منظور از بررسی بیماری به عنوان یک حالت کوانتومی چیست

میکروبیولوژیست جوزف اسموندسون نگاهی عمیق تر به این که به معنای بیمار بودن چیست - و زندگی با بیماری چیست.

توسط جوزف اسموندسون ، در 19 اوت 2022

سلب مسئولیت: هنگامی که در این صفحه محصولات را از طریق Link Bookshop.org خریداری می کنید ، جمعه علوم ممکن است یک کمیسیون کوچک کسب کند که به حمایت از روزنامه نگاری ما کمک می کند.

خرید کتاب

ویروس شناسی: مقاله برای زندگی ، مردگان و چیزهای کوچک در بین

باینری بیماری/سلامتی همیشه متخلخل است ، خواه متوجه شویم یا نه. در بیماری به عنوان استعاره ، سوزان سونتاگ نوشت: "هرکسی که به دنیا می آید ، شهروندی دوگانه دارد ، در پادشاهی چاه و در پادشاهی بیمار."

من قبلاً به طور غیرقانونی Sontag را باور داشتم. اکنون می دانم که این دو پادشاهی وجود ندارند. این یک پادشاهی است ، در حالت کوانتومی. همه ما دائماً بیمار و خوب ، بیمار/خوب ، بیمار و خوب هستیم ، هر دو ، بدن و سیستم ایمنی بدن در گفتگو با دنیای سرشاردر اینجا همانطور که می نویسم و در آنجا می نویسم.

حالت کوانتومی بیمار/چاه. بگذارید سرطان مصرف کنم ، آن بیماری تا زمانی که مترادف با مرگ باشد. سرطان باینری نیست. ما مایل به تصدیق این موضوع هستیم ، اما فقط وقتی کسی قبلاً وارد گروه بیمار شده است. سرطان مراحل دارد. سرطان مرحله 1 هنوز هم کوچک است ، عمدتا به راحتی قابل درمان است. سرطان مرحله 4 پرخاشگر ، بدخیم ، کشنده است. بسیاری از سرطانهای پروستات به هیچ وجه نیازی به مداخله ندارند. آنها تحت بالینی هستند. ما با آنها زندگی می کنیم تا اینکه چیز دیگری ما را بکشد.

بخش مرتبط

چگونه ویروس ها دنیای ما را شکل داده اند

سرطان سیاه و سفید نیست بلکه خاکستری است و علاوه بر این ، هیچ سفیدی برای شروع وجود ندارد. تا زمانی که بدن داشته باشیم ، فقدان سرطان وجود ندارد. ما هر روز سلولهای سرطانی را تقسیم می کنیم که سلولهای ما تقسیم می شوند ، یعنی هر روز. به منظور ادامه زندگی ، و به عنوان مثال - پوست جدید برای بیرون راندن دنیای خارج ، سلولهای ما باید تقسیم شوند. با هر تقسیم سلولی ، یک سلول جهش ایجاد می کند. جهش ها ماده اولیه سرطان هستند. سرطان زا و نور خورشید باعث ایجاد سرطان می شوند زیرا باعث ایجاد جهش و آسیب به DNA ما می شوند. اما بدون تقسیم سلولی ، بدون زندگی. خطر ابتلا به سرطان ، روز به روز زندگی کردن است. عدم وجود سرطان مرگ است.

بنابراین سلولهای سرطانی بخش طبیعی زندگی هستند. در تخیل محبوب ، سیستم ایمنی بدن را عمدتاً از ما در برابر بیماری های عفونی ، از باکتری ها و ویروس ها محافظت می کند. اما به همان اندازه مهم ، سیستم ایمنی بدن ما از ما در برابر سرطان محافظت می کند ، سلولهای موجود در بدن خودمان که برای تبدیل شدن به دیگران جهش می یابد ، تهدید می کنند. تقریباً در 40 سالگی ، من مطمئناً سلولهای سرطانی در من داشتم ، سلولهایی که جهش می یابد تا بتوانند تقسیم و تقسیم و تقسیم شوند. این سیستم ایمنی بدن من است که آن سلول ها را پیدا می کند و آنها را می کشد تا من ، یک ارگانیسم کامل ، بتوانم زنده بمانم. اما از آنجا که من سرطان ندارم به این معنی نیست که من سلول سرطانی در من نداشته ام. من تاکنون و زنده مانده ام و زنده مانده ام.

به همین دلیل HIV برای اولین بار به عنوان یک سرطان همجنسگرا ، ضایعات پوستی Kaposi (KS) نامیده شد و یکی از علائم واضح ترین بیماری پیشرفته است. HIV سلولهای سیستم ایمنی بدن را می کشد - سلولهای CD4+ T دقیق هستند - و سیستم ایمنی بدن دیگر نمی تواند سرطان را پیدا کند ، بنابراین سرطانهایی که ما برای ده ها سال زنده مانده بودیم به چیزی کشنده تر ، چیزی قابل مشاهده تر ، قرمز تبدیل می شوند. وصله روی پوست ما.

عفونت های ویروسی نیز بیمار/چاه هستند. با HIV ، افراد HIV- مثبت می توانند غیر قابل کشف ، هیچ ویروسی در خون ، بدون خطر برای انتقال HIV ، یک زندگی پیش بینی شده مانند همه افراد دیگر باشد. و با تبخال یا آبله مرغان ، پس از عفونت اولیه ، ویروس همیشه در ما است ، اما خفته است. آیا پس از آن آلوده شده ایم؟آره. اما آیا ما بیمار هستیم؟آیا ما علائمی داریم؟نه. ما بیمار هستیم/خوب. اگر سیستم ایمنی بدن ما از بین برود - از بین رفته است ، ویروس ها همه به عقب برگشته اند.

سیستم ایمنی بدن ما دائماً با ویروس ها و سرطان ها صحبت می کند ، ویروس ها به طور مداوم حضور دارند و قادر به فعال شدن مجدد (زخم های سرد ، زونا) هستند ، اما بیشتر فقط در آنجا ، نه فقط در ما ، بلکه ما. ویروس/من ، بیمار/خوب ، سرطان/من ، همیشه.

رابطه شخص با بیمار/خوب اغلب ارتباط با شرایط مادی شخص نسبت به شرایط بدن فرد دارد. کسانی که با HIV زندگی می کنند سفید و ثروتمند و در نیویورک سیتی ممکن است تجربه بسیار متفاوتی نسبت به کسانی که با HIV در جنوب روستایی زندگی می کنند و بدون مرکز مراقبت های بهداشتی در هر نقطه در نزدیکی (بیمار) زندگی می کنند. HIV مادی است ، اما این تنها چیزی نیست که هست. و این HIV نیست که سلامتی ما را تعیین می کند. با وجود بسیاری از بیماری ها ، واقعیت این بیماری اغلب از چه کسی مهم است و چگونه می توان به مراقبت دسترسی پیدا کرد.

اما ویروس های حاد ، مانند Covid-19 و آنفلوانزا ، بیایند و بروند. در اینجا باینری آلوده/آلوده به بررسی دقیق تر می پردازد.

اما حتی آنهایی که آلوده نشده با ویروس زندگی می کنند - زندگی یک فعل فعال است - با ما نیز زندگی می کند.

وقتی پس از آمدن به خانه از فروشگاه ، مواد غذایی خود را با اتانول شستشو می دهم ، من با Covid-19 زندگی می کنم. هنگامی که در ماه ژوئن - داده های مربوط به انتقال فومیت حاکی از آن است که خطر این نوع سطوح آنقدر زیاد نیست ، که هوا در فروشگاه های مواد غذایی بسیار خطرناک تر از خود مواد غذایی است ، من تصمیم می گیرم جلوی شستن همه چیز را بگیرمبه خانه من در اتانول. من هنوز با Covid- 19 زندگی می کنم.

وقتی ماسک می پوشم. وقتی در خانه می مانم. وقتی من در خانه نمی مانم و آگاهانه یا ناآگاهانه هر خطری را که ممکن است در آنجا باشد می پذیرم ، من با آن زندگی می کنم. وقتی واکسن می گیرم ، بدنم نه به ویروس بلکه در بخشی از یک ، محافظت از ساختمان در برابر بیماری واکنش نشان می دهد. وقتی تقویت می شوم. من با او زندگی می کنم ، بخشی از ویروس در من زندگی می کند ، حافظه آن امیدوارم که مدت طولانی باشد ، پژواک یک عشق از دست رفته.

منظور من این نیست که دلالت کنم که بین مقولات HIV- منفی و HIV- مثبت تفاوت وجود ندارد. یا covid- 19- منفی و مثبت. البته وجود دارد. و به عنوان HIV- یا COVID- 19- مثبت ، فرد را در معرض خطر مرگ از آن ویروس یا چگونگی درک مردم قرار می دهد. HIV یک چیز مادی است ، ماده ژنتیکی آن که در افراد HIV مثبت زندگی می کند.

آلوده شدن به Covid-19 با زندگی با ویروس متفاوت است. و زندگی با آن به این معنی نیست که ما باید اجازه دهیم که ویروس شود ، اجازه می دهیم ویروس از طریق جوامع ما بدون آن حرکت کند. نه. زندگی با Covid-19 به معنای انکار خطر آن نیست ، اما تلاش برای به حداقل رساندن آسیب برای خودم و تمام انسانهایی که به آنها اهمیت می دهم ، که در بهترین روزهای من ، تمام انسانهایی است که وجود دارد.

گزیده ای از ویروس شناسی: مقاله هایی برای زندگی ، مردگان و چیزهای کوچک در بین. کپی رایت (ج) جوزف اسموندسون. با استفاده از مجوز ناشر ، دبلیو دبلیو. نورتون و شرکت ، شرکت کلیه حقوق محفوظ است.