر از اوراق بهادار به نام اوراق بهادار طولانی/کوتاه استفاده می کند. این بدان معناست که آنها از مقادیر زیادی از ریسک مرتبط با سرمایه گذاری خود محافظت می شوند. آنها مقدار مشخصی از نمونه کارها خود را که صعودی هستند ، از طریق موقعیت های طولانی دارند. سپس ، آنها از طریق موقعیت های کوتاه ، بخش دیگری از نمونه کارها خود را که نزولی است ، دارند.

اکنون ، شکاف بین موقعیت های طولانی و کوتاه لازم نیست 50 ٪ -50 ٪ باشد. اگر سرمایه گذار معتقد باشد که سهام احتمال بیشتری برای بالا رفتن دارد ، می توانند 70 ٪ از نمونه کارها خود را به موقعیت های طولانی اختصاص دهند و 30 ٪ به موقعیت های کوتاه اختصاص دهند. بنابراین ، خطر آنها کنترل می شود. با این حال ، این همچنین حداکثر سود آنها را خنثی می کند ، گویی بازار به پایان می رسد ، پس از 30 ٪ از نمونه کارها خود که کوتاه است ، مقداری پول از دست می دهند.

نتیجه

هنگام سرمایه گذاری ، درک همیشه در سطح اساسی مهم است که آیا یک سرمایه گذاری در نمونه کارها طولانی یا کوتاه است. تاریخ می گوید همیشه بهتر است موقعیت های بلند مدت صعودی در بازار و اقتصاد را بدست آورید. سهام کوتاه مدت خطرناک است و کاری که سرمایه گذاران باتجربه تر به طور معمول انجام می دهند. در نهایت ، مهم نیست که چگونه نمونه کارها خود را تشکیل می دهید ، درک اینکه کدام قسمت از آن طولانی است و کدام یک کوتاه است ، بسیار مهم است.