قراردادهای رو به جلو: پایه و اساس همه مشتقات

Troy Adkins دارای 15+ سال تجربه تجزیه و تحلیل سرمایه گذاری در املاک مسکونی و بیش از یک دهه تجربه مشاوره سرمایه گذاری نهادی است.

توماس جی کاتالانو یک مشاور CFP و ثبت نام شده در ایالت کارولینای جنوبی است ، جایی که وی شرکت مشاوره مالی خود را در سال 2018 راه اندازی کرد.

پیچیده ترین انواع محصولات سرمایه گذاری اغلب در گروه گسترده ای از اوراق بهادار مشتق قرار می گیرد. برای بیشتر سرمایه گذاران ، درک مفهوم ابزار مشتق دشوار است. با این حال ، از آنجا که مشتقات به طور معمول توسط آژانس های دولتی ، موسسات بانکی ، شرکت های مدیریت دارایی و انواع دیگر شرکت ها برای مدیریت ریسک های سرمایه گذاری خود استفاده می شوند ، برای سرمایه گذاران مهم است که دانش عمومی از آنچه این محصولات نشان می دهد و چگونه توسط آنها استفاده می شود ، داشته باشندمتخصصان سرمایه گذاری.

در واقع ، یکی از قدیمی ترین و متداول ترین مشتقات ، قرارداد رو به جلو است که به عنوان مبنای مفهومی برای بسیاری از انواع دیگر مشتقات که امروزه می بینیم ، خدمت می کند. در اینجا ، ما نگاهی دقیق تر به جلو می اندازیم و می دانیم که چگونه آنها کار می کنند و از کجا استفاده می شود.

غذای اصلی

• یک قرارداد پیش رو یک قرارداد مشتق سفارشی است که همتایان را به خرید (دریافت) یا فروش (تحویل) دارایی با قیمت مشخص در تاریخ آینده موظف می کند.
• یک قرارداد رو به جلو می تواند برای محافظت یا گمانه زنی ها مورد استفاده قرار گیرد ، اگرچه ماهیت غیر استاندارد آن باعث می شود که آن را برای محافظت از آن مفید کند.
• در بازارهای فارکس ، از جلو برای بهره برداری از فرصت های داوری با هزینه حمل ارزهای مختلف استفاده می شود.
• درک چگونگی کار به جلو می تواند درک بیشتری از محصولات مشتقات پیچیده تر و ظریف تر مانند گزینه ها و مبادله ها را باز کند.

قرارداد رو به جلو

مراحل تجارت و تسویه حساب

معاملات پیش رو در بازار بدون نسخه (OTC) تجارت می کند ، به این معنی که آنها با مبادله ای تجارت نمی کنند. هنگامی که یک قرارداد رو به جلو منقضی می شود ، معامله به یکی از دو روش حل و فصل می شود. راه اول از طریق فرآیندی است که به عنوان "زایمان فیزیکی" شناخته می شود.

براساس این نوع تسویه حساب ، طرفی که مدت طولانی باشد ، موقعیت قرارداد پیش رو به طرفی می پردازد که در هنگام تحویل دارایی در واقع موقعیت کوتاه باشد و معامله نهایی شود. در حالی که مفهوم معامله "تحویل" ساده است ، اجرای تحویل دارایی اساسی ممکن است برای طرفی که موقعیت کوتاه را در اختیار دارد بسیار دشوار باشد. در نتیجه ، یک قرارداد رو به جلو نیز می تواند از طریق فرآیند معروف به "تسویه نقدی" تکمیل شود.

تسویه حساب نقدی پیچیده تر از تسویه حساب تحویل است ، اما درک آن هنوز هم نسبتاً ساده است. به عنوان مثال ، فرض کنید که در ابتدای سال یک شرکت غلات از طریق قرارداد پیش رو برای خرید 1 میلیون بوش ذرت با قیمت 5 دلار در هر بوشل از یک کشاورز در 30 نوامبر همان سال موافقت می کند.

در پایان ماه نوامبر ، فرض کنید ذرت با قیمت 4 دلار در هر بوشل در بازار آزاد به فروش می رسد. در این مثال ، شرکت غلات که مدت زمان قرارداد پیش رو دارد ، قرار است دارایی را از کشاورز دریافت کند که اکنون 4 دلار برای هر بوشل ارزش دارد. با این حال ، از آنجا که در ابتدای سال توافق شد که شرکت غلات 5 دلار برای هر بوشل بپردازد ، شرکت غلات به سادگی می تواند درخواست کند که کشاورز ذرت را در بازار آزاد با 4 دلار در هر بوشل بفروشد ، و شرکت غلاتپرداخت نقدی 1 دلار در هر بوشل به کشاورز. براساس این پیشنهاد ، کشاورز هنوز 5 دلار برای هر بوش ذرت دریافت می کند.

از نظر طرف دیگر معامله ، شرکت غلات سپس بوش های لازم ذرت را در بازار آزاد با 4 دلار در هر بوشل خریداری می کند. تأثیر خالص این فرآیند می تواند 1 دلار برای هر بوش ذرت از شرکت غلات به کشاورز باشد. در این حالت ، از تسویه حساب نقدی به منظور ساده سازی روند تحویل استفاده شده است.

قراردادهای رو به جلو

قراردادهای رو به جلو می توانند به روشی متناسب باشند که آنها را به ابزارهای مالی پیچیده تبدیل کند. برای کمک به نشان دادن این نکته می توان از یک قرارداد پیش رو ارز استفاده کرد. قبل از توضیح معاملات قرارداد به جلو ، اولین بار درک این مسئله مهم است که چگونه ارزها به مردم نقل می شود ، در مقابل نحوه استفاده از سرمایه گذاران نهادی برای انجام تحلیل مالی.

اگر یک توریست از Times Square در شهر نیویورک بازدید کند ، او احتمالاً ارز ارزی پیدا می کند که نرخ ارز ارز خارجی را به هر دلار آمریکا ارسال می کند. این نوع کنوانسیون به طور مکرر استفاده می شود. این به عنوان یک نقل قول غیرمستقیم شناخته می شود و احتمالاً روشی است که بیشتر سرمایه گذاران خرده فروشی از نظر مبادله پول فکر می کنند.

با این حال ، هنگام انجام تجزیه و تحلیل مالی ، سرمایه گذاران نهادی از روش نقل قول مستقیم استفاده می کنند ، که تعداد واحدهای ارز داخلی در هر واحد ارز خارجی را مشخص می کند. این فرآیند توسط تحلیلگران در صنعت اوراق بهادار ایجاد شده است ، زیرا سرمایه گذاران نهادی تمایل دارند از نظر میزان ارز داخلی مورد نیاز برای خرید یک واحد از سهام معین فکر کنند ، به جای اینکه تعداد سهام سهام را با یک واحد از آن خریداری کنیدارز داخلیبا توجه به این استاندارد کنوانسیون ، از نقل قول مستقیم برای توضیح چگونگی استفاده از یک قرارداد رو به جلو برای اجرای یک استراتژی داوری بهره تحت پوشش استفاده می شود.

فرض کنید که یک معامله گر ارزی ایالات متحده برای شرکتی کار می کند که به طور معمول محصولات اروپا را برای یورو به فروش می رساند ، و این یورو در نهایت نیاز به بازگشت به دلار آمریکا دارد. یک معامله گر در این نوع موقعیت احتمالاً نرخ نقطه و نرخ رو به جلو بین دلار ایالات متحده و یورو را در بازار آزاد و همچنین نرخ بازده بدون ریسک برای هر دو ابزار می داند.

به عنوان مثال ، معامله گر ارز می داند که نرخ امتیاز دلار آمریکا در هر یورو در بازار آزاد 1. 35 دلار آمریکا به ازای هر یورو ، نرخ سالانه بدون ریسک ایالات متحده 1 ٪ و نرخ سالانه بدون ریسک اروپا 4 ٪ است. قرارداد یک ساله ارز در بازار آزاد با نرخ 1. 50 دلار آمریکا به ازای هر یورو نقل شده است. با استفاده از این اطلاعات ، این امکان وجود دارد که معامله گر ارز تعیین کند که آیا یک فرصت داوری بهره تحت پوشش در دسترس است ، و نحوه ایجاد موقعیتی که با استفاده از معامله قرارداد رو به جلو ، سود بدون ریسک را برای شرکت کسب کند.

یک استراتژی داوری بهره تحت پوشش

برای شروع یک استراتژی داوری بهره تحت پوشش ، معامله گر ارز ابتدا باید تعیین کند که قرارداد پیش رو بین دلار ایالات متحده و یورو باید در یک محیط نرخ بهره کارآمد باشد. برای تعیین این تصمیم ، معامله گر نرخ امتیاز دلار آمریکا را به ازای هر یورو به یک به علاوه نرخ سالانه بدون ریسک اروپا تقسیم می کند ، و سپس آن نتیجه را با یک به علاوه نرخ سالانه بدون ریسک ایالات متحده ضرب می کند.

[1. 35 / (1 + 0. 04)] x (1 + 0. 01) = 1. 311

در این حالت ، قرارداد یک ساله پیش رو بین دلار ایالات متحده و یورو باید با قیمت 1. 311 دلار آمریکا به ازای هر یورو بفروشد. از آنجا که قرارداد یک ساله پیش رو در بازار آزاد با قیمت 1. 50 دلار آمریکا به ازای هر یورو به فروش می رسد ، معامله گر ارز می داند که قرارداد پیش رو در بازار آزاد بسیار گران است. بر این اساس ، یک معامله گر ارز حیله گر می داند که هر چیزی که بیش از حد گران باشد باید برای سودآوری فروخته شود ، بنابراین معامله گر ارز می تواند قرارداد رو به جلو را بفروشد و ارز یورو را در بازار نقاط خریداری کند تا نرخ بازده بدون ریسک کسب کندسرمایه گذاری.

مثال

استراتژی داوری علاقه تحت پوشش می تواند در چهار مرحله ساده حاصل شود:

مرحله 1:

معامله گر ارز باید 1. 298 دلار مصرف کند و از آن برای خرید 0. 962 یورو استفاده کند.

برای تعیین میزان دلار ایالات متحده و یورو مورد نیاز برای اجرای استراتژی داوری بهره تحت پوشش ، معامله گر ارز قیمت قرارداد نقطه ای را به ازای هر یورو به یک به علاوه نرخ سالانه بدون ریسک اروپا 4 ٪ تقسیم می کند.

در این حالت ، برای تسهیل معامله 1. 298 دلار لازم است. در مرحله بعد ، معامله گر ارز تعیین می کند که برای تسهیل این معامله به چه تعداد یورو مورد نیاز است ، که به سادگی با تقسیم یک به یک به علاوه نرخ سالانه بدون ریسک اروپا 4 ٪ تعیین می شود.

مبلغ مورد نیاز 0. 962 یورو است.

گام 2:

معامله گر برای تحویل 1. 0 یورو در پایان سال با قیمت 1. 50 دلار باید یک قرارداد رو به جلو بفروشد.

مرحله 3:

معامله گر باید موقعیت یورو را برای سال حفظ کند و با نرخ 4 ٪ بدون ریسک اروپا سود کسب کند. این موقعیت از 0. 962 یورو به 1. 00 یورو افزایش می یابد.

مرحله 4:

سرانجام ، در تاریخ انقضا قرارداد پیش رو ، معامله گر 1. 00 یورو را تحویل داده و 1. 50 دلار دریافت می کند. این معامله با نرخ بازده عاری از ریسک 15. 6 ٪ برابر است ، که می تواند با تقسیم 1. 50 دلار به 1. 298 دلار و تفریق یکی از مبلغ برای تعیین نرخ بازده در واحدهای مناسب تعیین شود.

مکانیک این استراتژی داوری با علاقه تحت پوشش برای سرمایه گذاران بسیار مهم است ، زیرا آنها نشان می دهند که چرا برابری نرخ بهره باید در همه زمان ها صادق باشد تا سرمایه گذاران از سود نامحدودی بدون ریسک جلوگیری کنند.

داوری بهره تحت پوشش

کدورت بازار رو به جلو

Forwards یک سطح از حریم خصوصی را هم برای خریدار و هم برای فروشنده فراهم می کند ، و می توان آنها را برای پاسخگویی به نیازها و اهداف خاص خریدار و فروشنده سفارشی کرد. متأسفانه به دلیل ویژگی های مات قراردادهای رو به جلو ، اندازه بازار رو به جلو به طور دقیق مشخص نیست. این به نوبه خود ، میزان بازارهای رو به جلو را کمتر از برخی از بازارهای مشتق دیگر درک می کند.

به دلیل عدم شفافیت که با استفاده از قراردادهای رو به جلو همراه است ، ممکن است برخی از مسائل بالقوه بوجود بیاید. به عنوان مثال ، احزابی که از قراردادهای پیش رو استفاده می کنند ، در معرض خطر پیش فرض قرار دارند ، ممکن است اتمام تجارت آنها به دلیل عدم وجود یک خانه رسمی رسمی مشکل ساز باشد و در صورت ساختار نادرست قرارداد مشتقات ، در معرض خسارات بالقوه بزرگ قرار می گیرند.

در نتیجه ، این امکان وجود دارد که مشکلات مالی شدید در بازارهای رو به جلو وجود داشته باشد تا از طرفین که در این نوع معاملات به جامعه به طور کلی مشغول هستند ، سرریز شود.

تا به امروز ، مشکلات شدید مانند پیش فرض سیستمیک در بین طرفانی که در قراردادهای رو به جلو شرکت می کنند ، تحقق نیافته است. با این وجود ، مفهوم اقتصادی "خیلی بزرگ برای شکست" همیشه یک نگرانی خواهد بود ، تا زمانی که قراردادهای رو به جلو مجاز به انجام سازمان های بزرگ باشند. هنگامی که گزینه ها و بازارهای مبادله ای در نظر گرفته می شوند ، این مشکل حتی بیشتر به یک نگرانی بیشتر تبدیل می شود.

قراردادهای رو به جلو و سایر مشتقات

همانطور که این مقاله نشان می دهد ، قراردادهای رو به جلو می توانند به عنوان ابزارهای مالی بسیار پیچیده ای تنظیم شوند. وسعت و عمق این نوع قراردادها به صورت نمایی گسترش می یابد وقتی فرد انواع مختلفی از ابزارهای مالی اساسی را که می تواند برای اجرای یک استراتژی قرارداد رو به جلو استفاده کند ، در نظر بگیرد.

مثالها شامل استفاده از قراردادهای رو به جلو سهام در اوراق بهادار سهام شخصی یا اوراق بهادار شاخص ، قراردادهای پیش رو در درآمد ثابت در اوراق بهادار مانند صورتحساب خزانه داری و قراردادهای پیش رو نرخ بهره بر روی نرخ هایی مانند نرخ ارائه شده بین بانکی لندن (LIBOR) است که بیشتر در آن شناخته شده استصنعت به عنوان توافق نامه های نرخ رو به جلو.

سرانجام ، سرمایه گذاران باید درک کنند که مشتقات قرارداد رو به جلو به طور معمول پایه و اساس قراردادهای آتی ، قراردادهای گزینه ها و قراردادها را مبادله می کنند. این امر به این دلیل است که قراردادهای آتی اساساً قراردادهای پیش رو استاندارد هستند که دارای مبادله رسمی و پاکسازی هستند.

قراردادهای گزینه ها اساساً قراردادهای رو به جلو هستند که یک سرمایه گذار را گزینه ای می کنند ، اما تعهدی نیست ، برای انجام یک معامله در مقطعی از زمان. قراردادهای مبادله اساساً توافق نامه های زنجیره ای مربوط به قراردادهای رو به جلو هستند که نیاز به اقدامی دارند که به طور دوره ای توسط سرمایه گذاران انجام می شود.

پرچین جلو چیست؟

پرچین رو به جلو یک استفاده کلاسیک از قراردادهای رو به جلو برای قفل کردن قیمت امروز برای محصولی است که در تاریخ بعدی خریداری یا فروخته می شود. تصور کنید که یک کشاورز در ماه مه دانه ذرت را گیاهان می کند و در ماه اکتبر برداشت می کند. کشاورز نمی خواهد در مورد قیمت ذرت بین ماه مه و اکتبر حدس بزند ، بلکه ترجیح می دهد قیمت فعلی را قفل کند ، که کشاورز از آن برای بودجه هزینه های عملیاتی و تخمین حاشیه سود استفاده کرده است. بنابراین ، کشاورز امروز یک قرارداد رو به جلو را برای ذرت می فروشد. در ماه اکتبر ، کشاورز ذرت را برداشت می کند و آن را می فروشد. در همان زمان ، آنها قرارداد پیش رو خود را خریداری می کنند. به این ترتیب ، کشاورز در ماه مه قیمت را قفل کرده است ، زیرا اگر ذرت در این میان افزایش یابد ، آنها می توانند سود حاصل از فروش ذرت را ببینند اما ضرر معادل آن را در پیش می گیرند. به همین ترتیب ، اگر قیمت ذرت کاهش یابد ، آنها از رو به جلو سود می برند اما ذرت فیزیکی را از دست می دهند.

چه زمانی اولین قرارداد رو به جلو اختراع شد؟

مورخان مالی تخمین می زنند که قراردادهای رو به جلو در تاریخ بشریت آغاز شده است ، به محض شروع تمدن و تجارت محصولات کشاورزی. استفاده از رو به جلو را می توان در دوران یونانی و روم ردیابی کرد و ممکن است هنوز هم زودتر اتفاق بیفتد. آنها از قرون وسطی به طور گسترده در اروپا (و متعاقباً در جای دیگر) معامله شده اند.

قراردادهای پیش رو و آتی چگونه متفاوت است؟

جلو و آینده ، از بسیاری جهات ، به همان روش فعالیت می کنند. تفاوت عمده این است که قراردادهای آتی دارای شرایط استاندارد شده و در صرافی ها معامله می شوند ، در حالی که رو به جلو قابل تنظیم و تجارت بدون نسخه (OTC) است.

خط پایین

هنگامی که پیوند بین قراردادهای رو به جلو و سایر مشتقات درک شود ، سرمایه گذاران می توانند شروع به تحقق ابزارهای مالی که در اختیار آنهاست ، پیامدهایی که مشتقات برای مدیریت ریسک دارند ، و اینکه چقدر بالقوه بزرگ و مهم بازار مشتقات برای میزبان دولت استآژانس ها ، موسسات بانکی و شرکت ها در سراسر جهان.

Investopedia مالیات ، سرمایه گذاری یا خدمات مالی و مشاوره را ارائه نمی دهد. این اطلاعات بدون در نظر گرفتن اهداف سرمایه گذاری ، تحمل ریسک یا شرایط مالی هر سرمایه گذار خاص ارائه می شود و ممکن است برای همه سرمایه گذاران مناسب نباشد. سرمایه گذاری شامل ریسک ، از جمله از دست دادن احتمالی مدیر است.