اغلب در مورد بازارهای مالی سؤالاتی پرسیده می شود

این سایت از کوکی ها ، برچسب ها و تنظیمات ردیابی برای ذخیره اطلاعاتی استفاده می کند که به شما کمک می کند تا بهترین تجربه مرور را به شما ارائه دهند. این هشدار را رد کنید

موضوعات موضوعاتی

کشورها

سلسله

در باره

منابع

• مقاله قبلی
• مقاله بعدی

صندوق بین المللی پول. گروه تحقیق جستجوی مقالات دیگر توسط صندوق بین المللی پول. گروه تحقیق در سایت فعلی Google Scholar Close

پرسش و پاسخ در این شماره شامل هفت سؤال در مورد بازارهای نوظهور و بحران مالی (توسط آیهان کوز) است. خلاصه این تحقیق "پاسخ به درآمد مالیاتی به چرخه تجارت" (توسط Cemile Sancak ، Ricardo Velloso و Jing Xing) و "قطعنامه بحران بانکی: آیا این بار متفاوت بود؟"(توسط لوک لاین و فابیان والنسیا). این شماره همچنین مطالب شماره دوم بررسی اقتصادی صندوق بین المللی پول ، جلد 58 شماره 2 را ذکر می کند. بازدید از محققان در صندوق بین المللی پول در اکتبر-دسامبر 2010 ؛و مقالات کار اخیر صندوق بین المللی پول و یادداشت های موقعیت کارکنان.

خلاصه

پرسش و پاسخ در این شماره شامل هفت سؤال در مورد بازارهای نوظهور و بحران مالی (توسط آیهان کوز) است. خلاصه این تحقیق "پاسخ به درآمد مالیاتی به چرخه تجارت" (توسط Cemile Sancak ، Ricardo Velloso و Jing Xing) و "قطعنامه بحران بانکی: آیا این بار متفاوت بود؟"(توسط لوک لاین و فابیان والنسیا). این شماره همچنین مطالب شماره دوم بررسی اقتصادی صندوق بین المللی پول ، جلد 58 شماره 2 را ذکر می کند. بازدید از محققان در صندوق بین المللی پول در اکتبر-دسامبر 2010 ؛و مقالات کار اخیر صندوق بین المللی پول و یادداشت های موقعیت کارکنان.

اقتصادهای نوظهور بازار (EME) طی دو دهه گذشته به یک حضور غالب در اقتصاد جهانی تبدیل شده است. با این حال ، بحران مالی جهانی بر این تصور که EMES به خود متکی شده بود و خود را از تحولات پیشرفته کشور عایق بندی کرده بود ، به وجود آورد. با این وجود ، EME ها به عنوان یک گروه ، بحران را بهتر از اقتصادهای پیشرفته آب و هوایی کرده اند. در این مقاله پاسخ های مختصری به هفت سؤال متداول درباره تجربه EMES در طول بحران ارائه شده است. 1

سؤال 1: بحث عمده در مورد EME ها قبل از بحران مالی جهانی چه بود؟

عملکرد رشد دیدنی EME در دهه های اخیر توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. سهام بازارهای نوظهور از تولید ناخالص داخلی جهانی ، مصرف خصوصی ، سرمایه گذاری و تجارت تقریباً در فضای کمتر از دو دهه دو برابر شده است. قبل از بحران ، این تغییرات سؤالاتی را در مورد اهمیت خرد متعارف ایجاد می کند که ثروت این کشورها به شدت به تحولات کشورهای پیشرفته وابسته بودند. خرد متعارف زیر سوال رفت زیرا رشد بازار در حال ظهور علیرغم رشد نسبتاً ناخوشایند در اقتصادهای پیشرفته در طی سالهای 2003-07 ، همچنان قوی است. بحث و گفتگو شدید از سال 2006-07 در مورد اینکه آیا چرخه های جهانی تجارت همگرا بوده است ، آغاز شد ، یا چرخه هایی در بازارهای نوظهور از نوسانات در چرخه های تجاری پیشرفته کشور شروع به واگرایی کرده بودند. البته استدلال واگرایی به طور مستقیم با مسئله تاب آوری EMES در ارتباط است ، زیرا این بدان معنی است که این اقتصادها در برابر شوک های خارجی که از اقتصادهای پیشرفته ناشی می شوند ، آسیب پذیر تر شده اند.

سوال 2: بحران مالی چگونه بحث را تغییر داد؟

بحران مالی جهانی جهت این بحث را تغییر داد و سایه ای بر توانایی EME ها برای عایق کاری خود از شوک در کشورهای پیشرفته ایجاد کرد. به ویژه ، مشکلات موجود در سیستم های مالی کشورهای پیشرفته به سرعت در سه ماهه آخر سال 2008 و نیمه اول سال 2009 به تعدادی از EME ها گسترش یافت ، بازارهای دارایی آنها را مختل کرد و چشم انداز رشد کوتاه مدت آنها را متحیر کرد. این نتیجه کاملاً شگفت آور نبود ، زیرا قسمت های گذشته چرخه های تجاری نشان می دهد که رکودهای عمیق و بسیار هماهنگ در کشورهای پیشرفته تمایل به سرریزهای زیادی برای EME دارند. نکته قابل توجه ، با این حال ، بیشتر EME ها از اواسط سال 2009 از رکود جهانی عقب مانده اند ، و به عنوان یک گروه ، بحران را بسیار بهتر از اقتصادهای پیشرفته فرا گرفته اند. البته در میزان تاب آوری که توسط گروه های مختلف بازارهای نوظهور نمایش داده می شود ، تنوع قابل توجهی وجود دارد. با این وجود ، اصول اصلی EME نشان می دهد که بیشتر این کشورها می توانند در طولانی مدت رشد پایدار را ایجاد کنند ، بنابراین تغییر در مکان رشد جهانی از اقتصادهای پیشرفته به EME احتمالاً ادامه خواهد یافت. این تحولات خواستار تجزیه و تحلیل عمیق تر از پیامدهای تغییر در ساختار اقتصادی جهانی است.

سؤال 3: EME ها در طول بحران مالی جهانی چگونه عمل کردند؟

اگرچه EME ها ، به عنوان یک گروه ، در طول رکود جهانی عملکرد خوبی داشتند ، اما در مناطق مختلف اختلافات شدید در اقتصادهای نوظهور وجود داشت. اقتصاد آسیای در حال ظهور مطلوب ترین نتیجه را داشت و نسبتاً متوسط در نرخ رشد کاهش می یابد. چین و هند که دو اقتصاد بزرگ در آسیای نوظهور هستند و در طی بحران رشد جدی داشته اند ، بدیهی است که در این نتیجه نقش مهمی داشته است. به استثنای این دو کشور و هنگ کنگ SAR از گروه نوظهور آسیا ، این گروه را با عملکرد کمتری در کل ترک می کند. اروپا در حال ظهور شدیدترین سقوط در کل تولید را در سال 2009 و پس از آن آمریکای لاتین داشت.

در مقابل ، و تا حدودی شگفت آور ، اقتصادهای خاورمیانه و شمال آفریقا و همچنین کشورهای جنوب صحرای آفریقا ، بحران را بهتر می کردند و تنها کاهش اندک در تولید. قرار گرفتن در معرض نسبتاً متوسط این دو گروه در تجارت و جریان مالی از اقتصادهای پیشرفته ممکن است میزان سرریز از شوک جهانی را محدود کند. در عوض ، آمریکای لاتین با اقتصادهای پیشرفته به ویژه ایالات متحده با هم ادغام نزدیکتر است. اگرچه EME های آمریکای لاتین در طول بحران دچار انقباضات رشد شدند ، اما نسبتاً شدید به عقب برگشتند. این برخلاف قسمت های قبلی تلاطم مالی جهانی است ، هنگامی که اقتصاد آمریکای لاتین در برابر بحران های ارز و بدهی آسیب پذیر بود.

سؤال 4: عوامل اصلی توضیح مقاومت در برابر EME ها چیست؟

بسیاری از عوامل مقاومت نسبی بازارهای نوظهور ، به عنوان یک گروه ، در طول بحران مالی جهانی را تشکیل می دهند. برخی مربوط به انتخاب سیاست های این کشورها است ، در حالی که برخی دیگر با تغییرات ساختاری اساسی در اقتصاد خود همراه هستند. این عوامل همچنین به توضیح تفاوت در درجه های مقاومت در گروه های مختلف EME کمک می کند.

اول ، EME ها به امور مالی خارجی وابسته تر شده اند و توانسته اند سهم بدهی های خارجی را که به ارز خارجی است ، کاهش دهند. این باعث کاهش آسیب پذیری آنها در برابر نوسانات در جریان سرمایه می شود. به عنوان یک گروه ، اقتصادهای نوظهور طی یک دهه گذشته صادرکنندگان خالص سرمایه بوده اند. بازارهای نوظهور آسیا ، به ویژه چین ، در سالهای اخیر مازاد حساب جاری قابل توجهی را اجرا کرده اند. البته اقتصادهای نوظهور دیگری نیز وجود دارد ، به ویژه در اروپا ، که قبل از بحران نقص حساب جاری بزرگ را اجرا می کردند.

دوم ، EME با بافرهای زیادی از ذخایر ارزی به بحران رسید که بیمه ای در برابر واژگونی ناگهانی در احساسات سرمایه گذار فراهم می کرد. البته ، مزایای سهام بزرگ ذخیره باید نسبت به هزینه های جمع آوری آنها ، هم از نظر هزینه های شبه مالی و هم هزینه های ظریف تر محدودیت های سیاست های داخلی در نظر گرفته شود.

سوم ، پیوندهای تجاری بیشتر بین EME ها به عنوان یک گروه مقاومت خود را افزایش داده است. به طور خاص ، کشورهای صادرکننده کالا تا حدی از کندی در اقتصادهای پیشرفته با رشد شدید در EME محافظت می شوند.

چهارم ، بازارهای نوظهور در الگوهای تولید و صادرات متنوع تر شده اند ، اگرچه این امر تا حد قابل توجهی توسط تخصص های عمودی ، به ویژه در آسیا ، از طریق زنجیره های تأمین منطقه ای جبران شده است. حتی اگر تنوع در برابر شوک های بزرگ جهانی محافظت محدودی را ارائه دهد ، تا زمانی که اثرات شوک ها کاملاً در بین کشورها (بازارهای صادراتی) همبستگی نداشته باشند ، متنوع سازی می تواند باعث افزایش مقاومت در پاسخ به شوک های عادی شود.

پنجم ، واگرایی از چرخه های تجاری EMES از اقتصادهای پیشرفته وجود داشته است. این واگرایی به دلیل عواملی که در بالا ذکر شد ، علاوه بر تجارت بیشتر داخل گروهی و پیوندهای مالی نیز اتفاق افتاده است.

ششم ، در دوره اعتدال بزرگ (2007-2007) ، بیشتر EME ها موفق شدند از طریق ترکیبی از سیاست های مالی با نظم و سیاست های پولی معتبر ، تورم را تحت کنترل خود قرار دهند. در واقع ، تعداد زیادی از EME ها اکنون نوعی از تورم را هدف قرار داده اند - چه صریح یا ضمنی ، نرم یا سخت - همراه با نرخ ارز انعطاف پذیر ، که به عنوان کمک فنر برای شوک های خارجی عمل می کنند. این منجر به تورم متوسط و کمتری شده است. به نوبه خود ، سیاست های کلان اقتصادی پایدار باعث تغییر به سمت اشکال پایدارتر از جریان های مالی شده و همچنین باعث شده است تا سرمایه گذاران بین المللی نگران امنیت سرمایه گذاری های خود در بازارهای نوظهور باشند.

سرانجام ، افزایش درآمد سرانه و طبقه متوسط در حال رشد ، اندازه و ظرفیت جذب کننده بازارهای داخلی را افزایش داده است ، و باعث می شود EME ها به طور بالقوه به تجارت خارجی متکی باشند تا از اقتصادهای مقیاس در ساختار تولید خود بهره مند شوند و همچنین مستعد ابتلا به صادر شوند.

سوال 5: چرا برخی از EME ها به طور منطقی خوب عمل کردند در حالی که برخی دیگر در طول بحران رنج می بردند؟

فاکتورهای مورد بحث در بالا هنگامی که یکی از نزدیک تر تجربیات دو مجموعه EME را که بین آنها تضاد روشنی از نظر مقاومت به بحران مالی جهانی وجود دارد ، به تسکین واضح تر تبدیل می شود. قبل از بحران ، متوسط رشد سرانه تولید ناخالص داخلی در بازارهای نوظهور در آسیا و اروپا بالاترین بود. اما از آن زمان ثروت این دو گروه متفاوت است. در حالی که بازارهای نوظهور آسیا ، به ویژه چین و هند ، در زمان بحران از مقاومت ترین آنها بوده اند ، برخی از اقتصادهای اروپا در حال ظهور سخت ترین ضربه بودند.

آسیای نوظهور به سه دلیل ممکن از اثرات بحران مالی عایق بندی شد. اول ، بازارهای مالی آن نسبتاً عایق بندی شده است ، به ویژه در وابستگی محدود آنها به تأمین مالی بانک های خارجی ، که کانال های مسری مالی را محدود کرده و همچنین دارایی تجارت را از سقوط باز می دارد. دوم ، نرخ پس انداز بالا و افزایش منطقه بیشتر از افزایش نرخ سرمایه گذاری است و منجر به مازاد حساب جاری و رشد سهام ذخایر ارزی می شود و از این طریق منطقه را به طور کلی از اثرات توقف ناگهانی در جریان سرمایه از طریق عایق بندی می کنداقتصاد پیشرفته. سوم ، سیاست های کلان اقتصادی که توسط تعدادی از این کشورها اعمال می شود ، به انعطاف پذیری مالی اجازه می دهد تا به طرز تهاجمی به اثرات سرریز بحران پاسخ دهند.

در مقابل ، اروپا در حال ظهور به ویژه در برابر پس لرزه های بحران آسیب پذیر بود. این میزان وابستگی بالایی به امور مالی خارجی داشت ، همانطور که در کسری بزرگ حساب جاری منعکس شده است. قرار گرفتن در معرض قابل توجه بانکهای خارجی ، که مزایای بسیاری داشتند اما به عنوان کانال انتقال برای بحران نیز خدمت می کردند. و گسترش سریع اعتبار در سالهای قبل از بحران ، که پس از خشک شدن تأمین اعتبار بانک خارجی دشوار بود.

سؤال 6: EME ها باید از تجربه خود در طول بحران استفاده کنند؟

تجربه این بحران درس برای سه دسته به هم پیوسته سیاست - سیاست های اقتصادی ، ساختاری و مالی درس می گیرد. اول ، در زمان های خوب ، سیاست گذاران باید برای ایجاد فضای بیشتری برای پاسخ های سیاست کلان به شوک های منفی کار کنند. EME هایی که سطح بدهی عمومی کمتری داشتند (به عنوان نسبت به تولید ناخالص داخلی) فضای بیشتری برای پاسخ های تهاجمی سیاست مالی به بحران مالی جهانی و نگرانی کمتر در مورد بدتر شدن تعهدات خدمات بدهی آنها داشتند. همانطور که این بحران نشان داده است ، سیاستهای کلان اقتصادی هماهنگ و پیشگیرانه داخلی می تواند اثرات شوکهای اساسی را کاهش دهد. یک سیستم مالی کارآمد می تواند انتقال سیاست های پولی را ارتقا بخشد و به عنوان ابزاری ضد چرخه به قدرت خود بیفزاید ، بنابراین توسعه و اصلاحات بازار مالی در اکثر EME ها اولویت مهمی است. اگرچه به نظر می رسد برخی از EME ها-از لحاظ عدم موفقیت در بحران-از داشتن بازارهای مالی توسعه نیافته سود برده اند ، اما این پیامدهای طولانی مدت برای رشد و همچنین توزیع دارد.

دوم ، EMEs وسوسه انگیز است که از طریق انباشت ذخیره ، بیمه خود را افزایش دهد. مطمئناً به نظر می رسد این استراتژی به بدترین بحران برای بسیاری از EME کمک کرده است ، اما از نظر تحریف سیاست مورد نیاز برای جمع آوری ذخایر با هزینه قابل توجهی همراه است.

سوم ، یک استراتژی رشد که از نظر تقاضای داخلی و خارجی به خوبی متعادل است ، می تواند منجر به نتایج پایدارتر شود. اتکا به تقاضای خارجی آسیب پذیری را در برابر شوک های تقاضا که منشأ شرکای تجاری است ، ایجاد می کند.

چهارم ، EME می تواند مزایای قابل توجهی را از باز بودن به سرمایه خارجی بدست آورد ، اما باید نسبت به وابستگی به اشکال خاص سرمایه ، به ویژه بدهی های خارجی کوتاه مدت محتاط باشد. وابستگی به امور مالی خارجی یک کشور را در معرض توقف ناگهانی یا معکوس ورود سرمایه قرار می دهد. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد بدهی خارجی کوتاه مدت یک شکل به ویژه ریسک پذیر است ، اما تجربیات برخی از اقتصادها در اروپا در حال ظهور نشان می دهد که حتی اشکال نسبتاً پایدار جریان مانند سرمایه گذاری مستقیم خارجی می تواند در زمان آشفتگی مالی جهانی بی ثبات شود. به نظر می رسد بخش دولتی قوی و حاکمیت شرکت ها و همچنین بازارهای مالی عمیق و تنظیم شده ، ورود سرمایه را به سمت اشکال پایدار تر می کند و همچنین به کشورها کمک می کند تا با نوسانات جریان سرمایه بهتر مقابله کنند.

به عنوان یک نکته کلی تر ، EME ها باید مقررات مؤثر در بازار مالی را حفظ کرده و به سرعت با رونق اعتباری که می تواند به شلوغی تبدیل شود ، مقابله کند ، به خصوص اگر این رونق ها توسط سرمایه های سرمایه خارجی تقویت شوند و اگر شلوارهای مرتبط با اثرات سرریز شوک های خارجی پیچیده شوند. از آنجا که بازارهای مالی در EME به طور فزاینده ای پیچیده و پیچیده می شوند ، مهم است که ظرفیت نظارتی و چارچوب های نظارتی زیرک را برای ادامه کار در نظر بگیرید.

سؤال 7: پیامدهای تغییرات EME برای کشورهای پیشرفته چیست؟

اقتصادهای پیشرفته باید با برجستگی در حال ظهور بازارهای نوظهور سازگار شوند. پیامدهای زیادی در مورد تغییرات EME برای کشورهای پیشرفته وجود دارد ، اما تمرکز روی سه مورد مرتبط در اینجا مفید است. اول ، اگرچه برخی از EME ها درآمد سرانه بسیار پایین تر از کشورهای پیشرفته دارند ، اما اندازه رشد EME ها و درآمد سرانه آنها به سرعت در حال افزایش است و اندازه بازارهای داخلی آنها را گسترش می دهد و باعث می شود که آنها در اقتصادهای پیشرفته کمتر به تقاضا متکی باشند. از آنجا که EME ها نرخ پس انداز بالایی دارند ، آنها همچنین به امور مالی خارجی ، به ویژه از اقتصادهای پیشرفته وابسته هستند. این فرایند تدریجی واگرایی ساختاری چرخه های تجاری EME از چرخه های تجاری پیشرفته اقتصاد ، همراه با پتانسیل رشد شدید گروه سابق ، نشان می دهد که اقتصادهای پیشرفته باید به دنبال گسترش روابط تجاری با EMES باشند تا بتوانند پایگاه صادراتی و سود خود را متنوع کنند. از پتانسیل رشد EME.

دوم ، اقتصادهای پیشرفته باید راه هایی برای ارتقاء ادغام بیشتر مالی با EMES ، به ویژه با ایجاد کانال های بیشتر برای جریان سرمایه خصوصی دو طرفه که می توانند از نظر متقابل سودمند باشند ، در نظر بگیرند. با توجه به اینکه EME از پتانسیل رشد قوی برخوردار است و می تواند فرصت های خوبی را برای سرمایه گذاران از اقتصادهای پیشرفته برای متنوع سازی خطرات فراهم کند ، دلایل خوبی برای ایجاد پیوندهای مالی قوی تر با این اقتصادها ، به ویژه آنهایی که دارای بازارهای مالی عمیق و پایدار هستند ، وجود دارد. با این حال ، این امر برخی از خطرات بالقوه را ایجاد می کند که باید مدیریت شوند ، همانطور که در زیر بحث شده است.

قرار گرفتن در معرض بانک مرزی باید با دقت مورد بررسی قرار گیرد تا تنظیم کننده ها و بانک های مرکزی بتوانند برای مقابله با گسترش شوک های مالی از طریق این کانال اقدام کنند. این ثابت شد که این کانال است که از طریق آن سیستم های مالی در برخی از اقتصادهای پیشرفته اتحادیه اروپا در برابر فروپاشی رشد در اروپا نوظهور آسیب پذیر بودند. هماهنگی بهتر در تنظیم کننده های ملی در نظارت و تنظیم بانک های بزرگ چند ملیتی نیز به یک اولویت تبدیل شده است.

سوم ، در بین اقتصادهای پیشرفته برای سیاستهای کلان اقتصادی تر - به ویژه سیاست مالی پایدار و محتاطانه ، بلکه سیاست های ساختاری ، از جمله انعطاف پذیری بازار کار و بازارهای مالی سالم - نیاز جدی وجود دارد ، بنابراین می توانند در پاسخ به هر دو داخلی به عنوان کمک فنر کار کنند. شوک های خارجی ، از جمله مواردی که در EME ها سرچشمه می گیرند. افزایش ادغام جهانی باعث افزایش آسیب پذیری در برابر شوک های خارجی ، از جمله مواردی که از EMES ناشی می شود ، این امر را در اولویت مهم قرار می دهد. علاوه بر این ، با توجه به میزان باز بودن تجارت در بین اقتصادهای پیشرفته ، به نفع آنهاست که رژیم تجاری جهانی پایدار و شفاف تر را ارتقا بخشند.

بر اساسبازارهای نوظهور: مقاومت و رشد در میان آشفتگی جهانی، توسط M. Ayhan Kose و Eswar S. Prasad ، منتشر شده توسط موسسه بروکینگز در نوامبر 2010.