بررسی تطبیقی کارایی مدیریت ریسک ارز در شرکتهای روسی با فناوری پیشرفته در بخش مخابرات اقتصاد. : بهترین استراتژی معاملات

آخرین مطالب

امکانات وب

بررسی تطبیقی کارایی مدیریت ریسک ارز در شرکتهای روسی با فناوری پیشرفته در بخش مخابرات اقتصاد.

Annotaciya научной статьи по эkonomike و бизнис، نویسنده научной работы — Shvets S., Sobolev A.

شرکت های مخابراتی در روسیه برای حفظ موقعیت رقابتی خود در بازار مجبورند به طور مداوم پایه های مادی و فنی خود را به روز کنند. عملکرد بدون وقفه در آستانه ظرفیت فناوری های مدرن باعث تقاضای ثابت برای تجهیزات و قطعات سخت افزاری می شود که سهم زیادی از قطعات نوآورانه را شامل می شود و اکثریت قریب به اتفاق آنها در بازار داخلی تولید نمی شوند. مدیریت ریسک ارز پیشرفته به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از سیستم مدیریت ریسک سازمانی می تواند بهترین گزینه ها را برای سیاست خرید و تخصیص سرمایه آزاد در بازار پول ارائه دهد، بنابراین می تواند به طور قابل توجهی کارایی کلی شرکت را در شرکت های با فناوری پیشرفته بهبود بخشد.

Текст научной работы на тему «مطالعه تطبیقی کارایی مدیریت ریسک ارز در شرکت های روسی با فناوری پیشرفته در بخش مخابرات اقتصاد»

ufeffРасчет integralьnogo индекса жизненного цикла монопрофильного муниципального образования позволит определить не только тенденции, происходящие во эkonomike, socialьnoй sfere и на упатень монопрофильного образовани.

СПИСОК ЛИТЕРАТУРЫ: ۱. Ильина и др.- М.: Финансовый университет, 2013. -168 پ.

2. آنتونوا، И. С. Моделование инфраструктуры диверсификации экономики моногорода / И. С. Антонова // Вестник СибГАУ.- 2016.- Том 17, № 4. - С. 1104-1112.

3. Минаева, И. В. Методика оценки социјально-экономического развития моногородов/ И. В. Минаева.// Российское предпринимательство.- 2013. - № 19 (241).- С. 46-52.

4. Коновалова، Т. А. Факторы и условия, обеспечивающие функционирование и развитие моногородов Российской Федерации // Молодой ученый.- 2013. - №4.- С. 233-237.

5. مونوگورود: مدیریت развитием / Т. В. Ус-кова, и др.. - Вологда: ИСЭРТ РАН, 2012. - 220 с.

مطالعه تطبیقی کارایی مدیریت ریسک ارز در شرکت های روسی با فناوری پیشرفته در بخش مخابرات اقتصاد

DSc. در اقتصاد،

دانشکده عالی اقتصاد دانشگاه تحقیقات ملی، روسیه

کاندیدای دکترا در مدیریت نوآوری دانشگاه تحقیقات ملی دانشکده عالی اقتصاد، روسیه

شرکت های مخابراتی، قطعات با فناوری پیشرفته، نوآورانه، مدیریت دارایی، ریسک ارز، روش شناسی VaR، تخصیص سرمایه.

1. پس زمینه مشکل

دهه های اخیر توسعه مدیریت به عنوان یک علم با تعمیق و گسترش نقش مدیریت ریسک شرکت برای عملیات روزانه شرکت های فعال در بازار مشخص می شود. از بسیاری جهات، این به دلیل افزایش بی ثباتی محیط اقتصاد کلان است که کسب وکارها باید بدون توجه به وابستگی به صنعت در آن فعالیت کنند. با این حال، این فرآیند به ویژه در بخش شرکت های با فناوری پیشرفته که دستاوردهای پیشرفته مختلف پیشرفت های علمی و پیاده سازی آن ها بر اساس فناوری های روز را ترکیب کرده و در فرآیند تولید استفاده می کنند، قابل توجه است. در روسیه، این روندها با تحریم های اقتصادی خارجی تحمیل شده تشدید می شود و این نیاز به یک سیستم مدیریت ریسک کارآمد را بیشتر می کند. وابستگی اکثریت شرکت ها به قطعات وارداتی می تواند در کوتاه ترین زمان ممکن یک کسب و کار موفق را در آستانه بی ثباتی مالی قرار دهد. اما حتی با عرضه نسبتاً ثابت اجزای مورد نیاز، قیمت آنها می تواند به طور قابل توجهی بر شاخص های ترازنامه تأثیر بگذارد.

تأثیر عوامل خطرات ارزی. از آنجا که اکثریت خریدهای بین المللی به صورت ارز (معمولاً - به دلار آمریکا) انجام می شود و نرخ ارز بسیار بی ثبات است ، بسیاری از سازمان ها با چالش هایی روبرو هستند که می تواند منجر به فروپاشی آنها شود ، همانطور که در سالهای 2014-2015 مشاهده شد.

در حال حاضر ، سه دسته از شرکت های روسی از نظر توسعه سیستم های مدیریت ریسک قابل شناسایی است:

1) شرکت هایی با یک سیستم مدیریت ریسک رسمی که فقط برای پاسخگویی به الزامات مشترک ISO 31000 [1] طراحی شده اند.

2) شرکت هایی با سیستم مدیریت ریسک رضایت بخش که از تکنیک های پیشرفته اندازه گیری و کنترل ریسک استفاده می کنند (COSO ، FERMA).

3) شرکت هایی که در حال معرفی سیستم مدیریت ریسک یکپارچه (ERM) و همچنین استفاده از روشهای پیشرفته برای ارزیابی قرار گرفتن در معرض ریسک و افشای اطلاعات به هیئت مدیره هستند.

اکثر شرکت های کوچک و متوسط در اقتصاد روسیه توسط یک

سطح بسیار پایین توسعه سیستم های مدیریت ریسک. با این وجود ، حساسیت عینی مشاغل نسبت به خطرات خارجی بدون در نظر گرفتن میزان آمادگی آن برای درک این قرار گرفتن در معرض ، بدون تغییر باقی می ماند و خطر اصلی شرکت هایی که درگیر فعالیت اقتصادی خارجی هستند ، ریسک ارز است. دست کم گرفتن آن تهدید خسارات قابل توجه ، وخامت نقدینگی شرکت ها ، از دست دادن موقعیت در بازار مالی و همچنین باعث کاهش ارزش بازار شرکت ها برای کاهش می شود و در برخی موارد ممکن است منجر به ورشکستگی شود [2]. از طرف دیگر ، در صورت ارزیابی ریسک بسیار محافظه کارانه ، تقاضای بیش از حد در مقررات سرمایه اقتصادی وجود دارد - وجوهی که می توانند با کارآیی بیشتری استفاده شوند. به همین دلیل است که مطالعه رویکردهای موجود برای ارزیابی ریسک ارز در شرکتهای پیشرفته با پیشرفت در کارآیی آنها در ارتباط است و می تواند برای استفاده از استراتژی های بهتر برای مدیریت ریسک ارز استفاده شود.

رایج ترین روش برای ارزیابی ریسک ارزی با گروهی از به اصطلاح معیارهای ریسک مبتنی بر کمیت (QBRM) یا معیارهای ریسک تصادفی مرتبط است. این معیارها شامل استفاده از دستگاه تئوری احتمال و آمار ریاضی برای ایجاد یک مدل احتمالی از تکامل عوامل خطر است. معیارهای تخمینی مختلف برای ریسک ارز (تحلیل VaR، ETL (ES) -تحلیل، تجزیه و تحلیل SRM و موارد دیگر) با مزایا و معایب ذاتی آن ها مشخص می شوند که با تجزیه و تحلیل مقایسه ای و بررسی های ریاضی در تعدادی از تحقیقات دانشگاهی آشکار شده اند [3، 4].].

در عمل روسیه، روش اصلی ارزیابی ریسک ارز با رویکرد VaR نشان داده می شود. پیشرفته ترین شرکت های با فناوری بالا در بازار مخابرات سعی می کنند روش های تحلیل سناریو را اعمال کنند و پویایی بازده سرمایه تعدیل شده با ریسک (RORAC) را نظارت کنند. بنابراین، همه شرکت ها را می توان بر اساس معیار ادراک ریسک به چند گروه تقسیم کرد:

1) شرکت های جوان ریسک گریز - اگر دو استراتژی با سود مورد انتظار یکسان اما سطوح ریسک متفاوت وجود داشته باشد، آنها استراتژی با درجه ریسک بالاتر را برای ایجاد سریع پایگاه مشتری و / یا نفوذ به یک بازار جدید انتخاب می کنند.;

2) کسب و کارهای ریسک خنثی - از بین دو استراتژی با سود مورد انتظار یکسان اما با سطوح ریسک مربوطه، هیچ یک از آنها با اولویت مشخص انتخاب نمی شوند.

3) سازمان های مخاطره آمیز (معمولاً توسط شرکت های بزرگ نشان داده می شوند) - در صورت امکان، آنها همیشه گزینه های سیاست محافظه کارانه تری را انتخاب می کنند. با این وجود، این بدان معنا نیست که آنها آماده انجام اقداماتی نیستند که منجر به قرار گرفتن در معرض خطر می شود. برای آنها، یک سطح بالاتر از ریسک همیشه باید جبران بسیار بیشتری را برای پذیرش آن در نظر بگیرد.

همچنین تمایلی برای کاهش تحمل ریسک با تکامل یک کسب و کار وجود دارد: مواجهه با ریسک بسیار بیشتر برای شرکت های کوچک معمول است که سهامداران آن تمایل دارند چشم انداز توسعه شرکت ها را با خوش بینی زیادی درک کنند. با افزایش عملیات، محدودیت های اجتناب ناپذیر مربوط به اندازه سرمایه در گردش ظاهر می شود و این امر الزامات عملیات را افزایش می دهد.

مشخصات ، سیستم های کنترل داخلی ، صلاحیت پرسنل و همچنین زیرساخت های فنی و اطلاعاتی. اثربخشی و عمق تجزیه و تحلیل همه عوامل خطر و همچنین رسمی سازی مناسب روشهای مدیریت ریسک ، چشم انداز رشد یک شرکت را تعریف می کند. با توجه به ریسک ارز ، این به معنای ضرورت انتخاب کارآمدترین مدل برای ارزیابی قرار گرفتن در معرض خطر یک شرکت است ، اما تعادل دقت محاسبات و هزینه های مرتبط با جمع آوری اطلاعات باید در هر مورد حفظ شود.

2. مدل های ارزیابی ریسک ارزی که توسط شرکت های ارتباطات روسیه اعمال می شود

عنصر پایه در مدیریت ریسک ارز ، انتخاب متریک ارزیابی است ، زیرا محاسبه قرار گرفتن در معرض کافی توانایی مدیریت و هیئت مدیره را در تصمیم گیری های آگاهانه در مورد عملیات تجاری بیشتر افزایش می دهد.

طبق توصیه های تعدادی از جوامع خبره ، چندین اصل برای ساده سازی انتخاب معیارها تهیه شده است:

- وضوح شهودی برای تفسیر ؛

- ثبات در طول زمان ؛

- وضوح برای ملاحظات مدیریت عالی ؛

- Subadditivity (خطر سبد کل از مجموع خطرات فردی کوچکتر است).

- امکان تجمع آسان / تجزیه در فرآیند ارزیابی ریسک کلی و توزیع سرمایه ریسک.

از بین روشهای تحلیل ریسک کمی ، می توانیم بین:

- برآوردهای تحلیلی (یا متخصص) ؛

- ارزیابی مدل تصادفی.

روشهای تحلیلی امکان تعیین احتمال از دست دادن را بر اساس رویکردهای مختلف محاسبه متخصصان درگیر فراهم می کند. این گروه شامل روش سناریو ، تجزیه و تحلیل حساسیت ، روش معادل است. اشکال اصلی روشهای تحلیلی با سطح بالای تأثیر هر متخصص همراه است ، بنابراین عامل انسانی می تواند به طور مستقیم بر نتایج ارزیابی ریسک تأثیر بگذارد.

روشهای تصادفی ارزیابی ریسک تعیین توزیع احتمال ضرر و زیان بر اساس داده های آماری از دوره های قبلی و توضیحات منطقه خطر را فرض می کند. معمولاً ، برای اجرای عملی ، روشهای تصادفی زیر اعمال می شود: درختان تصمیم گیری ، خوشه بندی ، شبکه های عصبی ، ارزش در روش ریسک (VAR). مزایای این روشها با توانایی آنها در تجزیه و تحلیل و ارزیابی سناریوهای مختلف در مجموعه داده شده از وقایع و همچنین جمع آوری عوامل خطر کامپوزیت در یک رویکرد واحد بر اساس داده های تاریخی تعریف می شود.

شرکت های ارتباطات روسیه به منظور اندازه گیری خطرات کل یک سبد معاملاتی رویکردهایی را برای مدیریت ریسک ارزی اتخاذ کرده اند که در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 در بانکداری سرچشمه گرفته است. در حال حاضر ، این روش ها هنوز هم به عنوان میانگین محاسبه کفایت سرمایه توسط چندین بانک فراملی و شرکت های بین المللی در سراسر جهان و همچنین سازمان های بین المللی مانند بانک برای شهرک های بین المللی ، سازمان بانکی اروپا و دیگران مورد استفاده قرار می گیرند.

از روش VAR برای ارزیابی خطرات ناشی از عملیات مختلف بانکی با ارز استفاده می شود و تخمین های ضرر قوی را برای یک دوره زمانی خاص محاسبه می کند که با یک سطح اطمینان از پیش تعریف شده تحت فرض شرایط عادی بازار محاسبه می شود. اجرای عملی چنین روشی برای شرکت های خارج از منطقه بانکی می تواند با در نظر گرفتن پارامترهای مختلف ریسک در همان زمان (افق زمانی ، توصیف کننده های احتمال و نمایندگی نتیجه پولی) سود ببرد ، و این به وضوح این رویکرد را از سنتی متمایز می کندمعیارهای ریسک به عنوان انحراف استاندارد عملکرد نمونه کارها و ضریب تغییر موقعیت های ارز. تخمین های VAR می توانند با روش های مختلف انجام شوند ، که همه آنها ساختار مشابهی دارند اما در محاسبات تغییرات احتمالی در ارزش نمونه کارها متفاوت هستند.

از دیدگاه عملی ، تعدادی از رویکردها را می توان مطابق با تفاوت در پیچیدگی محاسباتی عملیات انجام شده متمایز کرد و این امر شیوع روش ها را در شرکت های ارتباطات تعیین می کند.

اساسی ترین و ساده ترین روش پیاده سازی شامل محاسبه افزایش لگاریتمی در قیمت ارزها (شکل 1) با محاسبه بعدی انحراف استاندارد است (شکل 2). در نتیجه ، فرمول شناخته شده (شکل 3) معمولاً نقطه پایانی است

محاسبات برای اکثریت قریب به اتفاق شرکت ها.

جایی که rt 'و r^-1 نرخ ارز ارز I-TH در دو دوره هستند.

a2 = -^ yf = 1 (ri - ¡i) 2 ، n = i £ j = در (شکل 2)

var = kkxaxv ، (شکل 3)

در جایی که KA با توجه به سطح اطمینان از A ، کمی از توزیع عادی است و V قرار گرفتن در معرض ارز برای ارز I است.

برخی از شرکت های ارتباطات از راه دور سعی می کنند تأثیر بیشتری از آخرین قیمت ها در ارزیابی VAR را در نظر بگیرند ، بنابراین آنها به جای انحراف استاندارد از انحراف وزنی از میانگین استفاده می کنند. با این حال ، حتی چنین اصلاحاتی خطر نهفته این رویکرد مرتبط با فرض توزیع عادی بازده نمونه کارها را از بین نمی برد. معمولاً مجموعه ای از تست تشخیصی استاندارد (نمودارهای QQ ، توطئه های جعبه و غیره) برای ورودی مدل ها برای بررسی نرمال بودن داده ها اعمال می شود. بنابراین ، رویکرد پارامتری به محاسبه VAR فقط در صورت وجود چنین نرمالیتی قابل اطمینان است که قبل از محاسبات قابل اعتماد است.

به عنوان جایگزینی برای ارزیابی ریسک پارامتری ، یک رویکرد غیر پارامتری می تواند مورد توجه قرار گیرد. این شامل روشهای مختلف مدل سازی تاریخی ، تخمین ها و نمودارهای توزیع ، مدل های بوت استرپ و سایر موارد است.

در صورت وجود پرسنل قادر به انجام تجزیه و تحلیل پیشرفته و در دسترس بودن زیرساخت های محاسباتی ، انواع پیشرفته تجزیه و تحلیل بر اساس شبیه سازی مونت کارلو می تواند در مجموعه داده های جمع آوری شده اعمال شود. برخلاف روشهای پارامتری ، رویکرد شبیه سازی تأثیر غیرخطی بودن در پویایی قیمت بازار را در نظر می گیرد. بر خلاف مدل سازی تاریخی ، می تواند تعداد بی نهایت سناریوها را ایجاد کند ، بنابراین برای آزمایش بیشماری از نتایج احتمالی آینده.

با وجود محبوبیت بالای رویکرد VAR برای ارزیابی ریسک ارز ، این نه تنها مزایای خاصی دارد بلکه تعدادی از اشکالات قابل توجه را نیز دارد (جدول 1).

مزایا و مضرات اصلی رویکرد VAR

1. این اتحادیه ارزیابی انواع مختلف ریسک را فراهم می کند. 2. می توان آن را برای انواع موقعیت های ارزی و اوراق بهادار اعمال کرد و این امکان را برای مقایسه مواجهه ها فراهم می کند. 3. این امکان را می دهد تا خطرات مربوط به موقعیت های ارز فردی را با توجه به همبستگی های موجود در نمونه کارها جمع کند. 4- اجازه می دهد تا تغییرات همزمان در همه عوامل خطر را در نظر بگیرد. 5- این تخمین درآمد احتمالی را با فرض پذیرش ضررها به دلیل وقایع ریسک ارائه می دهد. 6. این شهودی ترین و ساده ترین نمایندگی پولی را به ارز ملی یا هر ارز مورد نظر ممکن است به آن علاقه مند باشد. 7. این اجازه می دهد تا بر اساس مدل ریسک پذیرفته شده ، جداسازی واحد تجاری کارآمد را انجام دهد. 8- این امر به افزایش اثربخشی مدیریت ریسک ارز بر اساس معرفی محدودیت های وار برای موقعیت های باز شده خاص کمک می کند. 1. این اطلاعات در مورد ضررهای احتمالی را فقط در پایان افق زمانی ارائه می دهد و در بازه های زمانی داخل افق با ضررهای احتمالی روبرو نمی شود. 2. اثرات تنوع و خوشه بندی نوسانات ، همبستگی مثبت بازده و همبستگی های انحراف را در نظر نمی گیرد. 3. به شکل کلاسیک ، خطر نقدینگی درون زا و اگزوژن بازار (یا ابزار مالی خاص) را در نظر نمی گیرد. 4- این اطلاعات در مورد ماهیت توزیع و دامنه تلفات در مقیاس بزرگ اما نادر (وقایع "چربی های چربی") را شامل نمی شود. 5- VAR یک معیار منسجم از ریسک نیست زیرا مطابق با معیار زیربنایی نیست: در شرایط خاص ، خطر کل می تواند بالاتر از مجموع تخمین های VAR فردی از موقعیت های خاص باشد. 6. این به طور قابل توجهی به انتخاب پارامترهای مدل (انتخاب سطح اطمینان ، افق زمانی و غیره) بستگی دارد. 7. این فرض بر اساس این فرض است که موقعیت در افق زمانی که محاسبات در آن انجام می شود بدون تغییر باقی می ماند. 8- تحت شرایط خاص ، تشویق به تنوع خطرات و ایجاد موقعیت های کم ارزش و ارزش گذاری نشده است.

بنابراین، مزیت اصلی استفاده از رویکرد VaR، امکان به دست آوردن یک معیار علمی مبتنی بر ارزیابی ریسک کافی و همچنین برای ارزیابی پرتفوی کل است. با این حال، انتظار می رود که شناخت معایب این رویکرد، مدیریت شرکت ها را تشویق کند تا مدل های ارزیابی ریسک جدید، پیچیده تر و تصادفی تری را توسعه دهند که اجازه می دهد تا برخی از معایب معیار VaR را در عین حفظ مزایای آن مشخص کند.

محبوب ترین جایگزین برای معیار VaR کلاسیک، ارزیابی «تلفات دم» است (ETL - از دست دادن دم مورد انتظار). این رویکرد توسط گروهی از معیارها با نام های مختلف نشان داده می شود: کمبود مورد انتظار (ES)، انتظار شرطی دنباله (TCE)، دم VaR (TVaR)، VaR شرطی (VaR شرطی - CVaR)، و غیره. با وجود تفاوت های اصطلاحی، تنهامفهوم تحت پوشش این رویکرد، ارزیابی مقیاس متوسط زیان بیش از یک سطح معین است، و اطلاعات بیشتری در مورد ماهیت سود و زیان در «دم» توزیع ارائه می کند. برخی از معیارها (به عنوان مثال، ES) از مقدار آستانه تخمین های VaR استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر (به عنوان مثال، TCE) بر تقسیم کمیت توزیع ضرر تکیه دارند. هر دو گروه یکسان ارائه می دهند

ارزیابی ریسک در شرایط توزیع مستمر، اما گروه آخر در صورت توزیع گسسته زیان انسجام خود را از دست می دهد.

از نظر ریاضی، متریک ETL را می توان به شکل نسبتاً ساده نشان داد (شکل 4).

ETL = E (L | L>VaRa)، a e (0; 1)، که در آن (شکل 4) L یک تابع توزیع تصادفی تلفات F(L) است. a سطح اطمینان (نزدیک به 1) است. VaRa چندک a F(L). در صورت توزیع پیوسته، متریک ETL را می توان با استفاده از یک فرم انتگرال محاسبه کرد (شکل 5).

ساده ترین راه برای پیاده سازی این رویکرد، «بریدن دم» به تعداد زیادی از بخش ها، هر کدام با توزیع احتمال یکسان، و محاسبه معیارهای VaR مرتبط با هر «برش» است. در این حالت، ETL برابر است با میانگین معیارهای مربوط به سطوح از a تا 1.

ETL یک معیار ریسک منسجم است، اگرچه دارای تعدادی اشکال است (جدول 2).

مزایا و معایب اصلی رویکرد ETL_

1. تمام مزایای رویکرد VaR را دارد. 2. این یک معیار ریسک فرعی و منسجم است. 3. محاسبه آن کاملاً شهودی و آسان است. 4. دارای تحدب است، بنابراین می توان از ابزارهای تئوری بهینه سازی استفاده کرد. 5. بر ارزیابی میزان تلفات و نه تنها امکان آنها تمرکز دارد. 6. به ما اجازه می دهد تا اندازه متوسط تلفات را که از سطح مشخص شده ارقام VaR بیشتر است، تخمین بزنیم. 7. تأثیر انتخاب پارامترهای مدل را بر نتایج ارزیابی ریسک کاهش می دهد. 1. در شکل کلاسیک، ریسک نقدینگی بازار را در نظر نمی گیرد. 2. مطابق با نوسانات پرتفوی درون روز تغییر نمی کند زیرا معیار معمولاً در پایان روز محاسبه می شود. 3. تنها سطح متوسط تلفاتی را که از متریک VaR فراتر می رود، ارزیابی می کند و می تواند ارزیابی خنثی ریسک را در سطوح مرزی ارائه دهد.

بنابراین، رویکرد ETL تمام مزایای رویکرد VaR را حفظ می کند، اما تخمین هایی از اندازه متوسط تلفات را ارائه می کند که از سطوح مشخص شده استفاده شده در معیارهای VaR فراتر می رود. با این حال، تفسیر این معیار بسیار دشوارتر است و می تواند وضوح مطلوب ارتباطات بین مقادیر محاسبه شده زیان های احتمالی و محدودیت های تجاری هدف تعیین شده توسط سرمایه گذاران تحت سطح تحمل ریسک معین را از دست بدهد.

معیار دیگری که در سال های اخیر در میان شرکت های مخابراتی روسی محبوبیت پیدا کرده است، معیارهای ریسک طیفی (SRM) است که مبتنی بر تمایل به تحمل ریسک است. برخلاف معیارهایی که در بالا توضیح داده شد، اجازه می دهد تا وزن های متفاوتی را به چندک های ریسک اختصاص دهیم و از وزن های مساوی در طول ارزیابی استفاده نکنیم، همانطور که در مورد محاسبه ETL وجود دارد. به طور کلی، SRM مقدار میانگین وزنی توزیع چندک است (شکل 6).

که در آن (flip) وزن تابع چندک (یا طیف ریسک) است.

تابع SRM^ فرض می کند که چندین شرط وجود دارد:

- flip)>0 V p £ [0, 1];

شرط اول مستلزم آن است که تمام مقادیر وزنه ها غیر منفی باشند ، مورد دوم بیان می کند که مقدار احتمال وزنی برابر با 1 است ، و سومین ارتباط بین ضررها و تمایل به تحمل خطرات را نشان می دهد: ضررهای بیشتر هستندهمراه با وزنهای بزرگتر. توجه به این نکته حائز اهمیت است که هر سرمایه گذار برای تحمل ریسک نیازهای خاصی دارد و با مجموعه ای از توابع می تواند رسمی شود. به عنوان مثال ، یک عملکرد نمایی تحمل ریسک با ضریب صریح تحمل K می تواند برای محاسبات انتخاب شود (شکل 7).

ارتباط بین عملکرد وزنه برداری و تحمل ریسک همچنین برخی از جنبه های معیارهای ریسک ارزی را که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، نشان می دهد. بنابراین ، متریک ETL با اختصاص وزن مساوی به همه مشخص می شود

ضرر در "منطقه دم" ، بنابراین از نظر تحمل ریسک چنین محاسبه ای را می توان حداقل در آن منطقه خنثی در نظر گرفت. بنابراین ، سرمایه گذاران ریسک پذیر نیاز به عملکرد افزایش وزن دارند و این فراتر از رویکرد ETL است. در مورد روش VAR ، وزنهای بیشتر

با سطح P تعریف شده توسط مقادیر A مربوطه همراه هستند. بنابراین ، سرمایه گذاران تحت فشار قرار می گیرند تا خطرات را در "منطقه دم" در آغوش بگیرند ، و این همیشه قابل قبول نیست. معیارهای ریسک طیفی دارای مزایایی است که از اشکالاتی مربوطه قابل توجه تر است (جدول 3).

مزایا و مضرات اصلی رویکرد SRM_

1. این همه مزایای هر دو ، VAR و ETL را دارد. 2. نسبت به انتخاب سطح اطمینان بی حس است. 3. این امکان را فراهم می آورد تا معیارهای خطر را با سطح معینی از تحمل ریسک سازگار کنیم. 1. به شکل کلاسیک ، خطرات نقدینگی در بازار را در نظر نمی گیرد. 2. ارزیابی ریسک داخل روز را ارائه نمی دهد زیرا محاسبات به طور معمول در پایان روز انجام می شود. 3. این مبتنی بر عملکرد وزنه برداری است که حتی نسبت به رویکرد ETL نسبت به سرمایه گذاران کمتر شهودی است.

3. مطالعه مقایسه ای نتایج ارزیابی ریسک ارز با استفاده از رویکردهای مختلف

به منظور ارزیابی امکان سنجی انتقال از ساده ترین به معیارهای پیشرفته تر برای ارزیابی ریسک ارز ، یک مطالعه مقایسه ای از عملکرد آنها بر اساس داده های شرکت های بخش ارتباطات از راه دور روسیه انجام شده است. اندازه پایه موقعیت باز شده تجزیه و تحلیل (قرار گرفتن در معرض خطر) به 1 میلیون دلار تعیین شد. محاسبه مجدد قیمت دارایی های نامزد شده در روبل روسیه به معادل دلار آمریکا بر اساس اطلاعات بازار بین بانکی روسیه برای دوره 2007 تا 2016 انجام شد. افق زمانی یک روز معاملاتی با 250 روز تجارت گذشته نگر برای محاسبات انتخاب شد. ارزیابی ضررهای کشف نشده

برای همان مجموعه داده ها در هر یک از رویکردهای توضیح داده شده در بالا انجام شد.

ارزیابی VAR ریسک ارزی در سطح اطمینان 99 ٪ انجام شد ، و برآورد ETL برای فاصله از 99 ٪ به 100 ٪ در افزایش 0. 01 ٪ محاسبه شد. معیارهای SRM برای فاصله از 95 ٪ به 100 ٪ با افزایش 0. 5 ٪ به مرحله ای رسید. همانطور که معیارهای طیفی استفاده از سطح تحمل ریسک را فرض می کنند ، سه مورد از آنها برای شبیه سازی ترجیحات قرار گرفتن در معرض خطر متعادل ، تهاجمی و محافظه کارانه انتخاب شدند. بر این اساس ، طیف ها با استفاده از توابع خطی و به صورت نمایی در حال افزایش با ضرایب مختلف وزن و سطح اطمینان مربوط به مقادیر مربوط به توزیع های از دست رفته ساخته شدند (جدول 4).

مقایسه مدل های SRM

مدل سال مدل 1 مدل 2 مدل 3

(متعادل) (تهاجمی) (محافظه کار)

2007 0. 0184 0. 0801 0. 0146

2008 0. 0364 0. 0945 0. 0179

2009 0. 0552 0. 0997 0. 0237

2010 0. 0733 0. 1032 0. 0312

2011 0. 0918 0. 1033 0. 0437

2012 0. 1096 0. 1039 0. 0613

2013 0. 1279 0. 1042 0. 0851

2014 0. 1454 0. 1053 0. 1317

2015 0. 1647 0. 1052 0. 2152

2016 0. 1829 0. 1055 0. 3807

از آنجا که نرخ ارز USD/مالش در سالهای اخیر نوسانات قابل توجهی را تجربه کرده است ، تصمیم به تقسیم تاریخ تجارت به سه دوره گرفته شد. دوره های نسبتاً پایدار در سال 2007 و 2013 مشاهده شد ، دوره بحران به 2008-2009 و 2014-2016 اشاره دارد و دوره ای از روندهای مختلط شامل 2010-2012 است. شاخص های جمع شده در دوره ها به عنوان میانگین حسابی شاخص های مربوطه برای سالهای انتخاب شده محاسبه می شوند.

مشاهده می شود (شکل 8) که تقریباً تمام معیارهای ریسک ارزی (به جز تجزیه و تحلیل طیفی برای مدل "تهاجمی" در دوره 2007-2016) نشان دهنده وقوع تلفات کشف نشده بالاتر از 15 ٪ نیست. مدل "تهاجمی" به دلیل سطح بالای تحمل ریسک فرض شده ، حداکثر مقادیر قرار گرفتن در معرض خطر را برای کل دوره مورد تجزیه و تحلیل فراهم می کند. کمترین سهم ضررهای کشف نشده برای کل دوره مورد تجزیه و تحلیل در ارزیابی ریسک ETL و ارزیابی SRM در رویکرد محافظه کارانه مشاهده شد.

شکل 8. سهم مشاهدات با ضررهای کشف نشده ، ٪

لازم به ذکر است که همه مدل ها قله های سهام ضررهای کشف نشده را در سالهای بحران 2008 و 2014 نشان می دهند و همچنین در سال 2011 ، پس از رکود شش ماهه USD/RULS مشاهده شد (روبل روسی قبل از دلار آمریکا تقویت شدکاهش ارزش تیز). پس از دوره بحران ، شاخص های تجزیه و تحلیل نشان می دهد که کاهش قابل توجهی در مقادیر ناشی از افزایش سرمایه ریسک اختصاص داده شده توسط شرکت ها برای جذب ضررهای احتمالی آینده نشان می دهد.

مطالعه استفاده از سرمایه ریسک اختصاص یافته برای پوشش تلفات ناشی از آن نشان می دهد که در بیشتر موارد معیارهای محاسبه شده در سطوح زیر 10 ٪ نوسان می کند (شکل 9). بالاترین مقادیر با متریک ریسک طیفی تحت مدل "تهاجمی" همراه است و به نظر می رسد که انتظار می رود. در دوره های ثبات نسبی ، تمام رویکردهای ارزیابی ریسک ارز نتایج مشابهی را نشان می دهد.

MIL 1. 1 III 1. 1 متر

2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 ■ var betl ■ مدل 1 ■ مدل 2 مدل 3

شکل 9. سهم موارد استفاده غیرقانونی از مقررات خطر ایجاد شده ، ٪

مدیریت کارآمد ریسک ارزی در بخش واقعی اقتصاد یک کار جامع است که شامل استفاده از ابزارها و استراتژی های مختلف برای محافظت از عملیات ، پوشش بیمه در برابر ضرر احتمالی یا فرار از پروژه ها با درجه بالایی از عدم اطمینان است. با این حال ، انتخاب معیارهای ارزیابی ریسک ارز می تواند به طور قابل توجهی بر طیف تصمیمات مدیریتی احتمالی ، به ویژه در دوره های آشفته در بازارهای مالی تأثیر بگذارد. نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل مقایسه ای عملکرد معیارهای مختلف ارزیابی ریسک ارز در روسی

شرکت های ارتباطات از راه دور اجازه می دهند برخی از توصیه های عملی را ارائه دهند. بنابراین ، در دوره های ثبات نسبی در بازار ، رویکرد ETL می تواند به عنوان یک میانگین کافی برای ارزیابی ریسک ارز استفاده شود ، در حالی که در دوره های بحران و همچنین در دوره هایی با روند مختلط ، استفاده از روش SRM می تواندبیشتر مرتبط باشید

این مطالعه ارائه شده نمونه هایی از شرکت های ارتباطات از راه دور روسیه را در بر می گیرد ، اما نتایج پیشنهادی ممکن است مربوط به سایر شرکت هایی باشد که به دلیل آماری محکم در اقتصاد روسیه فعالیت می کنند

مبنای کال در رویکردهای توصیف شده. برای اثبات جهانی بودن نتیجه گیری به دست آمده ، مطالعات اضافی لازم است که انجام شود.

1. سازمان بین المللی استاندارد سازی. 2009. مدیریت ریسک - مقدمات و دستورالعمل ها. ژنو ، سوئیس: سازمان بین المللی استاندارد سازی.

2. مورگان ، م. گرانگر ، و مکس هنریون. 1990. عدم اطمینان: راهنمایی برای مقابله با عدم اطمینان در ریسک کمی و تجزیه و تحلیل سیاست. کمبریج ، ایالات متحده: انتشارات دانشگاه کمبریج.

3. پیترسون ، مارتین. 2002. خطر DE Minimis چیست؟مدیریت ریسک 4 (2): ص. 47-55.

4- کاکس ، لوئیس آنتونی ، جونیور 2002. مبانی ، مدل ها و روش های تجزیه و تحلیل ریسک. بوستون: آکادمیک Kluwer.

ارزیابی کارآیی خوشه و ساختار شبکه منطقه ای

دستیار رئیس دادگاه داوری ، دادگاه داوری جمهوری خاكاسی ، آباكان.

Dr. econ. sci. ، استاد ، استاد بخش "اقتصاد و مدیریت فرآیندهای تجاری" ، انستیتوی مدیریت فرآیندهای تجاری و اقتصاد FGAOOU WAUGH دانشگاه فدرال سیبری ، Krasnoyarsk

دکترا در علوم فن آوری ، استادیار ، استادیار "اقتصاد و مدیریت" ، انستیتوی فنی خاکس - شعبه VO FGAOU دانشگاه فدرال سیبری ، Abakan

ценка эффективнос نامه

поrщник председателя аrбитражноروری суа ، аититражный су лллارکت хакасия ، г. аакан.

белккова г. دسامبر. красно احضار

ویژگی سیستم های اقتصادی منطقه ای که عمدتاً ساختار خوشه ای دارند ، خوشه و شخصیت شبکه آنها است. توسعه سیستم های خوشه ای و شبکه دارای ویژگی ها و منظم است. مکانیسم تخمین زده شده از عوامل برقراری ایجاد شده برای مدیریت مؤثر اقتصاد خوشه ای و شبکه استفاده می شود.

سیستم ارزیابی اثربخشی فعالیت خوشه ای و اقتصاد منطقه ای شبکه ارائه شده در مقاله ، عنصری برای انتخاب تأثیر Opheting است.

ویژگی سیستم های اقتصادی منطقه ای ، که عمدتاً ساختار خوشه ای دارند ، شخصیت خوشه ای آنها است. توسعه سیستم های خوشه ای ویژگی ها و الگوهای خاص خود را دارد. برای مدیریت مؤثر اقتصاد خوشه ای NET ، از مکانیسم ارزیابی ساخته شده بر روی عوامل تأثیر استفاده می شود.

سیستم برای ارزیابی اثربخشی اقتصاد منطقه ای خوشه- شبکه ، که در مقاله ارائه شده است ، عنصر اصلی برای انتخاب تأثیر مدیریت است.

کلمات کلیدی: اقتصاد خوشه و شبکه ، شاخص های برآورد ، تأثیرات عملیاتی.

کلمات کلیدی: اقتصاد خوشه ای نه ، شاخص های ارزیابی ، تأثیرات کنترل.

روندهای فعلی در توسعه اقتصاد با چنین پدیده هایی مانند ساختارهای خوشه ای شبکه همراه است. سیستم های شبکه کلاس نسلی از عملکرد خوشه ای در اتصال فضایی با سایر نهادهای اقتصادی از طریق تعامل شبکه هستند [1]. بنابراین ، سیستم های جدید- "خوشه-شبکه" ، نماینده مشترک

نبرد ترکیبی از ساختارها و شبکه های خوشه ای به شکل فضای شبکه روابط است [2]. عملکرد خوشه ها با فرآیند شبکه سازی همراه است ، که نه تنها با انواع تعامل شبکه ، بلکه با ظهور سازندهای ساختاری جدید به شکل سیستم های خوشه ای با مجموعه ای از خصوصیات ذاتی مشخص می شود. در نتیجه،

بهترین استراتژی معاملات...

ما را در سایت بهترین استراتژی معاملات دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : صدرا ذوالریاستین بازدید : 54 تاريخ : سه شنبه 22 فروردين 1402 ساعت: 13:00

بررسی تطبیقی کارایی مدیریت ریسک ارز در شرکتهای روسی با فناوری پیشرفته در بخش مخابرات اقتصاد.

آخرین مطالب

امکانات وب