شاخص ریسک جریان نقدی ساختمانی

1،2 و

گروه مهندسی صنایع ، دانشگاه آمریکایی شارجه ، شارجه 26666 ، امارات متحده عربی

خلاصه

با افزایش سرمایه گذاری در پروژه های سرمایه ، ریسک های مالی افزایش می یابد ، و پیش بینی جریان و کنترل پول نقد مهمتر می شود. خطرات بالاتر می تواند مانع عملکرد پروژه و افزایش احتمال عدم موفقیت در جنبه های مختلف یک پروژه شود. در حالی که مدلهایی وجود دارد که هدف آنها ارزیابی و پیش بینی خطرات در صنعت ساخت و ساز است ، هیچکدام تکنیکی را برای تأثیر خطرات در جریان نقدی یک پروژه ارائه نمی دهند. بنابراین ، پیش بینی های جریان نقدی به دلیل ارزیابی نادرست ریسک ، از جریان نقدی واقعی یک پروژه فراتر می رود. بنابراین ، این مقاله فرآیند توسعه شاخص ریسک جریان نقدی (CFRI) را نشان می دهد که تأثیر خطرات را بر جریان پول نقد یک پروژه از دیدگاه مالک تعیین می کند. برای این منظور ، این مطالعه به بررسی ادبیات برای شناسایی عوامل خطر که ممکن است بر جریان نقدی پروژه های ساختمانی تأثیر بگذارد و 44 عامل را کشف کند. این مطالعه همچنین این فاکتورها را برای ساخت CFRI از طریق یک تمرین دلفی ، که باعث کاهش عوامل 44 به 36 می شود ، تأیید و ادغام کرد. مقیاس لیکرت نقطه ، که از آن شاخص اهمیت نسبی و وزن به دست آمد. در نتیجه ، CFRI برای اندازه گیری تأثیر عوامل خطر مختلف بر جریان نقدی یک پروژه ساخت و ساز معمولی ایجاد شد.

1. معرفی

صنعت ساخت و ساز به طور کلی بر بازارهای کار و جوامع تأثیر می گذارد. از این رو مزیت رقابتی آن برای اقتصادهای جهانی و محلی مهم است. به همین ترتیب ، برای اطمینان از نظارت بر عملکرد پروژه های ساختمانی ، باید رویه ها و مقررات سختگیرانه ای وجود داشته باشد. یک پروژه ساخت و ساز معمولی با شروع مفهوم توسط صاحب پروژه آغاز می شود ، که سپس توسط یک مشاور به طرح ها تبدیل می شود و در نهایت توسط پیمانکار برای اجرای پروژه کار می کند. این درگیری چند حزب خطرات ذاتی را که می تواند عملکرد یک پروژه را به خطر اندازد ، افزایش می دهد. این خطرات به طور معمول بر پارامترهای مهم زمان و عملکرد یک پروژه تأثیر می گذارد.

ریسک در پروژه های ساختمانی معمولاً در طول مراحل مختلف پروژه در نوسان است. در ابتدا، خطرات مربوط به خطاهای طراحی و هماهنگ سازی طراحی، خطرات ایمنی و عملکرد واقعی را برای یک پروژه ایجاد می کند. چنین آسیب پذیری هایی در یک پروژه، در آن مرحله، عموماً به مالکان/مشاوران پروژه نسبت داده می شود، زیرا طراحی عموماً وظیفه آنهاست. اگرچه، در مرحله ساخت و ساز یک پروژه، خطراتی که به پیمانکاران اعتبار داده می شود، بیشتر تهدیدی برای یک پروژه است. نمونه هایی از چنین خطراتی شامل خرید اقلام طولانی مدت و استراتژی های ساخت و ساز رایج است.

علاوه بر این، صنعت ساخت و ساز به طور کلی غیرقابل پیش بینی است و یکی از اولین صنایعی است که تحت تأثیر نوسانات اقتصادی نامشخص قرار گرفته است. پس از آن، ریسک های مختلف در صنعت ساخت و ساز باید به طور دقیق بررسی شود تا اثرات آنها بر یک پروژه کاهش یابد. در مقاله خود، نگوین و نگوین (2020) نشان دادند که ارزیابی دقیق تر ریسک ها عامل مهمی در موفقیت پروژه خواهد بود و اعتماد توسعه دهندگان پروژه را برای سرمایه گذاری در صنعت ساخت وساز افزایش می دهد. به نوبه خود، رونق صنعت ساخت و ساز را پرورش می دهد. علاوه بر این، ریسک ها تأثیر قابل توجهی بر هزینه و عملکرد زمانی پروژه دارند. عدم برآورد دقیق منجر به شکست پروژه ها می شود که به شکست صنعت ساخت وساز ترجمه می شود (Van Thuyet et al. 2019).

برای این منظور ، صنعت ساخت و ساز باید بتواند خطرات مختلفی را که می تواند بر عملکرد یک پروژه تأثیر بگذارد ، تخمین و پیش بینی کند. مطالعات زیادی در زمینه ارزیابی و تخمین ریسک انجام شد. با این حال ، هیچ یک از مطالعات قبلی با تعیین میزان خطرات در یک متریک که امکان بازتاب عوامل خطر مختلف در جریان نقدی یک پروژه را فراهم نمی کند ، مقابله نکرد. بنابراین ، این مقاله به نمایش می گذارد تا توسعه یک شاخص ریسک جریان نقدی ساختمانی (CFRI) که صاحبان پروژه می توانند برای پیش بینی و ارزیابی خطرات مختلفی که می تواند مانع عملکرد پروژه آنها شود ، استفاده کند و امکان تشخیص زودرس و کاهش را فراهم می کند. علاوه بر این ، این متریک همچنین به پیمانکاران در ارزیابی خطرات پروژه های موجود یا بالقوه خود کمک می کند ، همانطور که توسط صاحبان مشاهده می شود و بر جریان نقدی تأثیر می گذارد. این امر به تصمیم گیرندگان این امکان را می دهد تا در مورد کاهش ریسک و سرمایه گذاری تصمیمات آگاهانه بگیرند. به همین ترتیب ، در این مقاله در مورد توسعه CFRI در بخش های مختلف مقاله بحث خواهد شد. در بخش دو مقاله ، بررسی ادبیات که منجر به توسعه این فهرست شد ، مورد بحث قرار گرفته است. علاوه بر این ، در بخش سه مقاله ، روش مقاله با تمام مراحل لازم برای ساخت صحیح شاخص توضیح داده شده است. با این حال ، در بخش چهارم این مقاله ، شاخص حاصل به تصویر کشیده شده است ، و نتیجه نهایی مقاله نشان داده شده است. در بخش های پنج و شش مقاله ، بحث و نتیجه گیری مقاله برای ارائه نتایج اصلی مطالعه به همراه محدودیت ها و جنبه های آینده توسعه به مطالعه ارائه شده است.

2. خطرات و صنعت ساخت و ساز

به طور کلی یک خطر به عنوان شخصی یا چیزی تعریف می شود که خطری را ایجاد یا پیشنهاد می کند (خطر 2021). این تعریف نزدیک به تعریف ریسک در صنعت ساخت و ساز است. در ساخت و ساز ، ریسک را می توان به عنوان واقعه ای تعریف کرد که در صورت بروز آن ، می تواند بر نتایج یک پروژه تأثیر بگذارد. چنین تعریفی می تواند توضیح دهد که وقوع رویداد خطر عامل اصلی کنترل شدت و نتیجه رویداد است (وانگ و یوان 2011). با این حال ، مفهوم ریسک می تواند متناسب با صنعت ساخت و ساز باشد زیرا ماهیت آن عوامل مختلفی را تعریف می کند که می تواند به ذینفعان مختلف نسبت داده شود.

در ادبیات ، خطر در زمینه ساخت و ساز معمولاً مربوط به خطرات ایمنی است که می تواند ضرر اموال یا آسیب دیدگی سرمایه انسانی را به همراه داشته باشد (ژانگ و همکاران 2021). با این حال ، بسیاری از خطرات می توانند بر عملکرد یک پروژه از نظر مالی تأثیر بگذارند و از نظر تحویل ، این می تواند تأثیر بسیار قابل توجهی نسبت به خطرات ایمنی داشته باشد. علاوه بر این ، Blank و Tarquin (2005) اظهار داشتند که پروژه های مهندسی نیز نسبت به خطرات حساس هستند که می توانند بر عملکرد آنها تأثیر بگذارند و در برخی موارد ویرانگر باشد.

برای تأکید بر تأثیر عوامل خطر متعدد بر جریان نقدی پروژه ساخت و ساز ، لی و همکاران.(2012) یک سیستم ارزیابی برای ایجاد وزنه هایی برای تأثیر عوامل خطر ایجاد کرد. در کار خود ، آنها سیستمی را برای ارزیابی هر نوع خطر بر اساس فرکانس و شدت آن ایجاد کردند. آنها همچنین بر عوامل خطر مربوط به ایمنی متمرکز شده اند ، اما یک مسئله اساسی که باید برجسته شود این بود که ایمنی کارمندان در محل می تواند خطر قابل توجهی برای تکمیل پروژه و عملکرد هزینه ایجاد کند. مطالعه دیگری که یک رویکرد جامع نسبت به عوامل خطر صنعت ساخت و ساز را اتخاذ کرده است توسط ادواردز و بوون (1998) انجام شده است ، که نشان می دهد خطرات مالی از مهمترین خطرات موجود در یک پروژه ساختمانی است. آنها همچنین به درستی تأکید کردند که عملکرد مالی یک پروژه ساخت و ساز عامل اساسی است که می تواند نتایج یک پروژه را تعیین کند.

از طرف دیگر ، Strong و همکاران.(2009) تفاوت بین مفهوم ریسک و مفاهیم عدم اطمینان یا متغیرهای تصادفی را توضیح داد. آنها اظهار داشتند که همیشه فرصتی برای ضرر مالی یا نتیجه نامطلوب یا سود مالی یا نتیجه مثبت با ریسک وجود دارد. علاوه بر این ، آنها توضیح دادند که دو پارامتر زیر با ریسک همراه هستند: عواقب خطر از نظر ضرر یا سود و احتمال وقوع این امر. برای توضیح بیشتر و بررسی این موضوع ، نویسندگان همچنین تفاوت بین مفاهیم تحلیل ریسک و ارزیابی ریسک را نشان دادند. آنها توضیح دادند که هر مفهوم با یکی از پارامترهای مرتبط با ریسک گره خورده است. از این رو ، تجزیه و تحلیل ریسک نتایج احتمالی را مشخص می کند ، در حالی که ارزیابی ریسک فرایندی برای محاسبه احتمال این نتایج است.

علاوه بر این ، کانگاری و ریگز (1989) ، یک سیستم زبانی را برای ارزیابی عوامل خطر در صنعت ساخت و ساز ایجاد کردند. در تحقیقات خود ، نویسندگان توضیح دادند كه چگونه فرایند ارزیابی ریسك می تواند ذهنی باشد و همیشه نیاز به یك سیستم زبانی برای اندازه گیری یا ارزیابی این خطر بر اساس ادراک تصمیم گیرنده وجود دارد. این روش می تواند برای تصمیم گیرندگان که فاقد تجربه لازم در زمینه ارزیابی ریسک هستند ، مفید باشد. یکی دیگر از مزایای این روش ، امکان استفاده از ابزارهای تصمیم گیری مانند Topsis و Electre است. کار مشابه توسط لام و همکاران ارائه شد.(2001) ، جایی که نویسندگان مدلی را برای ترکیب داده های کیفی و کمی برای ایجاد تخصیص ریسک بهتر در یک پروژه ساختمانی پیشنهاد دادند. نویسندگان همچنین یک سیستم تصمیم گیری فازی را برای کمک به تصمیم گیرنده در تصمیم گیری بهتر آگاهانه با درج نظر ذهنی تصمیم گیرنده در متغیرهای زبانی درج کرده اند.

عبد ال رازک و همکاران.(2014) خطرات مرتبط با بیش از حد هزینه و اقداماتی را که شرکت های ساختمانی باید در کاهش آنها در نظر بگیرند ، نشان داد. نویسنده بر اهمیت پیش بینی های دقیق جریان نقدی تأکید کرده و به پیمانکار این امکان را می دهد تا خطرات احتمالی را پیش بینی کرده و شامل بافر برای کاهش تأثیر عملکرد هزینه یک پروژه باشد. با این وجود ، Zavadskas و Turskis (Zavadskas and Turskis 2013) اظهار داشتند که صلاحیت پیمانکار عامل مهمی در پیش بینی خطرات صنعت ساخت و ساز است و پیمانکاران باید از تخصص خود برای کاهش چنین خطرات استفاده کنند.

بحث در مورد خطرات ناشی از جریان نقدی یک پروژه ساختمانی ، اودایینکا و همکاران.(2008) اظهار داشت که همه پروژه ها با استفاده از یک رویکرد خالص جریان نقدی و جریان هزینه ، تمایل به پیش بینی جریان نقدی در ابتدای پروژه دارند. با این حال ، به دلیل ماهیت ذاتی ریسکی که صنعت ساخت و سازها ایجاد می کند ، این پیش بینی ها دارای تنوع و انحراف هستند. این مطالعه نتیجه گرفت که 26 عامل خطر قابل توجه بر پیش بینی جریان نقدی تأثیر می گذارد و ایجاد می کند. برخی از این عوامل خطر مربوط به الگوهای پرداخت و فرکانس ها است ، برخی دیگر مربوط به پیمانکاران و تأمین کنندگان است ، در حالی که برخی دیگر مربوط به مقررات دولت هستند. دو هنجار اصلی در مورد نمای ساخت و سازهای نقدی وجود دارد. هنجار اول جریان نقدی را به عنوان خالص مطالبات قابل پرداخت منهای خالص در طی یک پروژه تعریف می کند ، در حالی که هنجار دیگر جریان پول نقد را به عنوان حرکت واقعی پول در داخل و خارج از یک پروژه تعریف می کند (وانگ و یوان 2011). علاوه بر این ، بسیاری از روش ها برای مدل سازی جریان نقدی بر اساس داده های تاریخی استفاده شده است و با توسعه فناوری ، روش های بیشتری پیدا شده است که از رایانه ها برای انجام شبیه سازی ها و پیش بینی ها استفاده می کنند.

از طرف دیگر ، Odeyinka و همکاران.(2008) نشان داد که از بین شایع ترین عوامل خطرناک در صنعت ساخت و ساز ، خطرات مالی تأثیرگذارترین پیامدهای جانبی شدید در یک پروژه ساختمانی است. مطالعه دیگری که با ایده های مشابه مقابله کرد توسط لیو و همکاران انجام شد.(2017) ، جایی که نویسندگان روشی را برای در نظر گرفتن عوامل خطر در مدل های مالی برای کاهش برخی از تأثیرات در تحویل پروژه پیشنهاد دادند.

Sato و Hirao (2013) تجارت بین مسائل مربوط به بودجه و عوامل خطر را بررسی کردند. آنها نتیجه گرفتند که باید بین برنامه مدیریت ریسک و برنامه بودجه یکپارچه سازی وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که همه عوامل خطر در نظر گرفته شده است و اقدامات بافر کافی برای کاهش اثر یا تأثیر خطرات وجود دارد. یک مدل مکمل که می تواند مورد استفاده قرار گیرد توسط فاروق و همکاران ارائه شده است.(2018) ، جایی که نویسندگان با استفاده از مدلی که خطاهای موجود در ارزیابی ریسک را با استفاده از حاشیه بافر در بودجه ، تعیین می کند ، برای اطمینان از اثربخشی کاهش ریسک پیشنهاد می کند. این مدل بر اساس عملکرد وزنه برداری است که قادر به تشخیص چنین خطاهای ارزیابی ریسک خواهد بود. از طرف دیگر ، Guerra و Sorini (2012) مدلی را برای ادغام عدم اطمینان در مدل های مالی با استفاده از اعداد فازی در مدل ارائه دادند. این کار را می توان با محاسبه دقیق مرزهای بالا و پایین توابع عضویت انجام داد.

در مطالعه خود ، مکباچو (2011) منابع اصلی ریسک موجود در ساخت و ساز را بررسی کرد. نویسنده با هدف بررسی عامل اصلی خطر در صنعت ساخت و ساز در نیوزیلند ، این خطر پرداخت است ، زیرا دلالت بر این است که این خطر تهدیدهای قابل توجهی برای صنعت ساخت و ساز ایجاد می کند. نویسنده توضیح داد که ریسک پرداخت هنگام حفظ جریان پول کافی و تکمیل پروژه ، خطر قابل توجهی را تحمیل می کند. علاوه بر این ، نویسنده تلاش کرده است منابع ریسک را به احزاب صنعت ساخت و ساز - یعنی مشتری ، مشاوران ، پیمانکاران و تأمین کنندگان - نسبت دهد. نتایج حاکی از آن است که مشتریان با سهم 24 ٪ در مشکلات پیمانکاران منبع بالاترین ریسک هستند. پیمانکاران و پیمانکاران فرعی نیز به ترتیب با کمک 19 ٪ و 17 ٪ در مشکلات پیمانکاران به عنوان منابع بالایی درک شدند. از طرف دیگر ، ریسک مشاور متوسط در نظر گرفته می شد و تأمین کنندگان یک منبع کم خطر در نظر گرفته می شدند و سهم جمعی آنها 37 ٪ از مشکلات پیمانکاران محاسبه می شود. این مطالعه برای پیمانکاران بسیار حیاتی است زیرا به مدیر پروژه اجازه می دهد تا منابع را به اندازه کافی برای کاهش منابع مختلف ریسک اختصاص دهد ، که در نهایت باعث افزایش سودآوری و رضایت پروژه می شود. به عنوان یک نتیجه ، نویسنده اظهار داشت که روش پیشنهادی ابزاری مفید برای تجزیه و تحلیل ریسک و مدیریت و پاسخ ریسک در نظر گرفته می شود.

علاوه بر این ، محمودی و همکاران.(2020) اظهار داشت که خطرات بخشی ذاتی از صنعت ساخت و ساز است. با این وجود ، روش هایی برای کاهش تأثیر آنها در صورت ارزیابی مناسب در ابتدای پروژه وجود دارد که در آن می توان رابطه قراردادی یا روش تحویل را به طور مناسب انتخاب کرد تا میزان تأثیر خطرات در یک پروژه را به حداقل برساند. به این ترتیب ، این رویکرد می تواند برای اطمینان از موفقیت یک پروژه یا انتقال مسئولیت از صاحب پروژه به پیمانکار و برعکس ، از ارزش زیادی برخوردار باشد.

بنابراین ، در جدول 1 عوامل خطر استخراج شده از ادبیات مورد بررسی که به مشتری نسبت داده می شود ، ذکر شده است. عوامل خطر زیر نشان می دهد که کلیه خطرات منتسب به مشتری مربوط به روابط قراردادی و اداره قرارداد است. بنابراین ، مسئولیت مشتری برای اجرای قرارداد و اطمینان از اینكه روابط قراردادی عاری از همه عواملی است كه می تواند مانع جریان نقدی یك پروژه شود ، است. از طرف دیگر ، جدول 2 عوامل خطر به دست آمده از ادبیات را که به مشاوران نسبت داده می شود ، نشان می دهد. تمام عوامل خطر منتسب به مشاوران در هنگام طراحی و نظارت بر پروژه به تخصص آنها مربوط می شود.

در مورد عوامل خطر منتسب به پیمانکاران ، جدول 3 نشان می دهد که عوامل خطر منتسب به پیمانکاران مربوط به عوامل فنی و عوامل مدیریتی هستند و این نشان می دهد نقش مهم پیمانکار در یک پروژه ، زیرا تخصص فنی آنها برای حل فنی لازم استموضوعاتی که در یک سایت پروژه روبرو هستند و تخصص مدیریت آنها لازم است تا اطمینان حاصل شود که این پروژه به موقع اجرا می شود. جدول 4 عوامل خطر منتسب به احزاب خارجی ، مانند فشار بازار ، آژانس های دولتی یا هر طرف دیگر که ذینفع اصلی یک پروژه نیست ، نشان می دهد. این عوامل را می توان به یک یا چند مشارکت کننده نسبت داد و می تواند تأثیر غیرقابل پیش بینی بر جریان نقدی یک پروژه داشته باشد.

به این ترتیب ، عوامل خطر فوق که از ادبیات استخراج شده است ، در توسعه شاخص اندازه گیری ، CFRI ، برای ارزیابی تأثیر عوامل خطر مختلف از دیدگاه مشتری بر جریان نقدی یک پروژه ادغام شدند.

در حالی که تمام روشهای ارائه شده برای اندازه گیری ریسک کاربردی هستند ، هر کدام دارای کاستی های خاصی هستند. برخی از مدل ها قادر به تصرف خطرات موجود در یک پروژه ساختمانی نیستند ، برخی به ورودی ذهنی بستگی دارند ، که این امر آن را برای مناطق یا عملکردهای خاص بسیار خاص می کند ، در حالی که برخی دیگر انعطاف پذیری یا کاربرد مدل های متناسب را ارائه نمی دهند. بنابراین ، این تحقیق از دیدگاه مالک ، یک شاخص یکپارچه ریسک جریان نقدی (CFRI) را ایجاد کرد که خطرات را در یک پروژه ساختمانی که بر جریان نقدی پروژه ها تأثیر می گذارد ، به خود جلب می کند. به طور خلاصه ، این مطالعه بهترین روش را برای ادغام عوامل خطر در یک جریان نقدی ساختمانی که با استفاده از CFRI توسعه یافته انجام می شود ، برای آزمایش چگونگی ورود عوامل خطر در جریان نقدی یک پروژه ، دقت پیش بینی را فراهم می کند.

3. مواد و روشها

CFRI یک معیار است که برای استفاده توسط صاحبان/توسعه دهندگان ایجاد شده است تا خطرات موجود در پیش بینی جریان پول را به خود اختصاص دهند. این متریک پس از کاوش در ادبیات مربوطه و سنتز این تئوری با توجه به عوامل خطر استنباط شده از بررسی ادبیات در جدول 1 ، جدول 2 ، جدول 3 و جدول 4 ایجاد شده است. اولین قدم برای استخراج عوامل خطر مختلف از ادبیات بود. بنابراین ، در مجموع 44 عامل خطر مشخص شد. عوامل منتخب محدود به مواردی بود که صریحاً بر جریان نقدی یک پروژه تأثیر می گذارد. علاوه بر این ، فاکتورهای خطر استخراج شده بسته به نقش عامل خطر در چهار گروه قرار گرفتند. چهار گروه مشخص شده (i) خطرات مربوط به مشتری ، (ب) خطرات مربوط به مشاور ، (iii) خطرات مربوط به پیمانکار و (IV) خطرات خارجی که خارج از کنترل سه ذینفع اصلی هستند ، بودندواد

پس از شناسایی ، فاکتورهای خطر تأیید و ادغام شدند ، با استفاده از بازخورد کارشناسان صنعت و رویکرد دلفی ، که در مرحله 1 انجام شد. این عمل با هدف ارائه یک لیست ادغام شده از عوامل خطر که به عنوان پایه و اساس عملیات بعدی انجام شده استمرحله 2 ، که در آن تکرار دوم این نظرسنجی برای دستیابی به وزن عوامل مختلف و رتبه آنها به پزشکان صنعت منتشر شد. نتایج تکرار دوم پایه و اساس متریک CFRI بود تا صاحبان پروژه بتوانند تأثیر عوامل خطر مختلفی را که ممکن است در یک پروژه در جریان نقدی رخ دهد ، ضبط کنند و برای تسهیل چندین شبیه سازی داده های جریان نقدی در مراحل بعدی مطالعهوادشکل 1 در زیر روند ساخت و ساز متریک را نشان می دهد.

3. 1مرحله 1: تأیید عوامل خطر و ادغام

برای تأیید و تحکیم عوامل خطر شناسایی شده ، یک مطالعه دلفی با عوامل خطر مختلف مشخص شده از ادبیات انجام شد. برای گرفتن طیف کامل سناریوهای احتمالی ، پاسخ دهندگان از انواع مختلف ذینفعان در صنعت ساخت و ساز ، از جمله مشتری ، مشاوران ، پیمانکاران و آژانس های دولتی درگیر شدند. پاسخ دهندگان هدف مشخص شده مناسب ترین برای بازتاب عوامل خطر احتمالی از همه منظر بودند.

این مطالعه به منظور پاسخگویی به پاسخ های شرکت کنندگان در چندین تکرار برای اعتبارسنجی و تحکیم عوامل خطر ساخته شده است. جدول 5 در زیر روند مطالعه را نشان می دهد. اولین تکرار با 44 عامل خطر آغاز شد که برای تأیید اینکه آیا عوامل قابل اجرا هستند یا کاربردی نیست ، به شرکت کنندگان ارسال شد. نتایج اولین تکرار با یک هیئت متخصص به اشتراک گذاشته شد و از آنها خواسته شد تا دوباره مهمترین عوامل را شناسایی کنند. تکرار دوم با عوامل خطر مشخص شده از اولین تکرار برای کاهش بیشتر آغاز شد. همان فرایند تکرار شد تا زمانی که عوامل خطر به هدف 30 عامل کاهش یابد یا تا زمانی که پاسخ دهندگان در همان تعداد عوامل قرار بگیرند ، پس از آن مطالعه نتیجه گیری شد.

به همین ترتیب ، استفاده از رویکرد دلفی برای این مطالعه ، تأیید و کاهش عوامل خطر را همزمان فراهم می کند ، که باعث افزایش کارایی جمع آوری داده ها شده و به شرکت کنندگان اجازه می دهد تا نظرات خود را ابراز کنند.

3. 2مرحله 2: رتبه بندی عوامل خطر و وزن

برای رتبه بندی عوامل خطر که از مرحله 1 مشخص شده است ، یک نظرسنجی انجام شد و از شرکت کنندگان خواسته شد تا عوامل خطر مختلف را در مقیاس پنج نقطه ای لیکرت ارزیابی کنند. این نظرسنجی به صورت الکترونیکی ایجاد شده و برای شرکت کنندگان در صنعت ساخت و ساز انتخاب شده از انواع مختلف ذینفعان ارسال شده است.

این نظرسنجی از دو بخش تشکیل شده است. بخش اول مقدمه ای در مورد مطالعه و سؤالاتی بود که برای ارائه پیشینه جمعیتی پاسخ دهندگان استفاده می شود. در بخش دوم این نظرسنجی ، از پاسخ دهندگان خواسته شد تا عوامل خطر مختلف را در مقیاس پنج نقطه ای لیکرت اعم از "بسیار مهم" گرفته تا "مهم" ارزیابی کنند. این نظرسنجی شامل عوامل به دست آمده از مرحله 1 است و در یک قالب دیجیتالی برای سهولت جمع آوری پاسخ ها ارائه شده است.

3. 3شاخص عملکرد جریان نقدی (CFPI) فرمولاسیون

استفاده از نتایج مرحله اول به مرحله دوم برای به دست آوردن رتبه و وزن هر عامل. از روش شاخص اهمیت نسبی (RII) برای تعیین میزان و اهمیت هر عامل خطر استفاده شد. سیستم مقیاس لیکرت 5 نقطه ای به پاسخ دهندگان اجازه می دهد تا عوامل خطر شناسایی شده را ارزیابی کنند. مقیاس با بالاترین امتیاز (5) برای "بسیار مهم" آغاز شد ، سپس (4) "بسیار مهم" ، (3) "مهم" ، (2) "تا حدودی مهم" و (1) "مهم نیست"واداین مقیاس برای ارزیابی همه عواملی که اساس RII بر اساس معادلات (1) و (2) محاسبه شده است ، به شرح زیر است: < pan> با استفاده از نتایج مرحله اول به مرحله دوم برای به دست آوردن هر یکرتبه بندی و وزن فاکتور. از روش شاخص اهمیت نسبی (RII) برای تعیین میزان و اهمیت هر عامل خطر استفاده شد. سیستم مقیاس لیکرت 5 نقطه ای به پاسخ دهندگان اجازه می دهد تا عوامل خطر شناسایی شده را ارزیابی کنند. مقیاس با بالاترین امتیاز (5) برای "بسیار مهم" آغاز شد ، سپس (4) "بسیار مهم" ، (3) "مهم" ، (2) "تا حدودی مهم" و (1) "مهم نیست"واداین مقیاس برای ارزیابی همه عواملی که اساس RII براساس معادلات (1) و (2) محاسبه شده است ، به شرح زیر است: استفاده از نتایج مرحله اول به مرحله دوم برای به دست آوردن رتبه هر یک از عواملوزناز روش شاخص اهمیت نسبی (RII) برای تعیین میزان و اهمیت هر عامل خطر استفاده شد. سیستم مقیاس لیکرت 5 نقطه ای به پاسخ دهندگان اجازه می دهد تا عوامل خطر شناسایی شده را ارزیابی کنند. مقیاس با بالاترین امتیاز (5) برای "بسیار مهم" آغاز شد ، سپس (4) "بسیار مهم" ، (3) "مهم" ، (2) "تا حدودی مهم" و (1) "مهم نیست"واداین مقیاس برای ارزیابی همه عواملی که اساس RII بر اساس معادلات (1) و (2) محاسبه شده است ، به شرح زیر است: